Het regent buiten, het huis is leeg, de puber is vandaag voor het eerst weer naar school, de man is aan het werk en ik zit op de bank. Hé, we zijn weer overgegaan op standje normaal. ;-).
Hoewel ik wel genoot van de vrije dagen vind ik het ook altijd een opluchting als het normale leven weer begint en er weer meer ritme in de dagen zit. Het is natuurlijk niet meer zo met een puber dat ik er continu achteraan moet lopen voor verzorging, maar ik vind het wel altijd weer fijn als het huis door de weeks een paar dagen achter elkaar overdag leeg is. Dat is mijn bijkom- en oplaadtijd als het ware. Ik kan me voorstellen dat dit voor veel van jullie ook geldt, daar sta ik vast niet alleen in.
Wat staat er op de agenda deze week. Donderdag komt er een vriendin even langs, ik ga twee keer de deur uit voor het B12 prikken (de eerste net gekregen). En tot slot gaan we met Gerrie vrijdag naar de dierenarts voor de enting. Een paar maanden te laat omdat ik hem probeerde te trainen om zelf in de reismand te stappen. Die training is bij Dibbes een doorslaand succes. Inmiddels ben ik zo ver dat Dibbes er in gaat wanneer ik dat vraag, het goed vindt dat het deksel dicht zit en dat ik een paar meter door de huiskamer loop met mand en al. Hij vindt het prachtig en als een kat zou kunnen stralen zou ik zeggen dat hij dat doet. Hij houdt van kunstjes doen en wordt natuurlijk rijkelijk beloond. Eten is de beste motivatie voor een ex-zwerfkat die honger heeft geleden in het verleden. Althans, zo werkt het bij Dibbes.
Maar Gerrie is dus een ander verhaal. Na drie maanden oefenen heb ik hem wel zover dat hij soms in de mand stapt maar net zo vaak ook niet. Het oefenen is eigenlijk alleen succesvol als het huis verder leeg is. Dat is best moeilijk met vier katten. Want zodra de de rest hoort dat ik het lekkers pak komt iedereen aanstormen. Ze herkennen het geluid van de lade waar het uit komt en het geknisper van het zakje, hoe zacht ik ook probeer te doen. Dibbes is totaal gefixeerd op zijn lekkers en doet zijn kunstje, maar Gerrie laat zich enorm afleiden als er andere katten in de buurt zijn. Dat schiet dus niet echt op. Dus stap ik over over plan B. Ik ga door met oefenen maar voeg ook een licht kalmerend middel toe.
In het verleden gebruikte ik vetranquil. Dat kalmeert niet maar is een spierverslapper en een vrij heftig middel. Toen was dat de enige optie, zie anders maar eens een achterdochtige zwerfkat in een reismand te krijgen. Daarna ben ik tijdens stressmomenten overgestapt op zylkène. Dat is veel milder en kan langdurig gebruikt worden. Dibbes reageert daar goed op maar Gerrie niet. Ik merk geen verschil in gedrag, hij is net zo nerveus als anders. Dus heb ik nu iets anders besteld, relax compositum. Een middel dat kortdurend gebruikt kan worden. Ik ben benieuwd. In het verleden heb ik ook andere middelen geprobeerd, bijvoorbeeld Feliway. Dat hielp hier vooral om de spanning tussen de vier katten weg te halen. In het begin was er erg veel onrust door de komst van de zwervers. Maar Feliway helpt hier niet bij dierenartsbezoek helaas. Daarnaast gaf ik ook bach rescue remedie, had totaal geen effect. Een laatste optie die ik nog wil proberen als de relax compositum niet werkt is CBD-olie, Dat is ook verkrijgbaar in doseringen voor katten.
Natuurlijk kan ik de dierenarts aan huis laten komen. Dat hebben we in het verleden geprobeerd maar dat was geen succes. Ze herkennen de dierenarts (ik denk aan de geur) en gaan er meteen vandoor. Ook denk ik dat het fijn is om thuis thuis te laten zijn en niet een plek waar ze ineens gegrepen worden en dan geprikt. Ik vind het belangrijk dat mijn katten die door hun verleden geen optimaal werkend immuunsysteem hebben, geënt worden en ook jaarlijks even worden bekeken door een arts. Ik las gisteren nog dat er nu weer ergens een uitbraak van kattenziekte is (ik dacht omgeving Den Bosch) en dat die veel slachtoffers maakt omdat veel katteneigenaren hun katten niet laten enten. Hopen dus dat het vrijdag allemaal lukt.
En hoe zit het met mijn eigen hysterische buien/overgangsperikelen? Ik slik nu op aanraden van het Rijke Wijf sinds een week rode klaver capsules. Ik had haar gevraagd per mail wat zij slikte maar ze schreef er toevallig de dag erna ook een post over. Toeval of niet, ik heb de afgelopen week geen krijspartijen gehad of andere momenten dat ik de huisgenoten in vieren wilde hakken of meegeven aan vreemden. Ook heb ik me niet zo misdragen de afgelopen dat ze een ander huisje voor me gaan zoeken. Dus dat is hoopgevend.
Fijne dag allemaal!
Nu ik weer mijn normale dagroutines oppak zit ik ook weer beter in mijn vel. Ik ben nog niet helemaal uit het zwarte gat geklommen maar wel een heel eind. Al wordt een deel ook zeker veroorzaakt door hormonen en de overgang. Ik heb wel wat ‘anger issues’ momenteel om het maar netjes te zeggen en kijk soms met verbazing naar de heks die in mij schuilt. Nou ja, waait ook wel weer over tot die tijd moeten de mannen maar een helm op doen en vaak tot 10 tellen ;-).
Op kattengebied kan ik melden dat de kat-in-de-mandtraining met Dibbes een enorm succes is en met Gerrie gaat ’t zo zo. Die wil niet echt. Maar Dibbes wel en gisteren bereikte ik een nieuwe mijlpaal. Na het oefenen met in de reismand springen en het oké vinden dat het deksel dichtgaat, was hij gisteren zover dat ik de reismand met hem erin even kon optillen, zonder dat hij in paniek raakte. Natuurlijk heb ik hem daarna weer uitbundig geprezen.
Buiten dat zijn er flinke leesplannen. Ik heb nog een stapel boeken door te werken van de bieb. En daarna wil ik twee boeken herlezen zodat ik helemaal weer in het verhaal zit als ‘Het eeuwige vuur’ van Ken Follet verschijnt. Ken Follet is één van mijn favoriete auteurs (althans, ik houd van zijn historische romans, zijn spionageromans vind ik niet leuk) en ‘Pilaren van de aarde’ is het eerste boek dat ik van hem las, over meesterbouwer Tom die de kathedraal van Kingsbridge gaat bouwen (dit boek is ook bekend onder de naam ‘De kathedraal’) ‘Brug naar de hemel’ is deel 2 uit deze reeks maar wel zelfstandig te lezen. En binnenkort verschijnt dus een deel 3. Een andere reeks die zeer aan te raden is van Ken Follet is de Century trilogie.
Min of Meer 