gedrag

De vrijheid om niet te kiezen

Wie mij kent weet dat ik volledig kan doorslaan in dingen. Ik wil graag het naadje van de kous weten, vind veel dingen leuk of interessant, denk graag groots en heb een goed ontwikkeld gevoel voor drama. Dat maakt dat ik vaak nieuwe ontdekkingen zo opblaas dat ik geneigd ben het WestFries Centrum op te richten voor:

  • Paleo
  • Budgetcoaching
  • Yoga
  • Kattengedragstherapie
  • Zwerfkatten
  • Voedselcoaching
  • PDS (geen Prikkelbaar Darm Syndroom maar Pret Door Schijten)

Trouwe lezers hebben dat trekje natuurlijk al vaker voorbij zien komen hier. Maar niet iedereen weet dat of begrijpt dat. Zo krijg ik vaak suggesties van mensen wat ik kan en zou moeten doen. Niet begrijpend dat ik als ME-patiënt op dit moment in mijn leven niet in de positie ben om überhaupt een project op te zetten. En ook niet wetend dat ik juist zo trots ben op het feit dat ik dit manische gedrag herken en mezelf tegenwoordig af rem als ik de eerste signalen opvang. 

Hoe doe ik dat? Ik ga geen verplichtingen met anderen meer aan. Ik probeer elke dag te nemen zoals hij komt. Ik neem me niet zo veel meer voor maar hobbel gewoon achter mijn energie aan. En ik maak dus ook geen kattenkalender op verzoek omdat ik het gewoon leuk vind om foto’s te plaatsen wanneer ik daar zin in heb en niet omdat het een project wordt en iemand die kalender wil kopen. Ik maak ook geen boek van mijn blogstukjes, ook al zou ik héél graag een boek willen schrijven. En zo maak ik ook niet alvast een opzet voor een boek zoals mij heel vaak is voorgesteld. Een boekopzet maken is heel veel werk. Ik zoek geen werk, ik probeer gewoon mijn tijd zo fijn mogelijk door te komen. En als ik ooit beter ben en wel werk zoek, dan zien we dan wel weer wat ik het eerst oppak.

Geen uit de hand gelopen hobby’s dus meer voor mij. Want gaandeweg volg ik altijd dezelfde route. Ik vind iets leuk om te doen. Daar word ik ook op gewezen door anderen. Die zeggen dan “zou je niet zus en zo en dit en me dat gaan doen”. Dan pak ik dat op, groter, grootst, megagroot. Tot ik het volledig opblaas en ontmoedigd raak. Want zoals ik het wil aanpakken lukt het toch niet (niet voldoende kennis, energie, talent, blabla) en dan sterft het project een stille dood me meestal erg moe achterlatend. Had ik die energie niet beter kunnen gebruiken? De vele cursussen die in mijn boekenkast staan zijn de stille getuigen van dit proces.

Ik lees graag over voeding. Maar ik hoef er niets mee. Hoogstens inspiratie opdoen om een lekker potje te koken of mijn eigen gezondheid wat te verbeteren zoals nu met het anti-parasietendieet. Ik lees graag over omgaan met geld en schrijf er soms nog over. Maar ik heb geen bekeringsdrang meer en hoef ook geen budgetcoach te worden. Ik weet heel veel van ME en hoe je ermee om kunt gaan en vertel dat graag aan anderen. Maar ik giet mijn kennis vooralsnog niet in een boek.

Als kind kon ik al niet kiezen wat ik wilde worden. Ook nu nog lijken de mogelijkheden me eindeloos. Zou ik in de positie zijn, dan zou ik wel 10 beroepen kunnen bedenken, wel 20 studies die ik graag zou volgen, wel 30 levens die ik zou kunnen leiden. Maar ik ben niet in de positie.

Het voordeel van mijn positie – naast de vele nadelen maar daar heb ik het al zó vaak over gehad – is dat ik niet veel te kiezen heb en dat dus ook niet hoef te doen. Wat wél kan is de energie die er is gebruiken om de ene keer stomme verliefde kattenfoto’s op FB en instagram te plaatsen, een andere keer een stukje schrijven, soms een blogstop in te lassen, of dagenlang alleen maar boeken lezen of mijn dag besteden aan in etappes koken en recepten uitwerken. Gewoon omdat het kan. En zonder dat ik daar conclusies aan verbind of een verplichting aanga. Eigenlijk best top. Liever klein en fijn dan groot en dood.

