katten

Sociaal vaardig

Onze Gerrie is een beetje een kneusje. De combinatie van een ingetogen karakter met jarenlange slechte ervaringen maken hem wat kwetsbaar. Hij had een slechte start in het leven en zwierf jaren op straat. Omdat zijn angsten groter waren dan zijn vertrouwen, lukte het hem niet om kansen die hij kreeg, te grijpen. Onze buren van een paar huizen verderop wilden hem heel graag adopteren, maar het lukte niet om een band met hem op te bouwen. Hij sloop in de nacht het huis in via het kattenluik en sliep daar op de bank, dat zagen ze aan de witte haren die achterbleven. Hij at het aangeboden voer maar verder ging het niet. Laat staan dat hij zich liet verzorgen.

Bij ons lukte het wel. Om een paar redenen denk ik.

  • Wij zijn heel rustig en krijgen niet vaak bezoek. Er zijn weinig harde geluiden in dit huis. We bewegen ons langzaam met bange katten in de buurt. Het voelt denk ik daarom wat sneller veilig.
  • Onze katten Moos en Smoes zijn heel sociaal en stellen zich behoorlijk relaxt op ten aanzien van kwetsbare kneusjes. Ze behandelen deze zoals veel oudere katten kittens behandelen: het is klein, dom en irritant maar vooruit, ook onwetend, dus laat maar gaan. Zo veel mogelijk negeren en als het echt niet anders kan mag hij achter me aan lopen. Af en toe een corrigerende tik doet wonderen.’
  • Ex-zwerfkat Dibbes is ook door ons geadopteerd. Hoewel ze op straat elkaars concurrenten waren wat voedsel betreft, trokken ze toch tegen wil en dank regelmatig met elkaar op. Ze waren allebei verzwakt en extreem angstig. Ik denk dat Gerrie het feit dat Dibbes hier woonde, interpreteerde als een goed teken. Zo van ‘als hij het durft, durf ik het ook!

Toch gaf het best veel voeten in de aarde om Gerrie te socialiseren. Dibbes was bang en getraumatiseerd maar wel menselijke aanraking gewend, gezien zijn reacties. En Dibbes heeft een heel uitbundig karakter. Gerrie niet. Kende geen aanrakingen, was getraumatiseerd en snapte niets van de sociale interactie tussen mens en dier. En is heel introvert.

 Het was in het begin ook zeker moeilijk om hem te ‘lezen’. Ik kan wel goed een kat aflezen door zijn lichaamstaal maar Gerrie beschikte helemaal niet over verschillende tekens. Hij snapte er niets van en wist niet dat je als kat verschillende signalen kunt uitzenden om te waarschuwen dat iets te veel is, eng is of juist prettig. Voor hem dus geen gezwiep met de staart als het eng of te veel werd. Gewoon meteen grijpen dat mens! Na een paar maanden werd dat iets beter. En kon ik heel langzaam het contact en aanrakingen uitbreiden.

Ook signalen als knipogen geven, begreep hij niet. Katten zenden naar elkaar en mensen signalen dat alles oké is door te knipogen. ‘Alles goed hier, ik doe geen kwaad’, betekent datIn plaats daarvan bleef hij mij of de katten aanstaren, minutenlang, zonder te knipperen. Wat juist dreiging en agressie betekent. Iets wat hij niet bewust durfde uit te zenden want daar is hij echt te schijterig voor.  Maar na weken als een idioot met mijn ogen te knipogen, kreeg ik ineens een knipoog terug. Zag ik het goed, ben ik in de war? Krijg nou wat, daar komt weer een knipoog!

Zo heel langzaam, leert hij nu meer signalen kennen en durft hij ook meer interactie aan te gaan. Hij speelt met een propje, of met mijn vingers. Een speelhengel is nog te eng. Hij rent soms achter de andere katten aan en daagt ze soms uit. Al gaat het allemaal nog wat onhandig. Hij is vaak te abrupt in zijn benadering en vooral Moos kan zich dodelijk beledigd voelen of in zijn privacy aangetast. Maar vooruit, dat is ook wel een ‘Moosdingetje’.

