Wakker worden en voelen wat er niet is. Geen Dibbes die mijn neus likt. Geen ochtendshow voor het eten. Dat was te aandoenlijk om te zien, met veel kopjes, omrollen en hard werken voor zijn eten.
Geen Dibbes die op mijn buik ligt of in mijn nek. Hij zat vaak op mijn schouder, mijn papegaai-kat.
Overdag mis ik zijn constante aanwezigheid, die warmte, dat contact. ’s Nachts lig ik wakker omdat mijn lijf letterlijk de druk van zijn lijfje mist, en wat doet dat pijn.
Mensen zullen zeggen: het was maar een kat. Maar als je vooral in bed leeft, in een ruimte van 3×4, dan is die kat je hele wereld. Hij leidt af, houdt gezelschap en helpt je reguleren. Dibbes was niet zomaar een huisdier, hij was mijn metgezel, mijn co-regulatie, mijn constante coach/therapeut en animator.
Ik heb eerder afscheid genomen van katten, maar er was maar één Dibbes. Hij zit een niveau dieper, op zielsniveau. Dat klinkt misschien melodramatisch, maar het is gewoon zo.
Ik kreeg veel kaarten en mails/pb’s afgelopen week, waarvoor ontzettend veel dank.💖 Het helpt enorm om te weten dat er zoveel mensen met me meeleven.
Dibbes had best veel fans. Toen hij bij ons in de tuin opdook in 2013 ben ik verhaaltjes op mijn blog over hem gaan schrijven, een soort verslaglegging van de transformatie van zwerver naar huiskat. En hij won daarmee de harten van heel veel mensen. En terecht. Want zoals Dibbes maak je ze zelden mee. Grappig, dramatisch, onhebbelijk, aandoenlijk, maar vooral overweldigend in zijn liefde en vertrouwen.
Het gat dat hij achterlaat is immens. Ik zit nog midden in het verdriet, in de uitputting van die weken vol stress en zorgen, in het onbegrip dat hij er niet meer is. Maar ik ben ook dankbaar voor die jaren samen, voor al die ochtendshows en kopjes, voor zijn warmte tegen mijn buik en in mijn nek. Voor het enorme voorrecht om zijn vertrouwen te mogen winnen en zijn mens te mogen zijn.
Martine
#rouw
Min of Meer 
Dibbes was een kat waar je nog lang veel aan zult denken.
Mijn ervaring is dat je aan elk overleden huisdier mooie herinneringen hebt, maar soms zijn er uitschieters waar je een hele lange tijd nog vaak aan zult denken. Dibbes is zo’n uitschieter.
Dat mensen zullen zeggen dat het maar een kat was kan ik niet goed begrijpen. Die mensen hebben vast nog nooit dierenliefde gevoeld.
LikeGeliked door 1 persoon
Ach wat ontzettend verdrietig. Ik weet nog dat Dibbes bij je kwam. Wat ging het moeizaam in het begin. Helaas moesten wij vanmiddag een van onze katten laten inslapen. Hij werd 18 jaar. Ik heb geen tranen meer over…
LikeLike
Lieve Martine,
Wat een pijn en verdriet, Dibbes was zo speciaal. Ik weet het vanaf het begin en vooral voordat je zijn vertrouwen won, dat was zo speciaal. Ik begrijp dat Dibbes alles voor je was, juist omdat je in die kleine ruimte leeft en dat al jaren. Zo’n lijfje tegen je aan, zo lief en aandoenlijk en warm. En een vertrouwen naar jullie toe. Het was je maatje. Je weet dat ik het begrijp omdat ik zelf mijn allerliefste Spyke in moest laten slapen. Dat was ook mijn alles. Ik vind het echt heel erg voor jou en je gezin, en het doet helaas geen goed aan je gezondheid dit grote verlies. Ik denk aan jou en heb nu ook tranen om jouw lieve beest. Het was ook al die jaren dat ik meelees zo’n bijzonder beestje, jouw eigen Dibbes, dat heb ik toen ook al begrepen, xxx
LikeLike