Categorie: algemeen

Zaterdag

~ MB ~ 19 reacties

Hèhè, je zou bijna vergeten dat ik een blog heb, ik ben hier zó weinig geweest de afgelopen maanden. Nou, voor die paar diehards die zijn overgebleven: komt ie!

Vorige week zondag is de laatste echt grote klus gedaan in de keuken. De week ervoor was er betegeld, nu werd er gevoegd. M. besloot dat in zijn eentje te gaan doen dus na instructies van G. en het bekijken van wat video’s op de laptop ging hij aan de slag. Alleen waar we niet rekening mee hadden gehouden is dat het voegsel erg snel droogt. Dus heb ik hem uiteindelijk geholpen. Hij bracht het aan en na een kwartier volgde ik met afsponzen en de sponsspaan. Gelukkig was het niet zwaar om te doen en kon ik telkens rusten als M. nog bezig was en zijn deel nog meer moest drogen.

Het resultaat is geweldig en de keuken lijkt in niets op hoe het was. Voor nu doen we even niets meer zodat ik dus kan herstellen en hopelijk mee kan op vakantie. De keuken is nog niet af maar het zit hem nu in afwerken zoals afkitten, nog een deurtje ophangen (waarvan het scharnier niet goed is) en alle deurtjes afstellen. Een impressie van hoe het er nu uit ziet:

Even opfrissen, zo was het:

  

En zo werd het:

zo zie je goed t verschil met de oude tegels links
met kruidenkastje gemaakt door M. van resthout

Van nog meer resthout maakte M. ook een krukje, ter vervanging van het oude krukje dat op instorten stond en waar ik niet meer op durfde te staan:

 

Na het voegen werd alle kluszooi opgeruimd en had ik voor het eerst sinds eind april een opgeruimde huiskamer. De week erna pakte ik weer mijn normale dagelijkse routines op want die zijn natuurlijk enorm verstoord door de onrust van de afgelopen periode. Met als gevolg dat mijn lijf en darmen nogal van slag zijn. Maar ik merk nu al dat ik flink aan het bijtrekken ben.

Afgelopen dinsdag werd ik geïnterviewd door de stagiaire van de huisarts. Er lopen daar altijd assistentes in opleiding rond en deze is bijna klaar met haar opleiding. Een van de afsluitende opdrachten was een interview met iemand met een chronische aandoening. Natuurlijk laat ik mij de kans niet ontnemen om iemand die gaat werken in de medische wereld te vertellen wat ME is en hoe mijn dagelijkse leven eruit ziet en welke beperkingen er zijn. Ze vertelde vooraf vrijwel niets te weten van ME en had geen flauw idee van de symptomen die erbij horen.

Buiten dat ging ik op donderdag naar de film. Kind en ik zaten in een lege zaal want de rest van het land genoot buiten van de zon. Binnen was het heerlijk koel. De reden dat ik per se wilde gaan was niet alleen dat ik deze film graag wilde zien, ‘les fantômes d’Ismaël’, maar dat ik ook wilde ervaren hoe het is met gehoorapparaten. 17 juli ga ik naar de audioloog en dan moet ik input geven over hoe het gaat in verschillende situaties.

Al met al viel het reuze mee, het geluid was vooral erg hard maar dat kon ik zachter zetten. Maar het ging niet vervelend zingen en het kwam niet vertekend over. Ook ontdekte ik voor het eerst dat tijdens de getoonde reclamefoto’s voorafgaand aan de film, muziek wordt gedraaid. Iets wat ik hiervoor altijd in totale stilte heb bekeken ;-).

De wereld is erg wonderlijk nu. Ik vraag veel aan de mannen wat ik hoor en of dit normaal is. Ik hoor als ik in de tuin zitten mensen drie tuinen verderop praten! Maar het went wel snel. Het enige wat nog geen succes is, is telefoneren. Dat lukt nog steeds niet dus ik wil met de audioloog bespreken of ik een koppeling kan krijgen tussen mijn apparaten en mobiele telefoon. Buiten dat ben ik wel heel blij met het ingeplugde bestaan.

