Blij Beroerd Besmettelijk

Man en kind lopen al een tijd rond in huis met keelpijn, snotneus en veel gehoest en geproest. S. was er relatief snel vanaf maar M. kwam vrijdagmiddag naar huis van het werk en is daar sindsdien niet meer geweest. Even zag het ernaar uit dat hij zich beter voelde en daarom hebben we zondag de lunch met G. door laten gaan. Achteraf gezien duwde hem dat nét de verkeerde kant op en hij lag vanaf maandag weer plat. Hij is vandaag wel weer aan het werk, maar vanuit huis omdat hij zich nog niet helemaal jofel voelt.

Het zag ernaar uit dat ik de dans ging ontspringen. Zaterdag was er even loos alarm maar dat werd opgelost door snel op aanraden van VeggieMo zinkzuigtabletten in te slaan. Het werkte want ik voelde me goed!

Eigenlijk voel ik me heel goed, al een paar weken. De bui is weer beduidend beter en qua ME-klachten gaat het heel redelijk. In de zin van weinig last, geen pijn en iets beter in mijn energie zitten. Ik kan de normale taakjes die ik in huis doe goed händelen en ik heb weinig instortmomenten. Wel lig ik ook op goede dagen in de middag altijd een paar uur plat. Maar buiten dat gaat het prima.

Tot gistermiddag. Toen kwam er een enorme golf van vermoeidheid opzetten. Ik ging naar bed en bleef in bed. Nu nog. Inmiddels is er keelpijn bijgekomen, zit ik vol met slijm en doet elke spier in mijn lijf pijn. Te vroeg gejuicht dus. Niet raar dat ik toch ook ziek ben geworden als de huisgenoten ook zo beroerd waren.

Dus lig ik in bed, omringd door poekies en met een heerlijk dik boek (ik ben ‘Pilaren van de aarde’ aan het herlezen, omdat het derde deel van de Kingsbridgde trilogie van Ken Follet net uit is en ik even alles wil herlezen). Mijn moeder kwam net keeltabletten, paracetamol en zakdoekjes brengen, de man bracht koffie en hopelijk vergeet hij me tussen de middag niet te voeren.

Maar goed, de zon schijnt en dat zie ik vanuit mijn slaapkamerraam. Ik ben vooral dankbaar. Want nog niet zo lang geleden voelde ik me elke dag zoals nu. In de beginjaren van de ME voelde ik me elke ochtend bij het ontwaken alsof ik een zware griep te pakken had. Denk daar dan nog permanente hoofdpijn bij en een stem die het een paar jaar vrijwel niet deed en je begrijpt dat ik dankbaar ben dat die tijd achter me ligt. Ik ben nog niet waar ik wil zijn maar inmiddels is griep een gewone griep en dat is toch een enorme vooruitgang!

Zaterdag

Na het bezoek aan de dierenarts met Gerrie, had ik even een paar dagen nodig om bij te komen. Hem in de mand krijgen genereert enorm veel stress bij hem en daardoor ook bij mij en mijn lijf & brein reageren daarna alsof ik een marathon heb gelopen. Na bijna 10 jaar ziekzijn weet ik inmiddels wel hoe dat werkt en zorg ik dat ik in de dagen na zo iets een lege agenda heb en eten we makkelijk of uit de vriezer die voor dat soort momenten altijd wel gevuld is met eerder bereid eten.

Over een week gaan we met kat Moos naar de dierenarts. Maar dat is appeltje-eitje. Niet dat hij ervan geniet maar hij stapt wel altijd geheel blijmoedig de mand in. Dan barst het gejammer los in de auto maar dat is van korte duur en er is geen sprake van echt grote stress voor mens of dier. Ik verwacht geen vreemde dingen bij hem. Hij is wellicht wat te zwaar. Normaal valt hij in de zomer altijd flink af, maar dat is dit jaar niet gebeurd dus er is iets te veel Moos.

Man en kind waren deze week ziek. Ik heb kind zelfs ziek moeten melden op school. Dát gebeurt echt bijna nooit. Ik reageerde wat spastisch op het ziekzijn van het gezin want ik ben echt als de dood dat ze me aansteken. De ervaring leert dat als ik al in september of oktober een griep of ontsteking te pakken krijg, ik tot ver in februari blijf kwakkelen. Dat is me nu een paar jaar op rij gebeurd.

Dus eigenlijk wilde ik het huis verdelen in besmette zones en vrij toegankelijke zones en af en toe wat eten door deuren en luiken gooien. Maar ik ben ze toch maar normaal blijven voeden. Al heb ik wel een aanraakverbod ingesteld en krijs ik meerdere keren per dag dat ze hun handen moeten wassen en poets ik manisch deurkrukken.

Ik hoop dat iedereen op tijd herstelt want morgen hebben we een etentje. Ik maak een lunch klaar voor G. die ons zo enorm heeft geholpen met de keukenrenovatie. Hoewel wij meerdere malen hebben aangegeven hem gewoon te willen betalen, weigert hij dat aan te nemen. Hij wil ook geen cadeaus hebben. Toen ik uiteindelijk vroeg of hij het leuk vond hier een keer te komen eten met zijn vrouw, reageerde hij wél heel enthousiast. Dus jullie begrijpen dat ik me even culinair goed ga uitsloven.

