De laatste vakantieweek

De laatste vakantieweek was natuurlijk super! Al hing de wolk van ‘volgende week moet ik weer naar school’ wel heel erg boven het hoofd van puber, desondanks hadden we het heerlijk. Zijn wens om de laatste week ergens te gaan lunchen en naar de bioscoop te gaan is voor de helft uitgekomen. De bioscoop lieten we maar zitten, het weer was daar echt te mooi voor. Wel ging hij vrijdag met zijn vader naar het strand bij Callantstoog.

De week in foto’s:

 

Ik maak sinds een paar weken mijn eigen yoghurt. Voor mijn verjaardag vroeg en kreeg ik een yoghurtmaker. Ik las ergens dat je yoghurt lactosevrij kunt maken door hem 24 uur te laten staan, in plaats van de normale 10 tot 15 uur. Ter voorbereiding was ik ook al probiotica gaan slikken. Nu geniet ik dus sinds een paar weken af en toe van een yoghurtontbijt. Wat een zaligheid!

  

Groei en bloei in de tuin. Dibbes zit regelmatig in deze plantenbak, dus moest Moos even een puntje maken…
  

Met S. ging ik uit lunchen bij Oranje Buiten, een strandtent aan het IJsselmeer. Relaxte plek, schitterend uitzicht en bezoek van een sprinkhaan die ook in onze lunch geïnteresseerd was.

9 van de 10 keer is dit in de ochtend mijn uitzicht als ik wakker word. Gerrie en Dibbes wisselen elkaar af, dit keer was het Gerrie die me wakker hypnotiseerde….

Ik ben geen spelletjesmens maar S. had tot zijn grote vreugde nog een bon die hij kon inwisselen. Wij hebben S. een aantal jaren achter elkaar bonnen cadeau gegeven die goed zijn ‘voor een pyjamadag, ‘avondmaaltijd naar keuze’, ‘de baas voor een dag’ en dus ook een ‘spelletje Monopoly’.

Wat hak- en snijwerk. Dat wordt zo geportioneerd de vriezer ingeschoven en kan ik pakken en verder bewerken wanneer het nodig is. Dit is heel fijn op dagen dat ik me niet goed voel. Ik heb voor dat doel een paar complete maaltijden in de vriezer en wat dingen die nog bewerkt moeten worden. Zo’n zak voorgesneden groenten wokken en met rijst serveren lukt ook prima op mindere of drukke dagen.

Gevulde pan voor meerdere doeleinden. Een deel werd gebruikt als saus om een pizza te beleggen. De rest ging in bakjes de vriezer in. Voor saus of soep, dat maakt niet zoveel uit.

Een deel van de bestellingen die ik deze week deed. Het wachten is nog op een lading kattenvoer en een doos wijn en dan kunnen we voorlopig weer even vooruit!

Fijne week allemaal! Hier is S. vandaag nog vrij en dan vanaf morgen begint het normale leven weer.

Boos en agressief en teleurgesteld en en, o wacht, ik moet ongesteld worden……

Vlasje vergeleek zichzelf gisteren met een oude mobiel. ‘Om de haverklap aan het infuus en leeglopen waar je bijstaat zonder echt iets te doen‘ schreef ze gisteren op haar blog. Hoe herkenbaar! En ook al is het al jaren zo en is er vaak gewenning om de gang van zaken en lukt het me bij vlagen zelfs om mijn schouders hierover op te halen, niet altijd slaag ik daar in.

Sterker nog, Boedhha is ver te zoeken in dit huis momenteel. Dat heeft zeker te maken met mijn menstruatiecyclus, die altijd al onregelmatig is maar nu dan met een regelmaat van een onregelmatige cyclus van 21 tot 24 dagen een aantal dagen maakt dat ik niet ‘de zonnige en stralende verschijning’ ben die ik zo graag wil zijn, kuch.

Hoewel ik altijd wel al wat buikpijn had en me soms wat labiel of chagrijnig voelde in de periode ervoor, begreep ik nooit zo goed de verhalen die ik wel eens las. Zo van ‘en toen haalde hij adem en had een verkeerde kleur sokken aan en wilde ik ineens om me heen gaan meppen‘. Woede aanvallen om niets. Zin om iets kapot te gooien.

Nou, nu snap ik dat wel. We gooien het maar op het veranderende en ouder wordende lijf. Ik werd onlangs 49 jaar en het is me inmiddels duidelijk dat de overgang eraan komt met alle hormonale gevolgen van dien.