Volgende keer zal ik een blog schrijven over de kosten van de keuken. Zijn we binnen budget gebleven?

Fijn weekend! De mannen zijn op stap naar North Sea Jazz en ik ben alleen. Heerlijk, ik ben me gestaag aan het werken door ‘Het lot van de moordenaar’ van Robin Hobb. Voor fans van Fitz en de nar die net als ik zoeken naar boeken uit deze serie om te kopen: in september verschijnt een paperback jubileumeditie bij de eci van de eerste drie delen voor  €75 euro. Tweedehands doen deze drie delen zo €120 dus dat is zeker de moeite waard! Ik ga hier voor sparen.

Zaterdag

~ MB ~ 16 reacties

Deze week was behoorlijk heftig. Op maandag kreeg ik mijn gehoorapparaten en dat slokte veel energie en tijd op. Niet alleen qua wennen aan geluiden maar ook omdat ik een aantal malen terug moest naar de audicien omdat het rechter apparaat niet goed zat. Omdat links zo goed en comfortabel zit en helemaal geen pijnklachten oplevert, was het verschil met rechts enorm waar telkens na een uur dragen enorme pijn ontstond op de contactpunten tussen oor en apparaat. Het duurde even voor de oorzaak was ontdekt en dat betekende voor mijn doen heel wat heen en weer fietsen naar de audicien. Volgens mij is het nu opgelost. Zeker weten doe ik het nog niet want mijn rechteroor is nog wat geïrriteerd en pijnlijk en dat moet eerst even wegtrekken. Maar volgens mij komt het wel goed.

Buiten dat ben ik heel blij! Na de eerste twee letterlijk helse dagen waarbij mijn zenuwstelsel voortdurend op hol sloeg vanwege de nogal overweldigende geluiden van alledaagse dingen zoals de wind, het doortrekken van de wc, mijn eigen klaterende plas op diezelfde wc en de man die nog even moest afleren dat hij niet meer tegen mij hoefde te schreeuwen, kwam al er snel een gewenning en hoorde ik ook andere dingen. Zoals het gespin van Dibbes! Dat ontroerde me enorm. Het vogelconcert in het park tegenover ons huis. Het gesprek aan tafel bij het avondeten dat ik nu zonder moeite kan volgen. Voor de mannen zal het ook veel irritatie schelen. Want tv kijken doen we nu op 1/3 van het geluid van voordat ik ingeplugd werd.

Wel is het natuurlijk nog flink wennen. Ik heb van de week me rot gezocht naar waar het vreemde zoemende geluid toch vandaan kwam dat ik ineens hoorde. Nu weet ik dat de oven geluid maakt als deze aanstaat. Mijn referentiekader was altijd het lampje dat aangaat maar de oven zoemt dus ook ;-).

Door alle indrukken val ik in de avond als een blok in slaap. Ik, die altijd uren wakker lig omdat ik meestal zo overprikkeld ben. Maar de moeheid is nu sterker dan de overprikkeling. Heerlijk vind ik dat. Want ik slaap geweldig.

Zondag en maandag gaan M. en G. de laatste grote keukenklus doen, betegelen. Daarna zal het nog hier en daar wat uurtjes afwerken zijn maar het meeste is nu klaar. De afgelopen week is M. vooral bezig geweest met de bar. Die is afgeschuurd en afgeschuurd en dat duurde maar en dat duurde maar want de bar zat helemaal onder de mahoniebeits en lak, heel veel lagen. Maar daaronder kwam het oorspronkelijke hout tevoorschijn, meranti! Waar ook onze aanrechtbladen van zijn gemaakt. Dus is dat nu in de lijnolie gezet en wordt het eventueel later nog kleurloos afgelakt.

links de bar, rechts deel van het aanrecht

Dan is het na dit weekend hopelijk klaar met klussen. Dat is ook nodig want nu moet ik echt gaan bijtrekken. Zoals ik nu ben kan ik niet mee naar Frankrijk. Ik ben wel héél blij met de B12 injecties want zonder dat was de hele verbouwing überhaupt niet mogelijk geweest denk ik zomaar.

