Deze week was er weinig Pippipret. Ik lag op de bank, las, keek Netflix, schreef wat stukjes, warmde eten uit de vriezer op en knuffelde met de katten. Meer was er niet. Maar het was goed zo. We vierden de verjaardag van S. afgelopen zondag en het was erg gezellig. Ik genoot en ouwehoerde voor mijn doen heel veel en verdomde het om me vooraf druk te maken over de terugslag achteraf (dat is ook wel Pippi, bedenk ik me nu). Die komt toch wel, of ik daar nu over pieker of niet dus dat doe ik niet meer. Dus had ik me er op ingesteld, de agenda vrijgehouden, gezorgd voor een volle vriezer en voldoende leesvoer en dan vallen dingen altijd mee. Echt.

Omdat ik veel plat lag heb ik de deur niet opengedaan toen de deurbel ging. Ik verwachtte geen pakjes of zo en als mensen aanbellen terwijl ik me zo voel hebben ze pech. Ik doe niet open. Achteraf gezien bleek het de glazenwasser te zijn die eens kwam kijken of wij goed voor zijn ladder hadden gezorgd die hij begin februari bij ons in de achtertuin had achtergelaten, “het is maar voor een paar dagen hoor”. Of het was niet de glazenwasser en dan is nu zijn ladder gejat, dat kan ook. Maar dat is niet mijn zorg.

Dit weekend houd ik me nog rustig. Ik voel wel dat ik al weer iets opkrabbel maar moet nog wel uitkijken.  Als ’t lukt gaan we morgen even kijken naar een keuken. De man die onze keuken gaat renoveren, heeft voor zijn eigen keuken frontjes gemaakt en hij kwam laatst met een voorbeeld aanzetten waar we erg gecharmeerd van waren. In zijn keuken kunnen we zien hoe dat uitpakt en dan een beslissing nemen.

Verder geen plannen. Ik verwacht dat ik vanaf hier wel weer verder opkrabbel en dan pakken we de draad weer op. En misschien binnenkort dan weer wat Pippi-pret!

Fijn weekend allemaal. Wat zijn jullie plannen?

Deze week was wat chaotisch. Ik ging door mijn rug en had een oorontsteking. Dus kon ik minder doen dan normaal en dat vergde wat aanpassing in de menu’s en het huishouden hier en daar. Als je je ogen dicht doet, zie je niets en dus ook de puinhoop niet ;-).

Ik ging zoals gewoonlijk twee keer naar de huisarts voor de B12 injectie en had buiten dat ook een controle-afspraak bij de orthodontist (daarover volgende week meer).  Hierdoor bleef er dus weinig ruimte over voor Pippi-pret.

Vandaag ga ik vooral wat dingen voor morgen voorbereiden, als we S. zijn verjaardag vieren. Omdat ik tegenwoordig ga voor gemak, heb ik niets zelf gebakken. Meestal doe ik dat wel – alleen al vanwege het feit dat ik geen gluten eet – maar nu kocht ik bij ah-online glutenvrije kokosmakronen voor mezelf en daar verheug ik me enorm op. Want dat is toch echt wel 8 jaar geleden dat ik zoiets at. Ik ben snel tevreden :-). De mannen gaan vandaag vlaai halen en ik ga in etappes koken. Ook hier ga ik voor gemak. Vaak maak ik veel verschillende hapjes, maar nu even niet.

Ik maak een grote pan met pittige tomaten-gehaktsaus met pompoen, mango en koriander.  Dat eten we met rijst. En daarbij een salade met in de oven geroosterde paprika. Die marineer ik na het afkoelen in de knoflookolie. Op de dag zelf gooi ik voorgesneden sla in een grote schaal, doe de paprikastukjes er over heen, wat geschaafde Pecorino kaas erbovenop, bak met olijven erbij, wat tomaten en klaar.

Voor mij is dit een hele eenvoudige maaltijd, gezien mijn kookverleden en mijn neiging om volledig door te slaan. Dat ik nu kies voor iets dat goed te behappen is qua energie en uitvoering, is een grote overwinning. En het bezoek zelf vindt alles best is de ervaring, dat schuift alles met veel overtuiging naar binnen. Ik ben het meestal zelf die moeilijk doet en van alles erbij gaat koken/bakken. Maar nu dus eens niet. Ik ben helemaal zen. Of doe alsof. Voor het eindresultaat, een relaxte fijne verjaardag, maakt dat niet uit.

Kortom, ik heb morgen een paar doelen: kind een fijne verjaardagsviering bezorgen, bezoek wat lekkers en gezelligheid voorschotelen en zelf niet volledig doordraaien. Dus gooi ik er wat extra meditaties tegenaan dit weekend.

Fijn weekend allemaal! Wat zijn jullie plannen?

Deze week lukte het maar liefst om vier keer te wandelen! Echt helemaal te gek. Ik liep twee keer naar de huisartsenpraktijk voor de B12 injectie. De eerste keer deed ik dat omdat het spekglad was en ik niet durfde te fietsen, de tweede keer was omdat de eerste keer zo goed beviel. Buiten dat liep ik een keer langs het IJsselmeer én een klein rondje park hierachter. Dat voelt echt goed. Het liefst zou ik vandaag ook willen lopen maar ik voel dat ik nu beter even mijn lichaam rust kan geven vandaag.

