Kistjes voor het goede doel
Het eerste kistje is bijna af. Nog een laag vernis er over en wat puntjes op de i…
Naar verwachting komt het eind mei in de verkoop, in totaal twee theekistjes en vier gewone kisten. Allen beschilderd met acrylverf en Posca’s.
De opbrengst gaat naar Open Medicine Foundation .
Houdt bij interesse deze pagina in de gaten
#kistjesvooromf
#MEAwareness #pwME
Brood bakken is best intensief. Zeker als je erg ziek bent en alles in etappes moet doen.
Met het broodje op de foto ben ik een paar dagen bezig geweest.
Eerst alle voorraadpotten met meel, zout en bindmiddel verzamelen. De dag erop de verschillende melen afwegen en mengen en in een afsluitbare pot wegzetten.
Vandaag water, plantaardige melk opgewarmd en gist toegevoegd. Vervolgens met de droge ingrediënten gemengd, laten rijzen en afgebakken.
Al die moeite voor een glutenvrij brood wat ik ook kan kopen! Waarom zoveel moeite doen?
Een reden is behoefte aan meukvrij eten. Zelfgebakken glutenvrij brood bevat geen meuk, in tegenstelling tot brood dat je koopt. Opvallend is dat ik na het eten van een snee van de glutenvrije bakker waar ik normaal koop, na een uur weer honger heb. Op mijn eigen brood teer ik uren.
Maar, belangrijker is het geluksgevoel dat ik van bakken krijg. De geur, het mengen, het aansnijden, het eten van het brood met het besef dat dit mijn eigen baksel is..
Ik vind bakken zelfs leuker dan tekenen, en dat zegt wel genoeg 😍
Samen met Vlaamse patiënten organisatie 12ME doe ik een leuk project.
De komende tijd ga ik de kistjes die jullie op de foto zien, beschilderen met poscastiften. Deze zullen via 12 ME worden verkocht (wat ik dan nog aankondig op het blog).
Het zijn twee kleinere theekisten en vier grotere gewone kisten. De maten zullen bij de verkoop worden doorgegeven
De opbrengst zal ten goede komen aan het OMF ( Open Medicine Foundation) dat biomedisch onderzoek doet naar de zeer invaliderende ziekte ME (in België ook wel CVS genoemd). Voor OMF hield ik in het verleden al inzamelingsacties.
Ik heb al wat ideeën voor ontwerpen op papier gezet en heb er ontzettend zin in om dit te gaan doen!
De kistjes zijn door Mischa inmiddels voorbereid, namelijk geschuurd en in de grondverf gezet. Dus de pret kan gaan beginnen!
Houd deze pagina in de gaten voor meer nieuws over de verkoop van deze kistjes.
Weer wat meer kunnen zorgt ervoor dat ik me over alles verwonder, alles mooi vindt of leuk om te doen.
Een kopje afwassen wordt een feest voor de zintuigen. Ik voel warm water, ik zie de schittering van het kopje, ik sop het in en dat geeft weer een andere sensatie. Dan het kopje afspoelen, afdrogen.
Elke handeling wordt met aandacht gedaan en is uitermate bevredigend om te doen.
Omdat ik het doe. Het zelf doe. Omdat het kan en lukt. Omdat het anders is dan in het donker plat liggen.
Omdat het betekent dat ik leef en ik me meer levend voel dan tijdens die onvrijwillige opsluiting in het donker waaruit ik vandaan kom.
Daaruit ontsnappen betekent dat gewone dagelijkse handelingen het toppunt van mooi, wonderlijk en bevredigend worden.
Martine
Afbeelding Pixabay
Ik mis mijn oude zelf
Die van “niet lullen maar aanpakken”
Die van impulsief ergens inspringen
Die van de vele dromen
Die van het vele lachen
Die van overdaad & overtreffende trap
Die vrouw is er nog wel
Maar wordt al jaren gegijzeld
door de zeer veeleisende ME
Als een Rupsje Nooitgenoeg
beukt de ME in op
Dagplanningen, dromen, verlangens, gemoed, hoop, relaties, vriendschap, inkomen, slaap, gezondheid, toekomst, lichaam en geest
Ik mis mezelf
Ik ben weliswaar nog aanwezig
Maar onbereikbaar voor mezelf
Martine 🍀
Afbeelding: @dear_chronic_pain
Vandaag doe ik even niets. Geen taakjes beneden afwerken, niet aankleden, geen koffie zetten.