Ga ik nu lekker verder lezen. Fijn weekend allemaal!

 

Keuteldagen, een crematie en angsten

~ MB ~ 9 reacties

Deze week ben ik wat aan het keutelen en lanterfanten. Er werd wat minder geklust en dat gaf mooi de gelegenheid om wat bij te tanken. Ik lees, hang veel en kijk hier en daar een Netflixserie. Ik ben momenteel bezig met The Good Wife, weer eens wat anders dan moord en doodslag in het hoge Noorden.

Gisteren kwam er twee samples binnen van tegels voor de keuken. Vandaag ben ik in afwachting van een derde sample en dan kunnen we hopelijk een keus gaan maken. Vriendin I. heeft aangeboden onze keuken te betegelen en ook G. kan ons ermee helpen. Hulp komt blijkbaar van alle kanten! M. denkt dat als iemand hem leert hoe het moet, hij het zelf ook wel kan. Dat denk ik ook want hij heeft zich de afgelopen tijd ontwikkeld tot een geweldige klusser.

Verder loop ik nu nog in pyjama wegens energie sparen voor de namiddag. We hebben een crematie. Mijn oom is overleden. Of eigenlijk achteroom, hij was de neef van mijn vader. Veel familie heb ik niet en we zijn ook niet echt opgevoed met veel familiebezoek en zo, maar deze oom en de bij hem horende tante waren wel favoriet bij mij. Niet in de laatste plaats vanwege de twee reuze interessante want veel oudere zonen die zij hadden. Ik heb daar hele goede herinneringen aan.

Nadat ik het huis uitging heb ik ze niet heel veel meer gezien maar door toeval van het lot of wat dan ook, zijn deze oom en tante jaren geleden ook naar Hoorn verhuisd en zag ik ze nog wel eens. Nadat ik ziek werd en zij ouder, bejaarder en wat krakkemikkiger werd dat weer minder. Een paar jaar geleden zijn ze weer vertrokken uit Hoorn richting hun oude woonplaats, maar de goede herinneringen zijn zeer zeker aanwezig.

Mijn moeder heeft deze neef van mijn vader heel lang gekend. Als 15-jarig meisje leerde zij immers mijn vader kennen en dus zijn familie. Voor haar is het een afscheid van een levenslange hechte vriendschap. Omdat zij geen lange afstanden met de auto meer rijdt, gaan M. en ik met haar mee naar de crematie. Ik zal eerlijk zeggen dat ik dit vooral voor mijn moeder doe. Want een crematie hakt er qua energie heel erg in bij mij.

Verder gaat het hier zijn gangetje. Kind ging en kwam al weer terug van zijn 6-daagse reis naar Chester. Toch wel spannend, zo vlak na de aanslag in Manchester. Het programma is hier en daar wat aangepast en sommige activiteiten in Manchester zelf zijn niet doorgegaan.  Hij kwam zaterdag terug en zondag was al weer de volgende aanslag in Engeland. We leven in een vreemde wereld. Toch las ik laatst een interessant stuk in NRC Next over het gevoel dat we nu in een wereld leven gedicteerd door terroristen maar dat de feiten dit tegenspreken. Jaren terug hadden we ook al de IRA, ETA en de RAF. Sinds de jaren 70 is het zelfs beduidend rustiger in Europa en zijn er minder doden door terrorisme te betreuren. Wel is er weer een toename sinds eind jaren 90. Ik kon het artikel zelf niet meer vinden maar hier wordt er ook wat over gezegd: http://focus.ntr.nl/artikel/7542/is-er-meer-terrorisme

Natuurlijk is elke dode er één te veel. Maar de beleving is dus blijkbaar anders dan de werkelijkheid. Die beleving wordt denk ik ook zeker gevoed door de alles omvattende media-aandacht. We kunnen zo intens vanaf de zijlijn meeleven. We worden tot in den treure geïnformeerd maar soms is het daardoor wel moeilijk om kalm te blijven.

