Categorie: algemeen

Zaterdag

~ MB ~ 7 reacties

De heren katers hebben net een kleine plas- en inspectieronde gedaan en zijn nu allemaal weer binnen. Het kattenluik is nu op slot. Ik houd ze binnen tot morgenochtend. In aanloop naar oudejaarsavond slikken ze al een paar weken zylkène, een pil tegen stress- en angstmomenten. Omdat het even een aanloop nodig heeft, moet je daar al tijdig mee beginnen.  Als je gaat geven op het moment dat het knallen begint, ben je te laat.

Meestal begint het geknal hier begin december. We wonen aan een park en kijken uit op iets waar de goede intenties van afdruipen -een prieeldinges met bankjes aan een vijver – maar in de praktijk een hangplek voor jongeren is. Over het algemeen is dat prima op wat geluidsoverlast in de zomer na, als de plek wordt gebruikt om in te drinken en uit te drinken. En in deze tijd van het jaar is het meestal dé plek om vuurwerk af te steken. Alleen dit jaar kijken ze allemaal Netflix of zoiets want het is nog nooit zo rustig geweest.

Als gevolg van het uitblijven van herrie heb ik geen vier katten die het door de zylkène nét redden maar vier aperelaxte haarballen die tegen ons aankruipen, die tegen elkaar aankruipen en van spinnen een dagtaak maken. Dat zal vast in de loop van de dag gaan veranderen maar voor nu is dat wel heel plezierig.

Plannen zijn er niet echt. We gaan vanmiddag risken, Oma komt appelflappen brengen, schuift aan met eten en gaat daarna richting haar eigen huis. Verder weinig spektakel. Ik red het meestal wel tot 12 uur omdat zelfs ik niet door de herrie heen kan slapen maar het is niet echt mijn avond. De mannen hebben er wel zin in, er staat een zak met vuurwerk klaar. Er loopt helaas een sterke scheiding in dit gezin qat vuurwerk betreft en we moeten er maar niet te lang en te vaak over praten want dan vallen er klappen ;-).

Nou ja, de kerstboom gaat er morgen uit. Weg met die meuk en klaar, op naar het voorjaar!

Veel jolijt, heil, gezondheid en fijne momenten gewenst in

Klaar voor kerst

~ MB ~ 23 reacties

Momenteel volg ik wat Amerikaanse blogs over zuinig leven en ik ben verbaasd over hoe ervan uitgegaan wordt dat kerst synoniem staat voor honderden dollars uitgeven. Blijkbaar wordt er enorm met geld gesmeten, ook als je frugal leeft. Volgens mij is dat in Nederland toch anders. Nu ik erover nadenk, verbaas ik me ook elk jaar wel over de prijs van de cadeausuggesties die in het Volkskrantmagazine staan. Ik denk bij een cadeautje aan een leuk boek maar veel mensen geven elkaar sieraden of complete apparaten.

Natuurlijk moet iedereen lekker helemaal zelf weten wat hij doet met kerst, met geld smijten of alle cadeautjes zelf maken. Als het maar bij je past en ook bij je budget. Ik ben niet iemand die zelf cadeaus in elkaar gaat knutselen, ik vind cadeaus inpakken al een gedoe. Want ik was dus die kleuter op school die bij een knip- en plaksessie achteraf eruit zag alsof ze in de lijm had liggen rollen. Ik vrees dat sinds die tijd mijn knutselvaardigheden niet echt zijn verbeterd.

Dat geldt voor iedereen hier in de familie – buiten de klustalenten van M. – dus kopen we gewoon voor elkaar wat leuks.  Ieder gezinslid koopt iets voor elkaar en we kopen ook een gezamenlijk cadeau. Dat kan een spel zijn of een dvd, afgelopen jaren waren de Hobbitfilms favoriet. Ook voor gasten die hier met Kerst komen wordt wat gekocht.

Om het betaalbaar te houden bekijk ik elk jaar wat het totaalbudget zal zijn. Dat is afhankelijk van de ruimte die er naar verwachting is. En dat budget verdeel ik dan onder de aanwezige personen. Zo voorkom ik de enorme uitschieters die ik vroeger wel had.

Ik vind op diverse sites de tip dat je vroeg moet beginnen met het kopen van cadeaus omdat er zo vlak voor de feestdagen juist prijsverhogingen zijn. Mijn ervaring is anders, Veel webwinkels hebben in deze tijd hogere kortingen. Dat is dan een kwestie van regelmatig in de gaten houden. Hoe het met gewone winkels is weet ik niet. Ik mijd de stad en dan zeker in deze tijd. Maar op zich zijn de cadeauwensen hier heel suf en zijn het spullen die niet ineens heel veel duurder of goedkoper zijn. Denk aan categorie boeken en muziek en over het algemeen makkelijk aan te schaffen.

