gezondheid

Lege agenda

Hoewel ik een paar dagen geleden nog schreef dat ik de onderhoudsmonteur van de verwarming niet wéér wilde afzeggen, deed ik dat toch. Dat is het mooie van schrijven, ik slinger wat de wereld in en het doet vervolgens wat in mijn brein. Want als er iets duidelijk naar voren komt uit mijn stukjes waarin ik het over mijn week heb, is dat mijn leven al maanden een aaneenschakeling is van bijkomen van het één en vooraf rusten voor het ander. Ik glijd sinds 1,5 jaar de verkeerde kant uit. Leven met ME is natuurlijk altijd wel een golfbeweging van redelijke maanden en slechte maanden maar zoals het nu gaat, is echt niet oké.

Dat moet dus anders. Echt. Ik kom maar niet uit de dip waarin ik zit. En dat nekt me. Het continu binnen zitten nekt me ook. Vrijwel alle energie die er is, gaat naar dagelijkse handelingen en afspraken die moeten. Eten, koken, douchen en veel gedoe rond dingen die moesten gebeuren in huis. Maar zo is er elke week wel iets. En zo gaat dat al maanden.

Ik ben zo moe en heb zo’n slechte concentratie dat ik tegenwoordig soms vier weken over een boek doe en dan aan het eind nog niet snap waar het over ging. En dat voor iemand die ook in slechte tijden zo drie boeken per week las.

Het enige wat wél goed gaat, is schrijven. Vind ik leuk en fijn om te doen en op de één of andere manier geeft dat meer dan dat het kost. Het kost me in ieder geval geen moeite zo lang ik gewoon zelf mijn eigen schrijftempo bepaal en er geen druk van buitenaf op wordt gelegd (dus niet meer zeggen dat ik mijn katten verhalen moet bundelen aub 😊).

Dus heb ik de monteur afgezegd en de enting voor de katten wordt ook gewoon maar weer opgeschoven. Ik wil nu een paar weken niets. Zelfs mijn moeder die hier één keer per week komt koken, heb ik de wacht aangezegd. Want ook dat put me uit en dan schiet het compleet zijn doel voorbij. Iedereen die iets van mij wil de komende tijd, zal moeten wachten tot volgend jaar. Ik ga me nu weer eens helemaal bezig houden met mezelf.

Het enige wat ik wel laat doorgaan is de huishoudhulp en de fysio. Voor de rest wil ik gewoon per dag voelen wat kan en vooral wat ik wil. Ik wil naar buiten! Naar buiten gaan wordt steeds ingewikkelder. Ik kan wel een paar meter lopen maar meer eigenlijk niet, omdat ik steeds meer evenwichtsproblemen heb en sta te zwaaien op mijn benen. Ik hoop dat een rollator wel wat steun geeft en maakt dat ik wat vaker zelfstandig naar buiten kan. Al is het maar tot de hoek van de straat en terug. Dus zocht en vond ik op Marktplaats een rollator en die is hier door de verkoper aan huis bezorgd, top service!

Dat is na de rolstoel natuurlijk wel weer een grens die ik oversteek. Maar die drol slik ik gewoon door. Niet meer over nadenken maar juist bedenken wat het me oplevert: naar buiten kunnen gaan!

31 gedachten over “Lege agenda

  1. En nog maar een keer……Och meis…… Wat ben je dapper! Ik zit hier met tranen in mijn ogen. Wat jij te verstouwen krijgt. Er komt ook steeds iets bij. Ik hoop dat je weer uit dit dal kunt kruipen. Voorwaarts meisje! Vanuit hier in ieder geval een vrachtwagen (of 10) respect!

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat goed van je!! (geeft je virtueel een schouderklopje). Die CV-ketel stort echt niet zo maar in zonder onderhoudsbeurt nu. En de katten komen toch wat minder buiten in de winter, dus inenten kan ook wel in het nieuwe jaar.
    De rollator lijkt me wel weer even slikken. Maar hè, schijt aan alle buitenstaanders! Ik ga voor je duimen voor rustig winterweer: lichte vorst, zonnetje, zonder sneeuw en nattigheid. Zodat je minimaal af en toe een frisse neus kan halen. Op een rustige, serene adventstijd ( met mooie series en boeken)!!