Mijn eerste reactie op de aanslag in Manchester was, dat ik kind nergens meer naar toe zou laten gaan, nooit. Dat is vast het overbeschermende moederinstinct. Ik wil dan als een kloek op het ei gaan zitten en er nooit meer vanaf gaan wegens de enge boze buitenwereld. De waarheid is denk ik dat er in de dagen na de aanslag in Manchester meer aandacht voor veiligheid was op juist deze plek dan waar dan ook.

Het blijft bovendien altijd wel eng en moeilijk om je kind los te laten in de wereld. Ook de eerste keer dat S. in zijn eentje met de trein reisde, vond ik heel spannend. Komt hij onderweg geen gekken of pestkoppen tegen, is zijn beoordelingsvermogen wel oké, gaat het allemaal wel lukken (wat dan ook, want angsten zijn vaak abstract). En toch lieten we hem gaan. Omdat het zover was en hij eraan toe was. En zwaaiden we hem vorige week ook uit in de volle overtuiging dat de schoolreis vast top zou worden en dat was het ook. Denk ik want de puber zei niet veel na terugkomst wegens moe en nou ja, pubers zeggen niet zoveel, deze in ieder geval niet ;-).

Ga ik me nu maar eens aankleden!

Vreemde valuta bestellen

~ MB ~ 18 reacties

S. gaat binnenkort naar Engeland met school. Een reis van 6 dagen naar Chester. Ze verblijven daar bij gastgezinnen. De reis is verplicht en niet zozeer een schoolreisje maar echt in het kader van het onderwijs. Al is het natuurlijk wel heel leuk! S. doet tweetalig gymnasium en gaat jaarlijks met de klas naar een Engelstalig land. Tot nu toe was dit Engeland maar over twee jaar gaan de kinderen bijvoorbeeld naar New York.

Ee geweldige ervaring die natuurlijk veel kosten met zich meebrengt. Wij betalen ca € 600 per jaar extra aan schoolgeld voor dit soort excursies en voor het tweetalige onderwijs.  Buiten een extra bijdrage voor het gymnasium en het ‘gewone’schoolgeld voor een klassenuitje en huur van het kluisje. Vooraf wisten we wat de kosten per jaar zouden zijn dus we zetten gewoon elke maand iets opzij.

Omdat hij al over iets minder dan 1,5 week vertrekt werd het wel tijd om geld te wisselen of bestellen. Hij kan daar natuurlijk ook pinnen maar ik vind het een prettig idee als hij in ieder geval iets cash op zak heeft. In het kader van ‘regel je eigen financiën’ vertelde ik hem dat hij daar zelf voor moest zorgen. Dat kan via internetbankieren. Binnen een minuut zei hij ‘mama, ik moet naar een grenswisselkantoor in Alkmaar, de RABO doet dit niet.’ Huh! Meteen de chat geopend en nagevraagd – bazig als ik ben nam ik meteen de regie over, tot zover ‘regel je eigen financiën’- en inderdaad de Rabobank levert geen vreemde valuta meer. De ING ook niet. Bij de ABN-AMRO  kun je vreemde valuta zelf bestellen en ophalen mits je minimaal voor €1000 bestelt. Thuis bezorgen doen ze ook, maar dan betaal je € 3,25 aankoopkosten en 15,28 bezorgkosten! Op een mee te nemen bedrag ter waarde van ca. €30 is dat natuurlijk waanzin.

Echt vreemd en ronduit belachelijk is dit. Het komt erop neer dat wij hier in Hoorn dus niet aan vreemde valuta kunnen komen. Ik weet dat het niet het centrum van de wereld is, maar toch. Natuurlijk kunnen we vooraf naar een GWK gaan in Alkmaar.  Vind ik wel een gedoe. Hij reist straks vanuit Hoorn met de bus naar de boot naar Engeland. Waarschijnlijk is er ook een GWK op het vertrekpunt van de boot maar de kinderen worden niet geacht de groep te verlaten. De bus wordt uitgeladen, ingeladen op de boot en klaar.

