algemeen

Schoonmaakwerk

Tijdens mijn middelbare schooltijd en studententijd heb ik meerdere bijbanen gehad. Ik pakte waxinelichtjes in bij Verkade,  werkte als kokkin voor een bejaarde heer, als kassamedewerker bij een tuincentrum, als telefoniste bij een 06-lijn (vraag maar niets 😉 ) en als schoonmaakhulp bij bejaarden.

Omdat het me wat opbrak om bij het tuincentrum te werken – ik woonde in Amsterdam en werkte in de weekenden bij Tuincentrum Koelemeijer in Wormer – solliciteerde ik naar de functie van Alphahulp voor bejaarden. Ik werd aangenomen en kreeg een strikte lijst van uit te voeren werkzaamheden mee van wat ik wel en niet mocht doen voor de bejaarden.

Niet dat die bejaarden zich daar ook maar iets van aantrokken. Ik stond bij min 5 graden buiten ramen te lappen en werd ook ingezet om de tuin te snoeien of een slaapkamerwand te schilderen. Ik vond het allemaal best. Natuurlijk maakte ik ook wel het huis schoon. Maar de belangrijkste taak was toch wel het aanhoren van hun verhalen.

Ik had twee adresjes: bij mevrouw Frie en mevrouw De Jong. Ze waren al eind tachtig toen ik zo eind jaren tachtig voor hun werkte dus ik verwacht dat ik hun privacy niet schend, gezien de grote kans dat ze al jaren geleden zijn gaan hemelen.

Mevrouw Frie had ook nog een meneer Frie maar die overleed de dag nadat ik daar voor het eerst was geweest. Ik ga ervan uit dat er geen oorzakelijk verband was. Werd ik de eerste week nog verwelkomd door een echtpaar op leeftijd, de week erop trof ik een kersverse weduwe aan die meteen aangaf niet meer open te staan voor een nieuwe liefde. Het kunstgebit van meneer Frie op het nachtkastje had ze nog net kunnen verdragen maar wennen aan een nieuw kunstgebit en de eigenaar daarvan, nee dáár begon ze niet meer aan.

Zij was een ijskonijn. Weinig hartelijk en behoorlijk streng. Ze had een zoon maar die zag ze nooit en het merendeel van het gemopper ging dan ook over hem als ik daar was. Des te blijer verrast was ik toen ik daar op een middag kwam en ze taart voor me had. Ze was jarig geweest en had twee gebakjes, één voor mij en één voor haar. En net toen ik na anderhalf uur poetsen pauze mocht nemen, mijn mond open deed en er een hap gebak in wilde schuiven, werd er aangebeld. Ik deed open, het was de zoon, de uitvreter, het stuk ellendeling, de ontrouwe hond. Hij werd door haar als een koning onthaald.

In de tijd die ik nodig had om de beste man naar binnen te laten had zij mijn gebakje naar zich toe geschoven, wierp me een dwingende blik toe en zei dat ik vooral door moest gaan met schoonmaken maar dan buiten de woonkamer. Zij ging een gebakje eten met haar zoon. 

Mevrouw de Jong was een stuk hartelijker. Leefde al jaren alleen, had weinig geld en kwam maar moeizaam rond maar was enorm gul, zowel in aandacht als in kleine gebaren. Elke keer wanneer ik daar kwam stond er een bakje met rode besjes voor mij klaar, van die zure waar je hele bek van samentrekt. Zo lief. Die werden gelukkig bedolven onder een paar flinke scheppen suiker. Ik heb haar nooit durven vertellen dat ik niet van rode bessen hield.

We ruimden samen haar huis op en gingen door al haar spullen. Ze wilde niet dat iemand na haar dood alles moest uitzoeken. Dat voelde ook als een inbreuk op haar privacy. Dus zochten we alles uit, deden veel weg en heel soms mocht ik iets meenemen. Dat hield ik af, het is natuurlijk niet de bedoeling dat je als Alphahulp cadeaus aanneemt – voor je het weet word je beschuldigd van het leegplukken van bejaarden – maar tegen een helblauw minitheepotje kon ik toch geen nee zeggen. Daar genoot ik jaren van tot een kat het omstootte.

