Zaterdag

~ MB ~ 19 reacties
Groot geluk op donderdag

Even een kleine update tijdens de blogpauze. Deze week probeerde ik weer in een ritme te komen, na alle ziek/virus/bacterie-ellende van afgelopen weken. Dat lukte redelijk al had ik wel last van die klote klok, jullie ook vast! Ik begrijp het nut niet en vind het niet fijn. Om 7 uur in de avond ben ik gewoon helemaal klaar met de dag en rijp voor bed.

Naar aanleiding van mijn stukjes over de luchtontvochtiger vorige week, kreeg ik een geweldig aanbod van een bloglezeres om die van haar over te nemen. Het apparaat is inmiddels in huis en doet zijn werk.Nu er op de eerste en tweede verdieping tegelijk twee apparaten staan te brommen hoeven we én niet meer te slepen én de luchtvochtigheid daalt aanzienlijk, echt fijn!

Gisteren gingen we met Dibbes en Smoes naar de dierenarts voor de jaarlijkse controle en enting. Dibbes in een reismand krijgen is nogal een gedoe. Meerdere mensen vroegen mij waarom we het dan wel doen en waarom we de dierenarts niet thuis laten komen.

De dierenarts is twee jaar geleden inderdaad hier thuis gekomen, nadat bleek dat we Dibbes niet in de mand kregen. Enten is toen niet gelukt. Hij zag haar en vloog er vandoor mij in het voorbijgaan openkrabbend. Hij ontsnapte naar buiten en bleef daar een etmaal jammeren en durfde niet meer naar binnen te komen. Het arme beest doet normaal geen vlieg kwaad en de paniek was enorm. In overleg met de arts hebben we toen besloten het dat jaar even te laten rusten. Ik wil ook liever dat thuis een veilige plek is in plaats van een plek waar ook ineens de dierenarts kan verschijnen met injectienaald en al.

Waarom ons toch al die ellende op ons hals halen? Dibbes is een kat met een verleden. Jaren van zwerven hebben zijn weerslag op zijn gezondheid. Zijn ogen zijn kwetsbaar door zijn oogaandoening, waar hij weliswaar aan geopereerd is maar het moet wel in de gaten gehouden worden. Zijn immuunsysteem werkt niet optimaal. Zijn gebit is dat van een hele oude kat in plaats van het jonkie van 5 jaar oud dat we denken dat hij is. Een keer per jaar de dierenarts naar hem laten kijken vind ik echt noodzaak.

Inmiddels ben ik beter voorbereid en ga ik er niet meer vanuit dat ik hem zomaar in de mand krijg. Tegenwoordig krijgt hij voordat we naar de dierenarts moeten een spierverslapper en kalmerend middel. Dat is ook niet fijn voor hem maar ik krijg hem wel in de mand. Het duurt ongeveer 1,5 uur voordat het werkt. Ik geef hem een pil en ga dan met hem naar de logeerkamer tot het tijd is om te gaan. Hij blijft dan meestal heel rustig, is alleen na het toedienen van die pil wat ontstemd. De reden dat we in de logeerkamer zijn is dat hij zich daar nergens kan verstoppen of kan verwonden. We kunnen niet beneden blijven omdat we een open trap naar boven hebben in de huiskamer, daar kan hij vanaf vallen als de pil begint te werken.

Vorig jaar bleek tijdens de controle dat er twee kiezen moesten worden getrokken, dat gebeurde in december. Ook constateerde de dierenarts een hartruis. Die werd verder onderzocht in het Dierenziekenhuis in Amsterdam, waar we in februari 2017 moeten terugkomen voor opnieuw een hartecho. Dit om te kijken of hij HCM ontwikkelt, een bij katten heel veel voorkomende hartziekte.

Na het kiezen trekken vorig jaar en het nieuws over de hartruis ging ik dit keer toch wel met de verwachting dat zijn gezondheid voor verdere problemen gaat zorgen. En inderdaad, opnieuw zijn er twee kiezen in zeer slechte staat. De komende maand moet ik dagelijks zijn wangen masseren, om te kijken of door een betere doorbloeding de ontsteking vermindert. Maar de verwachting (van de dierenarts)  is dat dit niet lukt. Dus is er voor de zekerheid al een afspraak gemaakt voor begin december om die kiezen operatief te laten verwijderen.