 

Het komt vast wel goed, op de boot kun je pinbetalingen doen en in Engeland kan hij geld pinnen,  maar toch. Klantvriendelijker zijn ze er niet op geworden, de banken.

Hoe het gaat – klussen

~ MB ~ 14 reacties

Onze keuken wordt gerenoveerd. Om de overlast zo veel mogelijk te beperken wordt er veel geklust en voorbereid in de klusschuur van G., de man die ons helpt. Waar het op neer komt is dat M. nu zoveel mogelijk zelf doet, samen met G. die heel veel ervaring heeft met houtbewerking. Voor M. is dit wel een droom, zelf een keuken bouwen, blijer kun je hem niet maken.  De aanrechtbladen zijn klaar en een groot deel van de keukenfrontjes ook. Geschuurd en gelakt.  Er zijn ook wat kasten in de maak.

Het klussen en installeren hier gebeurt in etappes. Zoveel mogelijk dingen tegelijk en zo min mogelijk zaagwerk hier, zodat ik weinig overlast heb. Helemaal super dus. Vorige week vrijdag werden hier de eerste dingen geplaatst. Dat betekende dat eerst de oude dingen eruit gesloopt werden. Ik heb me boven op bed geïnstalleerd met een koptelefoon op en vier katten op bed. Die trokken het prima, behalve Gerrie. Die vond er dit van:

M. neemt zoveel mogelijk vrij van zijn werk en besteedt elke vrij uurtje aan de keuken. Zo ook vandaag en morgen. Eerst in de schuur verder afwerken en later afmaken/ophangen. Wanneer het andere aanrechtblad wordt geïnstalleerd is nu nog even onduidelijk. Eerst moet een kastje dat er onder geplaatst wordt, af zijn. En G. moet tijd hebben, hij werkt in de zorg, heeft onregelmatige diensten en doet dit in zijn vrije tijd. M. kan wel gewoon in de schuur werken als G. er niet is, dat is super.

De kosten vallen tot nu toe mee. Het scheelt aanzienlijk natuurlijk dat we zelf hout kochten en daar bladen en frontjes van maken. Dat is veel goedkoper dan dit op maat bij een keukenboer laten maken. G. heeft bovendien aangegeven niets te willen voor zijn tijd. Dat vinden wij wel moeilijk. Zijn motivatie – ‘ik ben blij als jullie blij zijn’ – ontroert maar het voelt ook wat ongemakkelijk. Kun je zomaar zoiets van iemand aannemen terwijl je hem helemaal niet zo goed kent?  We hebben hem verzekerd dat we niet zielig zijn en niet blut zijn (misschien was dat de motivatie dachten we) maar daar gaat het hem niet om. Hij helpt gewoon graag mensen.

Het resultaat tot nu toe. Frontjes boven zijn klaar, aanrechtblad ook.

Dus nu proberen we wel te achterhalen hoe we hem op een andere manier toch kunnen belonen. Door een mooi cadeau wellicht en als dat ook niet lukt een schenking uit zijn naam aan een goed doel door hem uitgekozen. Daar kan hij toch nauwelijks bezwaar tegen hebben hoop ik.

Dat was even een update. Ondanks dat er zoveel mogelijk rekening met mij wordt gehouden, ben ik wel helemaal gevloerd. Dat is niet vreemd, er is weinig reserve en alles wat afwijkt komt vergroot binnen bij mij. Ik houd me nu zo rustig mogelijk en doe niets. Zelfs koken wordt tot een minimum beperkt, het is echt restjes opeten, soep opwarmen en soms eten laten komen. Meer lukt niet. Ik moest vorige week ook naar Alkmaar voor het audiologisch onderzoek en dat duurde lang en hakte er enorm in. De reserves zijn dus nu helemaal op inmiddels, ik begin verkouden te worden en heb keelpijn. Dus kruip ik nu lekker in bed.