Wij hanteren dit jaar een budget van €25 per persoon. Zo blijft het leuk. Soms zijn de verlangens groter dan het budget. Dat was met mij het geval. Ik kon weinig bedenken dit jaar, behalve een Le Creuset grillpan. Dus heb ik met M. de deal gemaakt dat ik het resterende geld aanvul van mijn eigen zakgeld. Weinig verassing natuurlijk wat er voor mij onder de boom ligt maar dat maakt mij niet uit.

De dagen zelf zijn overzichtelijk. Eerste dag zijn we met zijn drietjes en dat zou wel eens een pyjamadag kunnen worden, heerlijk. Tweede kerstdag schuiven de oma’s en opa aan en komt vriendin M. misschien ook even langs. Oma neemt een voorafje mee, Schoonouders nemen twee bijgerechten mee en ik maak dit jaar Marokkaanse kip met saffraan-honingsaus. Een heel makkelijk gerecht maar wel heel feestelijk. Als taart voor in de middag maak ik torta di mais. Een Italiaanse taart van maismeel en anijs, echt heel bijzonder. Ik maakte hem eerder om uit te proberen en in te schatten hoeveel werk het is. En als toet een chocolade-bitterkoekjestaart. Heel makkelijk te maken en echt dodelijk lekker. S. maakt daar wat ijs bij, wellicht wat limoen- of sinaasappelijs.

De boom staat ook al, alle cadeaus zijn binnen, het menu is bedacht en goed voor te bereiden en te behappen. Zo blijft het voor iedereen leuk, qua kosten en qua energie. Zoals jullie merken is Kerst voor mij niet verbonden aan een tijd van bezinning. Ik ben niet gelovig en grijp deze tijd ook niet aan om de boel te klaren of mezelf te heruitvinden. Dat doe ik eigenlijk altijd al wel wanneer het zo uitkomt en is voor mij niet gebonden aan een bepaalde tijd in het jaar. Ik hobbel gewoon wat mee met het feit dat het nu eenmaal een feestdag is. Ik geniet er tegenwoordig ook wel van vooral omdat we het vieren op een manier die bij ons past. Wat zijn jullie plannen?

ps: modereren van reacties staat weer aan, gezien het feit dat sommige mensen geen eigen leven hebben en zich uitleven met stompzinnige reacties. Begin zelf een blog joh!

Kennen jullie die mop van de tafel?

~ MB ~ 23 reacties

Ineens hakten we de knoop door. Een andere tafel. Redenen te over. Niet omdat wij de huidige tafel lelijk vonden – al denken jullie daar duidelijk heel anders over 😉 – maar omdat hij onpraktisch was. Onhandig formaat, iets te klein, weinig beenruimte. Dat soort dingen.

Een andere tafel werd gezocht en gevonden via internet. Een steigerhouten blad met industrieel onderstel. Moest alleen wel even zelf door ons in elkaar gezet worden. Het moment van afleveren bleef lang spannend want op de bestelbon stond niet ons telefoonnummer maar dat van een Engels sprekende meneer die veelvuldig door Gigameubel is gebeld met de vraag wanneer ze langs konden komen en pas na een flinke tijd kwamen ze op het idee dan maar per mail contact met ons op te nemen. Ik gaf ons correcte nummer voor het geval dat, noteerde de dag en de man nam vrij op de afleverdag en ging aan de slag met hulp van kind. Bij het uitpakken viel meteen op dat er aan de zijkant van het blad een fikse scheur zat. En dat het blad zelf  een mooie helft had en een lelijke helft. En met lelijk kunt u denken aan plankdelen die niet goed aan elkaar gelijmd zijn en gaten in het tafelblad die op zijn gevuld met stopverf en loslaten als je ernaar wijst. Oei. Dat was niet wat we voor ogen hadden bij rustiek tafelblad met industrieel onderstel…

Dat de tafel niet in elkaar te zetten was omdat de voorgeboorde gaten in het tafelblad niet matchten met de voorgeboorde gaten van het onderstel, deed ons enthousiasme ook weinig goed. De eventuele oplossing om zelf gaten te boren durfden we niet aan gezien de toch al prominente scheur vlak naast de plek waar geboord zou moeten worden.

