katten

Zieke Dibbes

Gisteren toen ik de katten eten wilde geven, kwam de hele troep aanstormen behalve Dibbes. Dat is niet normaal aangezien eten zijn hobby is. Ik vond hem boven op ons bed waar hij een nogal versufte indruk maakte. Na enig aandringen sjokte hij toch maar met mij mee naar beneden maar het ging niet van harte. Hij rook wat aan zijn eten en sjokte toen weer weg. Hij ging naar buiten, deed een zeer typerend Dibbes-ommetje     – uit en thuis in 5 minuten- en ging weer naar boven.

Een aantal malen ging ik bij hem kijken. Zijn ogen stonden wat raar, hij haalde sneller adem dan normaal en hij bleef versuft. Hij reageerde niet echt op knuffels en er kon geen knor van af. Met de man geregeld dat hij eventueel zijn vrije dag of zijn thuiswerkdag zou omdraaien, zodat we vandaag met Dibbes naar de dierenarts konden gaan.

Ben ik blij dat ik al maanden met hem train om in de mand te stappen. Al is de training nog echt niet klaar. Het onderdeel in de auto stappen en wennen aan rijden terwijl hij in de mand zit moet nog geoefend worden. Maar als hij ziek is, dan gaat dat voor. Met wel het risico dat ik na een dierenartsbezoek hem met geen mogelijkheid meer in de mand krijg. Maar ja, dat risico loop je eigenlijk altijd wel met een kat met zijn verleden.

Afijn, een slapeloze nacht volgde. Dibbes lag tegen mijn buik maar hij was niet ontspannen. Ik ook niet. Ik lag uren wakker. Ik slaap altijd al erg moeilijk en kan gewoon weinig hebben. Bovendien deden de andere katten beneden verwoede uitbraakpogingen want we hadden het kattenluik voor de zekerheid maar afgesloten.

Om 4 uur vertrok Dibbes naar beneden en ik viel in slaap. Om 6 uur werd ik wakker gemaakt met kusjes en kopjes en een ronkende kat die overduidelijk beter in zijn vel zat. Eten dan maar? Ja eten! Dat werkte hij met een enorm tempo naar binnen en vrat en passant ook de bakken van de anderen leeg. Er is gegeten, gedronken, even gespeeld, hij is drie keer naar buiten gegaan en hij zit nu in de vensterbank te miauwen naar een merel die besjes uit onze struiken eet. Het gaat weer beter met Dibbes.

Evengoed is het verstandig om het in de gaten te houden. Ik mag hem wel aanraken en optillen maar dat gaat niet van harte. Maar voor nu is er geen urgentie, ik moet wel even in de gaten houden of hij wel poept. De man heeft evengoed maar wel een vrije dag genomen want die deed ook geen oog dicht, door mijn gewoel en de herrie bij het kattenluik.

Ik ga liever te snel dan te laat naar de dierenarts. Een paar jaar geleden kreeg ik een bepaald ‘gevoel’ bij Smoes omdat hij me ‘zo’ aankeek. Hij at wel gewoon en was levendig maar het voelde niet goed. Bij de dierenarts aangekomen bleek na het maken van een röntgenfoto dat er een stuk plastic in zijn darmen zat wat operatief moest worden verwijderd. Het plastic zorgde ervoor dat hij niet kon poepen, levensgevaarlijk dus.

Het is zaak een balans te vinden tussen wat mijn gevoel en mijn snel geagiteerde brein vertelt en een nuchter oordeel aan de hand van een lijstje (gedrag, eten, poepen, drinken, ademhaling). Complicerende factor daarbij is dat Dibbes gespecialiseerd is in zielig kijken. Dat helpt ook niet echt mee. Maar oefening baart kunst, zowel bij hem als bij mij. 😉

15 gedachten over “Zieke Dibbes

  1. Las met ingehouden adem je verhaal.
    Jij kan de spanning opbouwen zeg.
    Oh het is zo erg als er iets met dieren is.
    Onze Sofietje, hondje, was ooit een dag ziek, nou zelfs de man die officieel niet van dieren houdt belde iedere keer van zijn werk.
    Naar dierenarts en na prik ging het weer beter en de volgende dag was ze al een heel stuk opgeknapt.
    Ik ben blij dat het weer beter gaat met Dibbes maar inderdaad altijd goed opletten en wij zien/voelen de dingen veel sneller dan een ander. Beterschap voor jullie beiden.

    Geliked door 2 people

  2. Je kent je eigen katten het beste dus je ziet al snel of er wat loos is. Als hij weer “normaal” doet dan kun je het nog wel even aankijken. Fijn dat het beter met hem gaat, ik ben ook altijd van slag als er eentje weer wat heeft van de vijf.

    Geliked door 1 persoon

  3. Heel herkenbaar hoor. Mijn nijlpaardbaby ( kruising newfoundlander/boulab) likte steeds aan zijn poot, en keek zielig. Iedereen verklaarde mij voor gek maar bij dierenartsbezoekje bleek er een splinter dwars door zijn zooltje te zitten. Zo blij dat ik heen gegaan ben.

    Geliked door 1 persoon

  4. Ook ik schrok heel erg dat Dibbes ziek was!
    Je vraagt je af wat het is geweest…. Maar heerlijk dat hij weer gewoon doet. Je bent met zo’n beestje met een verleden gauw angstig dat er iets is, wat ook zo zou kunnen natuurlijk. Je weet het nooit.
    Maar gelukkig kreeg het verhaal een goed einde en zo herkenbaar!
    Sterkte en een knuffel voor Dibbes

    Geliked door 1 persoon

  5. Wat fijn dat het een kortstondig dipje bleek: je zult Dibbes de eerste dagen nog wel een beetje in de gaten houden.
    Je had anders echt “Murphy van die wet” op bezoek de laatste tijd. Een doorwaakte nacht voor deze lieve poes kon er nog wel bij ;-(
    Het is je gegund dat Murphy ingeruild wordt tegen een lieve, ontspannen Sinterklaas!
    Hartelijke groeten van Zem.

    Geliked door 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s