katten

Altijd honger

Waarschuwing vooraf: kattenspam. Al weer? Ja!

Smoes heeft altijd honger. Dat zit zo. Als kitten heeft hij een tijd te weinig eten gekregen. Dat was voor hem heftig genoeg om  daar een levenslange honger aan over te houden. Hij wil altijd eten, altijd. Het is een hyper kat, vol levenslust ondanks zijn inmiddels senior leeftijd van 12 jaar en prachtig op gewicht. Waar de drie andere katten worstelen met overgewicht, is Smoes altijd de slankste van de klas.

Omdat die andere drie op dieet zijn, worden ze regelmatig gewogen. En dan weeg ik Smoes ook meteen mee. Hij is in vrij korte tijd 500 gram afgevallen en er zat al niet veel vet aan die botten. Ondanks dat hij veel eten krijgt en vaak nog tussendoortjes of zelfs een complete maaltijd van mij krijgt, valt hij af.

Afgelopen week viel me op dat hij minder spierkracht heeft dan voorheen. Hij wilde op bed springen en dat lukte niet goed. Hij trok zich uiteindelijk heel moeizaam aan zijn voorpoten op. Toevalstreffer dacht ik eerst, maar een dag later zag ik dit weer. Ook bleek hij aan de diarree te zijn.

Ik telde één en één bij elkaar op en bedacht dat hij hoogstwaarschijnlijk last van zijn schildklier heeft. Ik heb eerder een kat gehad met deze aandoening en herken de symptomen. Veel oudere katten vanaf een jaar of 12 krijgen dit.

Op naar tante dokter dus. Zij voelde de schildklier meteen al zitten met een flinke verdikking. Ook bleek zijn spiermassa in voor- en achterpoten inderdaad aangetast en zijn hartslag te snel en te heftig. Samen met de uitslag van een bloedonderzoek en mijn verhaal over diarree en eetgedrag was het snel duidelijk. Hij heeft een te snel werkende schildklier en dus een stofwisseling die veel te snel gaat. Met razende honger tot gevolg. Het arme beest.

Er zijn wat opties:

  • Radiotherapie: een injectie met radioactief jodium dat de te actieve schildklierhormonen doodt. Dit is duur ( €1250) en er kleven buiten de prijs ook wel nadelen aan. Namelijk dat het niet altijd aanslaat en dan moet de kat nóg een keer à €1250.  Je kat is wel ook radioactief na de behandeling en moet een tijd opgenomen blijven bij de kliniek. En na thuiskomst moet hij weken binnen blijven, zo min mogelijk worden aangehaald. Ook heeft het gevolgen voor de kattenbak, die moet meteen worden verschoond nadat hij erop is geweest en de korrels moeten 4 weken in een aparte ruimte worden bewaard voordat ze mogen worden meegegeven met huisvuil. Een No Go wat mij betreft. Ik zie me al met 30 vuilniszakken met allemaal data erop genoteerd, een complete administratie bijhouden van wanneer welke poep veilig mag worden weggedaan. En het arme beest al die tijd niet knuffelen! De dierenarts raadde dit niet aan.
  • Pillen. 2 keer daags pillen geven de rest van zijn leven. Ook dit heeft een nadeel, namelijk twee keer per dag een grote worstelpartij.  Ook kunnen de pillen flinke bijwerkingen geven en op den duur heel belastend voor het lichaam worden. Als hij al veel ouder was, zouden pillen wel een goede optie zijn. Maar zoals de dierenarts aangaf, Smoes is nu net 12, kan met gemak misschien nog wel 6 jaar mee. Dat is erg lang pillen slikken.
  • Jodiumvrije voeding: geen optie voor ons. Met vier katten in huis gaat dat niet.
  • De vierde optie is een operatie. De schildklier wordt dan verwijderd. Indien nodig links en rechts. Ook hier kleven nadelen aan: de bijschildklieren kunnen worden aangetast tijdens de operatie en dat leidt tot ‘levensbedreigend calciumtekort’ (bron: mcvoordieren). Het weg gesneden schildklierweefsel kan bovendien terugkomen. Het voordeel hiervan is wel dat indien succesvol er geen medicatie meer nodig is.