Afijn de tafel werd zo goed en kwaad als het lukte in elkaar gezet met 4 schroeven en hoewel het idee heel leuk was, werden we er niet blij van. Door de verkeerde boorgaten zat alles scheef. Dus maakten we foto’s van de gebreken en mailden we dat we best teleurgesteld waren. Per omgaande kregen we bericht. We mochten kiezen: of €50 retour of een reparateur die de boel zou fiksen. Nou valt er weinig te fiksen aan een scheve tafel met lelijk stopverf-tafelblad en we hadden bovendien weinig trek in een lelijke tafel met korting, dus gaven we aan de tafel liever te willen omruilen voor een goed exemplaar.

Dat was geen enkel probleem. Precies een week later zouden ze komen omruilen, voor het weekend konden we een linkje verwachten met de aflevertijd. Dat linkje kwam niet en toen ik daarom op de afgesproken afleverdatum contact opnam werd mijn vraag doorgezet naar de afdeling bezorgingen. En toen hoorden we niets meer. Jammer dat de man weer een dag vrij had genomen.

Dus namen we weer contact op aan het eind van de dag met de mededeling dat we flink de pest in hadden. Daarop kregen we een heel zielig klinkend mailtje van de afdeling bezorging:
Goedemiddag, ik probeer u te bellen maar het nummer dat wij van u hebben blijkt niet te kloppen. Ik krijg steeds een engels sprekend persoon aan de lijn. Dus dan maar hier via de mail.  Bij ons in het magazijn is het niet goed doorgekomen dat wij bij u langs moesten komen vandaag. Ik begrijp dat u tevergeefs heeft zitten wachten op ons. Onze excuses daarvoor. Maar in ons systeem stond de order op geleverd en ik kon er ook niet uit op maken dat er iets met uw tafel aan de hand is. Vandaar is mijn vraag dan ook, moet er omgeruild worden? Moet er er iets gemaakt worden? Ik begrijp dat dit vast niet goed over komt maar ik heb nog geen idee wat er moet gebeuren. Graag daarover wat informatie. Zodra wij dit hebben kunnen we een afspraak gaan maken wanneer we langs gaan komen.

De lust om nog vriendelijk en begripvol te reageren verdween:
Jullie hebben een verkeerd nummer van ons genoteerd. Ik heb al eerder het correcte nummer door gegeven: 06-xxxxxxxx.
Ik stel voor dat je eerst met je collega heer of mevrouw van D. kort sluit wat er aan de hand is en wat er is afgesproken want jullie werken duidelijk langs elkaar heen.
Ik verwacht wel dat het zsm wordt opgelost want wij zitten nu al een week zonder eettafel. Dat eet niet echt prettig.

Want ja we zaten inmiddels zonder eettafel. Voortvarend als we zijn (echt nooit maar nu eens wel) hadden we besloten de oude eettafel alvast om te bouwen tot sidetable. Leuk joh:

Ik verwacht niet dat jullie de sidetable mooi vinden aangezien jullie massaal op zeer tactische wijze lieten weten niet gecharmeerd van de originele tafel te zijn, maar het gaat even om het idee en om een zeer langdradig verhaal op te leuken met een plaatje.

Dus. Opnieuw een afspraak gemaakt. De tafel zou weer een week later worden omgeruild. Maar toen. Ja. nou, toen waren we het eigenlijk wel zat. We hadden er inmiddels nog weinig vertrouwen in dat de nieuwe tafel wel in orde zou zijn. De afdelingen werken daar langs elkaar heen en de tafel zelf zag er uit als broddelwerk, erg liefdeloos gemaakt.

Dus er maar weer een mail er tegen aan gegooid, dat we wilden annuleren en ons geld retour. Daar werd met begrip op gereageerd en met de verzekering dat ze nog steeds de tafel de volgende week dinsdag zouden komen ophalen. U krijgt nog een linkje over de aflevertijd, blabla.

Natuurlijk kregen we geen linkje.

)(&(*^*&^^&

Dus vroegen we nog maar eens hoe laat ze de tafel op zouden komen ophalen op de afgesproken datum 29 november. Een allervriendelijkst mailtje informeerde ons dat ze de tafel 13 december zouden komen ophalen. Toen werd ik boos. Heel boos. En belde de planner de volgende dag dat ze toch de 29e zouden komen tussen 16 en 18 uur. En kreeg ik een uur later een mail. Of ik even aan kon geven of ze de 29e tussen 16 en 18 uur de tafel konden komen ophalen. En belden ze de 29e of ze eerder mochten komen want ze waren toch in de buurt.

