Spijt?

Of ik geen spijt heb, vroeg iemand mij. Spijt dat ik naar de opening van de expositie “Ongebroken” ben geweest.

Aangezien het resultaat van een paar uur volop pret en genieten een PEM van nu al meer dan twee weken heeft opgeleverd.

Of ik spijt heb, weet ik niet. Ik vond het geweldig daar te zijn en mensen te zien die ik lang niet heb gezien. Ook vond en vind ik de expo heel nuttig en nodig om mensen duidelijk te maken wat de impact van ME is.

Maar zo’n lange PEM is niet leuk natuurlijk. Ik lig continu in bed en kreeg daarbovenop een allergische huidreactie en ik ging door mijn rug. Signalen dat ik duidelijk op het randje lig.

Voor gezonde bezoekers aan de expositie was dit waarschijnlijk gewoon een leuke en interessante middag voorafgegaan en gevolgd door een heleboel andere activiteiten. Voor mij was dit toch wel een hoogtepunt waar ik een jaar, zo niet langer, op teer.

Maar zo’n hoge prijs betalen doet wel wat met me. Ik vind het moeilijk optimistisch te blijven, ben emotioneel erg van slag en voer in mijn hoofd veel discussie. Er zijn in mijn hoofd voor- en tegenstanders van grote dingen doen die eigenlijk buiten bereik liggen.

Team pro “leuke dingen” zegt dat dit soort uitjes maken dat ik “het” volhoud. Dat het langdurig vooraf uitkijken naar een uitje me “op de been houdt” en dat het goed is om af en toe onder de mensen te zijn.

Het bezwaarteam vraagt me dagelijks of ik wel helemaal goed snik ben, aangezien ik door dit soort uitspattingen grote risico’s neem. Ook vragen deze beroeps negatievelingen me of ik soms niets geleerd heb van mijn crash van 6 jaar geleden. Toen lag ik door een PEM een jaar in een donkere kamer.

Dit debat vindt dagelijks in mijn hoofd plaats en het gaat er verhit aan toe. Ze onderbreken elkaar, lachen smalend om de opmerkingen van de tegenpartij en lopen soms boos weg uit een discussie.

Tijdens dit alles rustig uitpemmelen is een uitdaging. Ook omdat ik momenteel mijn antidepressiva afbouw. De oude Martine komt hierdoor weer meer tevoorschijn en dat is iemand van hoge pieken en diepe dalen. Welkom terug! Spektakel gegarandeerd!

Dus of ik spijt heb? Mijn hoofd is daar nog niet over uit.

Martine