Ze was wel wat precies en pietluttig. Maakte ik de badkamer schoon, dan stond ze achter mij aanwijzingen te geven. Ze leek wel een richting aanwijzer – nu wat naar links, ja dat stukje daar – maar dat was eigenlijk het enige nadeel aan haar.

Ik heb het niet heel lang volgehouden. Het betaalde slecht en toen ik via een vriendin de kans kreeg kokkin bij een bejaarde heer te worden, sprak me dat veel meer aan. Ik ben nooit een poetswonder geweest, koken daarentegen…

(Afbeelding Pixabay)

19 gedachten over “Schoonmaakwerk

  1. Haha, ik kan me hier zo echt een plaatje bij voorstellen! Ben zelf ook niet echt een poetswonder en als iemand dan ook nog hele exacte aanwijzingen geeft… Ik vind het knap dat je het überhaupt nog even gedaan hebt, maar snap dat je snel de overstap hebt gemaakt, toen die kans zich aandiende!

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik ben ook zes weken alfahulp geweest, toen ik 16 was.
    Vond het verschrikkelijk.
    Ik had één leuk adresje, een oude man.
    Die had op een gegeven moment zelf groentesoep gemaakt (alles uit eigen tuin) en of ik een kom mee wilde eten en het even op wilde warmen.
    Terwijl de soep begon te koken, kwamen er diverse oorwurmen naar boven drijven.
    Ik hield het dus bij mijn boterham met kaas 😉

    Geliked door 1 persoon

  3. Ik vind het mooie verhalen. Ik heb tijdens mijn studententijd een tijdje als alpha hulp gewerkt, en vond het wel heel leuk en bijzonder om zo bij mensen over de vloer te komen.

    Geliked door 1 persoon

  4. Wat een prachtig verhaal 😉
    Ik heb het ook ooit gedaan als vakantiewerk stond ik compleet schone ramen te zemen want dat moest elke week en zonder sop alleen schoon water!
    Maar ik kwam ook in gezinnen waar door ziekte veel achterstallig werk was dat gaf veel voldoening.

    Geliked door 1 persoon

  5. Wat is het toch leuk dat je van dit soort kleine verhalen een leuk verhaal kan maken.
    Snap je wat ik bedoel? Sommige mensen kunnen van zoiets een interessant herinnering maken die een ander kan laten glimlachen of juist verdrietig of verbaasd . Ik hou er van en jij kan dat zo goed. Net als met je katten, een ander zou misschien denken euh, een kat? waar moet je daar over vertellen maar er zit overal een verhaal in als je het maar ziet.
    Vandaag dus weer ene leuk verhaal. Dank je wel.

    Geliked door 1 persoon

  6. He, lekker de dag begonnen met een glimlach dankzij jouw verhaal!
    Als je zou zwemmen in de energie dan zou ik zeggen: maak een leuke bundel met verhalen over je belevenissen uit de tijd van je bijbaantjes .
    Oh, en jij hebt dus gewerkt bij de nazaten van Maria Zachea ( Koelemeijer ) , wat grappig.

    Ook ik heb eens een zomer als alphahulp gewerkt ( in 1989) en vond het interessant om steeds bij andere , meest oudere mensen, over de vloer te komen , ook al was het werk niet echt leuk. Ik had onder andere een bijna blinde, nogal lastige dame bij wie ik altijd het strookje kunstgras op haar balkon moest stofzuigen. Eén keer sloegen de vonken knetterend uit de stofzuiger omdat ik er niet bij stil had gestaan dat het ‘gras’ die dag nat was. De dame ging me tekeer, ik schrok me wild !

    Geliked door 1 persoon

      1. Wat leuk! Ik heb het boek toevallig vorig jaar nog eens herlezen, Bijzonder inkijkje in de dynamiek van een grote familie , waarin ieder kind een andere beleving van zijn/haar jeugd heeft . Helemaal bijzonder als je de familieleden persoonlijk kende , lijkt me .

        Geliked door 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s