Stress

Volle emmer

foto gemaakt door Zus

Vanwege een reden is het hier zo stil. Ik was de afgelopen tijd net een emmer die wacht op de laatste druppel en dan ‘ineens’ overstroomt. Het lijkt alsof we de laatste tijd in een verkeerde vibe zitten of zo.

Heel veel dingen vroegen en vragen mijn aandacht. Kind dat met krukken liep en op schoolreis mee ging, uiteindelijk met een rolstoel. Een kat die ziek is en ondanks medicatie en bijvoeren af blijft vallen. Een familieweekend in Limburg om de 80ste verjaardag te vieren van mijn moeder, wat weliswaar heel leuk was maar er natuurlijk toch in hakte en een naar staartje kreeg. De vriezer die bij thuiskomst uit bleek te staan en vol zat met bedorven brood en vlees. Een buurvrouw die ernstig ziek is en vaak even steun komt halen. Dat soort dingen…

Op de laatste avond van ons uitje is mijn moeder van een afstapje gevallen en zo’n beetje gelanceerd. Ze kwam een paar meter verderop terecht. Ze had enorme pijn aan haar arm en een deel lag ook open. We hebben de eerste hulp gebeld en na overleg zijn M. en mijn zus met haar naar het ziekenhuis gegaan. Daar is de wond gelijmd en de arm onderzocht. Waarschijnlijk niet gebroken maar ‘ga voor de zekerheid zo snel mogelijk naar de huisarts‘ was het advies.

In het ziekenhuis in Roermond zijn geen foto’s gemaakt. Omdat het al heel laat op de avond was en ze na wat geruk en gesjor aan de arm concludeerden dat het waarschijnlijk niet was gebroken, raadden ze aan weg te gaan. Foto’s laten maken kon ‘maar dan zit u hier vannacht om drie uur nog‘.

Dus kwamen ze weer terug naar het vakantiehuis. Iedereen aangedaan en geagiteerd want we waren best geschrokken. Eigenlijk nog het meeste omdat we toen het gebeurde, mijn moeder wel hoorden maar we konden haar niet meteen vinden. Groot huis, veel kamers en ze lag in één van die kamers in het donker met haar hoofd tegen een verwarming aan. Dan staat de wereld wel even stil. Gelukkig bleek er met dat hoofd niets aan de hand.

Thuisgekomen bleek al snel dat ze niets kan met die arm. Mijn zus bleef een paar dagen en regelde zaken als thuiszorg en een maaltijdservice. Buren werden ingeschakeld. En ze ging twee keer naar de huisarts. Die vond het vrijdagmiddag toch wel zorgwekkend dat haar arm inmiddels zwart paars is en twee keer zo dik, dus moesten we toch foto’s laten maken.

Dus zaten we gisteren in het ziekenhuis. Vier uur lang. De arm is toch gebroken, vlak onder de schouder. Gezien de plek kan dat niet in het gips. Ze hebben er een soort steunverband om gedaan en een sling, zodat de arm op één plek blijft. En hopen dat dit zo herstelt. Zo niet dan moet ze worden geopereerd.

Wat een kater na een verder heerlijk weekend. Mijn moeder wil meteen zodra het kan, het weekend overdoen. Zodat we de nasmaak kunnen weg spoelen. Goed idee. Maar eerst maar even die arm laten herstellen. En mijn kat. En mezelf reanimeren.

21 gedachten over “Volle emmer

  1. Jee Martine ik had het natuurlijk al gehoord, maar wat een naar einde van zo’n gezellig weekend. Hopelijk blijft een operatie uit. Sterkte met alles wat tegenzit x

    Geliked door 1 persoon

  2. Veel sterkte!
    Mijn moeder was 74 jaar toen ze haar arm vlak onder de schouder brak. Kon inderdaad niet in gips. Ze heeft lang fysiotherapie nodig gehad om alle functies zo veel mogelijk weer terug te krijgen. Ze kon ook na deze periode fysiotherapie toch haar arm niet goed heffen. Heeft vooral consequenties met aan- en uitkleden en reiken naar spullen uit keukenkastjes.

    Geliked door 1 persoon

  3. Wat een toestanden allemaal en dat hakt er flink in natuurlijk .Maar wat een kanjer is jouw moeder om alweer aan een volgend feestje te denken .Sterkte voor jullie en hopelijk een spoedig herstel voor je moeder
    Lieve gr Elisabeth

    Geliked door 1 persoon

  4. Ach, wat een vervelend einde van een leuk weekend. Ik keek er niet zo van op dat je deze week nog niet geschreven had omdat het mij logisch leek dat je bij moest tanken. Maar dit is wel erg veel Murphy bij elkaar. Sterkte voor allemaal!

    Geliked door 1 persoon

  5. Pfff, wat veel. En wat ontzettend naar voor je moeder dat ze zo lang met een gebroken bovenarm heeft rondgelopen zonder dat het duidelijk was. Heel veel sterkte voor jullie allemaal!

    Geliked door 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s