Toen ik ziek werd nu bijna 10 jaar geleden, werd het hier in huis al snel een chaos. We zijn hier nooit schoonmaakwonders geweest maar toen gingen we van een huishouden met tweeverdieners die op hun vrije dagen door het huis vlogen en boodschappen haalden, ineens vrij drastisch over op een andere realiteit. Nu waren we ineens een bankligger en een werkende die op zijn vrije dagen alles moest doen in huis en met kind plus alles wat extra er bovenop kwam door mijn ziek zijn, zoals meegaan naar doktersbezoeken /onderzoeken en afspraken met de bedrijfsarts.

Met zoveel wat er gebeurde stond het huishouden op een heel laag pitje en alles is hier jarenlang ad hoc gedaan. Mijn moeder hielp waar ze kon. Ze kwam (en komt nog steeds) een keer in de week voor ons koken. Buiten dat deed ze de was en stofzuigde gemiddeld twee keer per week, haalde boodschappen, haalde boeken voor mij op uit de bieb en zorgde voor kind. Vriendin M. hielp met S. opvangen en naar school brengen&halen en we hadden een oppas aan huis die met hem kwam spelen.

Wij hebben er toen bewust voor gekozen om geen huishoudhulp in huis te halen. Ik ben heel snel overprikkeld en iemand die hier wekelijks over de vloer komt is meer dan ik aankan. Het is erg moeilijk mensen duidelijk te maken waar ik moe van word en niet iedereen begrijpt dat je ook moe kunt worden van contact met mensen.

Sinds een jaar of vier kan ik gelukkig wat meer en heb ik een deel van de taken die mijn moeder deed, weer naar me toe gehaald. Ik doe wat ik kan en wat er binnen mijn fysieke mogelijkheden ligt. En dat is best veel. Stofzuigen is een brug te ver maar rustig vegen lukt bijvoorbeeld wel.

Ik heb geleerd dat ik best veel voor elkaar krijg als ik het in een heel rustig tempo doe zonder veel kracht te gebruiken  en dat routines zorgen dat het hier redelijk opgeruimd is. Dat heeft wel een tijd geduurd voor ik zover was. Hoe vaak ben ik niet in de valkuil getrapt van beginnen met opruimen op een goede dag en ineens stond ik de ramen te lappen. Om tien minuten later weer in te storten en voor dagen naar bed te vertrekken. Ik verkeek me voortdurend op wat ik kon en ook op wat voor tijd een klus in beslag neemt en wat voor fysieke belasting ik aankan. Wat mij in het begin hielp was niet denken in een doel maar in een tijd. De timer zetten op 10 minuten, iets doen en als de timer ging stoppen, ongeacht of de vaatwasser leeg was of niet en die was helemaal opgehangen.

Zo leerde ik dat je best veel kunt doen als je klussen in stukken hakt en de grenzen respecteert die er zijn. Inmiddels heb ik een vast rondje dat ik vrijwel elke dag doe – denk aan aanrecht schoonmaken/opruimen, met lapje door het huis heen (op verschillende dagen verschillende ruimtes), vegen, wc schoonmaken – en af en toe doe ik een wat grotere klus, bijvoorbeeld de oven/koelkast schoonmaken, filters van de droger leegmaken.

Grotere klussen en extra activiteiten gebruik ik als ik ‘wisselgeld’ heb. Bijvoorbeeld op een dag dat ik niet hoef te koken, dan is er ruimte voor iets extra’s, zoals een koelkast schoonmaken. Maar natuurlijk gebruik ik die extra ruimte niet alleen voor huishoudelijke dingen. Mijn moeder kwam hier gisteren koken en dat betekent dat er op een redelijke dag energie over is voor iets anders en ging ik met kind naar de middagvoorstelling in de bioscoop.

Het fijne van deze routine is dat ik gerust een paar dagen kan overslaan. Komt vriendin I. langs voor een kop koffie? Dan doe ik verder niets en sla een dag over zonder dat ik dat merk. Zo is dat ook als ik een paar slechte dagen heb.

Wat nog steeds nodig is, is dat ik in de ochtend bedenk wat ik wil gaan doen op een dag. Ik schrijf het dus op. Zo maak ik inzichtelijk wat ik van plan ben. En nog steeds betekent dit dat ik zeker de helft meteen kan schrappen, omdat ik mezelf overschat. Maar door het op te schrijven zie ik dat en dat helpt me realistisch te zijn. Het helpt me ook te zien of de activiteiten die ik wil gaan doen te prikkelend zijn en ik er meer rustmomenten en ontprikkelmomenten moet inbouwen. Dat is vaak het geval als ik iets buitenhuis plan maar zeer zeker ook als ik iets doe als opruimen of zo. Dat ontaardt bij mij al snel in een uit de hand gelopen activiteit waar mijn geest volledig van doordraait en dat duurt meestal even voordat ik dit door heb omdat ik de adrenaline verwar met een energieaanval.

Dat opschrijven doe ik in Google Keep, op dit spoor gezet door Vlasje. Heel handig omdat je daar verschillende lijstjes in kunt maken. Ik heb daar dus daglijsten, weeklijsten, maandlijsten en weekmenu’s in gemaakt. En alle dagen maak ik een daglijst waarin ik wat dingen van de week- of maandlijst toevoeg indien dit van toepassing is.

Hoe pakken jullie je dagindeling aan?