Straks,
als ik beter ben,
ga ik
wil ik
en zal ik.
Je begrijpt vast
wat ik bedoel.
Waar zal ik
eens beginnen,
straks
als het zover is?
straks
als het zover is?
Wat eerst?
Maar wat
als ik straks
niet beter word?
Straks
is trouwens
nu
voor je het weet.
En nu,
nou,
dát ken ik wel.
Ik leef al jaren
in het nu.
Straks
is nu
met net
een beetje meer.
Een beetje meer energie,
een beetje meer gezondheid,
een beetje meer veerkracht
en een beetje meer vooruitzicht
op een leven
zoals ik het
graag zou willen.
Nou,
kom maar op,
met dat straks!
Ik ben er
klaar voor
en het moment
is voorbij
voor je het weet.
Zit ik
als ik niet uitkijk
wéér een eeuwigheid
te wachten,
op straks,
als ik beter ben…

Straks als ik beter ben… Zo herkenbaar!
LikeLike
Och ja.. traantje hier. Héél herkenbaar..
LikeLike
tja , straks als mijn dochter weer beter is…dan….
ook al weer een jaar ziek en dat is lang voor een net 15 jarige….
ik vond het een mooi gedicht! ik hoop dat het snel straks mag zijn , straks beter voor jou en straks beter voor mijn meisje…
LikeLike
Ah, zo herkenbaar Martine. Straks…dan willen we van alles…
Ik hoop toch dat er iets van je verwachtingen/hoop uit zal komen.
LikeLike
Zo logisch en mooi beschreven
LikeLike
Ook nu gaat weer over en wordt vanzelf straks. Dat straks voor jou mag zijn wat je wenst voor straks.
Groetjes, Anja
LikeLike
Heel herkenbaar.
Mooi geschreven !
LikeLike
Mooi geschreven. Zo herkenbaar.
LikeLike
Ja, het klinkt altijd zo mooi, dat leven in het NU, maar de energieloze, immobiele momenten die zou je natuurlijk maar wat graag skippen. Ik hoop dat je je snel weer wat beter voelt. Hou je haaks, meid.
LikeLike
Dat is een mooi gedicht zeg! En ook wel een oproep om in het moment te leven en niet te wachten op 'als'.
Huisvlijt
LikeLike