leven met ME

Terug naar het nulpunt

Heel druk was de week niet qua activiteiten. Ik zat midden in een terugslag dus deed ik zo weinig mogelijk. Toch waren er afspraken die doorgang moesten vinden, zoals met de orthodontist (al vier keer afgebeld) en fysiotherapeut (grote behoefte aan want geeft veel verlichting) en gebeurde er genoeg enerverends.

Maandag was rustig. Ik ging douchen en deed verder niets. Op dinsdag moest ik naar de orthodontist, het was de laatste controle! Nu precies een jaar geleden hebben ze bij mij de slotjesbeugel verwijderd. Afgelopen jaar moest ik nog drie keer langskomen voor controles om te kijken of de overbeet niet terugkomt. En nu ben ik ervan af! Ik ben heel blij, zowel met het feit dat ik mijn energie niet meer hoef te stoppen in de afspraken als met het resultaat.

Hilarische foto met ontstemde kat maar je ziet wel goed hoe netjes mijn tanden nu staan. Heel blij mee!

Zoals ik eerder schreef, dinsdagmiddag kwam de man met de hamer langs en daarna heb ik alleen maar plat gelegen. Dat was niet makkelijk. Vrijdag zat ik er goed doorheen en heb ik heel wat afgejankt. Het besef dat ik achteruit blijf gaan in combinatie met voortdurend fysiek ongemak, maakt dat het lijntje soms breekt.

Ook blijf ik worstelen met keuzes. Ik ga al sinds september van PEM naar PEM en dat moet doorbroken worden. Maar er blijven telkens dingen gebeuren waarvan ik vind dat ik het niet aan me voorbij kan laten gaan. Zoals het vieren van de verjaardag van puber (er waren maar een paar gasten maar toch…) of het ronde tafelgesprek van 27 maart in Den Haag.

Ook de komende tijd staat er een en ander op stapel wat een aanslag is op mijn lijf, zoals een etentje met de schoonfamilie nog voor de verjaardag van puber, een familieweekend met mijn moeder en het gezin van mijn zus, de expositie in Gent en het traject bij een tandarts om mijn amalgaamvullingen te vervangen, dit als onderdeel van mijn behandeling bij de orthomoleculair therapeut.

Natuurlijk is het makkelijk om te zeggen, ‘bekijk het per dag’. Maar voor die tandarts heb ik vier maanden op een wachtlijst gestaan, dat zeg je dan niet zomaar af.  En de  praktijk is dat ik me best bezwaard voel als ik bijvoorbeeld niet meega met het familieweekend, terwijl alles zo is uitgezocht en geregeld dat het voor mij meer haalbaar zou zijn, zoals een groot huis in een rustige omgeving met veel slaapkamers en privacy. De afweging die ik moet maken is of ik het oké vind om veel mensen teleur te stellen door thuis te blijven als ik voel dat het niet lukt, terwijl dit wel voor mij het beste zou zijn. Of ga ik mee en vind ik het oké als ik daar vrijwel alleen maar in een slaapkamer lig? Uit ervaring weet ik dat ik me best eenzaam en buitengesloten voel als ik elders in een aparte ruimte plat lig en de rest van het gezelschap leuke dingen doet.

Behoefte aan zelfzorg, gezond verstand, verwachtingen van mezelf (en van anderen), behoefte aan rust, behoefte aan contact en ‘erbij willen horen’ vormen momenteel een continu strijd in mijn brein en ik probeer daar een uitweg in te vinden.

Enerzijds is er het besef dat ik het beste per dag kan bekijken en voelen wat lukt. Anderzijds heb ik het gevoel dat als ik me echt ga gedragen naar wat kan, ik alleen nog maar in huis leef. Want eigenlijk kan er vrijwel niets meer. Dus forceer ik me toch te vaak en ga van terugslag naar terugslag.