Het is wel spannend, ik ken hem niet goed en zijn vrouw überhaupt niet. Dat is al een dingetje. En ik heb dus ook geen flauw idee wat ze wel of niet lekker vinden. Het enige wat ik wel weet is dat ze vegetarisch zijn. Dat is geen enkel probleem.
Ik heb een menu van allerlei verschillende hapjes bedacht waarvan ik hoop dat er voor iedereen wel iets bij zit wat lekker gevonden wordt. Denk aan een pompoenschoteltje, wat salades, gegrilde groenten, aardappelkoekjes, wat smeersels zoals humus en kruidenboter, een groentetaartje. Het merendeel kan ik in etappes voorbereiden. Gisteren heb ik bijvoorbeeld al de sauzen en smeersels gemaakt en een groente taartje met amandelmeel en vegetarisch gehakt. Ik vind zoiets heel leuk om te doen, blijer kun je me niet maken, dus ik vermaak me wel deze dagen. Ik heb deze dagen de rest van mijn dagprogramma erop aangepast, zodat ik niet mijn energie er helemaal door heen jaag.

Fijn weekend!

 

Zomerse groentestoof met maispannenkoekjes

Dan maar de keuken induiken als het weer niet mee werkt. Een heerlijke zomerse maaltijd waarbij ik de zon er maar bij denk.

Nodig (beetje uit de losse pols hoor):

Aubergine,  courgette, 2 knoflooktenen, ui, peper, zout, 1thl kaneelpoeder, 1 thl paprikapoeder, 2thl gedroogde munt (of verse als je hebt!),1/2 thl chilipoeder, snuf cayennepeper, 1 blikje tomatenpuree, 1 tomaat, olie om te bakken, evt verse kruiden als koriander of peterselie

Bereiding:

  • snij alle groenten in stukjes en snipper de knoflook en ui
  • bak de ui en de knoflook een paar minuten in een scheutje olie in de pan
  • doe de aubergineblokjes erbij én alle kruiden. Bak even op half hoog vuur, doe dan de tomatenpuree er bij en een scheutje water. Deksel op de pan, laat een kleine tien minuten pruttelen
  • voeg de courgette toe en laat weer een tijdje garen
  • maak af op smaak met peper en zout.
  • lekker met verse koriander, peterselie of munt en afgemaakt met pijnboompitten of geroosterd amandelschaafsel

Voor de pannenkoekjes heb je nodig (zo om en nabij): ca 200 gram maïsmeel, 200 ml sojamelk of amandelmelk ( of gewone, als je dat verdraagt), 2 eieren, peper, zout

  • mengen alles met een garde. Het moet zo dik zijn als normaal pannenkoekenbeslag. Dus voeg wat vocht toe als ’t te dik is.
  • verhit een beetje olie in een kleine koekenpan en bak de pannenkoekjes aan beide zijden goudbruin. Het zijn kleine pannenkoeken, denk aan formaat taco
  • Dit is bij mij voldoende voor 8 pannenkoekjes
  • klap ze dubbel en vul ze met de groente
  • dit kan natuurlijk ook met een klassieke tomatengehaktsaus. Ik eet geen vlees maar gebruik dan sojabrokken. Beetje sla en kaas erbij, mmmm
  • van pannenkoekjes die ik overhoud maak ik soms heerlijke tosti’s: in de pan, kaas erover, nog een pannenkoekje erover heen en kaas laten smelten. Dat wordt natuurlijk nog lekkerder als je de pannenkoeken even bestrijkt met knoflookolie en er ook wat gegrilde paprika bij doet

Dit gerecht is vegetarisch maar je kunt er natuurlijk heel makkelijk wat kip bij serveren of balletjes gehakt. Houd je het wel vegetarisch dan kun je er evt. wat kikkererwten aan toevoegen mocht je je zorgen maken om een acuut eiwittekort.

Op zoek naar Pippi: ook wanneer er weinig kan

Wat vooraf ging:
Op zoek naar Pippi, wat houdt dat in?  Meer spontaniteit, minder moeten. Meer doen waar ik blij van word en me minder druk maken om de consequenties van het uitgeven van energie die er niet is. Mezelf de juiste vragen stellen – waar heb ik zin in vandaag – en handelen naar het antwoord. Doen alsof elke dag een vakantiedag is. Als de zon schijnt alles uit mijn handen laten vallen en erin gaan zitten. Schijt hebben aan wat anderen van mij denken zolang ik mezelf maar in de spiegel aan kan kijken.

In april schreef ik dat ik in tijden van minder energie me erg focus op dat waar ik erg van geniet en wat ook lukt in ‘slechtere’ tijden. Lezen en bloggen dus. Ik heb redelijk voor ogen waar ik blij van word en mijn tijd is heel kostbaar. Niet omdat ik er te weinig van heb – eerder te veel – maar omdat de accu heel snel leeg is. Na jaren van frustraties omdat ik merkte dat ik het weinige dát ik had veel te makkelijk uitgaf aan anderen of aan activiteiten die moeten, heb ik inmiddels geleerd prioriteiten te stellen. Wil ik energie uitgeven aan boodschappen doen? Nee, dus wordt alles eens per week aan huis bezorgd. Heb ik puf om veel contacten live te onderhouden? Nee, dus heb ik een schifting gemaakt. Veel houd ik af. Deelnemen aan feesten en partijen? Nee, ook dat doe ik vrijwel niet, een enkel uitzondering daargelaten.