Groot Verraad op vrijdag, zien jullie die blik….

Buiten dat ging het hele ‘krijg Dibbes in de mand’ gebeuren beduidend beter dan voorgaande jaren. Hij begint door te krijgen dat dit niet het einde van de wereld is, blijft de hele tijd in contact met mij en ik heb goede hoop dat het ooit zonder drugs gaat lukken.

Smoes ging ook mee voor controle en een enting want dat was er vorige maand bij ingeschoten, toen had hij een abces in zijn wang dat eerst behandeld moest worden. Nu was hij weer stralend en in top conditie.

Gaan we nu weer verder met de blogpauze. Fijn weekend allemaal!

Zaterdag

~ MB ~ 25 reacties

Vorige week had ik een blaasontsteking en de kuur die ik volgde, sloeg niet heel snel aan. Ik begon dinsdag met slikken en pas tegen zaterdagavond werd de buikpijn en de ‘zeikbehoefte’ minder. Wat zeker niet mee hielp was dat ik flink last kreeg van bijwerkingen. Nu zat ik niet meer elk kwartier op de wc om alleen te plassen want mijn darmen kregen het ook druk.

Maandag ging ik naar de orthodontist voor de uitgestelde afspraak en daar werd de beugel weer verder aangeschroefd. Hoewel ik de laatste maanden nauwelijks last had na een controle was het dit keer wel raak. Ik heb tot vrijdag alleen pap, roerei, puree en soep naar binnen kunnen werken.

Dat in combinatie met een verkoudheid die maandagavond begon, maakte wel even dat ik zin had om mijn haren uit mijn kop te trekken. Vier weken achtereenvolgens verkouden, keelontsteking, koortsuitslag, oorontsteking, blaasontsteking en dan weer verkouden….ja dat is niet echt fijn.

Dinsdag haalde ik daarom wat versterkende middelen zoals een stootkuur vitamine C en zo. Op zich onbegrijpelijk dat falende immuunsysteem want ik eet ladingen groenten en fruit (nou ja deze week vooral in gepureerde vorm), maar dat wil blijkbaar niet zeggen dat ik alles goed opneem. En misschien heeft mijn lijf tijdelijk wel gewoon veel meer nodig. Op zich hoort dit echt wel bij ME.  Het immuunsysteem van ME/CVS-patiënten reageert heftiger op een infectie en blijft bovendien langer actief. Mijn eigen ervaring is dat de meeste infecties niet alleen langer duren maar ook vaker voorkomen. Ik vang echt elke virusje op dat in de lucht hangt.

En nu? Nu is het even rustig. Ik begin weer op te krabbelen. De komende tijd wil ik proberen in ieder geval weer alle dagen buiten te komen. Want de afgelopen 4 weken was ik geloof ik in totaal een keer of 6 buiten. Ja, dat is ook niet goed voor de mens.

Buiten dat gaat het eigenlijk best goed. Ik voel me mentaal redelijk en heb de herfstdepressie redelijk de deur weten uit te werken met behulp van mijn nieuwe daglichtlamp en de vitamine d. Wel voel ik me erg overprikkeld. Dat komt zeker door de gezondheidspech, dat stimuleert van alles op de verkeerde manier in mijn brein.  De prioriteit ligt hier dus op flink bijtanken.  Dat is nodig want er komt voldoende (voor mij) spannends aan. Komende vrijdag moeten we met Dibbes naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse controle en dat is door zijn altijd panische reactie hierop erg stressvol, niet alleen voor hem maar ook voor mij. En heel binnenkort wordt de buitenkant van het huis geschilderd. Nou ja, alleen dat stuk waar M. niet bij kon, dus de eerste verdieping en het stuk onder de dakgoot.

Ik heb al met Oma afgesproken dat ik naar haar toe kan als er hier geschilderd wordt. Op zich valt het mee, het duurt hooguit twee dagen. Voor mij is het heel belangrijk dat ik me afzijdig houd met zoiets. Want voor je het weet ga ik taart bakken voor de schilder en zet hem een overheerlijke lunch voor. En blijf als een vaatdoek achter als de man weer vertrekt.

