ZwerfGerrit

Onze ZwerfGerrit maakt veel vorderingen (lezen jullie de subtiele toevoeging van het woordje ‘onze’?). Deze kat is behoorlijk slim, snapt snel de bedoeling van dingen en is van zichzelf vrij rustig.  Waar het met Dibbes een hels gedoe was om hem te benaderen (dat is echt veel moeilijker met een half blinde zieke kat) gaat het met Gerrit veel sneller. Ook is het zo dat ik veel heb geleerd van vorig jaar en nu beter weet hoe ik het moet aanpakken.

Deze week zagen we een verschuiving in gedrag. Vorige week waren er voorzichtig verkennende rondes in huis, deze week liep hij zelfs een keer naar boven! Ook is hij nu het merendeel van de dag in de tuin. Ook een verschuiving, in plaats van twee keer per dag eten komen halen, heeft hij zijn intrek in de tuin genomen en loopt hij regelmatig naar binnen.

Toen ik een keer stond te koken voelde ik een kat langs me heen strijken. Omdat ik dacht dat het Dibbes was, boog ik me naar voren om te aaien. Het bleek Gerrit te zijn die zich doodschrok en wegvloog. Maar hij wil dus contact, dat is mooi. Ik heb hem daarna een paar keer tijdens het eten voorzichtig over zijn rug gestreken met een afwasborstel. Beter die borstel aanvallen dan mijn hand. Daar reageerde hij wel op, maar hij haalde niet uit en at snel weer door. Dus weer een stap verder gegaan en hem voorzichtig geaaid op zijn rug. De eerste 2 dagen heel zacht, later met iets meer druk. Hij laat het gebeuren.

Tijd voor een kleedje in de keuken. Hij had het zó door en lag prinsheerlijk bij de open deur. Een logische volgende stap was de deur dicht doen toen hij binnen was. Ook dat laat hij gebeuren, hij raak niet in paniek maar verdwijnt dan wel na een minuut of 5 door het kattenluik naar buiten.

beetje eng nog (zonder flits gemaakt en dus wat wazig, maar hij is bang voor de flits)

En nu? Gewoon doorgaan. Ik ben in 2 weken tijd met deze kat verder gekomen dan in 3 maanden met Dibbes. Ik begin vertrouwen te krijgen dat het lukt om voor de winter Gerrit binnen te krijgen.

Dibbes moest afgelopen week naar de dierenarts, zoals ik een paar weken geleden al schreef. Dat is jammerlijk mislukt. Ik krijg hem niet de mand in. Ik had hem al een paar dagen voorbereid door lekkere hapjes in de reismand te leggen. Dat at hij graag op. Maar op het moment dat ik de deur dicht doe komen er ongekende krachten los in deze timide kat en het lukte me niet. Na een potje vrij worstelen besloot ik dat dit niet goed was voor de band tussen kat en mens en belde tante dierenarts op, die nu volgende week hier thuis langs komt. Het is zo en niet anders, hopen dat dit wel lukt.

ps op mijn kookblog mijn weekmenu:wat schaft de pot deze week?

ZwerfGerrit

ZwerfGerrit maakte deze week grote vorderingen. Na de verkennende rondes in het huis vorige week (als hij dacht dat niemand hem zag) rende hij een paar dagen geleden ineens keihard naar binnen toen ik riep voor het eten. Hij was zó enthousiast dat hij even zijn angsten vergat.
Sindsdien is hij weer voorbij een grens. Hij loopt vaak even naar binnen om brokjes te happen of zomaar even te kijken. Rond etenstijd zit hij klaar voor de start. Hij is een paar keer op ons afgelopen met zijn staart vrolijk in de lucht en er is nu een paar keer met de andere katten geneusd.  Mooie ontwikkelingen dus!
Gerrit

De gelijkenis tussen Dibbes (hier beneden) en Gerrit (hier boven) is wel erg curieus trouwens, wat vinden jullie er van? Misschien dat ze familie van elkaar zijn?