31 gedachten over “De vrijheid om niet te kiezen

  1. Zo herkenbaar…ik naaide voor mijzelf een jurk. Op de verjaardag van mijn moeder wilde 2 vriendinnen van haar ook zo n jurk en was het niet wat voor mij om jurken te gaan naaien als werk..nachten wakker van gelegen..onrust overdag…uiteindelijk ben ik net weer een beetje de onrust te boven en nee..voor mij geen jurkenwinkel 🙂

    Geliked door 1 persoon

  2. Yep, we hoeven niet elk jaar over te stappen met energie of provider of zorgverzekering. Geen kerstdiner verzinnen, geen housestyling, geen reclames lezen, geen evenementen aflopen. Heerlijk rustig, eenvoudig en tevreden zijn!

    Geliked door 1 persoon

  3. Om eerlijk te zijn vind ik het ook heel knap om dit zo te kunnen! Om je niet gedwongen te voelen ergens iets mee te doen, omdat je er toevallig goed in bent of het leuk vindt. Dat je gewoon die vrijheid neemt, want die héb je natuurlijk wel. En zeker als ME-patiënt lijkt het me noodzakelijk om die vrijheid ook gewoon te nemen. Want waarom zou je de energie die je hebt aan dingen besteden die je niet écht op zo’n moment wilt doen? Ik geef je groot gelijk!

    Geliked door 1 persoon

  4. Verschrikkelijk, je hebt de ambities (in je hoofd) maar kan ze niet uitvoeren (je lijf).
    Ik lees al een tijdje mee en de gedachte bekruipt me dat je wellicht hoogbegaafd (IQ) bent.
    Je zit vast niet te wachten op nog een etiket, maar ik wilde het je niet onthouden. Het komt uit een
    goed hart en ik heb getwijfeld of ik deze gedachte met je wil delen. Toch maar gedaan, ik bedoel het goed.
    Sterkte. L.

    Geliked door 1 persoon

  5. Van de tien jaar die je noemt in je reactie bij Adine, lees ik er geloof ik al zes mee en de verandering is inderdaad merkbaar. Meer ontspanning. Ik lees heel erg graag bij je en om je multidisciplinaire WestFriese Centrum moet ik heel hard lachen. Je hebt een fijne manier van schrijven en het niet van jezelf moeten geeft op zijn tijd ook een gezonde afstand. Ik heb een paar zinnen weggehaald over blogonderwerpen waar ik wat aan heb gehad, want wil ook in de reacties voorkomen dat er onbewust een verwachting bij je wordt neergelegd. Daarom maar gewoon een dankjewel.

    Geliked door 1 persoon

  6. Je hebt het weer mooi onder woorden gebracht Ik heb vandaag al gelachen om het West Fries centrum.
    Zag het al helemaal voor me , Martine die de ballen in de lucht probeerde te houden.
    Via je blog bereik je ook al veel mensen.
    Volg je eigen pad , dat loop het lekkerst.

    Geliked door 1 persoon

  7. Je licht spottende zelfkennis is één van de mooie eigenschappen van je blogstijl.
    Desalniettemin ga ik de volgende keer gewoon weer mild-bezorgd reageren wanneer je ietwat manisch een nieuwe afdeling aan je deskundig-op-zoveel-verschillende-gebieden-westfries-kenniscentrum lijkt toe te voegen.
    Omdat ik je leuk vind…!