Natuurlijk ligt hier een leerkans van jewelste in het verschiet maar die pak ik nu even niet op. Hoe slechter ik me voel, hoe minder goed ik bij mezelf kan blijven in de buurt van vreemden. Dát weet ik inmiddels wel. Dus trek ik mijn eigen plan.

Na de schildersklus gaan we dan verder met de keuken. Het wordt nu echt tijd om te stoppen met alles maar voor ons uit te schuiven – het komt nu eenmaal nooit uit – en één en ander aan te pakken. Ook geef ik de komende maand de katten van de buren eten. Ik vind dat leuk om te doen maar dat is voor mij echt wel een activiteit die als ik niet uitkijk ten koste van mijn toch al beperkte mogelijkheden gaat. Ik moet dus heel slim (nóg slim-slimmer-slimst-allerslimst) met mijn energie omgaan de komende tijd. Hier zal het om die reden daarom waarschijnlijk even stiller zijn de komende tijd. Jullie zien me wel weer verschijnen!

Een maandmenu

~ MB ~ 15 reacties

Eén van de eerste dingen waarmee ik begon toen wij zuiniger moesten leven, is werken met een weekmenu. Zo voorkom je verspilling of dat je vier keer in de week naar de winkel rent omdat je misgrijpt.  Van de 7 dagen plan ik 5 dagen want op de overige dagen kookt oma en mag kind kiezen wat we eten. Die 5 maaltijden bestaan meestal uit twee vegetarische maaltijden, één keer kip, één keer vlees en één keer vis. Tot slot probeer ik het meestal zo te regelen dat we in willekeurige volgorde een keer rijst, pasta, mie, aardappelen of iets met wraps/pitabroodjes/stokbrood eten. Eind van de zomer heb ik het paleo eten losgelaten en ik kan nu makkelijker voor iedereen tegelijk plannen. Ik hoef nu alleen nog rekening te houden met mijn voedselintoleranties.

Sinds ik vanwege het gemak de grote smak aan maandboodschappen in één keer online bestel, is de maaltijdplanning iets gewijzigd. Je kijkt dan toch voor de bestelling al een maand vooruit en ik plan de maaltijden dan ook grofweg al voor een maand vooruit. Eerst schrijf ik op wat er nog is aan vlees/vis/kip/ linzen/tofu/tempeh en zo. Ik kijk wat er bij moet worden besteld, uitgaande van 4 of 5 weken boodschappen.

In mijn maaltijdplanner verdeel ik de boel. Maaltijdplanner is een groot woord waarbij jullie natuurlijk enorme asscociaties hebben, maar het stelt niet zo veel voor want ik ben de planner. Het is een excelsheet met 5 weken op rij. Afhankelijk van de lengte van de maand, moeten we namelijk met de bestelling 4 of weken doen. Afijn, ik verdeel de eiwitten over de maand. Waarbij ik het mezelf makkelijk maak, we eten meestal op maandag en woensdag vegetarisch en de andere dagen iets met kip, vis en of vlees. Vegetarisch probeer ik peulvruchten, eieren, tofu/tempeh, of kaasgerechten ook een beetje goed te verdelen. Doe ik dat niet dan blijf ik vooral op vegetarisch gebied meestal een beetje hangen bij een gekookt ei. Voorgefabriceerde vleesvervangers eet ik niet. Die bevatten meestal gluten.

Eén keer in de week halen we verse dingen bij de supermarkt. En dan natuurlijk groenten die in de aanbieding zijn. Die aanbiedingen  weet ik natuurlijk niet voor een maand vooruit, dus ik plan mezelf niet helemaal vast. Maar er zijn zelden in één week 5 groenten in de aanbieding waar we enthousiast van worden. Als je de seizoenen volgt dan weet je ook vooraf al dat pompoenen en knolselderij nu goedkoop zijn. En dat het weer tijd voor zuurkool wordt, dus dat kan ik wel al invullen.

Als ik duidelijk heb wat voor groenten er gekozen kunnen worden, zoek ik daar maaltijden bij. Soms graaf ik in mijn hoofd (over een receptenarchief gesproken) maar ik gebruik ook mijn receptenindex die maakt dat ik heel makkelijk op ingrediënt kan zoeken. Die index is nog lang niet klaar maar ik ben er nu al blij mee. Omdat ik ineens weer recepten vind die ik compleet vergeten was. Soms eten we een tijd heel graag iets en dan ineens is het klaar en eten we het tijden niet. En vergeten we het.