Deze week heb ik een over de top finale van  ‘ineens’ weer eens ongesteld worden, prachtig weer en zin om naar het strand te gaan en een lijf dat continu in elkaar zakt van vermoeidheid. Dus zijn de mannen nu naar het strand (gisteren als jullie dit lezen) en doe ik in de tuin op een ligbed alsof alles in orde is. Maar dat is het niet. Ik voel me boos en zielig en heel ellendig en vooral heel slecht bedeeld met dit stomme lijf.

Zo. Dat is er maar weer uit. Iemand anders ook ongesteld?

Zaterdag

Dit weekend hopen we op beter weer. Deze week had ik het zó koud dat ik alvast mijn kledingkast heb gereorganiseerd en wat warmere truien tevoorschijn haalde. Maar het schijnt dat er zonnige dagen aankomen. Het plan bij ons is om als ik me goed genoeg voel dit weekend naar de bioscoop te gaan, naar de net uitgekomen nieuwste film van Woody Allen. En verder natuurlijk lekker lezen en met de katten knuffelen, busines as usual dus ;-). Hebben jullie trouwens gezien dat Izerina weer is begonnen met bloggen? Haar nieuwe blog vinden jullie hier: onderdemijmerboom.

Hebben jullie leuke plannen? In ieder geval heel fijn weekend allemaal!

Jarig

49
is maar een getal.
In mij
leeft nog steeds
een spring-in-‘t-veld
van 7 jaar
die lang nadenkt
over wat ze wil worden,
en doen,
niet kan kiezen
en uiteindelijk gaat
voor de meest impulsieve 
en ondoordachte weg.
Omdat het goed voelt.

49 jaar en
nog steeds weet ik
niet veel.
Wat ik wél weet,
is wat ik wil hebben
voor mijn verjaardag:
Een betere gezondheid.
Een chocoladetaart,
een paar lieve mensen
om me heen.
De onverstoorbaarheid
van een kat.
De humor van mijn vader,
de sprankelende uitstraling
van mijn fysiotherapeute.
Wat van de levenswijsheid
van Vlasje,
het observatievermogen van Izerina,
het opgeruimde huis van Valhalla,
de sportiviteit van Mariimma,
het doorzettingsvermogen van Zuinigaan,
de ondernemingslust van het Rijke Wijf,
de inhoud van de boekenkast van Ogma,
en de looks van Lorelai Gilmore.

10 jaar

4 augustus 2006
ging mijn vader hemelen.
Na jaren
van ziek zijn,
ziekenhuisbezoeken,
steeds meer hulpmiddelen
en steeds minder lucht
was het dan toch zo ver.

Tien jaar.
Dat is een zee
aan herinneringen
en momenten.
Tien jaar is lang.
Ik woon inmiddels
in een ander huis
met vier katten
die hij niet kent.
Maar dat zou hem
niet verbaasd hebben,
dat weet ik wel.;-)

Will Brandt
bleef grapjes maken
tot zijn laatste snik
en met zuurstof
die uit een tank
en een slangetje kwam.
Hij zocht naar ruimte
die er niet was
en leefde jaren
in geleende tijd.
Eigenwijs,
grappig
en soms ook irritant,
want botsen,
nou,
dat konden we goed.

Bij het afscheid
van mijn vader
vroeg ik aan iedereen
‘doe je ogen dicht
en denk aan Will
zoals je hem het liefst zag’.
<!–[if !mso]>st1\:*{behavior:url(#ieooui) } <![endif]–>
Mijn herinnering
aan hem
is op een camping,
ongetwijfeld in Frankrijk.
Het regent
en papa en ik
lopen wat rond.
Ik weet nog 

dat ik me trots voelde,
zo lopend met mijn papa,
zomaar.
Ik weet nog 
hoe het voelde,
nog steeds,
echt.

Orde in de chaos

Net als ieder mens, barst ik van de tegenstrijdigheden. Hoewel een chaoot van nature, heb ik wel een enorme voorkeur voor lijstjes en overzichten om de ‘boel onder controle te houden’. Maar omdat lijstjes te prikkelend werken op mijn manische brein, heb ik ze afgeschaft. En dus doe ik meestal maar wat, overigens meestal naar volle tevredenheid. Ik houd van een opgeruimd huis maar niet van opruimen. Ik ben meer een verplaatser dan een opruimer maar wind me tegelijk op over de verzamelwoede van kind die als een hamster alles wenst te bewaren, tot de papieren zak waar ijs in wordt vervoerd van zijn favoriete ijssalon aan toe.

