katten

Nóg een mankepoot

Als de wekker om kwart voor 7 gaat ben ik best verbaasd. Tot kwart voor 7 geslapen! Dat is uitslapen voor mij. Ik word al maanden tussen 4 en 5 in de nacht wakker en het lukt vaker niet dan wel om dan weer in slaap te vallen.

Omdat Smoes natuurlijk merkte dat ik vaak vroeg wakker was, heeft hij een nieuwe gewoonte ontwikkeld. Eerder wakker betekent kans op eerder eten krijgen! En dus ontstond er een patroon dat Smoes mij zo rond 5 uur kopjes begon te geven. Of, als dat niet werkte, over mij heen rende een paar keer. Van slapen kwam er dan natuurlijk helemaal niets meer terecht. Natuurlijk kunnen we de slaapkamerdeur dicht doen maar de ervaring heeft geleerd dat er dan vier katten achter de deur gaan zitten jammeren en krabbelen. Slapen lukt dan zeker niet meer. Ik ga een eventuele volgende generatie katten heel anders opvoeden maar vooralsnog heb ik daar nu geen donder aan.

Maar vannacht was er geen Smoes, alleen een wekker om kwart voor 7. Ik ging naar beneden om de katten eten te geven. De man vertelde dat hij brokjes had uitgedeeld en dat de kattentroep naar buiten was gegaan.  Zonder Moos, want die mag nog niet.

Ook Smoes ging naar buiten? Ik was helemaal verbaasd. Ze krijgen in de ochtend én avond wat natvoer en brokjes. En vooral voor Smoes lijkt natvoer van levensbelang te zijn. Niet raar als je een kat bent die net aan een te snel werkende schildklier is geopereerd.

Na een klein kwartiertje kwam hij dan toch opdraven. At zijn nat voer maar liet wat over. Dus kunnen we nu hopelijk de conclusie trekken dat zijn te snel werkende schildklier echt is genormaliseerd. Nu maar hopen dat hij mij voortaan ook met rust laat om 5 uur en ik weer beter ga slapen.

Schreef ik eergisteren over al het kattenleed, kwam daar gisteren nog wat leed bij. M en ik zaten in de tuin te ontbijten en buurkat Tommie kwam aangestrompeld. Zo mijn armen in. Zijn voorpoot was enorm dik.

Buurvrouw had donderdag al gemeld dat hij wat mank liep. Ergens ingestapt wellicht, of zijn pootjes verbrand aan de stenen op de straat (door de hitte). Ze keek het even aan en appte zaterdag dat het al veel beter ging.

M. en ik bevoelden de poot van het beest en dat voelde niet goed. Twee keiharde grote zwellingen, de ene bijna bij zijn oksel. Dus met Tommie in mijn armen en ik nog in kort slaapshirt met onderbroek togen we naar de buren, die daar nu nog vast nachtmerries van hebben (van mij in onderbroek).

Afijn, lang verhaal kort. Ik heb uitgelegd dat ze METEEN naar de dierenarts moesten en niet tot maandag moesten wachten. Want met een ontsteking in de poot moet je enorm uitkijken, dat kan zomaar oprukken richting het hart.

Dus gingen ze en kwamen beteuterd weer terug. Ze waren echt maar net op tijd.  Iets later en dan zou het exit Tommie zijn geweest. Hij had twee grote abcessen in zijn poot die gevaarlijk groot waren geworden.  Waarschijnlijk gevochten. Leeg geprikt en nu aan de medicatie.

Gelukkig niet mijn kat en dus niet mijn stress maar toch wel enerverend. Tommie wordt hier graag gezien. Hij komt elke dag even knuffelen, neust met alle katten en doet soms stiekem een dutje op de logeerkamer. Een hele lieve kat met een zeldzaam zacht karakter.

Ga ik nu proberen uit de ‘er is iets met alle katten uit mijn omgeving‘stand te komen. Ik zei tegen M. dat ik het gevoel heb continu alert te moeten zijn. Ik word daar hyper en doodmoe van en snak naar een hele gewone saaie rustige week waarin ik bij kan komen van de hitte en alle stress van de laatste tijd.

Ik wens mezelf dus een super relaxte rustige week toe met gezonde katten op vier poten die allemaal goed functioneren.

14 gedachten over “Nóg een mankepoot

  1. Wat fijn dat jullie de buren daar nog op tijd op konden wijzen! Ik had zelf ook niet geweten dat dat zo kan doortrekken naar het hart. Als je kat dan iets overkomt en je hoort/denkt achteraf dat je er iets aan had kunnen doen, dan lijkt me dat echt verschrikkelijk. Maar inderdaad: nu weer even proberen in de ruststand te komen 😉

    Like

  2. Rust en koelere tijden en het piekerhoofd en de alerte modus uit, en Martine aan. Sterkte met je poezenhorde en geniet ook een beetje van de koelere tijden!

