Vorige week deelde ik hier mijn voornemen om mij te verdiepen in veganistisch eten. Geïnspireerd door culinair journalist Mark Bittman volg ik zijn methode van Vegan Before 6: overdag veganistisch eten, daarna eten als een flexitariër. Dat betekent in mijn geval twee tot drie keer per week vis, vlees of kip en de rest van de tijd vegetarisch of veganistisch. Mijn overwegingen om dit te doen kun je lezen in de menubalk, bovenaan het blog. Daar vind je alle stukjes die ik hierover publiceer.

Als jullie dit lezen heb ik de eerste twee weken er al bijna op zitten, aangezien ik zaterdag 25 maart van start ging. Allereerst bedankt voor de enorme stapel reacties en mails met tips en opmerkingen. Alles is genoteerd! Ik heb in de bibliotheek ook wat boeken over veganistisch eten gehaald en dook in mijn eigen kast om te kijken wat ik al had. Ik kocht het Vegan Before 6 kookboek van Mark Bittman én zijn (niet vertaalde Engelstalige) boek VB6 waarin hij ingaat op zijn motieven. Dat laatste moet ik nog lezen.

Het Vegan Before 6 kookboek is absoluut een aanrader. Als ik door kookboeken blader, dan markeer ik met post-its meestal die recepten die ik wil uitproberen. Dit boek is één en al post-it geworden! Het is heel erg inspirerend. Ik zal volgende week een review plaatsen. Voor nu wil ik het gewoon even over mijn ervaringen hebben.

Overdag geen vlees/vis/kip/eieren/zuivel/kaas of wat voor dierlijke producten dan ook. Dat lijkt een forse overgang maar eigenlijk valt het tot nu toe reuze mee. Het ontbijt hoefde ik niet te veranderen. Dat bestaat nog steeds uit meestal havermoutpap met plantaardige melk. Als het straks weer warmer wordt, ga ik dat afwisselen met smoothies maar ook die zijn natuurlijk ook plantaardig. Wel wil ik daar dan wat extra eiwitten aan toevoegen zoals tahinpasta of henneppoeder.

De lunch bestond bij mij vaak al uit soep en/of een salade of soms wat broodjes. Hier heb ik kleine aanpassingen moeten doorvoeren. Soep op basis van groentebouillon, geen kaas door de salade of op brood. Ik gooide hier en daar wat extra linzen of kikkererwten over de salades of door de soep en ik at heerlijk. Ik maakte een linzenspread voor op brood en een rucola-paprikaspread en ik paste het recept voor mijn glutenvrije teffbrood aan.

Brood zonder gluten is vrij poreus en snel brokkelig. Om die reden voeg ik altijd xanthaangom en twee eieren toe. Nu verving ik de eieren voor 3 el lijnzaad met warm water. Even staafmixer erop en dan wordt het vanzelf een papje, dat ik door het deeg mengde. Het resultaat was prima en ik merkte geen verschil met hoe ik het normaal deed.

De avondmaaltijden waren niet heel anders dan normaal, met dat verschil dat ik een paar keer vegetarisch at terwijl de mannen wel vlees aten. Ik at dus uiteindelijk vaker vegetarisch dan ik van plan was en minder vlees of kip. Gewoon omdat ik de behoefte voelde.

Ik maakte een heerlijke tempehburger (zie recept op mijn kookblog)en at dit terwijl de mannen merquezworstjes naar binnen werkten. Ook was deze burger een voor mij volwaardig alternatief voor het broodje bal dat hier meestal op vrijdag wordt gegeten (dan eten we altijd makkelijk in verband met een voetbaltraining tot 19 uur). Dit keer maakte ik de burger met aubergine erdoor maar ik wil wedden dat als ik de groente weglaat, het flink op smaak breng en er een pittige knoflooksaus bij serveer, de puber dit ook naar binnen werkt.

De grootste overgang voor mij was aanpassen wat ik tussendoor eet. Ik at overdag vaak een gekookt eitje als tussendoortje of een stukje kaas. Dat miste ik ook echt en ik voelde me wat onthand. Ik heb het vervangen voor een handje walnoten of paranoten. Maar ik merk ook dat als ik voldoende eet bij de lunch de behoefte aan een tussendoortje minder is.

Mijn broeken zitten trouwens allemaal een stuk wijder. Ik pas bovendien ineens in een spijkerbroek die ik al jaren niet meer aankon. Dát is wel fijn! Het is niet de insteek en ik wil niet enorm focussen op afvallen (voorbij die tijd) maar iets minder van mij is wel welkom.