Natuurlijk wordt er volop geschoven indien dat nodig is, want een planning is een leidraad en staat niet in beton gegoten. En voel ik me niet goed dan haal ik iets uit de vriezer. Ook is het goed eens in de zoveel tijd een restjesdag in te lassen omdat er vaak iets overblijft.

Natuurlijk zegt grofweg een maand vooruit plannen iets over mijn dwangmatige geest. Laat ik de financiën los en dan zoekt mijn planobsessie onmiddellijk een nooduitgang in de vorm van maaltijdplanningen. Maar ik vind het heerlijk om te doen. Want met eten bezig zijn, combinaties bedenken, recepten uitzoeken, ik kan me werkelijk waar niets leukers voorstellen. Bijkomend voordeel is dat er meer afwisseling is nu ik langer vooruit kijk en we gooien echt minder weg. Omdat ik tijdens het plannen meteen opschrijf wat er gekocht moet worden voor de maaltijden heb, ik in veel gevallen ook de boodschappenlijst heel snel klaar.

Tot slot merk ik dat we op deze manier echt minder geld uitgeven. Wij gaven afgelopen maand € 50 minder uit aan de boodschappen.Dat komt zeker doordat we minder in de winkel komen (minder impulsaankopen) maar ook omdat ik met het bedenken van de maaltijden zo vooruit meer op de kosten let. Ik zoek bewuster naar goedkopere menu’s in plaats van dat ik bedenk waar we op het moment zelf trek in hebben. Want dat leidt vaak tot impulsaankopen of toch maar iets afhalen.

Kijk jij lang vooruit met het plannen van een menu?

Update luchtontvochtiger

~ MB ~ 18 reacties

Gisteren schreef ik over de luchtontvochtiger die ik heb gekocht. Het apparaat werd vrijdag geleverd en heeft dit weekend flink zijn best mogen doen. En in de loop van zondag werd hij weer ingepakt en diende ik een retouraanvraag in.

Tja, soms heb je een miskoop. De luchtontvochtiger die ik kocht, een ELRO, is bedoeld voor kleine ruimtes. Dat leek me geen probleem voor onze slaapkamer en de kamer waar de was te drogen hangt. Maar na uren brommen zat er een zielig laagje water in de bak (goed kijken anders zag je het niet). Terwijl de luchtvochtigheid in die ruimte op dat moment volgens de hygrometer 71% was. Met de Qlima die we boven hebben staan op de kamer van S. hebben we bij een gelijke luchtvochtigheid na een paar uur al minimaal 250 ml opgevangen.

Ik had natuurlijk meteen weer een Qlima moeten kopen vanwege de goede ervaring maar ik schrok terug voor de prijs van €179. Daarom zocht ik naar een ontvochtiger voor een nog kleinere ruimte. Maar die hebben ook allemaal wat minder zuigcapaciteit. Enig zoekwerk naar de Qlima leverde een laagste prijs op van €169,-. Maar dat is me voor nu gewoon te veel en komt deze maand ook echt niet lekker uit gezien de rest van de geplande uitgaven die er nog gaan komen. Wat ik ga doen is goed zuinig zijn deze maand, zodat we wellicht nog wat extra geld overhouden en wachten op een betere aanbieding. Vorig jaar kochten we de Qlima bij de mediamarkt voor €157,-. Dat komt vast nog wel eens voorbij fietsen.

Blijven we toch nog even sjouwen met de aanwezige ontvochtiger tussen de verschillende verdiepingen. Kind zegt net dat hij het geen probleem vindt om de Qlima naar de eerste verdieping te brengen in de middag als hij uit school komt. Nu maar hopen dat hij niet valt, want hij heeft de handigheidsgenen van zijn moeder.

Update: naar aanleiding van dit stukje kreeg ik een mail van een lezeres die een zo goed als nieuwe Qlima luchtontvochtiger heeft staan maar wegens astma niet gebruikt. Inmiddels zijn we een prijs overeengekomen en gaat het apparaat onze kant uitkomen. Super!

