
In onze samenleving praten we over ziekte in termen van strijd. Je vecht, je overwint, je verliest. Ziekte wordt neergezet als een vijand die bevochten moet worden, en herstel is de enige aanvaardbare uitkomst.
In de verhalen die we graag horen, komt iemand die ziek is niet alleen beter uit de strijd, maar ook gelouterd. Het ziek-zijn heeft tot inzichten geleid en tot persoonlijke groei.
Die gedachte sust ons. Want wat is de zin van ziekte als er geen groei of overwinning tegenover staat?
