Vakantie

De mannen zijn de komende 2 weken vrij van school en van werk. Dus neem ik ook vrij. Ik neem vakantie van alles wat moet en wat hoort en ga 14 dagen lang eens goed genieten van niets doen, geen lunches die in de vroege ochtend moeten worden klaargemaakt, geen ruzies met de verzekeraar die meent dat S. en ik niet voldoende zijn verzekerd voor een beugel en nu declaraties afwijzen en eigenhandig ineens polissen met niet kloppende gegevens naar ons mailen, lekker uitslapen en bijkomen.

Ik doe nooit zo veel, daar train ik mezelf al jaren in – en dat is best een pijnlijke training en harde les geweest – maar toch zit het dagelijks leven vol met moet-dingen en die gooi ik de komende tijd allemaal overboord. Ik neem mezelf voor om me het op alle fronten makkelijker te maken en elke stem te snoeren die in mijn brein brult dat ik eigenlijk elke dag moet mediteren, wandelen, beter paleo eten, nee 3 keer daags warm eten, nee: meer smoothies of toch gewoon een vastenkuur?

Nog een keer over de skeelertocht en de opbrengst

Al een paar keer schreef ik over de skeelertocht die S. reed voor het goede doel: de bouw van een school in Nigeria. Dit was onderdeel van een project van de school  van S. waarbij alle brugklassers werden aangemoedigd zelf een actie te verzinnen om geld in te zamelen. S. werd gesponsord door familie én door 32 lezers van Min of Meer.

Deze week werd bekend gemaakt dat de actie in totaal €11.535,43 heeft opgeleverd. Een geweldig resultaat! Ook werd er bekend gemaakt welke leerling het meeste geld had weten in te zamelen. Dat was……

Met een opbrengst van €335,50 heeft hij het meeste weten in te zamelen en kwam hij thuis met een grote zak snoep en een giga milkareep, iets waar hij wel raad mee wist. Nogmaals hartelijk dank aan alle donateurs die hem daarbij hielpen.

Fijn weekend allemaal!

Vuilnisbak

Mijn vuilnisbak is oud, heel oud. Ik sleep hem al bijna 30 jaar met mee mee. Maar ook vóór mij had hij een eigen leven, zo oud is hij immers. De vuilnisbak kwam in mijn leven toen ik het huis uitging. Ik ging op 2 piepkleine kamertjes wonen, 4-hoog achter in Amsterdam. De wereld lag aan mijn voeten en de vuilnisbak stond op het dak. Daar stond hij te wachten, op mij. Ik maakte hem schoon en nam hem in gebruik. Toen ik een andere kamer kreeg, eentje met wel 1 vierkante meter meer ruimte, nam ik de bak mee. Geen denken aan dat ik hem achterliet.

En zo sleepte ik de vuilnisbak mee. Van de Schinkelkade naar de Kanaalstraat, naar de Molenbeekstraat, even Amsterdam uit naar Wormerveer, toen weer terug naar Amsterdam, de Paleisstraat, de Czaar Peterstraat, de Marnixkade, de Egelantiersgracht, de Palmstraat, de Jan Lievenstraat en dan Amsterdam weer uit, richting Hoorn naar ons eerste adres daar en nu al weer 7 jaar op ons huidige adres.

De bak is net zo oud als ik en dat is één van de redenen dat ik hem zo leuk vind. Mijn geboortejaar staat op de deksel. En ik vind hem ook gewoon mooi, heel mooi. Een mooie robuuste bak met een verhaal voor dat ik hem kreeg. Voor mij stond hij bij anderen en nu staat hij te pronken in mijn keuken. Niet iedereen kan deze bak waarderen, ik heb wel eens opmerkingen gekregen waarom ik nou zo’n oude vuilnisbak in de keuken had staan. Ook had ik heel even een andere bak, zo’n moderne hoge smalle maar daar kwam ik snel van terug. Die vergissing maak ik niet meer. En deze bak gaat niet meer weg en verhuist gewoon met me mee tot het eind aan toe.


 Sleep jij ook al jaren iets mee van huis naar huis omdat je er aan gehecht bent (buiten je partner)?

Opbrengst Skeelertocht

Vorige week plaatste ik een verslag van de skeelertocht die S. deed, ten bate van de bouw van een school in Nigeria, een goed doel waar zijn middelbare school bij betrokken is. Vandaag levert hij het ingezamelde geld op school in.

De eindstand is € 323 335,50 (aangepast wegens nog een zojuist toegezegde donatie)! Bij elkaar gebracht door familie maar vooral door de lezers van dit blog. Helemaal geweldig dat zo veel lezers reageerden op onze oproep en S. is super blij. Allemaal nogmaals hartelijk dank voor de bijdragen!


Zaterdag

De castratie van Gerrie is al weer ruim twee weken geleden, maar voor mij leverde het een kleine scholkgolf van stress en slapeloosheid op, die nu pas begint te zakken. Ik was moe, heel erg moe. En als gevolg daarvan werd het een zooitje met al mijn geweldige voornemens op eetgebied. Niks geen energieherstelplan, althans niet volgens de voorschriften van het door mij gevolgde stappenplan. Mijn nood-energieherstelplan blijkt te bestaan uit chocola. En chocola. O ja, had ik al chocola genoemd? Dus at ik chocola. En bananen. Veel. Blijkbaar is dat nodig als de energievoorraad zeer beperkt is.

Gelukkig kan ik tegenwoordig makkelijk een plan loslaten of aanpassen. Je kunt ook wel zeggen dat ik een enorme draaikont ben met telkens wisselende plannen. Ik noem het gewoon flexibel. En het is niet eens dat ik zo slecht at de afgelopen 2 weken. Nog steeds veel warm eten, veel groenten en glutenvrij. Met tussendoor dus chocola.