Vocht in huis

~ MB ~ 16 reacties

Vorig jaar om deze tijd escaleerde het al langer bestaande vochtprobleem bij ons in huis. Het is een oud huis en het was altijd wel sneller wat klam maar nu was het wel heel erg. Flink stoken en luchten hielp niet. Nader onderzoek wees uit dat de pijp waardoor de lucht uit de badkamer werd afgevoerd via een mechanisch afzuigsysteem, was losgeschoten. Dat was niet snel te zien want die pijp loopt achter de schotten op zolder en daarvoor staan er wat spullen opgeslagen, zoals kerstspullen en een heleboel spullen die voor mij passen in de categorie ‘troep, moet weg‘ en voor de rest van de mensen in dit huis wordt gelabeld onder het kopje ‘we denken dat we deze spullen ooit nog nodig hebben en heel erg gaan missen ook al hebben we er al 8 jaar niet meer naar gekeken‘.

Afijn, nadat de pijp weer was vastgemaakt, werd het wel iets minder vochtig maar nog steeds niet prettig. Zeker niet voor kind die als puber steeds meer tijd op zijn kamer doorbracht. Een goed vochtgehalte in huis ligt tussen de 40 en 60 %. In de zomer is het vaak wat lager, en nu zo in de herfst wordt het weer wat hoger. Om het vochtprobleem aan te pakken kochten we een luchtontvochtiger, de Qlima D510 om precies te zijn. Het ding stond weken aaneen te draaien terwijl kind in de logeerkamer sliep. En met effect, de luchtvochtigheid zakte naar een acceptabel niveau.

Toen werd het tijd andere plekken in huis aan te pakken. Met een vochtprobleem adviseren ze te beginnen in de ruimte waar het het ergste is en dan de andere ruimtes aan te pakken. De luchtontvochtiger stond nu wisselend in de kamer waar de was hangt te drogen, waar het natuurlijk om die reden altijd vochtiger is en onze slaapkamer. Bijkomend voordeel was dat de was die hiervoor soms drie dagen hing te drogen nu binnen 24 uur gedroogd is.

Tijdens het voorjaar en de zomer heeft het apparaat uit gestaan maar sinds kort gebruiken we hem weer dagelijks. Nog steeds is de zolder de meest kwetsbare plek. Dus staat hij daar elke dag twee uurtjes aan. En valt het me telkens op hoe fijn de zolder daarna aanvoelt. Hoe behagelijk het is als het niet klam is.

Omdat dit klamme gedoe ook bij ons in de slaapkamer is, was ik weer begonnen de luchtontvochtiger dagelijks te wisselen. Niet ideaal. Het ding is best zwaar en groot, het vermogen is gebaseerd op de grootte van de zolder en die is qua vloeroppervlakte behoorlijk ruim. Dat gesjouw brak me wat op.  Ook kreeg ik visioenen dat ik van de trap af flikkerde. Niet geheel ondenkbaar want ik sta niet bekend om mijn handigheid en goede evenwichtsorgaan. Natuurlijk kan ik het gesjouw aan de mannen overlaten maar die zijn overdag de hort op en in de avond willen we rust en met zijn drietjes ontspannen, in plaats van ons met de luchtvochtigheid bezighouden.

Dus liet ik de luchtontvochtiger vooral op zolder staan. Omdat het in rap tempo bij ons in de slaapkamer ook weer zo klam werd, ondanks luchten en ventileren, bestelde ik een mini ontvochtiger voor onze slaapkamer, die ook gebruikt kan worden voor de kamer waar de was droogt. Hoef ik niet meer met een zwaar apparaat trappen op en af te sjouwen. De nieuwe ontvochtiger is klein en was geen grote investering, dus dat kon er nog wel van af.

Ik verheug me nu al op het comfort dat het gaat opleveren. Koukleum als ik ben heb ik gemerkt dat ik het veel minder koud heb in een ruimte waar de luchtvochtigheid lager is, ook al is de temperatuur ook laag. Dus dat scheelt misschien wel een paar lagen dekens op bed straks.

Natuurlijk moet je als je last hebt van vocht niet blind een luchtontvochtiger kopen. Het is belangrijk dat je de oorzaak kent. Sommige huizen zijn gewoon wat vochtiger dan andere. Maar soms is het ook het gevolg van een lekkage. Ga dat eerst na zo nodig met behulp van een expert. Belangrijk is dat je een luchtontvochtiger koopt die qua capaciteit past bij het oppervlak van de ruimte waarin deze geplaatst wordt.