Dat geeft veel duidelijkheid en rust. Daardoor blijft er ruimte over voor wat voor mij belangrijk is. Natuurlijk klinkt het misschien wat verwend. Er zijn weinig mensen die alleen dat kunnen doen wat ze willen doen. Maar ik moet nu eenmaal enorm uitkijken. Spontaan over de schutting ouwehoeren met de buurvrouw kan er al voor zorgen dat het in de namiddag niet meer lukt om te koken.

De marges zijn nog wat nauwer geworden sinds er hier geklust wordt. Natuurlijk niet permanent maar het kwam er toch wel op neer dat sinds eind april bijna elk vrij moment van de man er hier werd geklust, dan wel gepraat over klussen. Want klussen is ook keuzes maken. En hoewel ik hem een verbod heb opgelegd om nog na 8 uur in de avond mij vragen te stellen als “zullen we deze tegels doen of deze” waar hij zich meestal aan houdt, komt het in de praktijk natuurlijk neer op heel veel onrust.

Dus bloggen werd het ook niet meer. En lezen lukte ook niet meer goed. Elk boek dat ik oppakte vond ik stom en langdradig. Totdat ik me realiseerde dat ik een hele slechte aandachtsspanne had. Geen minuut aandacht voor hetzelfde kunnen hebben wegens zwaar overprikkeld zijn.

Waar is Pippi dan, in tijden zoals nu, wanneer ik het gevoel heb dat er niets kan? Nog minder kan dan eerst. Ze is er toch wel merk ik.  De vraag ‘waar heb ik zin in vandaag’ helpt natuurlijk niet als het antwoord ‘rust’ is en ik continu zaag- en boorgeluiden hoor. Maar mezelf verplaatsen (letterlijk het huis uit), verwachtingen bijstellen, de boel nóg meer de boel laten,  helpt wel. Schijt hebben aan wat anderen van mij denken, zoals hier boven te lezen is, kan ook één op één worden vervangen door schijt hebben aan mezelf of liever gezegd de enorme verwachtingen die ik heb over hoe ik moet leven.

Dus haalden we zo vaak eten afgelopen maand dat ik het maar niet meer heb bijgehouden. Niet heel gezond, jammer dan. Ik denk dat mezelf forceren om zonder energie toch te koken uiteindelijk ook niet gezond is. En ik vertrok een paar keer naar mijn moeder op de klusdagen hier. Dan maar geen catering spelen voor de klussers, (wat ik de eerste paar keer wel deed) onder het motto “zoek het maar uit, ik probeer hier gewoon zo goed mogelijk doorheen te komen, hier is een pak koek, tot straks, bel maar als je geen herrie meer maakt en het water weer is aangesloten.”

Het geeft aan dat ik best veranderd ben. Ik kan makkelijker switchen. Als de omstandigheden veranderen, hoeft niet alles door te lopen. Het gaat om de insteek, de mentaliteit. Niet om wat ik doe of kan doen maar de manier waarop ik iets beleef. Iets is pas een feit als ik me daarnaar gedraag. En gedrag kan ik aanpassen. Die insteek geeft ruimte.

En de keuken? Nog een paar klussen te gaan. Nog één laatje, de frontjes moeten nog wat beter worden afgesteld, de afzuigkap wordt vandaag geleverd en binnenkort opgehangen en de tegels worden vervangen, zodra we erover uit zijn welke tegels we kiezen. Maar, we zijn al een heel eind. En tot die tijd blijft het hier gewoon nog steeds wat stiller dan jullie van mij gewend zijn.

Van dit
Naar dit. Het wordt al wat!

Vreemde valuta bestellen

S. gaat binnenkort naar Engeland met school. Een reis van 6 dagen naar Chester. Ze verblijven daar bij gastgezinnen. De reis is verplicht en niet zozeer een schoolreisje maar echt in het kader van het onderwijs. Al is het natuurlijk wel heel leuk! S. doet tweetalig gymnasium en gaat jaarlijks met de klas naar een Engelstalig land. Tot nu toe was dit Engeland maar over twee jaar gaan de kinderen bijvoorbeeld naar New York.

Ee geweldige ervaring die natuurlijk veel kosten met zich meebrengt. Wij betalen ca € 600 per jaar extra aan schoolgeld voor dit soort excursies en voor het tweetalige onderwijs.  Buiten een extra bijdrage voor het gymnasium en het ‘gewone’schoolgeld voor een klassenuitje en huur van het kluisje. Vooraf wisten we wat de kosten per jaar zouden zijn dus we zetten gewoon elke maand iets opzij.

