Vond ik in mijn conceptenlijst zomaar dit stuk dat ik volgens mij nog niet publiceerde. Excuses als dit wel het geval is, ik kon het in ieder geval niet meer vinden in het archief. Ik heb de tekst een beetje aangepast, oorspronkelijk schreef ik dit eind vorig jaar. Nou, komt ie:
Minimalist zou ik mezelf nooit noemen. Ik ben onmatig in van alles, of dat nu om chocola eten gaat, op zoek naar gezondheid, beter uitkomen met mijn budget of alle boeken van één schrijver achter elkaar lezen. Maar een tijd geleden stelde een lezer deze vraag:
Hoe is dit eigenlijk gegroeid bij jullie als koppel? Hier ben ik soms zeer benieuwd naar bij vele ”minimaliserende bloggers”.
Dit in reactie op een stuk over mijn te krappe budgetteren zoals ik dat tot voor kort deed en welk gevoel dat oplevert.
Ik kan natuurlijk niet spreken voor andere stellen, maar wel mijn eigen ervaring vertellen. Bij ons was het heel simpel, er was noodzaak wegens inkomensverlies. En van wat ik heb geleerd de afgelopen jaren is het vaak een schok of een grote levensgebeurtenis (ontslag, ziekte, verlies partner, burn out) waardoor mensen beseffen dat het anders moet.
Nu is het vaak zo dat je niet meteen op één niveau van overeenstemming zit. De één ziet sneller de noodzaak tot bezuinigen in dan de ander. Het is ook een kwestie van ergens naar toe groeien. Van ervaring opdoen, merken dat je niet eens veel mist als je minder koopt. En het zal ook zeker meespelen hoe je normaal communiceert als koppel, of er überhaupt veel ruimte is om te bezuinigen, of het meteen ‘alle hens aan dek is’ of dat er nog enige bestedingsruimte over blijft.
Mijn inkomen verdween deels vlak nadat wij een veel duurder huis hadden gekocht. Bovendien hadden we ook ineens heel veel niet vergoede zorgkosten. Minder inkomen en meer zorguitgaven maakten de noodzaak snel duidelijk. Omdat het er naar uitzag (nog steeds helaas) dat werken voor mij geen optie meer was, was het ons ook meteen duidelijk dat we niet tijdelijk moesten bezuinigen maar gewoon echt anders moesten gaan leven.
Bij ons was het vooral een kwestie van bewustwording. Door alle uitgaven bij te houden en te werken met budgetten zagen we meteen hoeveel geld er nog wel was. Want we hebben het hartstikke goed. We geven het uit aan de vaste lasten en aan zaken waar we blij van worden en laten het geld niet meer weglekken. Want dat weglekken, dat konden we heel goed.
Wat voor ons altijd heel goed heeft gewerkt als koppel is de ‘gunfactor’. We weten wat er vrij te besteden is en wat de ander belangrijk vindt. Dus maken we daar geld vrij voor. En genieten ervan dat het kan. Ook hebben we elk een vrij te besteden bedrag per maand voor die uitgaven die we daarnaast willen doen. Ik heb daar een paar keer een tussendoorvakantie van gespaard en M. koopt daar meestal cd’s of muziekspullen van.
Over grote uitgaven overleggen we altijd. Soms vind ik iets onzin of ziet M. iets niet zitten. Maar als het geld er wel is, waarom niet. En soms is het geld er niet en doen we het niet. Of is het er wel maar doen we het toch niet omdat we bij nader inzien het toch niet willen. Een behoefte verdwijnt soms ook als je het uitstelt ;-). We proberen te sparen en af te lossen maar ook te genieten en daarbij houden we elkaar in evenwicht. Ik ben meestal te streng over de grote lijn en de lange termijn maar kan wel ineens hele grote impulsuitgaven willen doen. Ik plan het weekmenu en maak de boodschappenlijst maar als ik M. alleen op pad stuur, zijn we goedkoper uit. Want ik pas mijn plan in de winkel aan en M. houdt zich wel aan de lijst.
Gaandeweg is er een omgang met geld gegroeid hier in huis die bevalt. We kennen elkaars zwakke en sterke punten en maken daar gebruik van. Nu scheelt het dat we beiden van dezelfde soort dingen houden, het is niet zo dat één van de twee een enorme geldverslindende hobby heeft. Ook zijn we aan elkaar gewaagd wat dominantie betreft. We houden elkaar dus redelijk in evenwicht.
