Lieve mensen,
Over twee weken start ik een nieuwe, intensieve behandeling (NPT). In aanloop ernaartoe wil ik zoveel mogelijk rusten en ontprikkelen. Dat betekent dat er deze zomer, tot 1 september, geen nieuwe posts zullen verschijnen.
Ik “zie” jullie in september weer! Hopelijk hebben jullie een goede zomer met wat lichtpuntjes
Liefs,
Martine
Nu ik geaccepteerd ben in Raalte om in juli twee weken NPT te komen volgen, heb ik een homegym aangeschaft, een oppas voor kat Gerrie geregeld en een huisje voor die periode gehuurd. De eerste week zorgt mijn vriendin voor me, de tweede week is Mischa er.
Meteen na het geregel kwam er een enorme rust over me, niet vreemd na maandenlang niet weten hoe en wat.
Ik heb me namelijk in oktober of november al aangemeld, ik weet het niet eens meer, en heb de onzekerheid over wel of niet NPT mogen volgen, als best stressvol ervaren. Het is een hele grote stap voor een huis- en meestal bedgebonden patiënt en het maandenlang niet weten waar ik aan toe was, vond ik best zwaar. Daar kwamen de ziekte van Dibbes, en erna de rouw nog overheen.
Nu ik geaccepteerd ben in Raalte, zie ik prompt meer blauw in mijn Garmin verschijnen. En ik ervaar ook meer rust. Heel fijn.
De komende maanden ga ik me richten op ontspanning, meditatie en het verhogen van mijn lichaamsbewustzijn.
In overleg met mijn behandelaar bouw ik de antidepressiva, die ik sinds 6 jaar slik, af naar een lagere dosis. Iets wat ik al heel lang wilde doen maar eerder niet lukte.
Ik ben het ooit gaan slikken in een situatie waarin ik extreme angst ervaarde over de verslechtering die er toen was. In een paar weken tijd was ik bedlegerig geraakt en lag ik in het donker. Mentaal kon ik dat niet goed aan.
De antidepressiva heeft me goed geholpen maar het nadeel is wel dat het alle gevoelens dempt. En ik wil juist weer meer voelen. Niet fijne dingen, maar ook de rouw om Dibbes en mijn lichamelijke grenzen. Dat is hard nodig als ik straks met NPT start.
Dus bouw ik nu af. Ik zit op dag vier en buiten erge dorst, wat misselijkheid en wat hoofdpijn, heb ik nog geen zware symptomen. Afkloppen maar!
Martine
Helaas heb ik er sinds een maand nieuwe klachten bij gekregen. Ze hebben flinke impact en tasten mijn baseline behoorlijk aan. Er is verder onderzoek nodig, dat kost energie en geeft natuurlijk ook wat stress.
Daarom zet ik het blog voorlopig even op een lager pitje. Zodra er weer ruimte is, pak ik het graag weer op.
Martine
Omdat ik ziek ben en altijd extreem uitgeput, heeft mijn lichaam veel rust nodig. Meer dan gezonde mensen. Meer dan mensen zich kunnen voorstellen. Temeer daar mijn slaap van slechte kwaliteit is. Ik word nooit uitgerust wakker. Wel wakker met hoofdpijn, met suizingen, een gevoel van vergiftiging, met een raar pijnlijk gevoel achter mijn ogen.
Doorgaan met het lezen van “Verzet tegen rust”
Vandaag doe ik even niets. Geen taakjes beneden afwerken, niet aankleden, geen koffie zetten.
Ik moet een beetje bijkomen van afgelopen week en van de muizenconsternatie. Ik heb gisteren alle keukenvoorraad die aangebroken was in potten gestopt, om te voorkomen dat deze, net als de 8 kilo kattenbrokken in de schuur, verdwijnt in muizenmagen.
Ook bakte ik gisteren een chocolade bananenbrood.
Best veel dus. Ik heb geen PEM maar ben wel wat leeggezogen. Het gevaar van meer kunnen doen is dat ik soms teveel dingen achter elkaar doe.
Opladen dus, blijven liggen, beetje haken, luisterboek luisteren en katten knuffelen.
Beneden wordt de huiskamer geschilderd door Mischa en Sem, dus des te meer een reden om boven te blijven.
Fijn weekend voor zover mogelijk.
Afbeelding: @chronicallycandidmemes
Min of Meer 