Tijd voor een bekentenis
Wat jullie als een gedicht zien
Is voor mij een miniatuur
Of een mini-verhaaltje

Dat ik vaak zo schrijf
Heeft een praktische reden
Het vraagt minder van me
En is soms het enige dat lukt

Bij het schrijven van een gewoon stuk
Buitelen woorden over elkaar heen
Veroorzaken chaos in mijn hoofd
Alle woorden eisen een plek op
En ik kan moeilijk onderscheiden
Wat nu hoofd- en bijzaak is

Als ik een miniatuur schrijf
Blijven alle woorden rustig
Ze wachten kalm af
Er is geen onderlinge competitie
De woorden snappen goed
Dat het ene woord soms meer zegt
Dan het andere woord
Minder woorden vertellen meer

Ik vertel een verhaal
En doe dat op een manier
Die het minste van mij vraagt
Dat dit een gedicht wordt genoemd
Is voor mij een groot compliment

Maar wat maakt het uit
Miniatuur of gedicht
Uiteindelijk gaat het erom
Dat ik mijn woorden
De wereld in stuur

En mijn hoop is
Dat ze ergens landen
En gelezen worden
Misschien begrepen worden
Iets duidelijk kunnen maken
Jou wellicht zelfs raken
Of een reactie ontlokken

Het is mijn manier
Van contact maken
Met de wereld
En met jou
Om te laten zien
Dat ik er nog ben

(Afbeelding Pixabay)