Omdat hij al over iets minder dan 1,5 week vertrekt werd het wel tijd om geld te wisselen of bestellen. Hij kan daar natuurlijk ook pinnen maar ik vind het een prettig idee als hij in ieder geval iets cash op zak heeft. In het kader van ‘regel je eigen financiën’ vertelde ik hem dat hij daar zelf voor moest zorgen. Dat kan via internetbankieren. Binnen een minuut zei hij ‘mama, ik moet naar een grenswisselkantoor in Alkmaar, de RABO doet dit niet.’ Huh! Meteen de chat geopend en nagevraagd – bazig als ik ben nam ik meteen de regie over, tot zover ‘regel je eigen financiën’- en inderdaad de Rabobank levert geen vreemde valuta meer. De ING ook niet. Bij de ABN-AMRO  kun je vreemde valuta zelf bestellen en ophalen mits je minimaal voor €1000 bestelt. Thuis bezorgen doen ze ook, maar dan betaal je € 3,25 aankoopkosten en 15,28 bezorgkosten! Op een mee te nemen bedrag ter waarde van ca. €30 is dat natuurlijk waanzin.

Echt vreemd en ronduit belachelijk is dit. Het komt erop neer dat wij hier in Hoorn dus niet aan vreemde valuta kunnen komen. Ik weet dat het niet het centrum van de wereld is, maar toch. Natuurlijk kunnen we vooraf naar een GWK gaan in Alkmaar.  Vind ik wel een gedoe. Hij reist straks vanuit Hoorn met de bus naar de boot naar Engeland. Waarschijnlijk is er ook een GWK op het vertrekpunt van de boot maar de kinderen worden niet geacht de groep te verlaten. De bus wordt uitgeladen, ingeladen op de boot en klaar.

 

Het komt vast wel goed, op de boot kun je pinbetalingen doen en in Engeland kan hij geld pinnen,  maar toch. Klantvriendelijker zijn ze er niet op geworden, de banken.

De stille wereld: onderzoek audiologisch instituut

Eind april ging ik naar Alkmaar voor een audiologisch (gehoor)onderzoek. In januari deed ik een gehoortest in het ziekenhuis en werd doorgestuurd naar een audicien omdat ik erg doof ben. Die constateerde dat de doofheid zeer aanwezig is maar wel nog meer onderzocht moet worden. Doordat ik ME heb is er voorzichtigheid geboden, de kans op overprikkeling is erg groot. Zo maar inpluggen zal waarschijnlijk meer kwaad dan goed doen. In het verleden heb ik bovendien al eens een apparaat gehad en dat was geen succes, ik had continu ontstekingen en irritaties aan de gehoorgang. Omdat mijn gehoor het afgelopen jaar erg achteruit is gegaan, wilde ik het nu toch weer gaan proberen. Tussen mijn eerste apparaat en nu zit bijna 17 jaar en de techniek is enorm verbeterd.

Het audiologisch instituut had een wachtlijst maar eind april mocht ik dan komen. Een deel van het onderzoek was bekend, dat was gelijk aan het onderzoek in het ziekenhuis. Alleen nu werd er wel meer onderzocht en en vooral doorgevraagd. Op welke momenten ervaar ik problemen, in welke situaties, wat versta ik wel en niet. Ik verbaasde me over het geduld en de interesse waarmee ik werd benaderd. Na jaren van behandelaars ben ik wat gefrustreerd geraakt, maar zowel bij de audioloog als de audicien namen ze echt alle tijd voor me en werden mijn problemen met bijvoorbeeld overprikkeling niet weggelachen maar heel serieus genomen. Dat alleen al is een verademing.

Hoewel ik flink doof ben, hoor ik bepaalde geluiden heel goed. Mijn doofheid valt vooral in het gebied van spraak. Maar hoge en lage tonen komen heel hard binnen en doen soms bijna pijn aan mijn oren. Ik heb aan een kant flink last van tinnitus.

Wat ze nu deden was onder meer onderzoeken waar de acceptatiegrens (of liever gezegd: irritatiegrens) voor hoge en lage tonen ligt bij mij.  De eventuele versterking via een apparaatje zal daaronder moeten blijven. Ook is er rekening gehouden met het feit dat het vorige apparaat voor continu ontstekingen in het oor zorgde. Het apparaat zal van hypo-allergeen materiaal worden gemaakt en niet meer mijn hele gehoorgang afsluiten. Ik mag een resound apparaat uitproberen. Die heeft ook geluidtherapie, zoals ze dat noemen, oftewel ruisonderdrukking. Ik ben heel benieuwd.

Nu eerst weer naar de audicien. Die bestelt het toestel en helpt me op weg. Eind juni moet ik dan weer bij het audiologisch instituut langs om te kijken of de instellingen goed zijn en of ik er baat bij heb.

Qua kosten is het nog niet helemaal duidelijk. Dat is natuurlijk vooral afhankelijk van welk apparaat ik uiteindelijk krijg. Zou ik na uitproberen van apparaten ervan afzien, dan maak ik geen kosten. Dat is heel sympathiek, ik kan echt uitgebreid gaan testen of ik er wel baat bij heb. Omdat mijn doofheid ruimschoots binnen het te vergoeden gebied valt, wordt als ik tot aanschaf overga, 75 % van de kosten vergoed. Het apparaat dat ik ga uitproberen kent dan een eigen bijdrage van €595 per apparaatje (van wat ik zag op internet). Dat is best een heel bedrag. Omdat ik dat al zag aankomen, heb ik de afgelopen periode al wat geld opzij gezet.