    Geliked door 1 persoon

  3. Sommige mensen wachten best wel lang voor ze met hun kat naar de dierenarts gaan. Ik vind dat niks. Ze kunnen niet praten en katten houden zich best lang groot dus ik ga al snel naar de dierenarts. De laatste keer met mijn oudste voor niks, haar pupillen worden niet meer helemaal klein, dat kan dus hoge bloeddruk of iets anders zijn, maar gelukkig was alles in orde. Gewoon een soort staar van ouderdom. Ook maar meteen even bloed laten prikken, ik was er toch.

    Een van mijn jongste katten (4) wilde niet meer zo goed eten, bleek ze dus ontstoken tandvlees en tandsteen te hebben, dus die krijgt een tandbehandeling (hooo dat het geen Forl is, maar het is raar bij zo’n jonge kat). De laatste maanden steeds wat met diverse katten dus ik krijg het ook wel voor mijn kiezen.

    Ik hoop dat al de katjes in je omgeving snel weer beter worden…. en blijven.. 😅

    Geliked door 1 persoon

    1. Ja, ik snap dat ook niet waarom mensen zo lang wachten. Misschien is dat ook een geldkwestie denk ik. Maar deze mensen waren nu het dubbele weekendtarief kwijt doordat ze zo lang hebben gewacht. En hun kat was bijna dood geweest.

      Like

  4. Fijn dat Tommie het gered heeft, dat hij even bij jullie kwam knuffelen zodat jullie zijn ‘baasjes’ konden waarschuwen. Toch weer een goede daad gedaan op zondagochtend!

    Geliked door 1 persoon

  5. Heel herkenbaar vier katten voor een dichte slaapkamerdeur. Jongste heeft dat ook. En het is geen optie om dat nog te veranderen. Dus lopen de beestjes ’s nachts ook rond in hun slaapkamer. Veranderen lukt niet meer. Daar zijn ze ook te oud voor.
    Wat opmerkzaam dat jullie dat bij Tommie zagen. Gelukkig maar. Fijn dat het nu beter met hem gaat en jullie beestenboel. Jullie zijn wel schatten.

    Liefs Joanne

    Geliked door 1 persoon

  6. Fijn dat je in kon grijpen en Tommie een goede dienst bewees.
    Vrijdag met hond naar de dokter, ze liep al paar dagen beetje mank en vrijdagmorgen piepte ze enorm toen ze haar kop omhoog deed bij opstaan. Maar er was niets bijzonders, alles wat bevoeld was was goed, geen ontsteking, kennelijk iets verrekt. Injectie met pijnstiller en wat pillen. Gaat nu weer beter. Het is een beetje een aanstelster. Maar vooral vn het gepiep schrokken we wel.

    Geliked door 1 persoon

  7. Ga lekker bijkomen.
    Kun je dan ook enigszins baden in een tevreden roes dat je minstens 1 katteleven gered hebt? En die van verschillende katten hebt vverbeterd? Want dat heb je echt wel gedaan, als ik dit zo lees.
    Dus dat bijkomen hebt ook nog eens heel erg verdiend (mag altijd natuurlijk)

    Geliked door 1 persoon

  8. Wat een geluk voor de buren dat jullie zo alert zijn! Beter teveel naar de dierenarts dan te weinig, is mijn devies. Als het een geldkwestie is, mag dat nooit een belemmering zijn. Of je bezuinigt zelf ergens op en je kan ook met een dierenarts afspreken om in gedeelten te betalen als je het echt niet hebt. Er zijn dierenartsen voor de minima in diverse plaatsen. Enz. Het is anders een drama voor de kat. Als je al dieren hebt en je komt in een situatie dat er minder geld is, dat kan gebeuren, dan moet je elke gulden die je kan missen in een noodpotje stoppen. Ik weet er zelf alles van, in 1980 had ik het financieel veel minder. Heb mijn laatste spaargeld aan een operatie van de poes besteed. Maar als ik dat niet gedaan had en het was fout gegaan, had ik het mijzelf nooit vergeven. Als ik zou weten dat vrienden geen geld hadden als er zo ineens een probleem met de dieren zou zijn, zou ik hen geld lenen. Juist omdat ik weet dat een dier nooit de dupe mag zijn van weinig geld hebben.
    Jij bent een soort kattenfluisteraar. In deze week al 4 poezen in de ziekenboeg. En nu uitrusten!!!
    Liefs
    Carola

    Geliked door 1 persoon

  9. Ik snap dus ook niet waarom sommige mensen zo lang wachten met de dierenarts bellen. Mijn dierenarts (en ik denk de meesten) hebben liever dat je een keer te vaak belt als een keer te weinig. Nog niet zo lang geleden heb ik de dierenarts om advies gevraagd omdat Snoes steeds maar achter haar eigen staart aan bleef rennen. In het begin best grappig maar na enkele dagen vonden we het obsessief gedrag. De dierenarts wilde Snoes graag zien om te kijken of er niks aan de hand was. Gelukkig bleek dat niet zo te zijn en hebben we haar het gedrag weer afgeleerd.

    Geliked door 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s