Wat een heerlijke week was dit. Kind had een keer een bijeenkomst met zijn mentor en was met school een dag op stap naar de Efteling. Verder was het dus vooral al het vrije leven, met veel uitslapen, ook voor mij dus.
Vorig weekend is het er niet van gekomen om naar de Stadsfeesten te gaan helaas. Ik wilde dit graag nu eens een keer meemaken maar voelde me op het moment zelf niet goed genoeg om het risico van een terugslag te nemen. Ik word daar overigens steeds makkelijker in. Lukt iets, helemaal geweldig. Lukt iets niet, schouders ophalen en niet te lang bij stil staan.
S. moest dinsdag naar de tandarts om weer 2 kiezen te laten trekken. Dit keer viel het wat tegen en in de uren na het trekken lag hij wat zielig op de bank. Pijnstillers hielpen niet echt. Wat wel hielp was een washandje met ijsklontjes tegen zijn wang aanhouden. Daarna nam de pijn af en de volgende ochtend was al het ongemak al weer vergeten. Wat ook goed hielp natuurlijk, was de aanwezigheid van de mantelzorgers die ervoor zorgden dat liggen op de bank toch wel erg gezellig werd.
Woensdag werd ik behandeld door de acupuncturist en had daar een flinke reactie op. Eigenlijk kwam ik in maart bij hem naar binnen lopen voor mijn schouder. Ik heb al jaren een steeds terugkerende schouderblessure waarvan de fysio ook niet meer wist wat ze ermee aan moest. De acupuncturist wilde me wel behandelen maar constateerde dat er in mij te weinig reserves en energie aanwezig waren om een schouderblessure met naalden aan te pakken. Dus werkten we aan de energie. Die is inmiddels iets meer aanwezig dus was nu de schouder aan de beurt. Volgens mij heb ik liggen gillen op de tafel, het deed echt pijn! En ook daarna, alle spieren in de behandelde arm voelden de dagen erna alsof ik met zware halters in de weer ben geweest. Helaas doet de schouder zelf ook weer flink pijn, dus ik twijfel of dit een succes was. Er moet in ieder geval denk ik wel meer dan één keer worden geprikt…
Dank allemaal voor de boekentips voor pubers. Ik heb alles vlijtig opgeschreven en denk dat ik er zelf nog het meeste lol van ga beleven, ik ben inmiddels in het 3e deel van de Grijze Jagerserie begonnen en geniet er echt van. De regel dat er hier tijdens de zomervakantie eerst een uur moet worden gelezen voordat er gecomputerd mag worden, pas ik natuurlijk ook op mezelf toe, dat vind ik wel zo fair. Dus ik vlieg door de boeken heen.
Ook bedankt voor de computertips, leuk om te lezen hoe meer ervaren ouders van pubers hiermee omgaan. Ik vind het interessant om te lezen dat het merendeel van de ouders een laptop inmiddels als hetzelfde ziet als schoolboeken of een fiets: iets wat noodzakelijk is, niet kan ontbreken én niet door het kind zelf hoeft te worden betaald. Daar ben ik het op zich wel mee eens, alleen het gaat hier natuurlijk ook voor een deel om de fun factor: het gamen. Immie merkte heel terecht op of het eerlijk is wel een bijdrage te verwachten als we tegelijkertijd ons kind nog te jong vinden om het geld te verdienen. Dat is natuurlijk wel iets om op te letten. In dit geval is de bijdrage van €150 die we hebben afgesproken gebaseerd op wat hij zelf voorstelde bij te dragen. Onze ervaring is bovendien dat hij iets zuiniger is op apparatuur waaraan hij zelf heeft meebetaald. Wel hebben we besloten naar aanleiding van de reacties te gaan voor iets goeds dat wat langer mee kan en ons dus niet te houden aan het oorspronkelijke bedrag van €500.
Een aantal mensen schreef over de mogelijkheid van werken voor de laptop. Ik denk dat het inderdaad niet vreemd is als een kind een bijbaantje heeft. Maar ik persoonlijk vind 13 best jong voor een bijbaantje. Er is toch meer dan werken in het leven? Een puber moet naar mijn mening naast school en sport ook tijd over houden om te lanterfanten, om puber te zijn, werken kan zijn hele leven nog. Ik zal hem niet tegenhouden als hij zegt dat hij per se een krantenwijk wil nemen maar ik zal hem ook niet aanmoedigen. Liever zie ik hem op iets latere leeftijd gaan werken. Ik ben zelf op mijn 15e gaan werken om het geld voor een zomervakantie bij elkaar te krijgen, een kampeertrektocht door Nederland met 3 vriendinnen. En wie weet, misschien bedenkt hij wel iets dat heel ludiek is, zoals die twee jongens uit Amsterdam die laatst in de krant stonden omdat ze op zondagochtend croissants en vers sinaasappelsap rondbrengen.
Maar vooralsnog komt hij goed uit met zijn zakgeld, zo veel eisen heeft hij overigens ook weer niet tot nu toe gehad. Hij heeft zakgeld dat – als ik het zo zie – keurig overeenkomt met de door het Nibud genoemde adviesbedragen voor pubers (waarbij het wel zo is dat of dat bedrag toereikend is natuurlijk geheel afhankelijk is van wat je kind er van moet betalen, maar dat is voer voor een ander blogje). Daarnaast haalt hij cash behoorlijk wat op met verjaardagen en rapporten en familiebijeenkomsten. Er zijn nogal wat gulle (over)grootmoeders en ooms en tantes van M. die nogal eens met geld wapperen.
Niet verwacht maar toch gebeurd is dat ik van een aantal lezers een mail kreeg met het aanbod om een donatie te doen aan de laptop van S. Lieve mensen, dat is niet de bedoeling! Daarom schrijf ik er niet over! Ik schrijf om onze overwegingen te delen op financieel gebied. De ene keer gaat dat over uitkomen met het boodschappenbudget, de andere keer over een puberkind en zijn laptop. Als ouder maak je telkens de afweging: wat hoort erbij, wat moet hij zelf betalen, wat is de manier om hem goed om te laten gaan met geld, wat betalen wij en wat moet hij betalen. Dat wij iets kunnen betalen wil niet zeggen dat wij iets ook daadwerkelijk betalen. Soms vind ik het beter als hij zelf een bijdrage doet en soms ook niet. Dat hangt elke keer van de situatie af. Dat vind ik gewoon leuk om te delen op het blog. Maar ik schrijf nooit in de hoop op gulle bijdragen, dus houd je geld lekker voor jezelf!
Zo, dan kom ik nu maar eens mijn bed uit. S. en M. staan al een uur op het voetbalveld voor een oefenwedstrijd. Ik kies er vandaag voor mijn spieren een langzame start te gunnen zodat er later op de dag wat meer mogelijk is. We gaan vanavond eten halen bij de toko, om te vieren dat de vakantie is begonnen. Iets wat zeer uitbundig gevierd wordt, want gisteren waren S. en ik in de stad en toen vond ik dat we ergens moesten lunchen, om te vieren dat de vakantie is begonnen. Zo kun je dag in dag uit hetzelfde heugelijke feit vieren denk ik. Ik heb wat geld opzij gezet om de komende weken vaker dit soort dingen te kunnen doen en daar gaan we even volop van genieten.
Fijn weekend allemaal!
Min of Meer 