Over naar Gerrie. Die is de hele castratie al vergeten. Hij ging er daags na de castratie vandoor om pas 24 uur later weer op te duiken maar sindsdien is hij beduidend rustiger en socialer naar mij toe. Daarvoor mocht ik hem ook wel aaien, maar ik moest altijd naar hem toe gaan. Nu komt hij ook naar mij toe, op zoek naar knuffels, geeft meer kopjes en begint ook steeds vaker tegen me te miauwen.

Ook is er meer toenadering tussen Dibbes en Gerrie. Meteen na de castratie zocht Dibbes meer contact met hem, snuffelde vaker aan hem en ze liggen nu regelmatig naast elkaar te slapen. Ik ben er nog niet helemaal over uit of dat betekent dat Dibbes echt geïnteresseerd is of dat zijn tactiek is dat je beter dicht bij de vijand kunt blijven, om altijd te weten wat die doet. Maar het is in ieder geval een stuk rustiger, geen gedoe meer met blazen.

Verder was het een heerlijke week. Ik hield me dus rustig maar dat was bepaald geen straf met het heerlijke weer. We konden zelfs al 2 keer buiten eten in de avond! Gisterochtend reden M. en ik naar de vuilstort met een volle auto. Allemaal zooi uit de tuin, zoals rieten stoelen die al 4 jaar als krabplank door de katten werden gebruikt en nu echt helemaal door waren. Daarna reden we door naar de kringloop waar M. een CD van Tracy Chapman en een bierglas scoorde en ik een witte linnen broek, dus we zijn weer helemaal voorzien van alles wat we nodig (denken te ) hebben. Nog wat laatste planten gekocht voor in de tuin en nu is de tuin helemaal opgeruimd en klaar voor een fijne lange lente en zomer.

Gerrie geniet van de zon
 of het écht gezellig is weet ik niet…

Als Gerrie op tafel springt, komt Dibbes er ook bij…

1e keer buiten eten!

Interessant doosje voor Dibbes

Tweede avondmaaltijd buiten deze week!
Hopelijk lekker maisbroodje, zit nu in de oven

En dan ga ik nu verder met het pizzadeeg. Voor de mannen een gewone pizza en voor mij een experiment met maismeel en sojameel, ben benieuwd!

Fijn weekend allemaal!

ps: dinsdag gaat S. het sponsorgeld op school inleveren. Zoals het er nu naar uitziet, is de opbrengst € 313, dat is echt een geweldig resultaat waarvoor hartelijk dank aan alle gulle bloglezers die een bijdrage deden!

De orthodontist

afb. van www

Ruim 2 weken geleden hadden S. en ik onze eerste afspraak bij de beugelboer, al mag ik dat niet zeggen van S. want dan begint hij te gillen.
Goed, de orthodontist dus. De eerste afspraak was vooral oriënterend. We leverden ingevulde vragenlijsten in, er werden foto’s gemaakt en de orthodontist had een gesprek met ons
waarbij hij ons ook even in de mond keek.

S. en ik hebben allebei een te kleine kaak. Dat betekent dat er kiezen moeten worden getrokken. Maar eerst gaan we gips happen en digitale foto’s maken. Dat doen we vanmiddag. Dan maakt hij een behandelplan en duurt het tot eind eind mei (duurt allemaal erg lang, het is daar nogal druk) voordat we dat kunnen komen bespreken.

Voorlopig gebeurt er nog even niets behalve gips happen. Maar goed, de eerste stap is gezet!


Skeelertocht voor het goede doel – verslag en foto’s

Vorige week plaatste ik hier een oproep omdat wij donateurs zochten. Op de school van S. is een project gestart om de bouw van een school in Nigeria te steunen en de leerlingen worden gestimuleerd om op een zelf bedachte wijze bij te dragen aan het inzamelen van geld. S. had bedacht dat hij vanuit ons huis in Hoorn naar Schellinkhout wilde skeeleren en hoopte sponsors zover te krijgen hem te steunen.

En dat gebeurde! Tot onze grote verbazing en enorme vreugde reageerden er veel meer mensen dan we hadden verwacht of durven hopen en binnen een week stond de teller op €300,-. Een geweldig resultaat!

Natuurlijk hielden we de weersvoorspelling goed in de gaten en vandaag is het zonnig en niet zo winderig, best belangrijk als het merendeel van de skeelertocht over de IJsselmeerdijk gaat. Dus vandaag was de dag! Een verslag in foto’s en een kaartje van de gereden route van 12,5 km in totaal.

De geskeelerde route vanuit ons huis naar iets voorbij Schellinkhout, dan door het dorp heen en uiteindelijk weer terug de dijk op. Terug in Hoorn plakte S. er nog een kleine verlenging aan vast omdat hij zich zorgen maakte of het wel 10 km was. Het ging namelijk zó goed. Thuisgekomen bleek dat hij zich niet druk had hoeven maken, hij heeft 12,5 km geskeelerd.

klaar voor vertrek

de wijk uit richting dijk skeeleren

op de dijk Hoorn uit

toch wel wind tegen!

Schellinkhout gehaald!

kleine pauze

en weer door, Schellinkhout voorbij

met de bocht naar links, Schellinkhout in

door Schellinkhout heen

en weer terug de dijk op richting Hoorn

nog lang niet moe

en daar is Hoorn al weer

S. gaat voor een verlenging, de Oosterpoort door

over de Draafsingel

langs het park bij ons achter
bijna thuis!
gehaald!

even bijkomen

Alle donateurs heel hartelijk bedankt voor de toezeggingen! Met jullie hulp kan S. een

mooie bijdrage leveren aan de bouw van de school in Nigeria!