    Geliked door 1 persoon

  3. Complimenten. Is er in de tuin een plekje waar je dik aangekleed en beschut met een kleedje 5 of 10 minuten buiten kunt zitten? Gewoon een tafeltje met comfortabele stoel een plekje waar je rust voelt of de vogeltjes kunt zien (nou…vogeltjes in de tuin met de katten ??)

    Geliked door 1 persoon

  4. Ook ik moet iedere keer weer slikken wat jij iedere keer in moet leveren…Ik hoop echt dat je met de rollator weer meer zelfstandig even naar buiten kan en dat er weer snel betere tijden aanbreken. Nogmaals respect! Dikke knuffel.

    Geliked door 1 persoon

  5. Schrijven is verhelderend dat ervaar ik ook zo. Als ik hier lees kom ik steeds tot dezelfde conclusie en ik heb het vaker gezegd; wat een sterke vrouw ben jij.
    En heeeeeeeel verstandig dat je de berslissing hebt genomen om zovele mogelijk uit je agenda te schrappen. Heel veel rust toegewenst.

    Geliked door 1 persoon

  6. Om met Mevrouw Ten Kate te spreke: Snotvergeme!!!
    Ja, dikke vette drol, want nu heel zichtbaar voor de buitenwacht dat je ‘iets’ hebt. Maar dat heb je toch ook. Spuug maar uit die drol. Niet doorslikken.

    Geliked door 1 persoon

  7. Klinkt wel heel goed, maar voelt ws ook streng en moeilijk voor je he?

    Ik heb mezelf weer wat op de hals gehaald, baal dan zo van mezelf…het is de constante worsteling tussen menselijke verlangens en het lichaam: Het lichaam gilt van nee, niets en niemand zien en niets geven, maar het voelt zo “niets” en streng voor het menselijke deel van me.
    Ik weet niet of je dat herkent?

    Sterkte hoor! ( ben nu heel bang verkeerde woorden te gebruiken, hihihi)

    Geliked door 1 persoon

  8. Wat betreft de enting van de katten, ik heb van mijn dierenarts begrepen toen ik zelf ook later was dat de jaarlijkse entingen langer werkzaam zijn dan een jaar. Hoe veel langer weet ik niet meer exact, maar ik dacht iets van een klein half jaar. I.v.m. de algemene jaarlijkse check-up enten ze jaarlijks. Dus waarschijnlijk hoef je je wat de katten betreft geen zorgen te maken, mocht dat op de achtergrond toch een beetje knagen.
    Fijn dat je jezelf weer op de eerste plaats zet, ik hoop dat het je goed gaat doen en december lekker rustig zal verlopen…

    Geliked door 1 persoon

  9. Martine, had jij nu al zo’n electrisch ding (een scootmobiel heet het geloof ik). Daarin kun je zitten én racen 😉

    Voor veel mensen een grote drempel, maar nog niemand gehoord die achteraf niet blij was met de vrijheid die het gaf.

    Verder heel veel rust en herstel gewenst. Ik hoop dat je weer in een stijgende lijn komt.

    Geliked door 1 persoon

  10. Martine.ik heb je blog met een brok in de keel gelezen.hoop heel erg voor je ,dat je opknapt door weer wat meer rust te nemen.snap dat je steeds je grenzen verlegd en drempels over moet,dat zijn lastige dingen….dat begrijp ik heel goed,maar ik hoop dat je toch kunt gaan genieten van het buitenzijn..want hoe heerlijk is het om even naar buiten te gaan…..hoe herkenbaar weer dit blog.ook ik kan niet opkrabbelen na een heel erg intensief jaar.het is zo frustrerend het steeds maar inleveren.en ik kan net als jij het gewone leven .waarin je de gewone dingen doet,en het buiten zijn,met al zn schoonheid….zo missen als ik de hele dag in mn bed lig…maar ja acceptatie en er toch het beste van maken,,,,ik wens je heel veel rust toe,en ik hoop heel erg dat je de de stijgende lijn weer,te pakken krijgt.je bent een moedig en dapper mens,
    Conny.

    Geliked door 2 people

  11. Als je af en toe iemand hebt om je eventueel te duwen kan ik een rolstoel erg aanraden. Vooral als je er niet fulltime inzit hoeft hij helemaal niet duur te zijn en het is heelrijk om naar buiten te kunnen en te kunnen genieten zonder de pijn en moeite die het nu kost.

    Geliked door 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s