Daarnaast moet je natuurlijk dagelijks blijven luchten en ventileren. Ventileren is zorgen dat continu de lucht kan worden ververst, door een luchtrooster open te laten staan of een raam op een kiertje te zetten. Luchten is de boel minimaal één keer per dag helemaal tegen elkaar open gooien. Maar ook nadat je onder de douche bent geweest of hebt gekookt. Zo kan vervuilde lucht en vocht worden afgevoerd. Belangrijk want het schijnt dat een gezin per dag 10 liter vocht produceert! In de vorm van koken, douchen, wassen, zweten, ademen.

Buiten dat is het raadzaam na gebruik van de badkamer deze te drogen met een wisser of doek, de was bij mooi weer lekker buiten te drogen en de temperatuur in huis op minimaal 15 graden te houden. Dit voorkomt dat het aanwezige vocht neerslaat op koudere plekken zoals muren.

En terwijl ik dit schrijf (vrijdag de 21e), wordt de luchtontvochtiger afgeleverd! Ik ga hem snel uitpakken en installeren!

Zaterdag: uitslag give away

~ MB ~ 9 reacties

Het was een rustige week. Ik had flink last van de blaasontsteking en was eigenlijk vooral uitgeschakeld. Daarbij gesteund door mijn grootste fan:

  

En die grootste fan, Dibbes, is natuurlijk de reden van dit stukje. Omdat we vorige week zaterdag vierden dat hij precies 3 jaar onze eigenste huismuts is, beloofde ik een exemplaar van het boek Bob de straatkat weg te geven. Ik heb het zelf een tijdje geleden geleend uit de bieb en vond het erg leuk. Het is het verhaal van een verslaafde straatmuzikant die geheel ongepland en onbedoeld de zorg voor een kat op zich neemt. Daardoor neemt zijn leven een enorme wending. Waargebeurd en heel ontroerend. Voor elke katteneigenaar zal het herkenbaar zijn, vooral vanwege het feit dat je wel van alles kunt bedenken, maar dat een kat toch altijd zijn eigen plan volgt en jij er maar wat achter aan moet hobbelen.

Bij Dibbes heb ik dit zeker gemerkt. De goed bedoelde adviezen van het dierenasiel om hem te vangen hadden een tegenovergesteld effect. Pas toen ik het tempo van Dibbes volgde, maakten we vorderingen. Sowieso doen katten precies wat ze willen, gaan liggen waar jij net wilt gaan zitten, gillen om eten terwijl hun bak vol zit met brokken, willen water maar niet het water uit de daartoe bestemde bak, gaan precies naast die kekke mand liggen die je voor ze koopt. En dat ze hun buik aanbieden wil niet zeggen dat je die ook mag aaien. In ruil worden we beloond met net voldoende geknor en kopjes om te denken dat we beter af zijn met een kat. Of vier katten in ons geval.

Afijn, de animo voor het te winnen boek was niet overweldigend groot, wat ik ook wel begrijp. Het onderwerp kat doet niet ieders hart harder kloppen. Sommige mensen kenden het boek al. En een aantal onverlaten (Joanne, Nancy T) wilden niet het boek maar wel een Dibbes (mocht je willen, echt niet!). Een super reactie kwam van Annemarie, zij schreef:
Ik twijfel al jaren of ik weer een kat in huis zal nemen. Door jouw verhalen denk ik toch naar het asiel te gaan en een gedumpte kat of poes in huis te nemen. Heerlijk zo’n kat te mogen hebben.


Als ik dit heb weten te bereiken, dat een kat uit het asiel wordt gehaald, gewoon door te schrijven over kattenliefde, dan ben ik een gelukkig mens!
Nou, to the point! Uiteindelijk reageerden er veel mensen maar wilden er maar vier lezers mee doen met de loting: 
1) Breien Maar, 
2) Lot
3) Ruth Hoogendijk
4) Janne
Wel mooi symbolisch, voor elke in dit huis aanwezige kat was er dus iemand die meedingt naar het boek. Dus bedacht ik dat het leuk zou zijn de winnaar te trekken door alle deelnemers te koppelen aan een kat hier in huis en dan die katten iets te laten doen. Bijvoorbeeld de eerste kat die door het kattenluik komt, heeft gewonnen en dan dus ook degene die aan de kat is gekoppeld. Maar de uitvoering werd wat ingewikkeld (katten doen immers niets wanneer jij dat wilt) en ik draaide weer eens volledig door in mijn brein. Dus hield ik het klein en simpel en regelde het digitaal via een random number generator.