Nou ja, het ding is ons huis uit zullen we maar zeggen. Blij toe.

En nu? Ja, nu eten we aan de tuintafel. We bestelden bij een andere winkel een tafel die we eigenlijk stiekem mooier vinden. Hopen we, want hij wordt pas in februari geleverd. Tot die tijd eten we zo:

En hopen we dat deze tafel wel gaat bevallen:

Hij is iets anders (vooral het onderstel) en het blad is van gebruikt eiken in plaats van steigerhout maat het idee is wel hetzelfde.

Moraal van het verhaal? Tja niet echt. Nou, misschien dit: verzaag niet je oude tafel voordat je zeker weet dat de nieuwe tafel oké is (kuch) en koop nooit iets bij Gigameubel. Gelukkig hebben we er een nieuwe uitdrukking bij. Op zijn gigameubels: situatie waarin alles en iedereen langs elkaar heen communiceert, er slecht werk wordt geleverd en afspraken niet worden nagekomen.

Herkenbaar? Of hebben jullie zoiets nooit mee gemaakt?

Kijktip: Schuldig

~ MB ~ 33 reacties

Deze week zag ik het eerste deel van een interessante documentaire over de Vogelbuurt in Amsterdam-Noord. Een buurt waar het merendeel van de bewoners schulden heeft en de Voedselbank op de dag van uitdeling een rij wachtenden tot ver om de hoek van het pand heeft staan. In de 6-delige documentaireserie ‘Schuldig’ wordt een aantal van de schuldenaars uit deze buurt gevolgd maar ook de instanties eromheen: de deurwaarder, de schuldhulpverlening, de Amsterdamse wethouder bij wie het op zijn bordje ligt. Ik heb ademloos zitten kijken. Omdat ik iedereen die aan het woord komt sympathiek vind door hun eerlijkheid in de meest kwetsbare momenten.  Ook de deurwaarder blijkt niet de boeman waar mensen hem snel voor houden, ook al zet hij wel een gezin op straat.

Het probleem van de schulden en schuldenaars wordt op een mooie manier van alle kanten belicht. Waarbij het vooral duidelijk is dat de meeste mensen gewoon echt geen geld hebben, laat staan dat ze de schulden kunnen aflossen.

Wat goed duidelijk wordt gemaakt is dat huisuitzettingen niets oplossen, het is probleemverplaatsing. Een gemiddelde huisuitzetting kost de woningbouwvereniging die in de serie genoemd wordt € 7000, plus de gemiste inkomsten uit huur (bron: mugweb). Na de huisuitzetting wordt het probleem verplaatst naar de gemeente. Het duurt in de meeste gevallen jaren voordat mensen weer over een eigen huis beschikken. Al die tijd zitten ze dus (als ze geluk hebben) op een door de gemeente betaalde hotelkamer of slapen ze bij vrienden en familie. Dat laatste komt neer op veel verkassen. Of ze zitten een aantal jaren in een crisisopvang. Hebben ze geluk dan is dat met het gezin samen maar meestal gebeurt dat niet. Na een huisuitzetting zijn er nog steeds schulden. Dat oplossen en afbetalen wordt natuurlijk steeds moeilijker als je geen eigen plek hebt om te wonen. Om die reden heeft woningbouwvereniging Eigen Haard op een gegeven moment meegedeeld geen huisuitzettingen bij gezinnen te doen. Iets wat toch weer gebeurd is.

In het razend interessante boek ‘Schaarste’ waarvan ik hier al wel eens een review plaatste, lieten de auteurs heel overtuigend zien dat de intelligentie van mensen afneemt naarmate ze meer met schaarste te maken krijgen. Het is niet zo dat omdat mensen dom zijn, ze financiële problemen krijgen maar armoede zorgt ervoor dat de mentale bandbreedte afneemt. Kort samengevat: je wordt niet arm omdat je dom bent, je wordt dom omdat je arm bent.

Natuurlijk zijn er mensen die in de problemen komen door hun koopgedrag. Maar meestal gaat het om een combinatie van pech en een opeenstapeling van gebeurtenissen. Hoe moeilijk het is om je aandacht erbij te houden in tijden van stress en verdriet, werd maandag heel mooi en openhartig omschreven door Teunie. Zij vertelde dat ze in de tijd na het overlijden van haar beide ouders (vlak achter elkaar) alles maar liet versloffen omdat ze het – heel begrijpelijk – even niet kon opbrengen. Ze kwam 5 kilo aan door ongezonder te eten maar ook de financiële huishouding kreeg minder aandacht. Er werd meer uitgegeven aan bijvoorbeeld eten in het ziekenhuis maar er werd ook gekozen voor gemak. Post werd niet altijd op tijd geopend en er volgden betalingsherinneringen en aanmaningskosten. Zo ging het een tijdje door. Nu is alles weer op de rit gelukkig.