Ik moet een beetje bijkomen van afgelopen week en van de muizenconsternatie. Ik heb gisteren alle keukenvoorraad die aangebroken was in potten gestopt, om te voorkomen dat deze, net als de 8 kilo kattenbrokken in de schuur, verdwijnt in muizenmagen.
Ook bakte ik gisteren een chocolade bananenbrood.
Best veel dus. Ik heb geen PEM maar ben wel wat leeggezogen. Het gevaar van meer kunnen doen is dat ik soms teveel dingen achter elkaar doe.
Opladen dus, blijven liggen, beetje haken, luisterboek luisteren en katten knuffelen.
Beneden wordt de huiskamer geschilderd door Mischa en Sem, dus des te meer een reden om boven te blijven.
Fijn weekend voor zover mogelijk.
Afbeelding: @chronicallycandidmemes
Te koop, wat tekeningen van de afgelopen maand, opbrengst gaat naar ME Centraal. Zo kunnen wij kosten dekken die wij maken. Deze kosten betalen we anders uit eigen zak.
ME Centraal publiceert grassroot, nieuws uit binnen- en buitenland, kunst en columns en vertalingen en besprekingen van wetenschappelijk onderzoek.
ME Centraal wordt gemaakt en instandgehouden door ME- patiënten en vrijwilligers met affiniteit met de situatie van ME-patiënten. Sinds twee jaar ben ik samen met twee anderen beheerder/moderator van dit platform en verzorg ik onder meer de columns.
Bij interesse, doe een bod via aanminofmeer@gmail.com
Drie jaar in bed liggen doet veel met een lijf en helaas niet veel positiefs. Mijn spieren zijn gewoon verdwenen! Waar bijvoorbeeld vroeger mijn kuitspieren zaten, zwabbert nu wat vel zielig heen en weer.
Nu ik meer heen en weer loop en beweeg. voel ik dat mijn spieren weer sterker worden. Ik had bijvoorbeeld in het begin heel veel moeite om van het toilet beneden op te staan, nu gaat dat al veel beter. Ik schep sinds 1,5 week dagelijks de kattenbak leeg en dat doe ik zittend op een laag voetenbankje. Vanuit die lage zit omhoog komen vergt veel kracht en traint mijn beenspieren. Af en toe als ik langs de trap loop, neem ik een trede, of twee. Zo train ik als vanzelf mijn spieren.
Mijn armspieren sterker maken gaat wat minder als vanzelf en ik heb nog veel moeite met dagelijkse handelingen als een theepot pakken of vullen. Ik heb nu een gewichtje van 1 kilo en daarmee ben ik begonnen te oefenen. Ik til het gewoon af en toe op en beweeg mijn arm wat heen en weer.
Ook doe ik nu af en toe oefeningen die ik afkijk van stoelyoga op Youtube. Bijvoorbeeld een beweging als mijn armen naar mijn onderbenen brengen drie keer herhalen. En dan een paar dagen later een andere beweging ook drie keer herhalen, bijvoorbeeld mijn linkerarm omhoog doen en dan stretchen naar links. Gewoon op mijn eigen tempo en niet volgens een schema, want daar ging het in het verleden altijd mis.
Ik heb geen plan en geen verwachtingen. Het is namelijk volstrekt onduidelijk en onzeker hoe ver ik kan komen en wat realistisch is. Ook is het afhankelijk van het blijven werken van mijn medicatie.
Voor nu merk ik dat mijn baseline opschuift. De ruimte die er zo ontstaat gebruik ik om me te richten op iets sterker worden.
