In mijn laatste update schreef ik over mijn vooruitgang. Ik kan vaker douchen, me aankleden en naar beneden gaan. Ik kook weer af en toe. En ook de adrenaline, waar ik enorm veel last van had, vooral na een handeling of activiteit, is flink verminderd. Ik doe tegenwoordig iets (met mate, natuurlijk), er komt wat adrenaline vrij, en daarna zakt het weer en kom ik tot rust. Voorheen bleef ik dagenlang aan staan.
Daar kreeg ik vragen over, in reacties en privéberichten. Wat doe ik om de adrenaline te verminderen?
Het antwoord is dat ik niet per se iets doe, in elk geval niet bewust. Ik heb geen adrenalineknopje gevonden en mezelf bewust gereset.
Minder adrenalineaanvallen zijn voor mij een onverwacht effect van een subtiel proces waar ik al jaren mee bezig ben en wat door NPT denk ik een boost geeft gekregen.
Van 2019 tot ongeveer 2021 was ik heel ernstig ziek. Sindsdien ben ik heel langzaam, echt tergend traag, uit een enorme crash gekropen, met veel pacing, geduld en medicatie. NPT is een volgende stap in dat proces, niet het begin ervan.
Ik kan dus niet zeggen dat het hierdoor komt. Ik vermoed ook dat mijn stabiele omstandigheden een grote rol spelen. Ik heb geen financiële stress, een stabiel netwerk, mantelzorgers, en de ruimte om me volledig op mezelf en mijn gezondheid te richten.
Maar zeker weten doe ik het niet. Er is niet sprake van een formule: als A, dan B. Werkte het maar zo.
Martine