Dibbes

ZwerfGerrit

Deze week was heel bijzonder omdat de zwerfkat steeds meer ontspant en dat is zo leuk om te zien! Het lijkt soms of ik naar herhalingen van Dibbes van vorig jaar zit te kijken: rekken en strekken na het eten. In de zon liggen rollen, heel voorzichtig daarna om zich heen kijken. ‘Kan het wel, dat ik me zo laat gaan?’ En zo ontdekte hij dat alle katten het normaal vinden dat een kat zinloos heen en weer rolt, niemand vond het vreemd. En dan de grande finale van deze week: we zagen hem met zijn staart spelen. Hij is ook een paar keer het huis in gelopen voor een paar verkennende rondes. Dat was wel erg verontrustend voor Dibbes, dus dat moet langzaam worden opgepakt, zo leerde ZwerfGerrit die al buikschuivend weer naar buiten vertrok.

Inmiddels voeden we 4 katten in plaats van de 2 die we al jaren eten gaven, en dat is natuurlijk te merken in de boodschappenuitgaven. Ik heb het budget dus iets moeten aanpassen. Dat deed ik niet na de komst van Dibbes maar is nu met de komst van een vierde kattenmond wel noodzakelijk. Maar goed, we komen nog steeds redelijk uit en dat is het belangrijkste.

 

Kattenjournaal

ZwerfGerrit komt tegenwoordig alle dagen langs en wordt steeds minder schuw. Wel is hij een stuk pinniger in zijn angst. Waar Dibbes vroeger (en nog trouwens) hard wegrende als hij bang was, haalt deze kat uit. Ik heb de  eerste halen in ontvangst mogen nemen, waar hij dan wel weer oprecht van schrok. Hij miauwt tegenwoordig als hij me ziet en hij komt ook aanrennen als ik een klakkend geluid maak met mijn tong (moet ie wel in de buurt zijn natuurlijk), omdat hij inmiddels weet dat er dan eten wordt uitgedeeld.

ZwerfGerrit

Verwarrend is wel dat sinds een week nu ook een hele oude dove kater – die volgens mij al 2 jaar in geleende tijd leeft – brokjes komt stelen uit onze keuken. Het probleem met deze heer is dat hij je pas opmerkt als je pal achter hem staat, omdat hij je niet hoort roepen of aankomen. Waarop een paniekaanval en een half geforceerd kattenluik volgt.

Deze kat is geen zwerver en wat hij hier komt doen? Curieus detail is dat deze kater hoort bij het huis waar ZwerfGerrit onder de veranda slaapt. De heren kunnen niet met elkaar opschieten en dat is waarschijnlijk de reden waarom de adoptie daar niet echt opschiet. Waarom ze dan wel allebei hier naar toe komen? Blijkbaar houdt die oude de zwerver dan toch nauwlettend in de gaten en is het brokjes eten onderdeel van een ingewikkeld politiek spel.  Want leer mij katten kennen, de kamer is soms zo vol van gekwetste en beledigde kattenego’s dat ademhalen soms maar moeizaam gaat.

Inmiddels lopen er hier dus 7 katten (want ook de twee buurkatten zijn zeer opdringerig) regelmatig in dit huis rond, terwijl er maar 3 een permanente verblijfsvergunning hebben. Ik voel me soms net de rattenvanger van Hamelen.

Buiten de onrust vanwege ‘asielzoekers’ gaat het met het legale kattenvolk uitstekend. Dibbes en Smoes spelen veel met elkaar en tegenwoordig tref ik steeds vaker Dibbes op bed aan met Moos of Smoes, waarbij er heel nonchalant poot-kopcontact is en er hard wordt geknord. Een grote vooruitgang!

Volgende maand is Dibbes precies een jaar bij ons en moet hij weer zijn entingen krijgen, ik kreeg de oproep al per mail binnen. Dat wordt spannend, hoe reageert hij als we hem in de mand stoppen? De keren dát we tot nu toe met hem naar de dierenarts moesten, hebben we hem zwaar moeten verdoven. Zou hij nu meer vertrouwen hebben? Ik hoop het.

Tot zover, fijn weekend allemaal!