    Geliked door 1 persoon

  8. Goed bezig! Hier net zo een poging aan het doen om grenzen af te bakenen… Ik krijg dagelijks mails of ik dit of dat op m’n blog wil schrijven/vragen. Voorheen beantwoordde ik iedereen trouw evenals alle reacties eronder. Voor nu doe ik dat niet meer. 1x per zoveel tijd (op mijn eigen tijd) mail ik naar een hele lijst de Excel-lijst voor het inzicht krijgen in financiën en daarna is het prima. Ik wil geen slaaf van m’n blog zijn/worden ;)…

    Sterkte in alles, je hebt een leuke blog :)! Het lukt me (door m’n eigen gestelde grenzen :P) niet om dagelijks te lezen, maar zo af en toe kom ik even langs 🙂

    Geliked door 1 persoon

  9. Ik krijg zo de indruk dat je man je op geen enkele manier onder druk zet? Dat je bij hem je beroerd kunt zijn en niets hoeft? Als dat zo is, dan is dat echt heel byzonder! Ik ken bijna alleen maar mensen met oordelen op ziek zijn, die je ongemerkt pushen en continu het gevoel geven niet goed te zijn. Dat je het niet goed doet als je geen vooruitgang boekt En dat hoor ik van meer zieke mensen.

    Je hoeft niet te antwoorden hoor, is nogal prive. Maar ik vind je post zo mooi, en het is fijn als je zover kunt komen met gezonde mensen naast je in huis. Ik hoop day je snapt wat ik bedoel.

    Like

    1. Ik snap heel goed wat je bedoelt. Het klopt helemaal, M. is een man uit duizenden. Natuurlijk zal hij wel eens wanhopig worden van mij of de situatie of flink balen. Maar hij ziet en snapt dat druk uitoefenen een averechts effect heeft. Het zit ook niet in zijn karakter om heel erg te pushen. Wat niet wil zeggen dat het een watje is maar hij laat mensen graag in hun waarde.
      Ik denk dat wij na 10 jaar ziekte wel een goede omgang met elkaar hebben gevonden op dit gebied.
      Soms vind ik hem wel eens te beschermend en zie ik dat hij mij te veel uit handen wil nemen. Dat wil ik niet. Ik heb mijn ‘taakjes’ hoe klein ook en probeer dat te doen. Als het niet gaat geef ik dat aan. Hij heeft ook behoefte een vrije tijd aan relaxen.
      Ik hoor vaak van mensen dat hun partner niet begripvol is en dat is afschuwelijk. M. zelf zegt dat je de impact van ME eigenlijk alleen kunt voorstellen als je ermee samenleeft. Maar blijkbaar is dat ook soms niet genoeg voor anderen.
      Het heeft wel lang geduurd voor ik zelf mij zo de rust kon gunnen, om bijvoorbeeld te blijven liggen in de ochtend als de rest van het gezin zich klaar maakt voor de dag. Maar gaandeweg heb ik geleerd dat we nu eenmaal niet altijd gelijk oplopende belangen hebben en dat ik later op de dag meer waard ben als ik in de ochtend rustiger kan opstarten.

      Geliked door 1 persoon

      1. Ik ben blij dit te lezen, fijn voor je!

        (Ik ben dus modern monk, had op mijn mobiel gereageerd, alwaar ik anders stond ingelogd)

        Geliked door 1 persoon

  10. Klein en fijn klinkt ook best wel goed. Véél relaxter als het hebben van een West-Fries centrum voor verplichtingen 😉

    Bovendien krijgen we op deze manier tenminste af en toe een foto van Dibbes 🙂

    Geliked door 1 persoon

  11. Heb smakelijk gelachen om je beeldend verwoorde zelfspot ! En wat goed dat je steeds ontspannener om kan gaan met wat je doet , en niet doet , zonder er van alles aan vast te plakken.

    Ik herken vooral dat als ik de afgelopen jaren eens iets leuks/moois maakte ( sieraden o.a.) diverse mensen in m’n omgeving onmiddelijk met suggesties kwamen hoe ik hier ‘meer mee zou moeten doen’ ; via webshop of ‘creatieve markt’ . Die suggesties waren goedbedoeld en kwamen voort uit oprechte complimenten voor m’n werk, maar ze gaven mij ook altijd het gevoel dat niet écht begrepen werd dat m’n energie en fysieke mogelijkheden dergelijke activiteiten helmaal niet toelaten. En ik ervaarde het ook vaak zo dat op subtiele wijze wordt gezegd dat wat ik doe meer waarde of betekenis zou hebben als ik er geld mee zou verdienen.

    Geliked door 2 people

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s