Tot later!

Even pauze

~ MB ~ 18 reacties

Meestal heb ik wel een aantal stukjes klaarstaan. Hoewel ik vrijwel alle dagen hier iets plaats, schrijf ik niet alle dagen. Ik schrijf als ik me goed voel. Dat betekent dat ik het schrijven wat spreid, net als dat ik kook in etappes, schrijf ik ook in etappes. Vaak ben ik met meerdere stukjes tegelijk bezig. Op een goede dag schrijf ik soms wel twee tot drie stukken tegelijk en op een slechte dag schrijf ik niets. Zo heb ik uiteindelijk bijna altijd wel drie of vier stukken op voorraad.

Maar nu even niet. En ik maak even pas op de plaats. Woensdag ga ik naar Alkmaar voor het audiologisch onderzoek en wordt er hier in huis geklust. Ik verwacht dat de rest van de week heel rommelig gaat verlopen. Dat geeft niet, ik verheug me enorm op het eindresultaat. Maar ik heb voldoende zelfkennis en kennis van triggers om te weten wat er gaat gebeuren met mij komende week. De signalen zijn er al een tijdje ;-).

Dus, ben ik even wieberen. Ik doe mijn handen voor mijn ogen en oren zie niets en hoor niets. Zo dus! Tot later, tot snel. Dag!

Zaterdag

~ MB ~ 6 reacties

De afgelopen week was niet om over naar huis te schrijven en bovendien heb ik dat al gedaan, dus blik ik liever vooruit. Komende week is best een spannende week. Ik verwacht dat er hier dan op locatie wordt geklust. De aanrechtbladen kunnen worden geplaatst, al is terwijl ik dit schrijf nog niet helemaal duidelijk  wanneer dit zal zijn. Maar spannend is het wel!

Van het Audiologisch Centrum in Alkmaar kreeg ik een oproep voor komende woensdag. Eindelijk. Begin januari deed ik gehoortesten in het ziekenhuis dat mij na de uitslag – ‘u bent stokdoof’ – doorverwees naar een audicien. Daar ging ik in februari heen en die vertelde gezien mijn klachten niet heel veel voor mij te kunnen doen en verwees mij door naar het Audiologisch instituut voor verder onderzoek. Als daar duidelijk is of ik geholpen kan worden en hoe, kan ik wel met die informatie naar de audicien om een apparaat te laten aanmeten. Dat heeft mijn voorkeur want de audicien is in mijn woonplaats en daardoor beter en makkelijk bereikbaar.

Verder is het vakantie voor kind de komende twee weken. Voor mij voelt dat ook als vakantie omdat het tempo dan net wat lager ligt in huis en er vaker kan worden uitgeslapen. Daar verheug ik me op.

Dit weekend zijn er geen plannen, ik ga nog even flink bijtanken want ik verwacht dat de komende week energie gaat vreten.

Fijn weekend allemaal!

Klusupdate: de keuken

~ MB ~ 15 reacties

Hoe gaat het met het klussen vragen jullie je misschien af? Nou goed! Het laatste wat ik er hier 2,5 week geleden over schreef was dat er hout was gekocht en dat halverwege de zaagsessie de zaagmachine van de houthandel de geest gaf. Evengoed was er al voldoende om mee aan de slag te gaan en G. zou beginnen met de aanrechtbladen.

De houten planken van meranti zijn de afgelopen weken verlijmd en tot drie bladen gemaakt, waarbij twee delen straks in een hoekopstelling komen. Afgelopen vrijdag is M. naar G. gegaan en hebben ze de bladen geschuurd en gelakt. M. heeft hiervoor een bandschuurmachine aangeschaft omdat het huren ervan nogal prijzig is en je er voor die prijs net zo goed een kunt kopen. In de toekomst kunnen we dat zeker gebruiken (zeker als het aan M. ligt, die wil geloof ik klusser van beroep worden).

