De afgelopen periode was ik zeer aanwezig hier. Actievoeren en geld inzamelen vraagt nu eenmaal inzet. Schrijven, herhalen en de boodschap telkens op een andere manier brengen.
De actie is klaar, het doel is volbracht. Tijd voor rust, stilte, mediteren en schrijven. Want mijn boek zit nog steeds in mijn hoofd en komt natuurlijk niet vanzelf in handen van potentiële lezers.
Door omstandigheden lag het boek een half jaar stil. Dat is lang, zeker gezien het feit dat er hooguit een half uur per dag geschreven kan worden en ook nog niet eens 5 dagen per week, gezien de fluctuaties in mijn energie en pijn. Het schoot dus al niet op en als het stil ligt natuurlijk helemaal niet.
Het boek mag niet ten koste van mijn gezondheid gaan. Het blijft dus koorddansen. Wát doe ik met de momenten dat er iets kan en hoe benut ik het kleine beetje dat ik cognitief bezig kan zijn, zo optimaal mogelijk?
Ik en dat boek hebben stilte en rust nodig. Dus duiken we daar nu in.
Iedereen die een bepaald beeld heeft van schrijven, zie hier hoe dat gaat in mijn werkelijkheid. 😅
Liefs,
Martine
Min of Meer 