Het duurt wel allemaal erg lang vind ik. Ik werd eind december vorig jaar verwezen naar de KNO-arts en nu is het inmiddels mei en ik heb nog niets. Zowel de audicien als de audioloog werkt met flinke wachttijden. En ik had wat pech. Toen ik eind april bij de audioloog langs was geweest, vertelden ze het recept voor de audicien per post te sturen. Dat kwam maar niet en na 2 weken wachten heb ik maar eens gebeld en bleek het dossier kwijt. Dat werd weer gevonden en nu heb ik het recept binnen en kan ik eind mei terecht bij de audicien. Dus ik moet mezelf even oefenen in geduld. Ik hoop echt dat het gaat lukken want er zijn heel wat misverstanden en irritaties momenteel door het feit dat ik zo slecht hoor. Voor mij vervelend maar ook zeker voor mijn huisgenoten.

Vegan before 6: Inspiratie

Wie hier vaak leest weet dat ik een gepassioneerd kokkie ben. Zo lang als ik me kan herinneren probeer ik lekker eten te bereiden. Beperkingen staan mij daar over het algemeen absoluut niet bij in de weg, dat is juist een uitdaging. Dus eet ik – al zeg ik het zelf – echt lekker ook al verdraag ik geen gluten en eet ik erg aangepast. Nu zo met de overgang naar voor een groot deel veganistisch/vegetarisch eten ben ik weer helemaal enthousiast geworden.

Voor een deel kan ik voortborduren op mijn eigen ervaring. Jaren van koken en uitproberen maakten dat ik vrij makkelijk recepten verzin. Ik volgde ooit ook een koksopleiding en werkte een paar jaar als kok. Dus ik kom een heel eind. Evengoed gaat er ook wel eens iets mis. De veganistische wraps die ik maakte op basis van zoete aardappel en tapiocameel zagen er geweldig uit maar waren echt gruwelijk smerig. Gelukkig zijn de wraps die ik een week later maakte op basis van kikkererwtenmeel en sorghummeel zalig (zie foto bovenaan).

taco met een ‘gehaktsaus’ op basis van sojabrokken

Nu ik meer veganistisch eet, probeer ik bestaande succesrecepten die we hier graag eten, om te bouwen naar een veganistische versie. Zo kan een bolognaisesaus met gehakt ook prima met walnoten als basis. En smaakte het sojagehakt in de taco’s heerlijk. Toch lees ik ook veel kookboeken en sites om tips en trics op te doen. Zo leerde ik van Mark Bittman tofu steviger te maken door het 1,5 uur in een oven op hele lage temperatuur in plakjes op een bakplaat te leggen. Het resultaat is tofu met een hele stevige bite en verrassend lekker. Je kunt het daarna gewoon kruiden en bakken.

Zo zijn er meer inspiratiebronnen. Welke boeken las ik en wat vond ik ervan? Dat lees je vandaag.

De Vegarevolutie van Lisa Steltenpool

 Om maar te beginnen met het meest inspirerende boek dat ik tot nu toe hierover las, De Vegerevolutie. Een geweldig en goed geschreven gids als je net als ik een omschakeling maakt naar (meer) veganistisch eten. Op een heel plezierige manier legt ze uit waarom veganistisch eten voor een revolutie zorgt op meerdere gebieden:
– het houdt je gezond en fit
– je redt met deze manier van eten een heleboel dieren van de dood
– het is goed voor de planeet en de toekomst van de mensheid

Dat klinkt best hoogdravend en zwaar maar ze overtuigt wel. Allereerst gaat Steltenpool in op de gezondheidsvoordelen van veganistisch eten, het biedt namelijk bescherming tegen de meeste welvaartsziekten. Ze legt uit wat je zou moeten eten, hoe je aan je eiwitten en de goede omega’s komt en hoe het zit met de verschillende vitaminen en mineralen. Haar voedselpiramide is heel eenvoudig en simpel en maakt dat je vrij makkelijk dagmenu’s voor jezelf kunt samenstellen.
De stukken over de redenen om geen dierlijke producten te eten vanuit het oogpunt van dierenwelzijn zijn zeker niet altijd even makkelijk te lezen, de gruweldetails vliegen je om de oren. Maar het is wel helder.  Net als het deel over de vervuilende aspecten van de dolgedraaide vee-industrie. Vlees eten is niet efficiënt, alleen al daarom zou het beter zijn over te stappen op een zoveel mogelijk plantaardig dieet. We eten de koe en het fokken, voeden en slachten van die koe kost meer voedsel, energie en water dan wanneer je direct het plantaardige voedsel zou eten dat de koe naar binnen werkt (p. 72). En dan is er nog het mestprobleem, de boskap, de temperatuurstijgingen waar we mee te maken hebben.

Wie veganistisch gaat eten komt onderweg obstakels eten. Omstandigheden die niet ideaal zijn, vervelende opmerkingen van mensen uit je omgeving, wat je moet doen als je uit eten gaat, hoe het zit met de rest buiten het eten, zoals kleding en schoenen. Ze geeft tips voor alle situaties. In alle gevallen is ze mild en zacht. Ondanks de overtuigende feiten van de voordelen van veganistisch eten geeft ze aan dat je geen zieltjes gaat winnen door die feiten tijdens de familiereünie over tafel te strooien als de rest net zijn biefstuk naar binnen werkt. Ze gelooft meer in de tactiek van verleiden (met lekker eten) en uitleggen als iemand iets vraagt. En mensen niet veroordelen als ze wel vlees eten maar aanmoedigen als ze proberen te minderen.

