Pijnlijk afscheid op een bijzondere dag

🌈

15 oktober is Dibbesdag. De dag dat onze Dibbes officieel bij ons kwam wonen, na maanden van lokken, voeren en zorgen op een paar meter afstand.

Onze Berenbol is er niet meer sinds 4 februari, en het is de eerste Dibbesdag zonder hem. Heel pijnlijk.

Op deze voor ons dus bitterzoete dag namen we vandaag afscheid van onze Gerrie. Hij had gezondheidsproblemen sinds juli.

Eerst waren zijn schildklierwaarden verhoogd, maar hij bleef maar afvallen, ook nadat de medicatie was aangepast en de waarden weer goed waren.

Toen bleek zijn alvleesklier ontstoken, en uiteindelijk was er een vermoeden van een tumor. Een echo zou dat eventueel kunnen bevestigen, maar hij was te ziek en fragiel voor een narcose of roesje (inmiddels woog hij nog maar 2,7 kilo), en je kunt een kat met zijn verleden niet dertig minuten in de houdgreep nemen.

We hebben al die tijd juist geprobeerd zoveel mogelijk rekening te houden met zijn achtergrond. Hij was jarenlang slecht van vertrouwen, een kat die zeer op zichzelf was en daardoor bij vlagen moeilijk te behandelen met medicijnen. Zo’n kat moet je niet tot het uiterste door procedures laten gaan, enkel om zeker te weten dat het een tumor was, waar toch niets meer aan te doen was.

Hij heeft tot eergisteren genoten van eten en contact met ons gezocht. Uiteraard waren er de afgelopen maanden goede en slechtere dagen.

Na een vochtinfuus vorige week had hij nog een paar super dagen, met veel avontuurtjes buiten in de stortregen. Daarna ging hij weer verder achteruit.

We hebben al die tijd gezegd: als hij niet meer wil eten, niet meer op bed springt en zich gaat verstoppen, dan is het zover.

En vandaag was het zover. Dag lieve zachte Gerrie, meneertje koekepeertje.