Disclaimer: dit is geen oproep aan ME-patiënten om te gaan trainen. Zoals jullie weten kan bewegen en trainen volgens een vast schema, ME-patiënten zeer ernstig doen verslechteren. Naar je lichaam luisteren is dus het allerbelangrijkste, Als jij bedlegerig bent dan moet je niet zomaar gaan trainen. Ik slik nu een jaar Abilify en merk sinds 8 maanden verbetering. Ik ben dus al 8 maanden iets meer aan het bewegen. Pas sinds een maand doe ik dat wat bewuster met de oefeningen waar ik het hierboven over heb. Let dus alsjeblieft op je eigen grenzen en neem je eigen situatie als uitgangspunt.
Helaas werd ik wakker met een PEM. Mijn lijf doet verschrikkelijk pijn. Gisteren was een enerverende dag waarin muizen, katten en mensen achter elkaar aan renden 🙈. De oorzaak is dus duidelijk.
Dat we muizen hadden, vermoedden we al maar ze werden nu ook gevangen door onze bejaarde jagers.
Wie katten heeft weet dat ze heen en weer rennen met hun prooi, er mee spelen en zo voor veel onrust zorgen.
Ook leverde het feit dat de muizen in onze slaapkamer ONDER ONS BED werden gevangen nogal onrust op. Aangezien ik daar lag op het moment dat het gebeurde.
Ik ben hartstikke ziek maar dat feit gaf me vleugels en ik heb in een adrenalinerush dingen gedaan die ik niet had moeten doen. Denk aan katten naar buiten drijven, muizen afpakken en onder het bed schoonmaken. Tot grote ontsteltenis van Mischa.
Afijn, muizenvallen en pepermuntolie zijn besteld en vandaag hoop ik dat we ook kunnen vinden waar er holletjes of gaten zijn, zodat Mischa die kan opvullen. Maar eerst moet ik uitpemmelen. Wat nog niet eenvoudig is want mijn lijf staat op scherp.
Het magische van het medicijn Low Dose Abilify is niet alleen dat mijn baseline is opgeschoven, waardoor er meer mogelijk is, maar ook dat een PEM veel korter duurt.
Voorheen was ik dagen tot weken met een PEM bezig. Nu meestal uren, hooguit een halve dag tot een dag.
Abilify komt wel met een prijs in de vorm van kilo’s aankomen en slecht, gefragmenteerd, slapen.
Ook schijnt er meer schade te kunnen zijn. Ik kreeg laatst ongevraagd per mail een shitload aan enge informatie over Abilify, met name over de gevolgen van langdurig slikken.
Ik krijg vaak ongevraagd informatie toegestuurd en elke keer is het een afweging, ga ik dit lezen? Zit ik op deze informatie te wachten?
Mensen die dit ongevraagd sturen hebben vaak de beste bedoelingen maar zijn ook soms erg fel. Ze willen me ergens van overtuigen omdat ze zelf iets hebben meegemaakt met betrekking tot het onderwerp waarover ze mailen en denken dat wat voor hen geldt voor iedereen geldt.
In ieder geval ging deze mail over de mentale en fysieke gevolgen van langdurig Abilify slikken en andere antipsychotica en antidepressiva.
Of het ook ging over de extreem lage dosis waarin ik het slik, betwijfel ik. Ik heb de mail vluchtig door gescrold en besloot het erbij te laten.
Ja, ik slik troep. Baclofen, Etoricoxib, Citalopram, Bètablokkers en nog meer. Als ik ineens zonder kom te zitten, wil ik niet weten wat er gebeurt aan afkickverschijnselen. En ongetwijfeld zijn er lange termijn gevolgen voor mijn lever, nieren en andere organen.
Maar het is een bewuste keuze. Liever korte leven met een beetje kwaliteit en buitenlucht dan langer leven, liggend in het donker, totaal geïsoleerd.
Die troep die ik slik, waarvoor mensen waarschuwen alsof ze me willen bekeren, maakt mijn leven leefbaar. Maakt dat ik door wil gaan, door kán gaan.
Dus stuurde ik ook deze vrouw een kort bedankje en gaf aan geen behoefte te hebben mijn behandeling of medicatie met haar te bespreken.
Min of Meer 