Vandaag zijn mijn ouders 55 jaar getrouwd. Niet dat het uitbundig gevierd wordt, want de bruidegom in kwestie is 9 jaar geleden gaan hemelen, de boef. Mijn moeder bleef alleen achter in het huwelijk. Toch is ze nog steeds getrouwd, ze voelt zich getrouwd.
Mijn moeder was heel jong dat ze mijn vader leerde kennen, een jaar of 14, een meisje nog. Het schijnt dat ze al in bed lag en er door haar moeder – mijn oma – uit werd gesleept omdat er een enorme spetter op de bank beneden zat. Ik denk dat mijn vader daar was via mijn oom en vrienden van mijn oom.
Afijn, het was liefde op het eerste gezicht en laatste gezicht. Ze trouwden, kregen twee dochters en hadden het goed samen. Mijn vader is 20 jaar ziek geweest voor hij overleed en dat was zeker voor mijn moeder niet makkelijk. Maar hij beschikte over een enorme dosis humor en dat maakte denk ik veel goed.
Mijn moeder is zonder mijn vader door gegaan. Voor het eerst in haar leven woonde ze alleen, nam alle beslissingen alleen. In haar leven is geen ruimte voor een andere man. Weduwen in haar omgeving hertrouwden, vonden een andere partner maar zij doet dat niet. Haar hart is nog vol. Vol van mijn vader. Ze is nog steeds getrouwd en zet haar huwelijk in haar eentje voort. Omdat ze daar voor kiest.
Ze is niet zielig. Ze geniet vaak van het alleen wonen. Van het met niemand meer rekening hoeven te houden. Van de vrijheid die ze nu heeft. Ze was immers door de ziekte van mijn vader jaren aan huis gekluisterd. Nu kan ze gaan en staan waar ze wil. Een paar dagen naar mijn zus in Assen gaan, ze ging met ons een paar keer mee op vakantie maar ook soms gewoon even mee naar het strand, dat was allemaal niet mogelijk in de laatste levensjaren van mijn vader.
Daar kan ze van genieten, maar het gemis is er nog steeds. Ze houdt nog steeds maar van één man. 55 jaar getrouwd dus, om 14 uur in de middag. In liefdevolle herinnering aan mijn vader…



Wat een mooi voorbeeld had jij in je jeugd.
LikeLike
ja dat zeker, bij mij duurde het wel even voordat ik mijn liefde vond.
LikeLike
Wat een mooie herinnering. Mijn ouders waren 49 jaar getrouwd. We hadden het al voorzichtig over een feest als ze 50 jaar getrouwd aren. Mijn vader was heel terughoudend, alsof hij voelde dat hij dat niet meer ging meemaken. Mijn moeder is 19 jaar alleen geweest en ze miste mijn vader elke dag. Ze ging door, maar niet van harte. Ze heeft 19 jaar gerouwd en wilde 19 jaar eigenlijk niet meer leven zonder mijn vader. Er was een gat ontstaan dat door niets en niemand opgevuld kon worden. Maar wat fijn dat je moeder ook mooie herinneringen heeft, die had mijn moeder ook. Een ook voor jullie is het een mooi voorbeeld. Fijn om zo iets te lezen.
LikeLike
Mooie foto's van mooie mensen (innerlijk en uiterlijk).
LikeLike
Prachtig zoiets, echte liefde. Mooie foto's.
LikeLike
Mooie mensen op de foto's.
LikeLike
Mooi hoor, ik was ook 14!, en nu al ruim 27 jaar samen, wij doen het beter dan onze ouders weer, die zijn allebei gescheiden na een rothuwelijk.
LikeLike
Wat mooi geschreven en wat een ontroerend verhaal vind ik dit.
LikeLike
Kort na de veertigste huwelijksverjaardag van mijn ouders, overleed mijn vader na een lange slepende ziekte. Ons mama heeft papa bijna vier jaar lang thuis volledig verzorgd omdat ze de verzorging persé zelf wou doen. Na zijn overlijden, viel zij (figuurlijk gezien) in een heel diepe put maar door haar wilskracht (en onze hulp) raakte ze er stilaan weer uit en wilde weer 'verder' leven zonder papa. Ze is ondertussen 19 jaar weduwe maar mist papa nog steeds enorm. Soms vind ik dat een beetje raar want ze hadden niet bepaald een gelukkig huwelijk (ontrouw van papa) maar voor ons mama is en blijft hij haar ideale man en ze heeft hem al zijn 'misstapjes' vergeven……
Ik vind de foto's die je geplaatst hebt ook heel mooi : je ouders zijn net filmsterren 'uit die tijd'…..
LikeLike
Bijzonder. En mooie foto's van mooie mensen.
Ik was 16 toen ik mijn man leerde kennen en 20 toen we trouwden. Dat is ondertussen 28 jaar geleden.
LikeLike
Wouw wat een prachtige foto's
Mijn vader is nu bijna 7 jaar overleden en ook mijn moeder moet er niet aan denken om een andere man in huis te halen.. ze leeft haar leventje, al is die tegenwoordig wel heel compact maar ze gaat door.
Mijn ouders zouden volgend jaar 55jr getrouwd zijn.
LikeLike
Prachtig liefdevol verhaal en mooie foto's.
Ik snap je moeder heel goed.
Wij zijn 37 jaar getrouwd en ik weet absoluut zeker dat dit, wat er ook gebeurt, mijn enige en laatste echtgenoot zal zijn.
LikeLike
Gefeliciteerd met dit jubileum van je ouders. Mooi verhaal en foto's.
LikeLike
Wat een mooie foto's.
LikeLike
Mooi geschreven Martine, voor mijn moeder geldt precies hetzelfde. Mijn vader is ook 9 jaar geleden overleden en zij zijn binnenkort 60 jaar getrouwd.
LikeLike
Wat een ontroerend verhaal, en wat een mooie mensen. Een heel bijzondere dag.
LikeLike
ontroerend verhaal, ik krijg er kippenvel van. Mooie fotos van je ouders ook. Ik weet niet of ik je moet feliciteren..?
LikeLike
Wat een mooi romantisch verhaal en een prachtige foto's. Sterk hoe jouw moeder in het leven staat. Na lang zorgen voor een zieke partner val je vaak in een gat. Ik denk dat je weer moet leren om echt te gaan leven en.omgaan met de tijd. Althans dat is wat ik bij mijn vader zag gebeuren. Ook hij wil geen andere vrouw in zijn leven, hij houdt alleen van mijn moeder.
LikeLike
Wat een mooi en warm verhaal.
LikeLike