gezondheid

Bezinning en rust

Omdat mijn hoofd heel vol was, besloot ik vorige maand een pauze in te lassen van het bloggen. Dat heb ik ruim vier weken vol gehouden, ongehoord lang voor mijn doen. Waar had ik al die tijd voor nodig?

Het was een schoonmaak in mijn hoofd. En tevens een tijd waarin ik even opnieuw moest zoeken naar wat kan en vooral wat niet meer kan. Zoeken naar manieren om wát niet meer kan, tóch mogelijk te maken, maar dan anders (als jullie het nog snappen).

ME is een aandoening met een grillig verloop. Heel vaak kan vandaag niet wat gisteren wel kon en kan ik volgende week ineens meer. Maar het is wel vaak zo dat ik op een bepaald niveau zit van kunnen. Ik weet meestal wel dat ik bepaalde activiteiten niet moet combineren op een dag. Dat als ik bijvoorbeeld naar de fysio ben geweest, ik dan niet ook iemand nog op de thee kan hebben die dag.

Als ik een terugslag heb gehad, is het altijd weer spannend of ik erna weer terug kom op het mij bekende niveau, of dat ik een stap achteruit ben gegaan in mogelijkheden. Vaak dringt het best laat tot mij door dat ik achteruit ben gegaan en blijf ik als een robot telkens weer dat doen wat eerst nog wél lukte, tot het kwartje valt.

Eigenlijk ben ik al sinds vorig jaar maart achteruit gegaan in mogelijkheden. En drong dat dit voorjaar pas echt goed tot mij door. Ik had even tijd nodig om dat te laten bezinken en ook om te bekijken wat ik daar aan kan doen. Niet zozeer qua behandelingen maar meer wat ik dan wel kan doen op een dag.

Wat wil ik, wat kan ik, en hoe graag wil ik dat. Op die vragen heb ik wat zitten kauwen. Hoe verdeel ik de energie die er is en wat kan ik buitenshuis doen als fietsen en lopen niet goed lukt?

Over hoe ik de energie verdeel zal ik nu wat vertellen. De rest – activiteiten buitenshuis – is voer voor een ander blog.

Ik ben in april gestart met pre-emptive resting, zoals dat heet. Ik stuitte op dit begrip op een Engelstalige site voor ME-patiënten. Ik was tot nu toe vooral bekend met de tactiek van herstellend rusten. Dat gaat zo: je doet wat, stort in en crasht in bed. En dat elke dag 😉 . Weinig tactiek dus en veel herhaling. Sommige dagen voel je je beter en kan je meer doen. Tot je weer instort en weer over gaat op het crashsysteem.

Pre-emptive resting is alle dagen op vaste tijden rusten. Ook op goede dagen. En rusten is plat liggen met ogen dicht en gordijnen dicht. Nul prikkels.

Nu lag ik meestal wel een keer per dag plat. De laatste maanden was dat over het algemeen in de middag. Maar ik weet niet of dit echt rusten genoemd kon worden. Het was meer plat liggen omdat iets anders niet goed lukte. Ik lag vaak vanaf een uur of 2 tot het avondeten in bed en las dan of keek wat op de laptop. Op slechte dagen lag ik de hele dag in bed en was mijn bed een verzameling van katten, boeken, de laptop en andere noodzakelijkheden. Maar is dit rusten? Ik dacht lang van wel omdat ik de spieren niet gebruikte.

Maar pre-emptive resting is de symptomen vóór zijn. Je rust een met jezelf afgesproken tijd op vaste tijdstippen op alle dagen. Het is dus een vast onderdeel van een dagelijkse routine en eentje die niet achter de symptomen aanhobbelt.

Dus ging ik hiermee experimenteren. Na wat gezoek en gevloek zit ik nu op 3 keer per dag een half uur rusten, om 11 uur, 14 uur en 17 uur. Het grote voordeel van vooral die ochtendrust is dat ik mij dan meestal nog wel redelijk voel. De dag is nog te kort onderweg om over de grenzen te zijn gegaan en te crashen. Ik ben dan meestal net klaar met mijn ochtendriedel (opstarten, ontbijten, douchen) en ga dan dus al weer rusten. Dat doet goed. Ik merkte meteen na een week al dat je hiermee punten verdient.

Als de tijden niet uitkomen, bijvoorbeeld omdat ik een fysio-afspraak om 14 uur heb, verschuif ik de eerste rust zo dat ik wel uitkom. Dan rust ik bijvoorbeeld om 10 – 13 – 16 uur.

Ik doe dit nu ruim een maand en merk nu al de voordelen. Ik heb niet zozeer meer energie maar de energie die er is, wordt anders verdeeld. Ik kan nu makkelijker in de namiddag koken, iets wat voorheen echt niet lukte, dat moest echt al in de ochtend gebeuren voor ik instortte.

‘Scheduled rests are a useful part of pacing, a strategy of gaining control over chronic illness by living according to a plan rather than in response to symptoms’.(bron:cfidsselfhelp).

Het grootste voordeel is dat ik het gevoel heb weer iets van grip te hebben. Natuurlijk hoop ik dat het op den duur ook leidt tot meer energie en meer activiteiten kunnen doen.