Dit kastje wordt vervangen

De bladen zijn zo goed als klaar. Het uitzagen van de uitsparingen voor het fornuis en de wasbak gebeurt hier. Maar voordat het zover is, moet er eerst een kastje worden vervangen, waar een van de bladen op komt te steunen. En er moet een versteviging worden gemaakt aan de zijkant van de wasmachine, voordat daar een zwaar blad op kan rusten. Wat er nu staat, staat op instorten. Als het goed is gaat G. daar deze week mee aan de slag. Als dat klaar is, kunnen de bladen geïnstalleerd worden. M. gaat voor dat kastje zelf laden maken. Nu staan er rieten manden in maar die zijn vrij klein. Er kunnen hele diepe laden in dat kastje en die ruimte kan ik goed gebruiken.

voorbeeld van de greepjes, ligt nu los op een plank dus niet allemaal gaan gillen dat het scheef is 😉

Het kastje is wat beschadigd en de zijkant is van grijs plaatmateriaal terwijl de rest van de keuken straks van hout is. In eerste instantie leek het een oplossing om er een andere plaat tegenaan te zetten maar omdat het flink wat beschadigingen bevat, is vervangen nog beter. Op de laden die M. gaat maken komen dezelfde greepjes als in de rest van de keuken.

Buiten dat installeerde M. zelf in een deel van de keuken andere lampen. Het gaat om de lampjes boven het aanrechtblad, onder de kastjes. Het systeem dat daar gebruikt werd, deed het niet meer. Dus kochten we iets anders. Het was nog een heel gedoe, want de elektriciteitsdraden moesten achter de keukenkasten worden gefrommeld maar het is gelukt met veel gevloek en getier.

Daarnaast gaat M. een kruidenkast voor mij maken. Ik heb nu een staande kruidenmolen én een bovenkast gevuld met kruiden. Telkens als ik iets uit de kast uithaal, valt de rest er ook uit omdat alles achter en op elkaar staat. Dat kan vast georganiseerder. Dus vroeg ik hem of hij een ouderwets kruidenrek wil maken, dat naast het gasfornuis op het aanrecht kan staan, tegen de muur aan. Er is genoeg resthout over dus dat hoeft niets extra te kosten.

Een knop ter vervanging van de afgebroken knop is wel gevonden maar kan helaas alleen per set worden besteld. Dat komt dan bij elkaar op €50 en dat is beetje jammer. Gedwongen worden vier knoppen te kopen omdat je er eentje nodig hebt, dat is niet echt vriendelijk van ETNA.

Het budget is €2500. Wat gaven we tot nu toe uit? Gaat het lukken voor die prijs?

Budget 2500
Nog te besteden 1467,55
Uitgegeven 1032,45
greepjes 193,75
hout voor aanrechtblad 612
verlichting 119,98
schroefjes 3,59
schroefjes 3,29
schroefjes 2,79
schuurmachine 97,05

Er moet nog het een en ander worden gekocht. Het hout voor de keukenfrontjes, het kastje, een afzuigkap, wat laderails, lak. G. heeft ook wat kosten gemaakt plus natuurlijk de uren die hij voor ons werkt. En de genoemde knoppen voor het gasfornuis.  Maar al met al denk ik dat we toch wel een heel eind komen. Gezien het feit dat M. nu veel zelf doet en mee klust, is er eigenlijk meer mogelijk dan we dachten. Op zich is het ook geen drama als we het budget overschrijden. Het wordt echt veel mooier dan ik had gehoopt en het kan straks weer heel wat jaartjes mee!

 

Zaterdag

~ MB ~ 5 reacties

Niet veel gedaan deze week maar in mijn hoofd des te meer. Er stonden geen afspraken in de agenda anders dan de B12-injecties. Ik ging één keer naar de toko en de bibliotheek en verder deed ik niets. Dinsdag gebeurde er iets dat nogal inhakte op mijn reserve-energie en daar moest ik de rest van de week van bijkomen. Wat dat was lezen jullie morgen maar er was geen puf meer om op stap te gaan of iets te doen.