Ook als beginnend veganist die soms toch nog iets dierlijks naar binnen werkt (soms wellicht onder sociale druk) ben je volgens haar goed bezig. Zoals ze zegt: beter soms inconsequent terwijl je zo ethisch mogelijk probeert te leven dan consequent onethisch omdat de moed je bij voorbaat al in de schoenen zakt.

chocolade-bananenpops met kokos, naar recept van Lisa Steltenpool

Het theoriedeel van het boek wordt gevolgd door 50 recepten. Haar kookstijl spreekt me enorm aan. De recepten zijn super eenvoudig te maken, de meeste met maar een paar ingrediënten, daar houd ik van. Ik probeerde al diverse gerechten uit, waaronder salades en soepjes en een overheerlijke versnapering die ik binnen een half uur klaar had toen ik besefte dat het Pasen was en ik niets maar dan ook echt helemaal niets lekkers in huis had.

Kortom: aanrader!

Het VBK (Vegan Before 6) kookboek – Mark Bittman
Mark Bittman ken ik van De Dikke Vegetariër, een enorm standaardwerk over vegetarisch eten. Hij is tevens de bedenker van Vegan Before 6 en schreef het VB6 kookboek. Een behoorlijk groot boek dat voor de mij onbegrijpelijke lage prijs van €9,95 bij bol te koop is. In het kleine theoretische deel legt Bittman uit wat de principes van Vegan Before 6 zijn. Voor de avondmaaltijd eet je niets dierlijks, daarna eet je wat je wilt. Er zijn wel wat richtlijnen, voedsel wordt onderverdeeld in drie categorieën: onbeperkte ingrediënten (denk aan groenten en fruit), flexibele ingrediënten (noten, granen, peulvruchten, aardappelen, knollen, sapjes, pasta, vetten en olie) en ‘de lekkere voorraadkast’ (zuivel, eieren, vis, vlees, kip, junkfood, witte pasta’s,alcohol chocola).

De insteek van culinair journalist Bittman om voor een deel veganistisch te eten was vooral zijn gezondheid. Hij moest afvallen, zijn cholesterol was te hoog en hij zat in een pre diabetische fase. Zijn eetpatroon moest echt worden omgegooid.  Dat merk je ook aan de keuzes die hij maakt in het boek, de tips die hij geeft en door de voorbeeldmenu’s die hij laat zien. Het milieu en dierenwelzijn worden wel genoemd maar komt in dit boek niet uitgebreid aan de orde. Dat geeft niet, de recepten maken dat meer dan goed. Ook de kookstijl van Bittman spreekt mij aan. Wel worden er vaak ingrediënten genoemd die ik niet zo makkelijk kan krijgen of niet ken, terwijl ik toch best veel kookervaring heb.

Hij geeft veel tips om dingen aan te passen of te vervangen, dus hoe je bijvoorbeeld een zuivelvrije mayonaise maakt en ook hoe je één en ander kunt organiseren. Want de basis van veganistisch eten is toch wel heel veel groenten en peulvruchten naar binnen werken. Hij geeft tips hoe je dat zo efficiënt mogelijk kunt aanpakken zonder dagelijks uren in de keuken te staan, namelijk door bijvoorbeeld een keer in de paar dagen quinoa af te koken of rijst of peulvruchten. Als je zorgt dat je ook altijd gesneden groenten hebt klaarliggen in de koelkast dan is een gezonde lunchsalade echt weinig werk.

Mooi boek!

Veganistisch koken. Vervangers van vlees, vis, zuivelproducten, gluten, honing en dierlijke vetten – Celine Steen en Joni Marie Newman
Klein en compact kookboek dat uitlegt hoe je elk denkbaar recept kunt veganiseren. Het bevat meer dan 200 recepten. Ik vond het wel een inspirerend boek maar ook erg rommelig. De insteek van de afzonderlijke hoofdstukken is hoe je iets kunt vervangen, bijvoorbeeld zuivel of eieren of gluten. Heel leerzaam. Maar door de rommelige opzet is het soms erg moeilijk om later nog eens een recept terug te zoeken en het register werkt daarbij helaas niet echt mee door de indeling. Ook vond ik de recepten soms wat ingewikkeld in de zin van veel ingrediënten of moet je iets gebruiken wat je eerder moest klaarmaken.

Bijvoorbeeld dit recept:

Voordat je eerst zuivelvrije cheddar, mozzarella, boter, roomkaas en zure room hebt gekocht dan wel zelf in elkaar hebt gedraaid ben je wel even verder. Bovendien als je dat zelf maakt, blijf je met een enorme hoeveelheid veganistische zuivel over. Het vergt best wat planning om te zorgen dat je niet eten gaat weg gooien als je veel uit dit boek kookt. Maar, als tijdverdrijf en manier om wat ideetjes op te doen is het heel geschikt.

