leven met ME

Terug naar af

Afbeelding Jamie Olsen, gevonden via fbpagina Atilla Tasan.


Ineens is het mis. Zaterdagavond verslikte ik me. Een hoestbui van een half uur volgde. De rest van de nacht had ik een enorm hoge hartslag. En dat is nu nog steeds zo. In rap tempo volgden de bekende symptomen elkaar ook weer op. Duizelig, trillerig, zwabberbenen, overweldigend moe maar niet kunnen slapen, hoofdpijn, pijn in mijn lijf, het gevoel naar beneden te worden geduwd.


Als vanouds kijk ik waar het mis ging. Als ik terugkijk was het vorige week ook al mis. Maar eerlijk gezegd zie ik dit keer geen duidelijke aanleiding. Niet echt. Het zit hem denk ik in hele kleine handelingen. Door corona vaker mijn handen moeten wassen en dus meer stappen maken. Net iets te vaak de gordijnen open gehad. Te veel stress gehad door de coronacrisis. De impact van het weer online zijn. Ironisch genoeg ben ik zodra ik hier schreef niet meer grieperig te zijn geweest sinds ik kattenklauw slik, meteen grieperig geworden. Dus wellicht is dit ‘gewoon’ een terugslag door al vier weken af en aan een flinke verkoudheid en keelpijnklachten. Van zoiets krijg ik altijd een flinke klap en het kost me vaak maanden om terug te komen op een beter niveau.


Wat het ook is, het is er.

Ik speel een eeuwigdurend Monopolyspelletje waarbij ik in plaats van huizen energie verzamel en waarbij elke uitbreiding, onverwachte tegenslag of overmoed leidt tot het trekken van kaartjes als ‘ga terug naar start en wacht drie rondes voordat je verder speelt‘. Dus verdeel ik mijn kaarten, schuif wat met stukken op het speelbord en speel verder, met de gordijnen dicht, de telefoon weer uit en schrijf ik voorlopig maar weer in gedachten in plaats van op het blog.  Met flink de pest in, dat wel. Want hoewel zeer vertrouwd, went het niet. Nooit.

Afijn, jullie weten inmiddels wel hoe het gaat, dit leven met ups en downs. Jullie zien me wel weer verschijnen.

19 gedachten over “Terug naar af

  1. Ik kan geen woorden geven aan al mijn gedachten wanneer ik dit lees. Een poging: het is zo ontzettend vernederend, ongelofelijk, oneerlijk wat deze ziekte doet en wat een enorme bewondering heb ik voor jou om elke keer weer de veerkracht te tonen, de hoop te houden op verbetering, door te gaan. Het lijkt mij niet te doen…heel erg veel sterkte!
    X

    Like

  2. O wat heftig om deze bittere pil wéér te moeten incasseren. En toch wens ik je wéér het aller-allerbeste voor een opgaande lijn. Ik blijf geloven dat het óók voor jou beter zal worden. Met veel veel liefs.

    Like

  3. Ik hoop zo voor je dat je in je gedachten dan nog mooi avonturen mee mag maken. Die niet je hartslag op jagen. Heel veel geluk daar binnen in je.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s