Als de wekker om kwart voor 7 gaat ben ik best verbaasd. Tot kwart voor 7 geslapen! Dat is uitslapen voor mij. Ik word al maanden tussen 4 en 5 in de nacht wakker en het lukt vaker niet dan wel om dan weer in slaap te vallen.
Omdat Smoes natuurlijk merkte dat ik vaak vroeg wakker was, heeft hij een nieuwe gewoonte ontwikkeld. Eerder wakker betekent kans op eerder eten krijgen! En dus ontstond er een patroon dat Smoes mij zo rond 5 uur kopjes begon te geven. Of, als dat niet werkte, over mij heen rende een paar keer. Van slapen kwam er dan natuurlijk helemaal niets meer terecht. Natuurlijk kunnen we de slaapkamerdeur dicht doen maar de ervaring heeft geleerd dat er dan vier katten achter de deur gaan zitten jammeren en krabbelen. Slapen lukt dan zeker niet meer. Ik ga een eventuele volgende generatie katten heel anders opvoeden maar vooralsnog heb ik daar nu geen donder aan.
Maar vannacht was er geen Smoes, alleen een wekker om kwart voor 7. Ik ging naar beneden om de katten eten te geven. De man vertelde dat hij brokjes had uitgedeeld en dat de kattentroep naar buiten was gegaan. Zonder Moos, want die mag nog niet.
Ook Smoes ging naar buiten? Ik was helemaal verbaasd. Ze krijgen in de ochtend én avond wat natvoer en brokjes. En vooral voor Smoes lijkt natvoer van levensbelang te zijn. Niet raar als je een kat bent die net aan een te snel werkende schildklier is geopereerd.
Na een klein kwartiertje kwam hij dan toch opdraven. At zijn nat voer maar liet wat over. Dus kunnen we nu hopelijk de conclusie trekken dat zijn te snel werkende schildklier echt is genormaliseerd. Nu maar hopen dat hij mij voortaan ook met rust laat om 5 uur en ik weer beter ga slapen.
Schreef ik eergisteren over al het kattenleed, kwam daar gisteren nog wat leed bij. M en ik zaten in de tuin te ontbijten en buurkat Tommie kwam aangestrompeld. Zo mijn armen in. Zijn voorpoot was enorm dik.
Buurvrouw had donderdag al gemeld dat hij wat mank liep. Ergens ingestapt wellicht, of zijn pootjes verbrand aan de stenen op de straat (door de hitte). Ze keek het even aan en appte zaterdag dat het al veel beter ging.
M. en ik bevoelden de poot van het beest en dat voelde niet goed. Twee keiharde grote zwellingen, de ene bijna bij zijn oksel. Dus met Tommie in mijn armen en ik nog in kort slaapshirt met onderbroek togen we naar de buren, die daar nu nog vast nachtmerries van hebben (van mij in onderbroek).
Afijn, lang verhaal kort. Ik heb uitgelegd dat ze METEEN naar de dierenarts moesten en niet tot maandag moesten wachten. Want met een ontsteking in de poot moet je enorm uitkijken, dat kan zomaar oprukken richting het hart.
Dus gingen ze en kwamen beteuterd weer terug. Ze waren echt maar net op tijd. Iets later en dan zou het exit Tommie zijn geweest. Hij had twee grote abcessen in zijn poot die gevaarlijk groot waren geworden. Waarschijnlijk gevochten. Leeg geprikt en nu aan de medicatie.
Gelukkig niet mijn kat en dus niet mijn stress maar toch wel enerverend. Tommie wordt hier graag gezien. Hij komt elke dag even knuffelen, neust met alle katten en doet soms stiekem een dutje op de logeerkamer. Een hele lieve kat met een zeldzaam zacht karakter.
Ga ik nu proberen uit de ‘er is iets met alle katten uit mijn omgeving‘stand te komen. Ik zei tegen M. dat ik het gevoel heb continu alert te moeten zijn. Ik word daar hyper en doodmoe van en snak naar een hele gewone saaie rustige week waarin ik bij kan komen van de hitte en alle stress van de laatste tijd.
Ik wens mezelf dus een super relaxte rustige week toe met gezonde katten op vier poten die allemaal goed functioneren.
Dus daar ging meneer met de staart omhoog, dolgelukkig. Elke struik in de tuin is besnuffeld. Zijn manier van lezen wat er de afgelopen week is gebeurd, zonder hem.
Min of Meer 