Dit is Teunie! Kampioen orde en regelmaat. Ik bedoel maar te zeggen dat het iedereen kan overkomen. Er gebeurt iets wat je aandacht opslokt en ineens werkt de routine die je jarenlang opbracht niet meer. Omdat andere zaken meer aandacht vragen. Ikzelf denk dat als je dan niet over een netwerk beschikt van mensen die je kunnen helpen en er alleen voor staat, het heel moeilijk is om eruit te komen. Niet voor niets zijn het juist vaak mensen die alleen komen te staan die problemen krijgen. Ze raken werkloos, worden ziek, hebben meer kosten, missen een betaling, krijgen een aanmaning en voor je het weet loopt een in oorsprong kleine betalingsachterstand volledig uit de klauwen. Om dat op te lossen moet je er aandacht aan kunnen geven en dat is juist zo moeilijk omdat andere zaken meer aandacht vragen. Dat zijn juist weer die zaken die ervoor zorgden dat je in de problemen kwam.

Een kijktip dus voor als je dit onderwerp interessant vindt. Je kunt als je de eerste aflevering hebt gemist hier terugkijken.

There is a crack in everything

~ MB ~ 7 reacties
In bepaalde perioden in mijn leven kende ik een felle levenspijn. Sommigen noemen dat wel een depressie. En tijdens deze momenten, drong de muziek en poëzie van Leonard Cohen door de zwarte laag heen en liet mij toch schoonheid voelen. Ook nu nog. Soms weet ik niet wat ik voel of wil ik niet voelen. En dan luister ik naar Cohen en dan voel ik. 
De dichter die niet kon zingen maar wel zo’n prachtige stem had, is overleden. Dat voel ik ook. 
Anthem

The birds they sang
At the break of day
Start again
I heard them say
Don’t dwell on what
Has passed away
Or what is yet to be
Yeah the wars they will
Be fought again
The holy dove
She will be caught again
Bought and sold
And bought again
The dove is never free

Ring the bells (ring the bells) that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack in everything (there is a crack in everything)
That’s how the light gets in

We asked for signs
The signs were sent
The birth betrayed
The marriage spent
Yeah the widowhood
Of every government
Signs for all to see

I can’t run no more
With that lawless crowd
While the killers in high places
Say their prayers out loud
But they’ve summoned, they’ve summoned up
A thundercloud
And they’re going to hear from me

(Ring, ring, ring, ring)
Ring the bells that still can ring

Forget your perfect offering
There is a crack, a crack in everything (there is a crack in everything)
That’s how the light gets in

You can add up the parts
You won’t have the sum
You can strike up the march
There is no drum
Every heart, every heart to love will come
But like a refugee

(Ring, ring, ring, ring)
Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack, a crack in everything (there is a crack in everything)
That’s how the light gets in
Ring the bells that still can ring (ring the bells that still can ring)
Forget your perfect offering
There is a crack, a crack in everything (there is a crack in everything)
That’s how the light gets in
That’s how the light gets in
That’s how the light gets in

Zaterdag

~ MB ~ 19 reacties
Groot geluk op donderdag

Even een kleine update tijdens de blogpauze. Deze week probeerde ik weer in een ritme te komen, na alle ziek/virus/bacterie-ellende van afgelopen weken. Dat lukte redelijk al had ik wel last van die klote klok, jullie ook vast! Ik begrijp het nut niet en vind het niet fijn. Om 7 uur in de avond ben ik gewoon helemaal klaar met de dag en rijp voor bed.

Naar aanleiding van mijn stukjes over de luchtontvochtiger vorige week, kreeg ik een geweldig aanbod van een bloglezeres om die van haar over te nemen. Het apparaat is inmiddels in huis en doet zijn werk.Nu er op de eerste en tweede verdieping tegelijk twee apparaten staan te brommen hoeven we én niet meer te slepen én de luchtvochtigheid daalt aanzienlijk, echt fijn!