Buiten het geplande rusten, heb ik nu ook rustmomenten als ik op stap ga. Dus moet ik naar de fysio? Voorafgaand ga ik even 15 minuten plat. Kom ik terug, doe ik dat meteen weer.

Leuk? Mwah, niet echt natuurlijk. Maar er is zoveel niet leuk en ik kan me vrij makkelijk over dit soort gevoelens heen zetten. Ik zie er vooral de voordelen van. Het brengt duidelijkheid en rust in de tent.

Een volgende keer: activiteiten buitenshuis en zelfstandigheid.

13 gedachten over “Bezinning en rust

  1. Ik heb het nooit zo genoemd maar doe dit idd ook. Ik leerde het van iemand die heel lang ook geen weg kon vinden in hoe nu verder met chronisch ziek zijn en de vermoeidheid daarbij.
    https://sietskedehaan.com/rusten-is-kunst/ ziet er saai uit;) maar ik denk dat dit ongeveer hetzelfde is.

    Overigens heb ik in tijden dat het wat beter gaat wel moeite dit vol te houden. En dan merk ik al snel dat ik toch weer achteruit ga.

    Geliked door 1 persoon

  2. Deze strategie lijkt mij heel erg logisch. Het vergt discipline maar moet, naar mijn idee, iets gaan helpen. Rusten als ik al dood-moe ben, werkt bij mij ook meestal niet. Dan lig ik in bed te rillen en bibberen van (emotionele) uitputting en de angst voor wat er nog allemaal volgt. Doseren is de kunst! Maar ja, het leven is niet altijd te plannen ….
    Bovendien heeft langdurige bedrust ook hele nare gevolgen: je hart wordt er lui van, spierzwakte, doorliggen, ligt in je hoofd, slecht voor de spijsvertering, verstopping in de darmen te weinig zonlicht etc etc. Bovendien sterven de meeste mensen in bed; daar moet je dus zo min mogelijk zijn! (grapje)
    groet.

    Like

  3. Wat raak jij mij toch elke keer met je blog’s.
    Altijd als ik ergens niet meer uitkom, dan schrijf jij daar een blog over. Dank je wel.
    Ik ga dit uitproberen, want ik loop er ook elke keer tegenaan.
    Tever over mijn grens gegaan. En rusten? Ja elken keer na iets te hebben gedaan, maar dan neem ik mijn laptop mee…. Ik dacht altijd dat dit mij rust gaf.
    Ik ga het eens anders proberen met wat jij hebt gedaan. Het lijkt mij moeilijk en ook saai, maar als ik daardoor wel beter in staat ben om daarna iets te ondernemen al is het maar weer voor een paar uur, dan ben ik al geholpen.

    MAR

    Geliked door 1 persoon

  4. Goh..ik denk dat ik dit ook maar eens uit ga proberen. Ik ben helaas ook achter uit gegaan. Ik heb het heel lang ontkent en gedacht dat komt wel goed maar helaas…dus wie weet helpt mij dit ook❤😚

    Geliked door 1 persoon

  5. Superinteressant. Wat fijn dat het voor je werkt. Ik roep net uit O, misschien is dat ook iets voor mij (als mijn echtgenoot even meekijkt). Ga ik ook proberen! Dank je wel voor de tip!

    Geliked door 1 persoon

      1. Doe ik. Het stomme is, ik zou het gewoon nu direct moeten implementeren. Maar er was de tuin (man had geen zin) en ik moest gisteren dus iets doen aan onkruid voor 2 x 20 minuten…en vandaag komt mijn hulp niet ivm met een overlijden…en dan ben ik direct weer uit mijn ritme want ja, je wilt het huis toch ook een beetje gedaan hebben. Dat kan ik maar moeilijk loslaten…dus ik moet gewoon beslissen dat ik dat vanaf NU 23 mei 10.46 uur ga doen!

        Geliked door 1 persoon

      2. Snap ik helemaal. Ik kijk elke dag wat er moet gebeuren en plan dat om de rusttijden heen. In het begin is dat erg geforceerd maar nu weet ik niet beter meer

        Like

  6. Ik heb er nooit zo over na gedacht, maar eigenlijk doe ik dit dus ook ongeveer… Ik ga tussen elf en een even slapen, of rusten. En dan kan ik in de namiddag weer iets doen wat energie kost. En voor en na afspraken rust ik ook altijd eigenlijk.
    Het overstappen van wat ik hiervoor deed, net als jij, alles en dan niks, weer alles en niks, heeft mij toch een lange tijd gekost. Ik zou zeggen dat dat wel een paar maanden heeft geduurd tot het voor mij automatisch ging. ik heb erg lang mijn dagen echt moeten inplannen met activiteit, rust, activiteit, rust. Inmiddels gaat het wel automatisch en ik zal je zeggen, deze manier van leven heeft mij echt enorm geholpen. Waar ik hiervoor dagen slapend of afwezig doorbracht na een activiteit heb ik nu vaak nog maar enkele dagen last. Hier heb ik het echter wel over een verschil wat ik pas jaren later merk en zie. Ik wens je veel succes met deze manier van energie verdeling en ik hoop dat het je kan helpen!

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op justknittingblog Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s