Nou dit waren de eerste drie boeken. Ik heb nog een hele grote stapel liggen maar dat is dan voor een volgende keer!

Vegan Before 6: Wat eet ik?

Drie weken onderweg sinds ik begon met Vegan Befor 6! Wat ik dan eet, vroeg iemand mij laatst, nu ik vaker plantaardig eet. Nou lekker en gevarieerd, dat in ieder geval! Kijk je mee wat ik at de afgelopen dagen? Bij sommige gerechten staat een link naar mijn kookblog, ik heb heel wat recepten uitgewerkt de laatste tijd. Misschien weet ik je te inspireren!

Maandag
Ontbijt – teffmeelpap met hennepzaad
Lunch: wortel-kerriesoep met linzen, 1 broodje hummus met geraspte wortel, 1 broodje rucolaspread.
Avondeten: mie met geroerbakte groenten en tempehblokjes
Tussendoor: 1 beker sojamelk, grote bak fruit, 2 quinoacrackers met tahin en appelstroop

Dinsdag
Ontbijt – Havermoutpap met hennepzaad
Lunch – salade met een broodje hummus
Avondeten – Asperges met gerookte zalm, gebakken aardappelen en salade
Tussendoor: 1 beker sojamelk, fruit, 1 broodje appelstroop en 1 handje walnoten

 

Woensdag
Ontbijt – broodjes pindakaas en appelstroop
Lunch – 2 broodjes tahin met avocado
Avondeten – risotto met eekhoorntjesbrood en courgette, linzenballetjes en salade
tussendoor:  handje pecannoten, 1 beker sojamelk, smoothie

 

Donderdag
Ontbijt – 1 broodje appelstroop, 1 beker sojamelk
Lunch – zilvervliesrijst met courgette, paprika, champignons, pistachenootjes en tempeh
Avondeten – Glutenvrije pasta (op basis van rijstmeel) met spinazie, sojaroom, paprika’s en gebakken tofu (voor de mannen vis)
Tussendoor – 1 beker sojamelk, fruit, handje noten

Vandaag in de planning
Ontbijt – quinoa-ontbijtje met appel
Lunch –  courgette-mosterdsoep met munh dalh linzen (recept volgt binnenkort op mijn kookblog), broodje hummus
Avondeten – paleonaanbrood met tempeh-saté en een salade met gegrilde paprika (de mannen eten in plaats van de tempeh een restje kipsaté)

Zoals jullie zien at ik een keer vis deze week. De rest van de tijd waren de avondmaaltijden voor mij vegetarisch of plantaardig.  Soms eet ik nog wel wat yoghurt en ik heb de afgelopen weken een paar keer een eitje gegeten, waaronder een kaasomelet. Ik eet meer plantaardig dan ik vooraf had gedacht. Dat gaat prima. Ik mis eigenlijk weinig, buiten de kaas, daar heb ik echt wel moeite mee.

Zoals ik hier eerder vertelde, vul ik momenteel dagelijks de Eetmeter van het Voedingscentrum in om te kijken of ik voldoende naar binnen krijg.  Volgens de Eetmeter is 50 gram eiwitten per dag ruim voldoende voor een vrouw van mijn lengte en gewicht. Een stuk kipfilet van 100 gram bevat bijvoorbeeld 30 gram eiwit. Maar, je haalt de eiwitten natuurlijk niet alleen uit kip/vlees/vis.

Als je volledig plantaardig eet, heb je iets meer eiwitten nodig. Dat komt omdat dierlijk voedsel alle essentiële eiwitten bevat die we nodig hebben, de zogenaamde hoogwaardige eiwitten. Plantaardig voedsel heeft dat niet, dat heeft een lagere biologische waarde, zoals ze dat noemen. Je moet in geval van een plantaardig dieet meer combineren – denk aan zilvervliesrijst met linzen – om aan de benodigde eiwitten te komen die volwaardig zijn. Een vrouw van mijn lengte en gewicht heeft ca. 70 tot 80 gram eiwitten nodig. Dat is nog flink dooreten! Omdat ik (nog) niet geheel plantaardig eet, zal mijn daadwerkelijke behoefte iets lager liggen, denk ik.

Voedingsdeskundige Lisa Steltenpool is gespecialiseerd in plantaardige voeding. Ik heb ontzettend veel geleerd van haar boek De Vegarevolutie. Dat is absoluut een aanrader als je overweegt (meer) veganistisch te gaan eten. Prettig van toon en heel informatief zonder prekerig te zijn, bomvol tips en recepten. Zij beveelt op dagbasis het volgende aan:

-2 liter vocht
-400 gram fruit & 400 gram groente
-200 gram bereide granen of 6 sneetjes brood
-50 gram noten, zaden en avocado

Met dat in het achterhoofd is het redelijk makkelijk dagmenu’s samen te stellen. Ik heb afgekookte linzen en kikkererwten in de koelkast liggen, meestal wel een bak afgekookte rijst of quinoa en ook gesneden rauwkost en groenten. Wel is het zo dat ik flink moet dooreten als ik alles van bovenstaand lijstje moet eten. Ik heb een inactieve leefstijl door de ME en ik krijg dat gewoon echt niet op. Ik eet dus iets minder  – ik kom gemiddeld op zo’n 1700 calorieën per dag uit – maar let wel erg op de eiwitten en voeg gewoon hier en daar bijvoorbeeld wat hennepzaad of edelgistvlokken toe. In de eetmeter zie ik dat ik vrijwel alles naar binnen krijg wat ik nodig heb. Aandachtspunten voor mij zijn IJzer en vitamine A.