Gisteren gingen we met Dibbes en Smoes naar de dierenarts voor de jaarlijkse controle en enting. Dibbes in een reismand krijgen is nogal een gedoe. Meerdere mensen vroegen mij waarom we het dan wel doen en waarom we de dierenarts niet thuis laten komen.

De dierenarts is twee jaar geleden inderdaad hier thuis gekomen, nadat bleek dat we Dibbes niet in de mand kregen. Enten is toen niet gelukt. Hij zag haar en vloog er vandoor mij in het voorbijgaan openkrabbend. Hij ontsnapte naar buiten en bleef daar een etmaal jammeren en durfde niet meer naar binnen te komen. Het arme beest doet normaal geen vlieg kwaad en de paniek was enorm. In overleg met de arts hebben we toen besloten het dat jaar even te laten rusten. Ik wil ook liever dat thuis een veilige plek is in plaats van een plek waar ook ineens de dierenarts kan verschijnen met injectienaald en al.

Waarom ons toch al die ellende op ons hals halen? Dibbes is een kat met een verleden. Jaren van zwerven hebben zijn weerslag op zijn gezondheid. Zijn ogen zijn kwetsbaar door zijn oogaandoening, waar hij weliswaar aan geopereerd is maar het moet wel in de gaten gehouden worden. Zijn immuunsysteem werkt niet optimaal. Zijn gebit is dat van een hele oude kat in plaats van het jonkie van 5 jaar oud dat we denken dat hij is. Een keer per jaar de dierenarts naar hem laten kijken vind ik echt noodzaak.

Inmiddels ben ik beter voorbereid en ga ik er niet meer vanuit dat ik hem zomaar in de mand krijg. Tegenwoordig krijgt hij voordat we naar de dierenarts moeten een spierverslapper en kalmerend middel. Dat is ook niet fijn voor hem maar ik krijg hem wel in de mand. Het duurt ongeveer 1,5 uur voordat het werkt. Ik geef hem een pil en ga dan met hem naar de logeerkamer tot het tijd is om te gaan. Hij blijft dan meestal heel rustig, is alleen na het toedienen van die pil wat ontstemd. De reden dat we in de logeerkamer zijn is dat hij zich daar nergens kan verstoppen of kan verwonden. We kunnen niet beneden blijven omdat we een open trap naar boven hebben in de huiskamer, daar kan hij vanaf vallen als de pil begint te werken.

Vorig jaar bleek tijdens de controle dat er twee kiezen moesten worden getrokken, dat gebeurde in december. Ook constateerde de dierenarts een hartruis. Die werd verder onderzocht in het Dierenziekenhuis in Amsterdam, waar we in februari 2017 moeten terugkomen voor opnieuw een hartecho. Dit om te kijken of hij HCM ontwikkelt, een bij katten heel veel voorkomende hartziekte.

Na het kiezen trekken vorig jaar en het nieuws over de hartruis ging ik dit keer toch wel met de verwachting dat zijn gezondheid voor verdere problemen gaat zorgen. En inderdaad, opnieuw zijn er twee kiezen in zeer slechte staat. De komende maand moet ik dagelijks zijn wangen masseren, om te kijken of door een betere doorbloeding de ontsteking vermindert. Maar de verwachting (van de dierenarts)  is dat dit niet lukt. Dus is er voor de zekerheid al een afspraak gemaakt voor begin december om die kiezen operatief te laten verwijderen.

Groot Verraad op vrijdag, zien jullie die blik….

Buiten dat ging het hele ‘krijg Dibbes in de mand’ gebeuren beduidend beter dan voorgaande jaren. Hij begint door te krijgen dat dit niet het einde van de wereld is, blijft de hele tijd in contact met mij en ik heb goede hoop dat het ooit zonder drugs gaat lukken.

Smoes ging ook mee voor controle en een enting want dat was er vorige maand bij ingeschoten, toen had hij een abces in zijn wang dat eerst behandeld moest worden. Nu was hij weer stralend en in top conditie.

Gaan we nu weer verder met de blogpauze. Fijn weekend allemaal!

Zaterdag

~ MB ~ 25 reacties

Vorige week had ik een blaasontsteking en de kuur die ik volgde, sloeg niet heel snel aan. Ik begon dinsdag met slikken en pas tegen zaterdagavond werd de buikpijn en de ‘zeikbehoefte’ minder. Wat zeker niet mee hielp was dat ik flink last kreeg van bijwerkingen. Nu zat ik niet meer elk kwartier op de wc om alleen te plassen want mijn darmen kregen het ook druk.