Voor nu is de conclusie dat dit bevalt. Het plan was om dit een maand te proberen maar het zou me verbazen als ik hier na een maand mee stop. De insteek is dat ik hiermee door wil gaan en stap voor stap meer vegetarisch/veganistisch wil eten en minder dierlijke producten. Ik lees er nu veel over en vind het belangrijk om voldoende voedingsstoffen binnen te krijgen. Mijn lijf reageert nu eenmaal vaak extreem en afwijkend en ik denk dat het goed is het met kleine stapjes aan te pakken Ook geeft mij dat de tijd alles op mijn gemak uit te zoeken. Voor komende week staat er op stapel voor mij:

• van sojamelk yoghurt maken
• verder lezen, recepten uitwerken (zie mijn kookblog Echt eten, puur koken)
• review schrijven van het VB6-kookboek

Tot zover! Iemand die zin heeft om met mij mee te doen?

We hebben deze week allemaal kunnen lezen en soms zelfs gezien wat voor gruwelen er kunnen gebeuren in slachthuizen. Ik heb zelf de beelden die afgelopen dagen naar buiten kwamen over wat er gebeurt in het inmiddels gesloten varkensslachthuis Debra niet durven bekijken. De omschrijvingen waren al zodanig dat ik er wakker van lag de nacht erop volgend. Ik snap niet hoe dit kan gebeuren. Of nou ja, ik snap het wel, dit is het gevolg van het feit dat het merendeel van de mensen elke dag een stuk vlees wil eten tegen een bodemprijs. Dus worden in Nederland elk dag 1 miljoen dieren geslacht, 1000 per minuut, dat is pittig doorwerken voor de slachtindustrie en wij vinden het normaal. Nou ja, ik niet..

Dat betekent dat er regelmatig vrachtwagens vol dieren opgepropt in een te kleine ruimte of gestapeld in kratten uren staan te wachten voordat ze naar binnen worden gebracht voor de slacht. Er kleven grote bezwaren aan die massaproductie: het transport van de dieren, het ruimtegebrek én het lange wachten is zeer stressvol en ondanks gemaakte afspraken worden veel dieren niet of niet goed verdoofd voordat ze geslacht worden en niet met voldoende respect en mededogen behandeld. Het lijkt mij noodzaak dat er in elk slachthuis camera’s komen te hangen die medewerkers controleren bij het doen van hun werk. Doen we dat niet dan heeft dit blijkbaar nadelige gevolgen voor het dierenwelzijn. Natuurlijk is slachten nooit prettig, voor geen enkel dier, maar de manier moet echt anders.

Het eerder gebruikte argument dat camera’s de privacy aantasten van de medewerkers is gewoon bullshit. We geven massaal en vrijwillig onze privacy op met Facebook, Google en Whatsapp. Op straat en in winkels hangen overal camera’s. In verpleeghuizen worden demente bejaarden die bij elkaar in bed willen kruipen, toegesproken alsof het kleuters zijn (echt waar, dit overkwam onlangs een oude kennis van mijn moeder die ook nu nog terwijl hij dement is, nog steeds een enorme vrouwenverslinder is en binnen de kortste keren bij een andere demente dame in bed kroop – die zich niet meer kon herinneren dat ze getrouwd is – waarop de dochter van de man werd gebeld en het een enorme rel werd). Als demente bejaarden al geen privacy wordt gegund waarom dan wel medewerkers van een slachthuis?  De tijden zijn veranderd. Als we vanwege terroristendreiging onze privacy kunnen opgeven, dan kan dat ook vanwege dierenwelzijn.

Keer op keer komen er schandalen naar buiten over voedselveiligheid en dierenmishandeling gerelateerd aan de bio-industrie. Niet heel vreemd, de bio-industrie is te groot en oncontroleerbaar geworden. Natuurlijk kun je zeggen: zo is het nu eenmaal. Laat de politiek de regels maar aanpassen. Dat is onder meer een reden dat ik Partij voor de Dieren stem. Als het aan mij lag werd er alleen nog maar biologisch vlees verkocht. Of werd vlees uit de bio-industrie véél duurder, om zo duidelijk te maken aan de consument dát er een prijskaartje aan hangt, niet alleen op het gebied van dierenwelzijn en voedselveiligheid maar ook vanuit klimaatoogpunt.