Eet ik nu heel anders? Ik at al veel vegetarisch, maar ja, dit is toch wel anders. Ik eet meer peulvruchten, tofu en tempeh. Normaal at ik hooguit eens per week wat tempeh. Als we vegetarisch aten was dat de rest van de tijd een eitje of iets met kaas. Ik eet nu dagelijks hennepzaad en edelgistvlokken. Met beiden was ik al bekend maar ik gebruikte het zelden. Ik eet meer noten. Dat gaat wat moeizaam door de slotjesbeugel maar het lukt. En ik gebruik sojamelk, iets wat ik eerder niet deed.

Voor komende week staat in de planning: sojabrokken! Echt een naam waar je van gruwelt, niet uitnodigend en met een  ‘getverderrie wat moet je er mee!’-associatie van heb ik jou daar. Maar hé, wedden dat ik er iets lekkers mee kan maken!

Volgende week plaats ik een review van de veganistische kookboeken die ik tot nu toe las en die me wat op weg hebben geholpen.

Op zoek naar Pippi: keuzes maken

989be-blijOp zoek naar Pippi, wat houdt dat in?  Meer spontaniteit, minder moeten. Meer doen waar ik blij van word en me minder druk maken om de consequenties van het uitgeven van energie die er niet is. Mezelf de juiste vragen stellen en handelen naar het antwoord. Doen alsof elke dag een vakantiedag is. Als de zon schijnt alles uit mijn handen laten vallen en erin gaan zitten. Schijt hebben aan wat anderen van mij denken zolang ik mezelf maar in de spiegel aan kan kijken.

Zoals ik eerder schreef heeft de vraag ‘waar heb ik zin in vandaag’ veel ruimte opgeleverd. Ik word me meer bewust van behoeften die soms wel, soms niet ingevuld kunnen worden. Vaak is er in een aangepaste vorm toch veel mogelijk dan. Ik had de afgelopen weken zelfs weer wat afspraken met vriendinnen. Op dagen dat dit niet lukt is er Netflix, veel te lezen en app ik met vriendinnen en dat is ook fijn.

Het antwoord op de vraag ‘Waar heb ik zin in?’ hoeft niet altijd te betekenen dat ik in contact met anderen iets doe of dat ik een activiteit buitenshuis plan. De energie is nog beperkt en dus gebeurt het meeste toch hier in huis. De laatste maand heb ik vooral heel veel gelezen en geschreven.  Dat zijn toch de activiteiten waar ik het meest blij van word. De overstap van Blogger naar WordPress betekende een enorme boost voor mijn inspiratie en daar geniet ik van.

Doordat ik nu door de B12 injecties over meer energie beschik, kan ik ook weer vaker naar de bibliotheek gaan om boeken te halen. Zodoende ben ik minder afhankelijk van wat ik op mijn e-reader heb staan of wat er als e-boek beschikbaar is bij de bibliotheek. Sinds jaar en dag houd ik lijstjes bij van boeken die ik graag wil lezen (die lijst is wat onhanteerbaar geworden door Ogma). Veel van die boeken zijn helaas niet als e-boek beschikbaar bij de bieb en ik kan natuurlijk niet alles kopen. Maar de gewone bieb heeft bijna alles en zo niet dan kan ik het aanvragen bij een andere vestiging.

Tegenwoordig kijk ik snel even op mijn verlanglijstje voor ik naar de huisarts ga voor de B12-injectie. Zo zie ik wat er op de plank staat bij de bibliotheek. Na die prik in mijn kont twee keer in de week om 8.50 in de ochtend, fiets ik door naar de bieb, loop daar stipt om 9 uur naar binnen als de deuren opengaan, pluk de boeken van de plank die ik heb uitgezocht en om 9.10 ben ik weer thuis. Dát is nog eens een efficiënte prikkelarme actie waar ik blij van word ;-).

Meer Pippi betekent ook weer meer koken. En dan vooral nieuwe recepten uitproberen. Nieuwe smaken, combi’s, recepten, dit uitwerken en erover schrijven. Ik publiceerde na een jaar stilte deze maand ineens weer recepten op mijn kookblog en genoot.

Een blogvriendin vroeg mij of het wellicht beter met mij gaat door de Pippi-acties.  Dat weet ik niet. Ik denk niet dat het zo is dat ik de huidige energie-opleving daaraan te danken heb. Die wordt veroorzaakt door het effect van de B-12 en het mooiere weer. Maar, het versterkt elkaar wel. Dingen doen waar je blij van wordt, geeft óók energie, al is dat een andere energie. Ik voel me mentaal heel erg goed momenteel en daar geniet ik van.

Het maakt ook dat ik me steeds meer kan voorstellen deze zomer wél mee te gaan op vakantie met de mannen. Duimen jullie voor me? Zodat ik van onderstaand uitzicht kan genieten?