Zaterdag

De vakantie kabbelt wat voort en ik kruip langzaam uit mijn dal omhoog. Ik krijg weer grip op het slapen en dat is heel goed nieuws. Deze week hield ik me wel heel rustig om de nieuwe energievoorraden niet meteen weg te geven: ik moest sparen voor een avondje uit. En dat lukte, gisteren gingen we heerlijk uit eten met mijn moeder die jarig was. Dus ga ik nu weer verder met rustig aan doen.

De komende week hopen we maandag met eventueel mooi weer naar het strand te gaan. Woensdag ben ik jarig, ik vier het niet maar M. is wel vrij. Dus wellicht kunnen we spontaan besluiten die dag ook iets te gaan ondernemen als er voldoende energie is, we zien wel.

Afgelopen week heb ik gebruikt om na te denken over de volgende stappen in mijn zoektocht naar meer gezondheid. Ondanks dat ik door de behandeling van Gupta, de aanpassingen in mijn voedingspatroon en de geduldige begeleiding van de leukste fysio van Hoorn sprongen heb gemaakt, kom ik niet echt verder dan een bepaald niveau van activiteiten. Telkens als ik met behulp van de fysio probeer te revalideren, fluit mijn lichaam me terug door middel van een verslechtering van hoe ik me voel en een toename van spierklachten.

Sinds maart volgde ik een traject bij een acupuncturist. Als gevolg hiervan lijkt mijn lijf iets beter afgesteld in de zin van dat ik grenzen beter voel en dat het makkelijk is om te doseren. Ik ben meer ontspannen en moet minder van mezelf. De laatste weken was er weinig vooruitgang en ik denk dat ik voor nu eruit heb gehaald wat er te bereiken viel met behulp van acupunctuur. Wel hoop ik bij de acupuncturist in september te starten met Tai Chi. Hij is namelijk ook Tai Chi docent en start dan een nieuwe groep. In het verleden heb ik al aan Tai Chi gedaan en dit is een bewegingsvorm die me bijzonder aanspreekt. Ook M. gaat meedoen, iets waar ik erg blij mee ben. Het is leuk om na al die jaren eens samen op een vast moment in de week te gaan doen.

Eén van de kenmerken van ME (ik schreef er al eerder over) is inspanningsintolerantie en een verminderd zuurstoftransport in het lichaam. Hierdoor veroorzaakt zelfs de kleinste beweging al melkzuur. In mijn poging om dit op te heffen slikte ik voor honderden euro’s aan supplementen weg, zoals bijvoorbeeld carnitine maar dat hielp niet.

Omdat ik zo veel baat heb bij ademhalingsoefeningen zocht en vond ik op internet interessante informatie over gerichte oefeningen die door renners worden gedaan om het zuurstoftransport in het lichaam te bevorderen, zodat de renners tot betere prestaties komen. Nu wil ik mijn prestaties niet verbeteren, ik wil gewoon een normaal leven kunnen leiden maar mijn interesse was gewekt. En zoals dat gaat, klikte ik door, las wat, klikte weer door en stuitte vervolgens op een ademhalingstherapie die oorspronkelijk bedoeld is voor astmapatiënten maar die ook veel goede resultaten kent bij veel voorkomende aandoeningen van longen en bronchiën, hart en bloedvaten, het hormonale systeem en het zenuwstelsel. En ME is zoals ik al vaker schreef een aandoening van een voortdurende overprikkeld zenuwstelsel. Een van de kenmerken van die therapie is dat het het zuurstoftransport in het lichaam verbetert door mensen te leren minder diep en minder vaak te ademen. Kijk, dat klink nou interessant!

De Buteykomethode, want daar heb ik het over, is ontwikkeld door een arts uit de Oekraïne in de jaren 60 van de vorige eeuw. De methode is niet heel erg bekend maar toch is er wel wetenschappelijk onderzoek dat staaft dat er succes kan worden behaald.  Er zijn niet zo heel veel Buteykotherapeuten in Nederland maar er zit er wel een in mijn woonplaats! Ik zocht dus contact, voerde een telefoongesprek, vulde medische vragenlijsten in en hoop binnenkort te starten met een traject dat naar verwachting uit 5 of 6 sessies zal bestaan waarbij zij me deze ademhaling gaat leren. Ik ben heel benieuwd!

Ademhaling is zo cruciaal. Ik volgde al eerder een ademhalingstherapie om te leren te ontspannen, ook Gupta leerde me verschillende soorten ademhalingsoefeningen die ik nu voor het slapen toepas en ik hoop met deze methode weer een volgende stap te zetten. Er hangt natuurlijk wel weer een prijskaartje aan. Ik schat dat het me iets van €400 gaat kosten. Dat is wel weer even slikken, want niet begroot. En ik gaf dit jaar al veel meer uit aan gezondheid dan andere jaren. Maar toch doe ik het. Er is geld op de buffer en ik heb sterk het gevoel hiermee mijn vooruitgang een tik de goede kant op te geven. Ik houd jullie op de hoogte!