Daarnaast gebeurt er vaak gewoon meer dan ik aankan. Ik ben nu bijvoorbeeld al drie weken bezig om te regelen dat ik bloed kan laten prikken. Tot zover heb ik een keer een dag voor niets op de huisarts gewacht (ze waren vergeten mij af te bellen), een ochtend gewacht en bij nabellen bleek dat ze me naar de middag hadden verplaatst, een keer voor niets op de prikdienst gewacht en toen ik de huisartsenpraktijk belde om te vragen wat er mis is gegaan, kreeg ik eerst twee uur een bandje dat ze met lunchpauze waren en daarna een bandje dat de praktijk in de middag gesloten was. Veel bellen en regelen dus en nog is het niet voor elkaar ook al zegt iedereen elke keer dat het goed komt. En was dit alles (thuis prikken en huisbezoeken) op initiatief van de huisarts, omdat dit makkelijker voor mij zou zijn

Wat ik maar wil zeggen is dat veel van mijn energie gaat naar rompslomp, naar het trekken aan een dood paard. Dat zal voor iedereen gelden. Maar met nul veerkracht zijn dat vaak net de dingen die me over de rand doen flikkeren.

Met M. daarover gepraat en afgesproken dat ik nu echt even terug naar nul ga en kijken wat er gebeurt als ik dat een paar weken doe. Geen stress of spanning. Gewoon alleen maar kiezen voor mezelf en wat ik kan en wil op een moment. Verwachtingen overboord gooien.

Hij bracht me vrijdag naar de fysio. Hoe slecht ik me ook voel, dát probeer ik altijd door te laten gaan. Ik had nu erg last van mijn nek en onderrug en ging er een stuk beter vandaan dan dat ik daar binnenkwam.

Afijn, zaterdag besloot ik inderdaad alleen te doen wat lukte. Dus werd koken gedelegeerd, opdat ik kon douchen. Dat was sinds maandag niet gelukt dus dat mocht wel weer. Toen ik even later naar beneden liep, viel mij onmiddellijk een grote vochtplek op het plafond op, recht onder de plek van de badkamer. WTF!

Twee maanden geleden zagen we ook een vochtplek in een muur grenzend aan de badkamer. Nadere inspectie leverde op dat het voegwerk van de tegels beschadigd was. Dat hebben we opgelost door opnieuw te voegen.

Dat was dus niet afdoende. Omdat we toch wel zo snel mogelijk wilden weten wat er aan de hand was, stond er binnen een uur een loodgieter in huis met een lek-detectieapparaat. Dat kan heel nauwkeurig aanwijzen waar een lek zit en zo hoef je niet meteen de hele vloer open te breken om te zien wat er aan de hand is.

Over terug gaan naar nul gesproken en alleen doen wat lukt 😋. Ja, dat is een mooi voornemen maar de praktijk is dus gewoon anders. Ik zat meteen qua stress tegen het plafond (kon ik meteen die plek goed bekijken) en was bang voor opengebroken vloeren en klusherrie. Maar het lijkt mee te vallen.

De voeg bij de afvoer in de badkamer is ook beschadigd en dat hebben we toentertijd niet gezien. De loodgieter heeft het dichtgemaakt met sneldrogend cement en er een soort kit over heen gedaan. Nu ziet het eruit alsof iemand er een emmer met modder overheen geeft gegooid, maar hopelijk is dit afdoende. De vochtplek is omringd met een paar stukken tape. Zo zien we meteen of de plek toch weer groter wordt. Gebeurt dat, dán gaat alsnog die vloer open.

Tja en nu weer over naar standje nul. Volgens mij wordt het 19 graden vandaag en ik hoop dat het lukt even in de tuin te zitten. Komende week is het dus me, myself and I. En de fysio en huishoudhulp. Verder niets. Beloofd.

