Zo, hier het vervolgverhaal over Gerrie, iets later dan de bedoeling was maar er was een fikse stroomstoring.
Nadat Gerrie gisteren om half 7 in de ochtend van zijn nachtelijke boemeltocht naar binnen kwam, ging hij boven slapen. Om kwart over 7 kwam M. uit bed en dat was voor Gerrie het sein ook weer naar beneden te gaan, M. geeft de katten altijd in de ochtend eten. Omdat hij nuchter moest blijven, viel dát natuurlijk tegen.
Wel kreeg hij een kwart pil met vetranquil om hem rustig te maken. Ik heb deze pillen vaker gebruikt vorig jaar bij Dibbes, het is een vrij sterk middel en ik gebruik het alleen als het echt moet. Een pil geven aan een kat die tot voor kort geen menselijke aanraking gewend was, is moeilijk. En de pil in de etensbak verstoppen tussen het eten, werkt ook niet. Hij eet er zo om heen. Dus kocht ik een tijdje geleden easypill. Dat is een deegachtige substantie die ruikt en smaakt naar kattenbrokjes. Je koopt het als een klein staafje waar je telkens iets van afhaalt. Dat rol je tussen je vingers zodat het warm wordt. Het laat zich dan makkelijk om een pil heen vouwen. Even rollen en het lijkt op een gewoon kattenbrokje. Zo gaf ik hem de afgelopen maanden zonder problemen af en toe een ontwormingstablet.
De gecamoufleerde pil ging er dus zo in en hij vertrok weer naar boven om verder te slapen. Rond kwart voor 9 ben ik naar zijn slaapplek gegaan. Dat is het kleine kamertje. Ik had vooraf opgeruimd zodat ik meer beweegruimte had en de mand stond daar klaar. Gerrie optillen en in de mand tillen lukte niet, hij stribbelde te veel tegen. Dus probeerde ik het met lekkers in de mand leggen zoals we al die weken geoefend hadden en die schat stapte zo de mand in.
Hij bleef verbazingwekkend rustig, ook tijdens de autorit en bij de dierenarts. Om half 1 belde de assistente al weer dat we hem konden halen. Het was prima gegaan, hij heeft geen kattenaids (voor mij was dit de belangrijkste vraag) en hij heeft inderdaad vrij recente botbreuken die naar verwachting goed kunnen helen, dus daar is geen operatie voor nodig.
Dus mochten we hem voor € 271 weer meenemen, gechipt en gecastreerd. Was hij daar nog een beetje suf, eenmaal buiten was hij meteen klaarwakker. Thuis hebben we hem in de bench gestopt om hem rustig bij te laten komen want dat hadden we vooraf bedacht. Dát bleek echt een heel slecht idee, hij hoefde helemaal niet bij te komen wegens in één klap hyper alert zijn. Hij raakte echt volledig in paniek van het opgesloten zijn en was alleen maar bezig met proberen uit te breken. De in de bench klaar staande bak met kattengrit en de waterbak lagen binnen en minuut om, alles was nat en het beest hysterisch. Dan maar eruit. Het kattenluik was al van te voren dicht getimmerd.
Toen hadden we een paar redelijk relaxte uren waarin hij wat at, lekker bij ons op bed ging slapen en zich uitgebreid liet knuffelen. Maar na het avondeten werd hij onrustig. Dat zijn ballen eraf zijn, wil niet zeggen dat de hormonen meteen uit zijn lijf verdwenen zijn. Dat kan soms wel 2 maanden duren. Hij werd dus erg onrustig. Veel gillen (als een echte krolse kat) en veel heen en weer rennen in huis.
Wat volgde was een helse nacht met een kat die letterlijk bij ons in de slaapkamer in de gordijnen hing en beneden in de luxaflex. Ik ben er om 2 uur uit gegaan en zoveel mogelijk bij hem gebleven, omdat hij iets rustiger werd als ik hem aanhaalde of tegen hem praatte.
Een bijkomend probleem is dat Gerrie nog nooit op een kattenbak heeft gepiest of gepoept. Hij kent het niet en begrijpt het niet. Er staan hier altijd bakken klaar maar hij doet zijn behoefte altijd buiten. Hij had dus ook flinke aandrang denk ik en ook al zette ik hem telkens op de bak, hij begreep niet wat ik bedoelde. Dibbes ging op een gegeven moment wel op de bak en ik hoopte dat het kwartje zou vallen, maar nee.
Uiteindelijk ben ik vroeg in de ochtend op de bank in slaap gevallen en Gerrie boven in zijn kamertje. Na het opstaan begon meteen weer de onrust en het miauwen en hebben we hem toch maar naar buiten gelaten, ondanks het bevel van de dierenarts om hem liefst 5 dagen -maar minimaal 2 dagen – binnen te houden. Dat kan misschien met een normale kat maar niet met een kat die nog nooit opgesloten is geweest en altijd buiten heeft gewoond. Bovendien is hij hartstikke sterk, we merkten aan niets dat hij net onder narcose was geweest. Geen zwabberloopje wat ik wel bij de andere katten zag.
Het binnen houden is vooral om te voorkomen dat de wond opengaat. Maar zelf kregen we het gevoel dat die kans binnen juist groter is. Door hem op te sluiten springt hij overal op en weer vanaf, iets wat dus juist moet worden voorkomen.
Dus nu is hij op stap, op hoop van zegen. En ik ben moe. Maar vooral ook dankbaar dat het is gelukt en dat het goede leven nu echt officieel is begonnen. Geen zwerfkat meer maar een kat met een dierenpaspoort, een chip en hopelijk nog vele jaren te gaan…