Die rustbehoefte komt volgens mij doordat ik echt achterlijk goed sliep vannacht. Ik slaap dankzij de CBD olie een stuk beter. Nog zeker niet alle nachten en ook niet zonder onderbreking maar soms zit er ineens een nacht tussen dat ik zo 10 uur achter elkaar tuk. En dat doet wat met me. De spieren zijn niet gewend aan zoveel ontspanning en ik ben heel loom en moe, maar op een hele fijne manier. Alsof ik nu eindelijk kan uitrusten van 9 jaar slecht slapen en pijn hebben.

Dus doe ik weinig vandaag. Ik zit op de bank met kat Moos die telkens bovenop me komt liggen. Ik lees wat, hang wat en brei hier en daar een paar pennen. Als het meezit krijg ik mijn trui dit weekend af. Ook al zo’n goed teken: na jaren van beginnen met breiprojecten en moeten afhaken wegens pijnlijke vingers en pols lukt het nu ineens wel.

Gisteren hadden wij een afspraak met een man die voor ons eventueel de keuken zou komen opknappen. Iets waar ik me enorm op verheugde. Vooraf hadden we doorgegeven wat we ongeveer willen en hij zou komen praten en opmeten en daarna een offerte uitbrengen. Ik had hem gevonden via internet op een site van een bedrijf dat gespecialiseerd is in keukenrenovaties. Ze besteden de klussen uit aan mensen in de regio en hij doet de regio Hoorn-Enkhuizen. Althans dat dachten we. Na 1,5 uur wachten wilden we bellen met de vraag of hij nog kwam maar we hadden helaas geen nummer van hem bij de hand. Ik keek daarom op de site van het bedrijf voor zijn telefoonnummer en zag dat zijn naam er niet meer bijstond, dus we voelden de bui al hangen natuurlijk. M. stuurde een mail naar hem aangezien we nog wel een mailadres hadden en later die de avond ontvingen wij een antwoord dat hij ons was vergeten, dat hij inderdaad niet meer werkzaam was voor de keukenvernieuwers en dat het hem erg speet blabla en als we wilden kon hij wel doorgeven dat degene die nu wel in de regio Hoorn werkt voor dat bedrijf, contact met ons opneemt.

Dacht het niet, we waren er meteen klaar mee. Weinig vertrouwen in een goede afloop. Curieus genoeg – toeval bestaat niet – belde toen we zaten te wachten één van de voetbaltrainers van het team van S. aan om de sleutel van de voetbalclub op te halen. Zoals jullie wellicht weten traint en coacht M. het team van S. en dat doet hij samen met twee anderen. Eén van de twee belde dus aan omdat er die middag een training werd gegeven en hij de sleutel op kwam halen. M. vertelde dat we zaten te wachten op iemand die hoogst waarschijnlijk helemaal niet van plan was te komen. Afijn, lang verhaal kort: deze trainer heeft een bedrijf dat onder meer keukenrenovaties doet en is bereid binnenkort langs te komen om te kijken wat we willen en of dat allemaal kan met het beschikbare budget. Dit voelt ook wel fijner want dit is iemand die M. kent en dus iets vertrouwder. Ik ben benieuwd.

Ga ik nu weer even breien. Fijn weekend allemaal!

De heren katers hebben net een kleine plas- en inspectieronde gedaan en zijn nu allemaal weer binnen. Het kattenluik is nu op slot. Ik houd ze binnen tot morgenochtend. In aanloop naar oudejaarsavond slikken ze al een paar weken zylkène, een pil tegen stress- en angstmomenten. Omdat het even een aanloop nodig heeft, moet je daar al tijdig mee beginnen.  Als je gaat geven op het moment dat het knallen begint, ben je te laat.

Meestal begint het geknal hier begin december. We wonen aan een park en kijken uit op iets waar de goede intenties van afdruipen -een prieeldinges met bankjes aan een vijver – maar in de praktijk een hangplek voor jongeren is. Over het algemeen is dat prima op wat geluidsoverlast in de zomer na, als de plek wordt gebruikt om in te drinken en uit te drinken. En in deze tijd van het jaar is het meestal dé plek om vuurwerk af te steken. Alleen dit jaar kijken ze allemaal Netflix of zoiets want het is nog nooit zo rustig geweest.

Als gevolg van het uitblijven van herrie heb ik geen vier katten die het door de zylkène nét redden maar vier aperelaxte haarballen die tegen ons aankruipen, die tegen elkaar aankruipen en van spinnen een dagtaak maken. Dat zal vast in de loop van de dag gaan veranderen maar voor nu is dat wel heel plezierig.

Plannen zijn er niet echt. We gaan vanmiddag risken, Oma komt appelflappen brengen, schuift aan met eten en gaat daarna richting haar eigen huis. Verder weinig spektakel. Ik red het meestal wel tot 12 uur omdat zelfs ik niet door de herrie heen kan slapen maar het is niet echt mijn avond. De mannen hebben er wel zin in, er staat een zak met vuurwerk klaar. Er loopt helaas een sterke scheiding in dit gezin qat vuurwerk betreft en we moeten er maar niet te lang en te vaak over praten want dan vallen er klappen ;-).

Nou ja, de kerstboom gaat er morgen uit. Weg met die meuk en klaar, op naar het voorjaar!