Maandag ging ik naar de orthodontist voor de uitgestelde afspraak en daar werd de beugel weer verder aangeschroefd. Hoewel ik de laatste maanden nauwelijks last had na een controle was het dit keer wel raak. Ik heb tot vrijdag alleen pap, roerei, puree en soep naar binnen kunnen werken.

Dat in combinatie met een verkoudheid die maandagavond begon, maakte wel even dat ik zin had om mijn haren uit mijn kop te trekken. Vier weken achtereenvolgens verkouden, keelontsteking, koortsuitslag, oorontsteking, blaasontsteking en dan weer verkouden….ja dat is niet echt fijn.

Dinsdag haalde ik daarom wat versterkende middelen zoals een stootkuur vitamine C en zo. Op zich onbegrijpelijk dat falende immuunsysteem want ik eet ladingen groenten en fruit (nou ja deze week vooral in gepureerde vorm), maar dat wil blijkbaar niet zeggen dat ik alles goed opneem. En misschien heeft mijn lijf tijdelijk wel gewoon veel meer nodig. Op zich hoort dit echt wel bij ME.  Het immuunsysteem van ME/CVS-patiënten reageert heftiger op een infectie en blijft bovendien langer actief. Mijn eigen ervaring is dat de meeste infecties niet alleen langer duren maar ook vaker voorkomen. Ik vang echt elke virusje op dat in de lucht hangt.

En nu? Nu is het even rustig. Ik begin weer op te krabbelen. De komende tijd wil ik proberen in ieder geval weer alle dagen buiten te komen. Want de afgelopen 4 weken was ik geloof ik in totaal een keer of 6 buiten. Ja, dat is ook niet goed voor de mens.

Buiten dat gaat het eigenlijk best goed. Ik voel me mentaal redelijk en heb de herfstdepressie redelijk de deur weten uit te werken met behulp van mijn nieuwe daglichtlamp en de vitamine d. Wel voel ik me erg overprikkeld. Dat komt zeker door de gezondheidspech, dat stimuleert van alles op de verkeerde manier in mijn brein.  De prioriteit ligt hier dus op flink bijtanken.  Dat is nodig want er komt voldoende (voor mij) spannends aan. Komende vrijdag moeten we met Dibbes naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse controle en dat is door zijn altijd panische reactie hierop erg stressvol, niet alleen voor hem maar ook voor mij. En heel binnenkort wordt de buitenkant van het huis geschilderd. Nou ja, alleen dat stuk waar M. niet bij kon, dus de eerste verdieping en het stuk onder de dakgoot.

Ik heb al met Oma afgesproken dat ik naar haar toe kan als er hier geschilderd wordt. Op zich valt het mee, het duurt hooguit twee dagen. Voor mij is het heel belangrijk dat ik me afzijdig houd met zoiets. Want voor je het weet ga ik taart bakken voor de schilder en zet hem een overheerlijke lunch voor. En blijf als een vaatdoek achter als de man weer vertrekt.

Natuurlijk ligt hier een leerkans van jewelste in het verschiet maar die pak ik nu even niet op. Hoe slechter ik me voel, hoe minder goed ik bij mezelf kan blijven in de buurt van vreemden. Dát weet ik inmiddels wel. Dus trek ik mijn eigen plan.

Na de schildersklus gaan we dan verder met de keuken. Het wordt nu echt tijd om te stoppen met alles maar voor ons uit te schuiven – het komt nu eenmaal nooit uit – en één en ander aan te pakken. Ook geef ik de komende maand de katten van de buren eten. Ik vind dat leuk om te doen maar dat is voor mij echt wel een activiteit die als ik niet uitkijk ten koste van mijn toch al beperkte mogelijkheden gaat. Ik moet dus heel slim (nóg slim-slimmer-slimst-allerslimst) met mijn energie omgaan de komende tijd. Hier zal het om die reden daarom waarschijnlijk even stiller zijn de komende tijd. Jullie zien me wel weer verschijnen!

Een maandmenu

~ MB ~ 15 reacties

Eén van de eerste dingen waarmee ik begon toen wij zuiniger moesten leven, is werken met een weekmenu. Zo voorkom je verspilling of dat je vier keer in de week naar de winkel rent omdat je misgrijpt.  Van de 7 dagen plan ik 5 dagen want op de overige dagen kookt oma en mag kind kiezen wat we eten. Die 5 maaltijden bestaan meestal uit twee vegetarische maaltijden, één keer kip, één keer vlees en één keer vis. Tot slot probeer ik het meestal zo te regelen dat we in willekeurige volgorde een keer rijst, pasta, mie, aardappelen of iets met wraps/pitabroodjes/stokbrood eten. Eind van de zomer heb ik het paleo eten losgelaten en ik kan nu makkelijker voor iedereen tegelijk plannen. Ik hoef nu alleen nog rekening te houden met mijn voedselintoleranties.

