Dromen van…

Op mijn plannen voor het volgen van een nieuwe behandeling kreeg ik heel veel reacties. Veel mensen zeggen hetzelfde: ik hoop ontzettend voor je dat je dan vaker wat leuks kunt doen. Heel begrijpelijk, en natuurlijk hoop ik dat ook. Ik zou bijvoorbeeld heel graag naar een concert gaan of de bioscoop, of op vakantie met mijn gezin naar het buitenland.

Maar eigenlijk zijn mijn dromen heel bescheiden. ik hoop vooral toch dat het dagelijkse leven wat makkelijker, eenvoudiger en prettiger gaat worden. Ik mis namelijk vooral de  “kleine” dingen.

Waar droom ik van na 6 jaar bedgebonden leven?

– Gebruik kunnen maken van een echt toilet in plaats van het chemische toilet boven
– Een paar keer per week kunnen douchen in plaats van eens per twee weken
– Dagelijks naar beneden kunnen gaan
– Méér kunnen doen dan tanden poetsen, in bed liggen en af en toe schrijven of lezen
– Eens koken
– Met de scootmobiel naar een winkel gaan
– een ommetje maken
– Zelf een kopje thee of koffie zetten
– Mijn eigen lunch maken
– Beneden aan tafel eten in plaats van in bed
– Vaker een kaartje zelf schrijven en op de bus doen
– Meer buiten zijn, ook al is het maar even
– Eens naar de HEMA gaan
– Zelf iets oppakken als ik iets laat vallen en het onder het bed terecht komt
– Traplopen en de traplift weg kunnen doen
– De kat eten geven
– Een gesprek voeren zonder daarna uren te moeten herstellen
– ’s Avonds beneden zijn en samen een serie kijken
– Een vriend of vriendin ontvangen zonder een hoge prijs te betalen
– Zuurdesembrood bakken
– Naar de dokter of tandarts gaan als er iets is
– De was doen
– —-

Natuurlijk verwacht ik niet dat dit allemaal gaat gebeuren, maar ik droom er wel van. Ik hoef geen grootse zaken, het “kleine” is voor mij al bijzonder genoeg.

Martine