Afgelopen jaar hebben we beetje bij beetje opgeruimd in dit huis. Dat werd bespoedigd doordat het ernaar uitzag dat we tijdelijke huisgenoten zouden krijgen (mensen, geen katten). Dat ging niet door omdat er gelukkig een prachtig huis voor ze werd gevonden, maar het positieve effect was wel dat er flinke opruimslagen zijn gemaakt. Het staat nog steeds behoorlijk vol maar vooral met dingen die we echt wel gebruiken.

Nu is het tijd voor een volgende ronde en dat is digitaal opruimen. Ik ga beginnen met de foto’s. Digitale camera’s zijn leuk maar het nadeel is dat je zo 50 foto’s achter elkaar neemt en die vervolgens allemaal overzet op de laptop. Waar er niets mee gebeurt behalve ruimte innemen. En als die ruimte te groot wordt, dan worden ze overgezet naar een externe schijf. Maar dat is dan toch enigszins vergelijkbaar met fysieke spullen verplaatsen naar het rommelkamertje. Doe ik dat, dan weet ik vrijwel zeker dat ik er nooit meer naar omkijk.

Heb ik de foto’s uitgezocht, dan ga ik onze administratie op de computer eens goed aanpakken. Het is heus geen verschrikkelijk zooitje maar het is wel zo dat ik soms erg lang moet zoeken voordat ik het juiste bestand heb gevonden. Dat kan vast beter. Bovendien heb ik mezelf aangewend om de meeste contracten en polissen en zo, in een mapje in onze mail te gooien. Dat is niet slim want onze laptops zijn meerdere malen gecrasht en natuurlijk kun je dan nergens meer bij. Na aanschaf van een nieuwe laptop bleek de veronderstelling dat er niets aan de mail zou zijn veranderd onjuist want we waren alles vanaf een bepaalde datum kwijt. Omdat me dat niet een keer gebeurde maar meerdere malen, moet ik dat toch echt anders gaan doen. Want we hebben ook al jaren een externe schijf. Waar ik braaf elke maand (nou ja, twee keer per jaar toch zeker) braaf alle computerbestanden naar kopieer. Dus, ik heb iets te doen!

Beginnen met de foto’s dus! Uitzoeken, ordenen en dan fysieke fotoboeken maken per jaar. Zodat we die dan nog eens af en toe uit de kast kunnen halen en bekijken. Is het plan. Wish me luck, want het zijn echt duizenden foto’s en ik ben er inmiddels achter dat ik de foto’s van twee vakanties kwijt ben….

Dan maar zelf doen

Wij wonen in een oud huis, dus dat vraagt veel onderhoud. Omdat de man nogal overbezet is qua klussen, werk en huishouden doen omdat ik niet veel kan doen, wilden we eens een keer iets uitbesteden. De ramen en deur aan de voorkant van het huis moesten hoognodig geschilderd worden. Omdat M. een beetje hoogtevrees heeft en er vooral op de eerste verdieping wat moeilijk bereikbare plekken zijn, leek het een goed idee om een schildersbedrijf in te schakelen.

We plaatsten via een site een oproep. Schildersbedrijven kunnen daar dan op reageren en contact met je opnemen. Dus werden we hier en daar wat gebeld. Met één bedrijf gingen we in zee, Homebell, dat is een soort aannemer die dan het werk weer uitbesteedt aan een schilder in de regio. Dat was toevallig ook het enige bedrijf dat daadwerkelijk een offerte uitbracht. En die werd door ons geaccepteerd (kiezen uit één, ‘nou zullen we die ene maar doen’).

Het bedrag van het schilderwerk viel ons best mee, iets meer dan €700,-. M. had in een uitgebreid telefoongesprek uitgelegd wat er geschilderd moest worden en tegenwoordig kan iedereen met een internetverbinding gewoon met google streetview zo bekijken wat voor soort huis je hebt en een inschatting van de werkzaamheden maken. De schatting was twee dagen werk met een vaste prijs voor het schilderwerk. Die prijs zou eventueel kunnen afwijken als bij inspectie bleek dat er bijvoorbeeld houtrot was of het hout in een hele slechte staat zou zijn.

