Zeg,
wat is het stil hier.
Ja, héél stil.
Want het is zo druk
in mijn hoofd.
Vooral
door de drukte
die ik zelf maak.
En dan mijn lijf,
nou, dat sloeg op slot.
Zo dus.
Dus zoek ik
de rust op.
Die is er wel,
ik moet mezelf
alleen af en toe
even uitzetten,
grote schreeuwlelijk
dat ik ben.
Praatpaal.
Druktemaker.
Breinonrustkweker.
Hou nou je mond maar!
Ja jij!
Dat kan jij wel.
Als jij nu
die klep dicht houdt
kan ik mezelf
eindelijk horen.
Dus.
Dag!
Tot later!
Doei!
Min of Meer 