Een aspect moet ook worden genoemd. De noodzaak van onze andere omgang met geld – ik werd ziek – heeft natuurlijk ook tot gevolg dat er beperkingen zijn. Waar andere mensen misschien makkelijker in de verleiding worden gebracht om geld uit te geven door op stap te gaan, speelt ons leven zich vooral in en rond huis af. Dat zal vast veel uitgaven schelen. Natuurlijk gaan de mannen wel eens samen op stap maar voor wat ik zie in onze omgeving hebben wij beduidend minder uitgaven aan uitgaan/etentjes/uitjes/etc.
Het leven naar het inkomen is bij ons vrij abrupt gegaan. Zo abrupt dat we merkten dat er aan het eind van de maand best veel geld overbleef. En met dat geld kon de hypotheek worden afgelost en bleef er weer meer geld over door de dalende lasten. Het is niet eens zozeer dat we erin zijn gegroeid dan wel dat we vrij snel beseften dat iets voorzichtiger omgaan met geld veel meer keuzemogelijkheden opleverde. En dat stoppen met geld laten weglekken niet betekent dat je iets mist. Integendeel, we hebben nu geld voor dingen die we ons vroeger niet konden veroorloven met ons hogere inkomen, omdat we altijd blut waren.
Een minimaliserend stel zou ik ons dus niet echt willen noemen. Bij ons zat er dus in eerste instantie geen hoogstaand motief achter zoals vinden dat consumeren slecht voor het milieu is en zo. Wel is het zo dat we door het zuiniger omgaan met geld en onze spullen, een andere kijk op consumeren hebben gekregen. En dat is de reden dat ik bijvoorbeeld de jaarlijkse beroemde lappendag die er vandaag in Hoorn is (enorme kortingen) oversla. Kocht ik jaren achter elkaar schoenen en laarzen met grote kortingen, nu heb ik al een paar jaar op rij niet gekocht. Ik heb gewoon niets nodig en wil het ook niet meer. Dat het nu ineens heel goedkoop is, is blijkbaar niet voldoende om het dan toch te kopen. Ik ben minder snel te verleiden. Meer is blijkbaar niet altijd beter, zelfs voor een voormalige laarzenverzamelaar.
Min of Meer 
Hier was het ook de noodzaak die ons aan het consuminderen bracht, waardoor mijn kijk op consumeren zo anders is geworden dat ik nu gewoon een beetje gierig ben 😉
Nu we weer wat meer te besteden hebben wil ik nog steeds niks uitgeven, maar mijn man vind dat sommige dingen best gekocht kunnen worden. Dat levert geen ruzie op, wel rollende ogen 😉 (vooral als ik bijvoorbeeld niet de 10 cent extra wil uitgeven aan de patat die eigenlijk mijn voorkeur heeft, haha)
LikeLike
Hier ook meer noodzaak dan hoogdravende motieven. En ik merkte ook gewoon dat ik het prettig vond om op een makkelijke manier meer geld over te houden. Want dat is het eigenlijk, als je je bewust wordt van wat dingen kosten en hoe weinig je eigenlijk nodig hebt. En nu vast blijven houden, ook al is het misschien wat minder hard nodig. Want ik heb mijn lesje wel geleerd en realiseer me dat we nu nog in een érg goede positie zijn om een goede basis te leggen voor de rest van ons leven. Niet dat dat straks niet meer kan, maar alles wat we nu doen, maakt wel verschil.
LikeLike
Manlief en ik wilden allebei heel graag een vrijstaand huis dat ook nog te betalen was. Daar zijn wij voor gaan sparen. Die wereldverbeteraar zit ook in mij. Soms handig, soms lastig. Ik vind biologisch eten vaak te duur. Aan de andere kant eten we heel weinig dierlijke producten en koop ik liefst voedsel dat uit Nederland komt. Dat compenseert elkaar dan weer.
Winkelen had ik vroeger het geld niet voor en nu vind ik zonde van mijn energie als ik niets nodig heb.
Mijn schoonmoeder is vorige week overleden en ik had wat nette kleding nodig voor die dag. Ik had al een mooie rok, maar er moest nog iets nets bij. Iets wat uit twee delen bestaat want in de kerk is het vaak koud. Mijn energieniveau was niet echt hoog, maar heb het er toch op gegokt. Ben naar een niet te dure winkel gegaan (daar voel ik me nooit thuis) en heb hulp gevraagd toen het me niet snel lukte. De verkoopster vroeg nog of het uit de opruiming moest. Ik zei haar dat dat me niet uitmaakte. Ik moest gewoon slagen voor een mooi setje. Dat lukte. Ik had het aan en wist dat mijn schoonmoeder dit setje mooi zou hebben gevonden.