Nadat we die offerte hadden geaccepteerd belde ongeveer een week later de schilder op voor een inspectie. Dachten we. We maakten een afspraak en op een donderdag werd er aangebeld door twee mannen die wel een heel wervend enthousiast praatje hielden. Afijn, na een half uur lang volledig langs elkaar heen ouwehoeren, kwamen we erachter dat dit niet ‘onze’ schilder was maar een heel ander bedrijf. Beetje suf van ons, maar ook wel vreemd van dat bedrijf dat belde met de opmerking dat ze ‘de’ inspectie kwamen doen. M. had de telefoon aangenomen en niet in de gaten dat dit een ander bedrijf was.

Nou, die kerels hebben we hartelijk uitgezwaaid met de belofte van hun kant dat zij toch een offerte gingen uitbrengen. Daar hebben we natuurlijk nooit meer wat van gehoord. Maar nu werden we wel een beetje ongerust. Want waarom nam onze schilder geen contact op. Even mailen met onze projectmanager bij Homebell dan maar. Prompt werden we gebeld, de werkzaamheden waren ingepland maar de betreffende schilder die het zou gaan doen, gaf even helemaal geen sjoege. Er was iets met persoonlijke omstandigheden maar het zou vast helemaal goed komen.

Een dag later belde dan toch de schilder en er werden data afgesproken, 29 en 30 juni. We vonden het wel een beetje vreemd dat de schilder uit Brabant komt, terwijl Homebell beweert opdrachten uit te besteden aan “onze professionele vakman uit uw regio”. Brabant ligt toch niet bepaald naast West-Friesland! Bovendien was er een klein praktisch probleem dat even na dit telefoongesprek naar bovenkwam drijven, hoe weet de schilder welke kleuren wij willen? Hij kan moeilijk vanuit Brabant even langs komen met een kleurkaart. De schilder zou iets mailen met kleurcodes, maar er kwam niets.

Dus weer contact opgenomen met Homebell. Kleuren door gegeven. Inmiddels hadden we er al niet meer zo heel veel vertrouwen in. Op internet zagen we wat slechte reviews over deze schilder. “Levert prima werk af, als hij op komt draven”. Wat dus niet altijd het geval blijkt te zijn.

Afijn, woensdag om 8 uur zat M. klaar om de schilder te ontvangen. Ik startte wat later op en kon de tijd nemen. Om 9 uur, geen schilder. 10 uur, geen schilder. M. nam via mail contact op met Homebell. Geen reactie. Om 12 uur belde hij naar onze ‘projectmanager’ met de vraag waar de schilder bleef? Deze had na ontvangst van onze mail de schilder gevraagd zo snel mogelijk contact met ons op te nemen. Maar ja, dát had hij ons niet gemeld. Had hij beter wel even kunnen doen, gewoon ons bellen met de opmerking dat de schilder er zo snel mogelijk aankomt. Of niet maar dan in ieder geval de volgende dag. Eerlijk gezegd betwijfelen we of ze vanuit Homebell er wel achteraan hebben gebeld.

Nou ja, dat was de schilder. We hebben aangegeven er vanaf te zien. We willen het voor de vakantie gedaan hebben. Nu een andere afspraak via deze aannemer maken zagen we niet zitten. Een andere schilder inschakelen kan natuurlijk, maar het schilderen zelf kan dan nooit meer op zo’n korte termijn.

Dus klimt mijn eigen favoriete klusser toch maar zelf de ladder op. De voordeur is inmiddels gedaan en ziet er prachtig uit. Dit weekend gaat hij verder met de rest. Positief is dat we nu best wel veel geld uitsparen. Ik wilde dat in eerste instantie meteen al weer uitgeven omdat de badkamermeubels bij de praxis in de aanbieding zijn (30% korting) en onze badkamer wel een ‘make over’ kan gebruiken. Maar bij nader inzien gebruiken we het geld liever voor de keukenrenovatie. Ik wil ook heel graag een houten werkblad en dat is met het geld dat we nu uitsparen beter te bekostigen.

We hebben het ook helemaal verkeerd aangepakt, we zijn ook een beetje suf geweest. We hadden natuurlijk gewoon aan mensen in de straat moeten vragen wie er goede ervaringen met een schilder heeft. Maar ja, dat is achteraf een koe in zijn kont kijken… Voor wat dit bedrijf betreft, al heel snel na het eerste contact hadden we een onderbuikgevoel’ en daar hadden we naar moeten luisteren.

Maar goed, dit is dan de voordeur. Eerst zoals hij was en eronder zoals het nu is. Dat flikt de man toch maar weer mooi.

oude kleur, groen

nieuwe kleur, koningsblauw, de afplaktape zit er nog op

leuk he, zo’n deur uit 2 delen,
dat was één van de redenen
waarom ik verliefd werd op ons huis