Veel om te overdenken dus. We hebben nu afgesproken dat Smoes eerst een maand op medicatie wordt gezet om hem te stabiliseren. Dan wordt er weer een test gedaan om te kijken of de pillen zijn aangeslagen en zijn waarden normaliseren. Daarna zou hij dan een operatie ondergaan. De operatie is ook pittig aan de prijs maar dat is levenslang pillen slikken ook. Dan ben je uiteindelijk nóg duurder uit leerde een snelle rekensom (uitgaand van nog 6 jaren). Het voordeel van pillen zou wel zijn dat de kosten worden gespreid.

Wat me wel verbaast is dat we bij ons vorige kat al deze opties niet kregen. Nu is dit ook al jaren geleden dus wellicht waren er toen minder opties. Poes Dorrit kreeg toen gewoon pillen en klaar. Nooit meer iets getest. Ze werd wel tonnetje rond maar ook heel oud. Ze was al een jaar of 18 toen ze aan de medicatie ging en overleed op haar 20e.

Ik zal Smoes in ieder geval niet meer uitschelden voor vreetzak. En tot die pillen aanslaan krijgt hij zo veel en zo vaak eten als hij wil.

20 gedachten over “Altijd honger

  1. Wat goed dat je hier zo scherp op bent. Als ik het zo lees – en denkend aan mijn eigen ervaring met o.a. pillen – dan lijkt optie 4 wel de enige realistische optie. In ieder geval veel sterkte, het is altijd vervelend als er iets met je dieren is. Zij kunnen niet precies aangeven wat er is en je wilt toch graag dat ze het goed hebben…

    Geliked door 1 persoon

    1. Nee ik merk buiten de symptomen niets. Hij is blij en knuffelig als altijd. Gelukkig maar. Dierenarts zei dat we er snel bij waren. Nu was alleen de spiermassa in poten aangetast. In verder stadium gaan ook de rugspieren achteruit.

      Like

  2. Wij hadden hetzelfde met onze oude dame van 15 jaar. Toch gekozen voor de pillenvariant. Nog vier jaar geleefd. In de loop van die jaren ging de medicatie wel iets omhoog. Pillen erin ging vrij eenvoudig gelukkig. Is alweer tijdje terug en er waren ook weinig andere opties. Fijn dat je kunt kiezen.

    Geliked door 1 persoon

  3. Sterkte met Smoes. Ik had ook zo een veelvraat (nog jong). Hebben jullie toevallig een dierenverzekering? Had ik voor mijn drie poezen. En eigenlijk nooit gebruikt. Gelukkig, is dus echt een gok. Succes.

    Geliked door 1 persoon

  4. Aggos! Moeilijke keuze.
    Ik zou zelf niet voor wegsnijden gaan. Bij mensen is het bijna altijd nl nog dat ze daarna alsnog aan de pillen moeten. Ga er vanuit dat het voor katten ook geldt. Idem dito trouwens wbt na de jodiumslok. Die schildklier schakel je bijna nooit helemaal uit.
    Ik zou zelf voor de optie pillen gaan…

    Geliked door 1 persoon

  5. Mijn ene kat is op 10 jarige leeftijd gediagnosticeerd, overleden op 17 jarige leeftijd. De andere is op 12 jarige leeftijd gediagnosticeerd, overleden op 21 jarige leeftijd. Beide hebben pillen gehad. Dat was erg lang pillen slikken, maar ze hebben een fijn, lang leven gehad. Maar heb de kosten eens opgeteld.. .slik.

    Geliked door 1 persoon

  6. Gossie wat een dilemma’s weer. Hoop dat smoes weer zijn gezonde gewicht en eetlust terug krijgt.

    Hier een kater met nierproblemen maar met een poedertje 2x daags door het eten gaat het weer beter met hem. Hij is mij te sterk om dagelijks een pil toe te dienen. Ik kies daarnaast voor kwaliteit van leven en wil geen stressfactor worden voor mijn katten.

    Geliked door 1 persoon

  7. Herkenbaar, ik heb zelf een te snel werkende schildklier en ben daarvoor onder behandeling. . Al deze opties zijn mij ook voorgelegd 🙂 Ik ben benieuwd waar je voor gaat kiezen. De mensenvariant van de pillen is overigens niet zo duur, ongeveer een tientje per maand.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s