Op zulke momenten is het fijn dat er dan geld is om iets te kopen.
LikeLike
Toen manlief en ik elkaar leerden kennen studeerde ik van mijn spaargeld, en werkte hij in de keuken van een studentenrestaurant, dus er was weinig geld, maar we hadden allebei niet veel nodig. Nu geven we nog steeds niet veel geld uit buiten de grote doelen die we samen hebben besproken, zoals het bouwen van een huis voor de verhuur in mijn mans vaderland. Dat huis is bijna klaar, en dit jaar zijn we voor het eerst samen met de kinderen naar het buitenland op vakantie geweest en we genoten er allemaal van.
Het volgende doel is een elektrische fiets voor mij, wat verbeteringen aan ons huis hier, en aflossen op de hypotheek.
We kunnen er goed over praten, we hebben één bankrekening voor alles om het overzichtelijk te houden, met allebei de app op onze smartphone. Manlief handelt wat in it-spullen en betaalt daar zijn andere hobby mee: kleren kopen.
Siebrie
LikeLike
niet kopen is toch veel consuminderiger dan met hoge korting kopen? Dat is JUIST consuminderig!
En het bewust omgaan met geld (en soms bewust wel geld uitgeven, misschien zelfs wel veel) vind ik ook een typische consuminder-trek van iemand. Dus voor mij scoor je hoog.
De hoogte van het budget vind ik minder relevant dan bovenstaande zaken hoor
LikeLike
Wat een leuk stukje. Hier in huis begon ik met consuminderen en des te meer blogs ik daarover las des te meer geïnspireerd ik raakte. Vooral door jouw blog Martine 😉 Gelukkig had ik de man hier snel mee en hebben we de teugels aardig aangetrokken. Ondertussen sparen we zo veel we kunnen. We hebben laatst een andere auto gekocht omdat ons oudje écht oud werd, maar de nieuwe hebben we zo kunnen betalen. Ook hebben we al wat afgelost op de hypotheek en gaat dat nog steeds door met ongeveer 3500 per jaar lossen we af en daar gaat straks meer naar toe wanneer de jongens klaar zijn met studeren. Wel hebben we om een of andere reden vaak erg dure tegenvallers laptop zoon 1 stuk, computer van zoon 2 teveel verouderd voor school, dus nieuw. Wij hadden een terras met vier dakbomen en die legden na 15 jaar ineens allemaal het loodje en dus moest de tuin aangepakt worden. We sparen nu voor een nieuwe keuken want die is inmiddels ook 27 jaar oud. Alleen mijn uitgaven voor de huishouding blijven maar hoog…daar valt echt nog winst te halen ik heb alleen nog niet goed door hoe. Misschien is een weekmenu voor ons wel een heel goed idee.
LikeLike
Bij ons vanwege noodzaak. Ik ging minder werken en was aan het uitrekenen hoe we rond konden komen, en voor hoelang. Toen stuitte ik via google ' besparen' op spaarcentje, en zag de foto's die jij plaatste over je deur met daaronder bijvoorbeeld: deze deur is afbetaald. Dit maakte me nieuwsgierig want ik wist niet eens dat ik mijn hypotheek mocht aflossen..al snel lostte ik iets af op onze hypotheek en door wat handige stappen zijn onze hypotheeklasten flink omlaag gegaan! Ook wat andere vaste lasten onder de loep genomen en hierdoor houden we maandelijks veel meer over dan een paar jaar geleden. Fantastisch! Dus dankjewel martine!
LikeLike
Ja een weekmenu helpt ons best wel! Vlees en groenten in de aanbieding kopen en invriezen wat je niet direct gaat gebruiken, en dan aan de hand van je week menu vlees s'avonds ontdooien in de koelkast. En alle voorraad eens in de zoveel tijd opmaken via menulijst. Daarmee ga je op den duur veel geld besparen! Je zorgt dan namelijk ook voor een stuk inzicht wat je daadwerkelijk gebruikt en er gaat dan niets over de datum.
LikeLike
Ik vind het super om weer wat consuminder berichten van je te lezen. Je bent en blijft een voorbeeld voor mij en ik gok voor velen anderen.
LikeLike