15 gedachten over “Terug naar het nulpunt

  1. Ik weet gewoon niet wat ik zal zeggen. Het is zo begrijpelijk allemaal en je wensen zijn maar zo klein. Het is heel ontmoedigend dat het niet lukt om met die leuke dingen mee te doen. Dikke virtuele knuffel voor je 🌸

    Geliked door 1 persoon

  2. Ach ja, wat een energie kan er gaan zitten in: zal ik wel of zal ik niet, want dit en dat, maar zus en zo en dan weer vanaf het begin het zelfde liedje…
    Fijn dat je met de man dan samen de knoop doorhakt. Dat het goed mag zijn.
    En een lekdichte douche gewenst.

    Like

  3. Ach, zo begrijpelijk , en af en toe broodnodig, een flinke pot janken om hoe het is . Soms is het ook zó volhouden, forceren, afwegen van onmogelijke keuzes , en rouwen om wat er allemaal niet meer kan.
    En ja, zelfs als je op een lager pitje leeft , met weinig activiteiten , dan zijn er toch steeds onverwachte dingen die je verstandige schema onderuit halen , grrrr . Maar je maakte me wel aan het grinniken met ( het tweede deel van ) deze zin: “Ik zat meteen qua stress tegen het plafond (kon ik meteen die plek goed bekijken) ”

    Fijn dat je met je partner goed hebt kunnen overleggen en voorlopig helemaal focust op ontstressen en ontspannen . En fijn dat de fysiobehandeling goed deed. En wat een leuke foto van jou (met mooi gebit) en kat ( die blik!) . De lichtpuntjes …

    Veel sterkte

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik vind je een doorzetter. Ik weet niet of ik dat had gekund. Jouw leven is overleven en toch klink je positief. Petje af. Heel veel sterkte voor alles wat er nog op je lijstje staat.

    Liefs Joanne

    Geliked door 1 persoon

  5. Heel veel sterkte en rust de komende week
    Vind het altijd goed om te lezen hoe jullie er als gezin mee om gaan
    Het vergt erg veel van iedereen denk ik zo, maar er is de wil en de liefde om dat voor elkaar op te brengen.
    Heel veel respect daarvoor, je hoort vaak wel anders

    Geliked door 1 persoon

  6. O, die onverwachte dingen…
    Ik zou afgelopen weekend naar een vriendin toe, dus de week ervoor heel rustig aandoen. Gelukkig kan ik dan wel even een boodschap halen zonder effect. Afgelopen dinsdag naar de supermarkt. Ik wil naar huis maar dan krijg ik mijn slot niet open van mijn elektrische fiets (pas vier maanden oud)! Uiteindelijk is de ANWB gekomen waar ik een pechverzekering heb. Na drie en half uur was ik weer thuis. Ik was kapot! Ik twijfelde of ik nog naar mijn vriendin zou gaan. Het ging uiteindelijk om een andere reden niet door. Op donderdag las ik in de krant dat er helemaal geen treinen reden in het weekend. Wel bussen, maar dat red ik dan weer niet. Grrrr…

    Geliked door 1 persoon

  7. Ik heb tranen in mijn ogen, als ik lees dat je van PEM naar PEM gaat. Je moet eigenlijk alleen maar voor jezelf kiezen, Martine. Ik zou het in ieder geval niet leuk vinden, als je bij mij op bezoek zou komen en er weer een hele slechte tijd voor jou zou komen door dat bezoek ! ik weet hoe erg een PEM is, doe dit jezelf niet aan. Geef je lijf en hoofd rust en stuur ze een lieve whatsapp !
    Een hele lieve groet en een knuffel van Tineke.

    Geliked door 1 persoon

  8. Het is heel moeilijk om te lezen dat je steeds vaker een terugslag hebt en steeds minder kan, des te meer ik me besef hoe dankbaar iedereen moet zijn met een gezond lijf. Ik blijf met je mee hopen dat er weer betere tijden komen. Mooie foto, mooi mens, mooie tanden, mooie kat! Veel liefs, sterkte en petje af!

    Geliked door 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s