Intentie voor 2026: micropacen

Een nieuw jaar is aangebroken en een onbeschreven bladzijde is voor mij altijd een goed moment om na te denken over richting, zo liggend in bed.

Ik heb niet zozeer goede voornemens maar wel een intentie die ik wil zetten voor 2026.

Zomaar doelloos liggen lukt me namelijk nooit zo goed. Ik ben zoals velen van jullie inmiddels  wel doorhebben van de wegwijzers, de ankers en de kaders. Niet omdat ik per se iets moet bereiken, maar omdat bewust nadenken over wat ik wil met mijn leven, me helpt om bewustere keuzes te maken met de energie die ik uit te geven heb.

Zonder richting verzand ik snel in overweldiging, of in energie besteden aan dingen waarvan ik later denk: wat zonde, dit had ik anders willen doen.

Waarbij het niet gezegd is dat ik als een blinde kip vasthoud aan een richting als ik die eenmaal heb gekozen. Ik stuur vaak bij. Omdat ik het wil, het nodig is of er andere prioriteiten naar boven komen drijven.

Dit jaar komt er en voor mij grote uitdaging  aan en daartoe zal ik mezelf meer op één moeten gaan zetten.  Het is noodzaak daarvoor dat ik stabieler wordt en minder PEM ervaar. Want eerlijk is eerlijk, ik “speel” wel erg met mijn grenzen de laatste tijd en neem de PEM dan voor lief.

Ik wil minder bezig zijn met herstellen en méér met voorkomen. Niet pas afremmen als ik voel dat het te veel is, maar al bij de allereerste signalen. Ontprikkelen voordat ik overprikkeld ben.

Ik noem dat micropacen. En als het nog geen woord is, dan is het dat bij deze. 😀

Micropacen betekent dat ik ga sturen op micro-signalen, vóórdat er schade ontstaat. Ik reageer niet meer op klachten, maar op de allereerste veranderingen die mijn zenuwstelsel laat zien.

De afgelopen weken heb ik deze signalen bij mezelf in kaart gebracht:

📍 meer innerlijke onrust/adrenaline zonder een voor mij duidelijke aanleiding
📍 een lichter gevoel in mijn hoofd
📍 een subtiele druk achter mijn ogen
📍 kleine veranderingen in mijn hartslag (naar boven of naar beneden)
📍onverklaarbaar warm worden in mijn gezicht
📍een verandering in mijn ademritme
📍klam zweet op gezicht en hals

Ik merk dat ik juist op die momenten te vaak doordruk. Omdat het niet uitkomt, omdat ik iets wil afmaken, omdat ik midden in een gesprek zit, omdat ik geen zin heb om (alweer) te stoppen.

Waar ik tot nu toe vooral pace met schema’s, vaste rustmomenten en een dagstructuur, wil ik daarnaast micropacen gaan inzetten. Niet om mijn structuur los te laten, want die helpt me enorm. Maar om er iets belangrijks aan toe te voegen. Mezelf eerder afkappen, eerder terugschakelen en beter eerder beschermen dus .

Ik wil dus slimmer omgaan met wat mijn lijf me al heel vroeg vertelt.

Het hier zo in het openbaar uitspreken helpt me het echt als intentie neer te zetten. En wie weet zijn er mensen die zich hierdoor aangesproken voelen.

Wat is jouw intentie voor 2026? Als je er een hebt tenminste.