Buiten dat bijkomen las en schreef ik en werkte ik wat recepten uit. Evengoed een prima week. Zo lang ik boeken heb en de beschikking over een laptop, ben ik een tevreden mens.

De week in beeld:

Gerrie hielp met de AH-bestelling

 

Ik las de tweede roman van Joël Dicker. Wat ik ervan vind lees je dinsdag
Glutenvrije gnocchi! Nu nog verder ombouwen naar een plantaardige versie en dan publiceer ik het recept op mijn kookblog
De zon liet zich niet heel veel zien maar als hij scheen zat ik er in, met gezelschap.
Dibbes beleefde een avontuur deze week, dat lees je morgen
Niet iedereen was blij dat het avontuur van Dibbes goed afliep. Sommigen – ik noem geen namen maar zijn naam begint met een G. en hij kijkt hier recht in de camera- waren zelfs ronduit teleurgesteld.

Pas eind van de week drong het tot me door dat het dit weekend Pasen is. Ik heb nog geen paasei gekocht laat staan gegeten. Dus wellicht dat man of kind dat even snel gaan halen als ze daar trek in hebben, maar kind zegt net dat het hem niet boeit. 😉

De mannen gaan tweede paasdag uit eten met mijn schoonfamilie. Ik ga niet mee, de keus was tussen een pizzeria of de Chinees. In beide soorten gelegenheden kan ik niet echt terecht met mijn glutenovergevoeligheid. Ik durf het risico niet te nemen. Dus eet ik maandag alleen en ga even nadenken waarmee ik mezelf ga verwennen.

Hebben jullie plannen? Fijn weekend allemaal!

Zaterdag

~ MB ~ 14 reacties
Huh, wat is dit nou?

Een rustige week deze week. Ik las en schreef, werkte wat recepten uit en rende telkens hard naar buiten als de zon zich liet zien. Ik had na de drukte van vorige week in het weekend een flinke terugslag. Maar ook hier merk ik vooruitgang, na twee dagen voelde alles weer normaal. Ik herstel echt sneller nu ik regelmatig b12-injecties krijg. De assistente moest erg om mij lachen toen ik dinsdag op de praktijk mijn broek liet zakken en riep “een keer volgooien graag!” Maar zo voelt het echt, alsof ik word volgegoten met iets dat energie geeft, heerlijk.

Maandag was ik naar de ortho voor de maandelijkse controle. Ze schrokken wel van mijn verhaal over de klachten die ik afgelopen maand had gehad, met de oorpijn en kiespijn die werd veroorzaakt door de beugel. De orthodontist keek mee naar aanleiding van mijn verhaal en hij constateerde dat de kies die pijn deed, gebroken is. De druk van de beugel wordt nu niet goed verdeeld en een deel van die kies wordt omhoog geduwd.

Nu had de tandarts ook wel geconstateerd dat een deel omhoog kwam, maar hij heeft het niet over een breuk gehad.  Denk ik, want ik versta mijn tandarts vrijwel niet. De combinatie van mijn doofheid, met het mondkapje dat hij draagt én het feit dat Nederlands niet zijn moedertaal is, maakt dat ik veel naar de beste man lach, braaf mijn mond opendoe en alles maar over me heen laat komen. De ortho zegt dat ik na het beugeltraject een kroon moet laten plaatsen. Voor nu hopen we dat ik niet meer pijn en ongemak op die plek ga krijgen. In juni moet ik voor de halfjaarlijkse controle naar de tandarts en dan bespreek ik het wel met hem. Maar een beetje vreemd vind ik het wel.

Donderdag had ik een geweldig leuk uitje. Vriendin M. krijgt eind mei een puppie. Ik mocht nu alvast mee op kraamvisite bij moeder Nanouk, een prachtige huskie. De pups zijn nu twee weken oud, de oogjes waren net open en hier en daar werd er ook al gelopen. Té schattig. Ik had nog nooit pups gezien die nog zo jong zijn en ik heb genoten.

Geen plannen dit weekend anders dan lezen en relaxen en hopen dat het mooi weer wordt. En jullie?