De antibiotica die we twee keer daags moeten toedienen, mogen we in ons haar smeren. We hebben alle beschikbare tactieken uit de hoge hoed getoverd en de stand na 1,5 dag, is dat er welgeteld een halve pil inzit.
Omdat dit veel stress geeft bij dier én mens, stappen we over op plan B. De dierenarts had al voorgesteld om elke drie dagen antibiotica-injecties toe te dienen als oraal niet lukt. Dus die bellen we zo dat het plan B wordt. Gelukkig is hij ook op zaterdag open!
Dibbes eet en drinkt goed en lijkt stabieler dan donderdag. Hij loopt nog steeds niet goed, erg wiebelig , maar lijkt minder onzeker. Alsof hij wat went aan de situatie. Hij is niet achteruit gegaan, dat is bemoedigend.
Onze andere kat, Gerrie, is erg jaloers op de extra aandacht en zorg die Dibbes krijgt, en laat dat met veel gegil en gemiauw horen. Hij is altijd al erg vocaal, maar nu helemaal.
Dibbes wordt daar erg onrustig van merken we, dus we geven hem nu op een andere plek eten, naast ons bed. Als hij wil eten, komt hij daar nu vragen en dan bied ik aan.
Ik zit nog steeds in adrenaline, ben hyper alert en nog niet ingestort 🙈. Wonderlijk hoe mijn lichaam werkt.
Ontzettend bedankt voor alle lieve reacties, dat doet me echt goed.
Martine
👉 De eerdere post gemist?
Lees het hier
Min of Meer 