Sinds ik vanwege het gemak de grote smak aan maandboodschappen in één keer online bestel, is de maaltijdplanning iets gewijzigd. Je kijkt dan toch voor de bestelling al een maand vooruit en ik plan de maaltijden dan ook grofweg al voor een maand vooruit. Eerst schrijf ik op wat er nog is aan vlees/vis/kip/ linzen/tofu/tempeh en zo. Ik kijk wat er bij moet worden besteld, uitgaande van 4 of 5 weken boodschappen.

In mijn maaltijdplanner verdeel ik de boel. Maaltijdplanner is een groot woord waarbij jullie natuurlijk enorme asscociaties hebben, maar het stelt niet zo veel voor want ik ben de planner. Het is een excelsheet met 5 weken op rij. Afhankelijk van de lengte van de maand, moeten we namelijk met de bestelling 4 of weken doen. Afijn, ik verdeel de eiwitten over de maand. Waarbij ik het mezelf makkelijk maak, we eten meestal op maandag en woensdag vegetarisch en de andere dagen iets met kip, vis en of vlees. Vegetarisch probeer ik peulvruchten, eieren, tofu/tempeh, of kaasgerechten ook een beetje goed te verdelen. Doe ik dat niet dan blijf ik vooral op vegetarisch gebied meestal een beetje hangen bij een gekookt ei. Voorgefabriceerde vleesvervangers eet ik niet. Die bevatten meestal gluten.

Eén keer in de week halen we verse dingen bij de supermarkt. En dan natuurlijk groenten die in de aanbieding zijn. Die aanbiedingen  weet ik natuurlijk niet voor een maand vooruit, dus ik plan mezelf niet helemaal vast. Maar er zijn zelden in één week 5 groenten in de aanbieding waar we enthousiast van worden. Als je de seizoenen volgt dan weet je ook vooraf al dat pompoenen en knolselderij nu goedkoop zijn. En dat het weer tijd voor zuurkool wordt, dus dat kan ik wel al invullen.

Als ik duidelijk heb wat voor groenten er gekozen kunnen worden, zoek ik daar maaltijden bij. Soms graaf ik in mijn hoofd (over een receptenarchief gesproken) maar ik gebruik ook mijn receptenindex die maakt dat ik heel makkelijk op ingrediënt kan zoeken. Die index is nog lang niet klaar maar ik ben er nu al blij mee. Omdat ik ineens weer recepten vind die ik compleet vergeten was. Soms eten we een tijd heel graag iets en dan ineens is het klaar en eten we het tijden niet. En vergeten we het.

Natuurlijk wordt er volop geschoven indien dat nodig is, want een planning is een leidraad en staat niet in beton gegoten. En voel ik me niet goed dan haal ik iets uit de vriezer. Ook is het goed eens in de zoveel tijd een restjesdag in te lassen omdat er vaak iets overblijft.

Natuurlijk zegt grofweg een maand vooruit plannen iets over mijn dwangmatige geest. Laat ik de financiën los en dan zoekt mijn planobsessie onmiddellijk een nooduitgang in de vorm van maaltijdplanningen. Maar ik vind het heerlijk om te doen. Want met eten bezig zijn, combinaties bedenken, recepten uitzoeken, ik kan me werkelijk waar niets leukers voorstellen. Bijkomend voordeel is dat er meer afwisseling is nu ik langer vooruit kijk en we gooien echt minder weg. Omdat ik tijdens het plannen meteen opschrijf wat er gekocht moet worden voor de maaltijden heb, ik in veel gevallen ook de boodschappenlijst heel snel klaar.

Tot slot merk ik dat we op deze manier echt minder geld uitgeven. Wij gaven afgelopen maand € 50 minder uit aan de boodschappen.Dat komt zeker doordat we minder in de winkel komen (minder impulsaankopen) maar ook omdat ik met het bedenken van de maaltijden zo vooruit meer op de kosten let. Ik zoek bewuster naar goedkopere menu’s in plaats van dat ik bedenk waar we op het moment zelf trek in hebben. Want dat leidt vaak tot impulsaankopen of toch maar iets afhalen.

Kijk jij lang vooruit met het plannen van een menu?