En het werd nummer 2: Lot. Gefeliciteerd! Wil je je volledige naam en adresgegevens mailen naar aanminofmeer@gmail.com, dan komt het boek jouw kant uit.

Call the midwife

~ MB ~ 23 reacties

De afgelopen weken heb ik op Netflix de serie Call the Midwife gekeken. En het maakte indruk op me. Ik moest er wel even inkomen, de zusters en vroedvrouwen van Nonnatus House zijn wel erg welsprekend en inlevend en bedekken alles wel heel erg met de mantel der liefde en ladingen warme melk,, maar na de derde aflevering was ik verslaafd.

Voor wie het niet kent, het is een TVserie over een groep verloskundigen in het Engeland van de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw. Het speelt zich af in Poplar, een armoedige wijk in Londen. De serie is gebaseerd op het boek ‘Call the Midwife’ van Jennifer Worth, die daadwerkelijk als vroedvrouw heeft gewerkt. Het zijn haar memoires.

Natuurlijk is er één en ander geromantiseerd en bijgesleept voor de vaart van het verhaal. Neem ik aan – ik heb de boeken nog niet gelezen – maar evengoed is het heel boeiend en ook wel leerzaam, het geeft een prachtig en volgens mij heel authentiek tijdsbeeld. De verloskundigen wonen in het Nonnatus Huis, een Anglicaans klooster, waar kerk en gezondheidszorg samen gaan door met elkaar werkende en levende zusters én vroedvrouwen die zich langzaam losweken van de traditionele kraamzorg.

Miranda Hart als Chummy

Ik zit soms echt met kromme tenen, want wat is er veel veranderd! Mannen die niet bij de bevalling aanwezig mogen zijn, vrouwen die weinig te vertellen hebben in het naoorlogse Engeland, vrouwen die na de bevalling ineens niet meer werken en zich in sommige gevallen te pletter vervelen. Ik kreeg bijna hartkloppingen van het ongemak van verloskundige Chummy (mooi gespeeld door comédienne Miranda Hart) die na haar bevalling stopt met werken,  kussentjes naait en radijsjes in mooi gesneden vormen in de lunchtrommel van haar man stopt. En al het roken! Alle dokters roken en de dikbuikige dames in de wachtkamer paffen er ook op los.

Een mooi tijdsbeeld, deze serie, vooral van de veranderingen die er toch zo langzaam komen eind jaren 50. Gaandeweg wordt er zo hier en daar wel een man toegelaten bij een bevalling. Wordt er minder betuttelend gedaan tegen de kraamvrouwen maar gekeken naar individuele omstandigheden. Komen er subtiel ook thema’s als de discriminatie van homoseksuelen aan bod, mensen met oorlogstrauma’s, kinderen die ziek of dood geboren worden. Kiezen de vroedvrouwen soms meer voor hun carrière dan dat ze hun aanstaande man willen volgen.

De serie is wat mij betreft ook een aanrader vanwege het taalgebruik al moest ik daar wel even aan wennen. Vooral Chummy kan er wat van: ‘I have to make sure everything is top notch and tickety boo‘ zegt ze tegen sister Monica Joan als ze het over het verstrooien van de as van een dierbare heeft. Ook de uitspraken van de snoeplustige en cake stelende Monica Joan zijn memorabel. Licht dementerend wordt ze wat afzijdig van het dagelijkse leven gehouden maar ondertussen strooit ze met poëtische wijsheden  en slaat vaker wel dan niet de spijker op zijn kop.

Ik denk niet dat de serie een aanrader is als je zwanger bent. Mijn bevalling ligt al jaren achter me dus ik kon er gelukkig met de nodige afstand naar kijken. Wel bracht het veel herinneringen terug. Zo had ik vooraf een beeld van mijn thuisbevalling als een intiem maar pijnlijk gebeuren met de man en vroedvrouw. En bleek de praktijk neer te komen op een barstensvolle slaapkamer met twee vroedvrouwen, een kraamhulp, twee ambulancebroeders, de man en Poes Dorrit die niet van mijn zij wilde wijken. Gelukkig wel met een gezond kind als resultaat:

Nu wachten op seizoen 5, dat volgens mij binnenkort op Netlfix te zien zou moeten zijn. Ik vind het een aanrader, vooral als je net als ik van historische series houdt.