Miauwen, nog zo iets. Deed hij niet. Nu zo vaak mogelijk. Gillen!En dan ook echt zo hard dat je denkt ‘ho maar weer, iets minder mag ook‘. Rollen, buik aanbieden, spinnen. Het komt nu allemaal op gang bij hem.

Het bij elkaar liggen op bed gaat ook steeds makkelijker maar ook daar doet hij soms onhandig. Eergisteren lagen er drie katten op bed en hij sprong er tussen. Heel behoedzaam schoof hij langs Dibbes en Moos want een mogelijke dreiging komt van die twee. Althans, zo voelt hij dat. Smoes is blijkbaar veilig en hoeft niet zo in de gaten gehouden te worden. Dus Gerrie draait en draait en parkeert in op een mooie plek. Houdt Dibbes en Moos zo in de gaten dat hij helemaal geen oog heeft voor Smoes. Hij gaat boven op Smoes liggen en het laatste wat ik zie zijn de paniekogen van Smoes. Wat ie nou doet, zie je dat! Dit gebeurt toch niet? Ja echt, ik verdwijn onder Gerrie! Nou ligt ie bovenop mij. Mam, doe wat!

Gerrie gaat liggen en valt meteen in slaap en Smoes ligt verstijfd onder Gerrie. En staat dan toch maar op, best voorzichtig. Waarop Gerrie zich het apelazarus schrikt en weg rent. Echt sociaal vaardig is hij nog niet. Maar hij komt er wel, ooit, binnen de mogelijkheden die hij heeft, zeggen we dan 😉 .

16 gedachten over “Sociaal vaardig

  1. Wat een heerlijk verhaal. Heb hardop zitten schateren. Geweldige observatie en beschrijving. Gerrie heeft een lot uit de loterij gewonnen door bij jullie wonen en hij komt zeker wel. Alle liefs voor het poezenspul en jou.

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat een heerlijk katten verhaal weer en ik moet wel lachen om Smoes en Gerrie ,arme Smoes ! De kattentaal is ook hier duidelijk .Gelukkig voor Gerrie en Dibbes weten jullie heel erg goed met poezen om te gaan en hebben ze een fijn thuis gekregen .Jammer dat ik Mikki niet kan leren dat als ik in bed lig en zij springt vanaf de vloer boven op mij dat dat nog weleens zeer doet zo’n landing ,maar ik geniet ervan hoor als ze dan weer lekker gaat liggen slapen en lekker warm een extra mini dekentje voor mij .
    Groetjes Elisabeth

    Geliked door 1 persoon

  3. Die Gerrie toch, komt vast helemaal goed met hem 🙂 Onze mini’s zijn heel open en sociale katten en zijn overal voor in en nergens bang voor. Het liefst glijden ze op een deken door mij voortgetrokken over de vloer en dan bijna over de kop de bocht door, van dat spel kunnen ze geen genoeg krijgen, ik wel hoor en dan blijven ze maar sip op dat dekentje zitten, in de hoop dat….Onze Runar heeft toch een wat andere start gehad en dat merken we. Hij is wat onzeker en wilde spellen vind ie maar helemaal niets. Gelukkig gaat ook hij stap voor stap vooruit en dat geeft zo een voldoening. Dus als ik dat al vind met mijn kat begrijp ik heel goed dat jij helemaal blij bent met elke extra stap die de ex zwervers zetten. Ze hadden het niet beter kunnen treffen!

    Geliked door 1 persoon

  4. Mijn moeder was net als jij een kei met verwilderde dieren. Heel veel liefde en geduld.
    Ik heb ook heel veel liefde voor dieren maar doordat ik heel snel angstig of gestrest ben werden mijn katten dat ook met alle gevolgen van dien. Zo ben ik jarenlang panisch geweest voor visite en mijn rode kater begon heel hard te grommen, bijna te schreeuwen als er aangebeld werd. Net zo angstig als ik.
    Ik was de enige die zij vertrouwde of die ze kon aaien.

    Geliked door 1 persoon

  5. O, echt poezig. Na veel rondjes draaien eindelijk “inparkeren”. Goed gevonden.
    Die katten kruipen in jouw hoofd en vertellen wat ze denken.
    En, zijn Gerrie en Smoes nog terug naar bed gekomen die nacht?

    Geliked door 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s