Als consument kun je niet alleen een verschil maken door op partijen te stemmen die het belang van dieren of de planeet in zijn geheel voorop stellen. Ook je gedrag in de supermarkt maakt verschil. Elke keer dat je vlees uit de bio-industrie laat liggen of vlees eten überhaupt een dag overslaat, maakt verschil. Zo lang er namelijk vraag naar is, wordt er vlees uit de bio-industrie aangeboden. U vraagt, wij draaien en desnoods voeren we het tempo zo op dat de varkens aan hun oren uit wagens worden gesleept, worden geschopt en geslagen, want daar maken we wel tijd voor, dat dan weer wel.

Veel mensen eten uit het oogpunt van dierenwelzijn biologisch vlees. Met dierenwelzijn bedoel ik dieren een goed leven bieden in een voor hen natuurlijke omgeving en vol compassie en respect begeleiden als ze worden geslacht. Maar een groot deel van het biologische vlees of vlees met 1 of 2 sterren dat in de winkels ligt, is afkomstig uit dezelfde slachthuizen van de bio-industrie. Een alternatief om te voorkomen dat jouw stukje vlees zo’n gruwelijk einde heeft gehad, is zoeken naar lokale en kleinschalige initiatieven.

Los van de discussie of je wel of niet vlees moet eten, vind ik het belangrijk dat áls je besluit vlees te eten je dit bewust doet. Dus niet te vaak, liefst biologisch vlees van dieren die een goed leven hebben gehad. Slachten is nooit leuk maar het kan ook op een andere manier dan met gruwel en martelen. Ik stelde naar aanleiding van het nieuws deze week een gerichte vraag aan één van de slagers waar ik vlees koop:

“Natuurlijk hebben jullie ook de horrorverhalen gelezen en wellicht gezien over het slachthuis Debra. Nu heb ik toevallig net weer een bestelling bij jullie geplaatst, in de overtuiging/hoop dat het bij jullie wel goed zit. Maar toch even een concrete vraag: waar worden de dieren die jullie tot vlees verwerken geslacht en hoe waarborgen jullie dat dit op een respectvolle manier gebeurt? Dit omdat ik nu op diverse plekken in de media lees dat het dus blijkbaar niet uitmaakt om biologisch of scharrelvlees te eten, aangezien de beesten allemaal in hetzelfde slachthuis op ellendige wijze eindigen.”

Hij reageerde heel snel met het volgende antwoord:

“Ja, ik ben op de hoogte van dit verschrikkelijke verhaal. Juist hierom (onder andere) heb ik gekozen voor mijn eigen formule Waterlant’s Weelde. Mag ik je verwijzen naar een blog dat ik vorig jaar heb geschreven? Ik denk dat veel van je vragen beantwoord worden. En anders hoor ik het nog graag, want wat wij doen heeft niets te maken met hetgeen je gezien hebt“.

Het stukje waarnaar hij verwijst is dit: Vlees eten en een dier slachten.

Deze slager (Natuurvlees.nl) werkt lokaal, met kleine bedrijven die vooral in het Waterland liggen. Het vlees wordt niet overal geleverd (alleen in Noord-Holland), maar lokale initiatieven van biologisch liefst antibioticavrij vlees met respect voor het dier, vind je inmiddels op meerdere plekken in Nederlands (zie onderaan voor wat tips).  Natuurlijk is de prijs iets hoger dan vlees uit de bio-industrie, al vind ik dat op zich reuze meevallen. Om die iets hogere prijs te compenseren eten wij hooguit 2 tot drie keer in de week vlees, kip of vis. Meer hebben wij ook helemaal niet nodig. Echt niet. Wij eten in vergelijking met 50 jaar geleden bijna twee keer zoveel vlees. Dit is niet goed langer vol te houden. Niet qua dierenwelzijn, maar ook zeker niet qua belasting voor het milieu. De bevolking blijft groeien en de uitstoot van de vleesindustrie is enorm.  Met onze huidige vleesconsumptie hebben we 10 miljoen hectare grond nodig (onder meer om de beesten te voeden). Dat is drie keer Nederland mensen! (bron: de correspondent). Alleen al daarom lijkt het me zinnig om te zorgen dat we kleinschaliger gaan produceren en minder consumeren.

Heb jij nog tips voor goede adressen waar we vlees kunnen kopen dat wel voldoet aan de normen van dierenwelzijn en voedselveiligheid? Geef een link door dan plaats ik het hieronder:
Samen een koe kopen
Samen een kip kopen
Samen een varken kopen
Friesveenweidevlees
Koop een koe
Koop een kip
Koop een varken
De stoerderij
Buitengewone varkens
Veldvarkens
Freenature

 

 

Gebruikte bronnen:
de correspondent
Esther Ouwehand, PvdD

(bron afbeeldingen: Pixabay)