Heb jij de serie al gekeken?

Feest en daarom een cadeautje!

~ MB ~ 29 reacties
In mei 2013
was jij daar ineens.
Verscholen achter een struik.
Glurend naar ons.
Voor zover je iets kon zien.
Bang.
Onverzorgd.
Onzeker.
Ziek.
Het pus droop 
soms uit je ogen.
Je hele houding
was die van
een kat 
die niets verwachtte.
Dus gaven we je iets.
Hoop.
Brokjes,
Geduld.
Vertrouwen.
Liefde.
Jij keek,
ik keek terug.
Jij bestudeerde mij,
ik bestudeerde jou.
Belde met de dierenarts
over je ogen,
stuurde haar foto’s en
vroeg om raad,
verstopte antibiotica
en vitamines
in je voer
dat je altijd gretig opat.
Want die honger
was bijna niet te stillen.

Heel langzaam
kwam jij tevoorschijn.
Je knapte iets op.
Kroop uit je schulp.
Liet je benaderen.
En ineens,
na maanden
voorzichtig aftasten,
 was je er.
Helemaal.
Een totale overgave.
De liefste,
grappigste,
koddigste,
meest aandoenlijke kat
ooit.
Vandaag
drie jaar geleden
ging je onder het mes.
Je onderging
een zware operatie
aan je ogen,
werd gechipt
en gecastreerd,
opgelapt en gekoesterd.
Je werd onze Dibbes!

Een Dibbes
die steeds meer
kat durft te zijn.
Je speelt,
rent,
doet gek,
verzorgt jezelf,
zoekt contact
met andere katten
en mensen
en eist
als een echte kat
mij helemaal
voor jezelf op.
Ik ben van jou
en jij van mij.
Ik ben bedibbesd
en ik vind dat
geweldig.

De eerste foto
Gluren en verkennen.
Na een paar maanden bijvoeren
knapte hij al iets op
Voorzichtig meer ontspannen
Voor het eerst binnen eten!

Zo was het, hij had entropion,
een ziekte waarbij de wimpers naar binnen groeien.

en zo was het na de operatie,
meneer bleek prachtige zeegroene ogen te hebben
Staatsieportret, foto gemaakt door vriendin M.

en zo is het nu…
Ik geef toe:
een meer verliefd kattenmens
bestaat er niet.
Maar dat is niet vreemd
Het is immers Dibbes!

Om te vieren
dat Dibbes
geen straatkat meer is,
geef ik een cadeau weg.
Voor kattenliefhebbers
die het leuk vinden
om te lezen
over een andere straatkat,
die inmiddels zó beroemd is,
dat er een film over hem is gemaakt,
die binnenkort uitkomt.
Maat eerst was er het boek:
Bob de straatkat.
Een ontroerend en mooi verhaal
over de vriendschap
tussen een zwerfkat
en een straatmuzikant.
Ik geef één exemplaar weg.
Wil je in aanmerking komen?
Laat een reactie achter.
De winnaar
wordt volgende week
zaterdag 22 oktober
bekend gemaakt.

Vakantie

~ MB ~ 12 reacties

Eergisteren schreef ik dat ik de draad weer oppak na een paar slechte weken. Maar waar te beginnen. Wat ga ik doen? Er is zoveel dat ik wil doen. En zoveel dat ik zou moeten doen. Daarom besloot ik dat ik dat ga doen wat voor nu het meeste oplevert. Kind heeft vakantie, twee weken, en ik doe lekker met hem mee. Omdat vakantie een fijn ontspannen gevoel oplevert en ik dat wel kan gebruiken. Lekker ontspannen, herstellen, voorzichtig wat bewegen.

Dus slapen we uit, gaan we straks een spelletje monopoly spelen, lees ik veel, ga ik heel even een frisse neus halen en verder doe ik niets. Nou ja niets, genieten. Dat is heel wat.

Morgen is het een feestdag! Daarom geef ik iets weg,
Kom morgen hier even kijken als je van katten houdt.
(en nee, ik geef niet Dibbes weg!)