Uit de oude doos (februari 2012):
Toen ik ziek werd
Nu vier jaar geleden
Vonden mensen dat vervelend
En soms zielig voor mij
Toen ik maar niet beter werd
Kreeg ik steeds vaker de vraag
Maar wat héb je dan?
Dat ik dat nog niet wist
Was geen goed antwoord
Merkte ik aan reacties
Toen ik maar niet beter werd
En eindelijk wist wat ik had
Was ik al zo lang ziek
Dat mensen het zat waren
Heb je haar weer…
Ik hoorde het ze denken
Toen ik maar niet beter werd
En eindelijk wist wat ik had
Wou bijna niemand dat nog horen
Een enkeling liep met een boog om mij heen
Liet haar kinderen niet meer hier spelen
Draaide zich snel om op het schoolplein
Alles om maar een gesprek te vermijden
Nu ben ik al zó lang ziek
Dat mensen het minder eng vinden
Ze raken er aan gewend
Spreken mij nu af en toe aan
Hoe gaat het nu met jou?
En zijn opgelucht als ik die vraag
Ook gewoon aan hen stel
De doorbraak kwam laatst
Bij een vrouw die mij al vier jaar ontweek
Bang is voor het leed van een ander
En er niet naar durft te vragen
Zij zag mij op het schoolplein
De dag ervoor ging ik naar de kapper
Flink de schaar erin
Zij zag mij en even was er die aarzeling
Toen kwam ze toch naar mij toe
Hé, hallo, lang niet gesproken
Wat zit je haar goed!
Ik zag ongemak bij haar
En later opluchting
Omdat ik gewoon antwoord gaf
Praatte over alledaagse dingen
Ik hoorde het ijs breken
Met een grote krak
Had ik dit maar eerder geweten
Ik ben helemaal niet ziek
Ik had gewoon een bad-hair-day
Vier jaar lang
©MinofMeer 🍀
Min of Meer 