Jullie weten wellicht dat ik geen gluten en lactose verdraag. Mijn eet- en drinkpatroon is dus behoorlijk aangepast. Soms is dat heel onhandig, bijvoorbeeld als ik buiten de deur eet en niet weet of mensen echt wel begrijpen waar gluten en lactose in zit. Mensen zijn over het algemeen heel meelevend maar ook wel nonchalant. Ze kunnen zich niet voorstellen dat je van een broodkruimel ziek wordt. Of ze stellen zich het wel voor, letten enorm goed op maar draaien dan gehaktballetjes voor de soep mét paneermeel en daar kom je dan achter omdat je het voor de zekerheid toch nog even vraagt. Eerst vond ik dat navragen heel vervelend, net of je mensen niet vertrouwt. Maar inmiddels heb ik geleerd dat het heel wat wc-bezoek scheelt. Ik vraag aan mensen wat ze in het eten stoppen en overleg eigenlijk altijd van te voren wat ze gaan koken. Omdat ik me heel goed kan voorstellen dat ik hierdoor niet de leukste eter ben om te ontvangen, bied ik altijd aan om zelf mijn eten mee te nemen.
Net als dat je bij een kattenallergie een pil kunt slikken zodat je tijdelijk niet allergisch reageert op katten, kun je bij een lactoseintolerantie een lactasepil slikken. Zo kan je eenmalig wel iets met lactose eten of drinken. Een lezer van het blog wees me hier een tijd geleden op. Ik kende het niet? Lactasepil? Nooit van gehoord! Best suf voor iemand die veel leest over eten en uitbundig in de keuken experimenteert.
Dus bestelde ik natuurlijk onmiddellijk lactasepillen. Een proefpakket van 5 pillen want ik moest eerst maar eens zien of het echt werkt. Ik was erg behoudend qua verwachting. Nadat ik me flink had ingelezen kwam ik erachter dat een lactasepil:
- genomen kan worden op het moment dat je iets met lactose wilt eten. De pil bevat lactase en zorgt ervoor dat je de ingenomen lactose kunt verteren.
- niet voor iedereen werkt. Dat kan merkgebonden zijn. Vriendin M. blijkt niet goed te reageren op het merk dat ik bestelde maar heeft wel goede ervaringen met een ander merk.
- het leven flink makkelijker kan maken.
Nu dan de praktijk: het leek me het beste één en ander eerst thuis uit te proberen, met een toilet in de buurt. Ik besloot me aan een glas chocomel te wagen. Met lactose-intolerantie is het over het algemeen zo dat hele kleine beetjes lactose – bijvoorbeeld een klein slokje melk – soms wel kan, maar grote hoeveelheden niet. Dat gaat niet op voor iedereen, maar wel voor mij. Ik heb duidelijk een drempelwaarde van intolerantie. Die zeker ook afhankelijk is van hoe ik me op het moment zelf voel. Een heel klein slokje chocomel heel af en toe kan wel maar een heel glas chocomel achter elkaar opdrinken is voor mij meestal voldoende om binnen een kwartier na inname naar het toilet te moeten rennen. Ik heb dan last van krampen, diarree, buikpijn en kan enorm misselijk worden. De gevolgen zijn bij mij meestal met 24 uur over, dat valt dus mee. Want van een glutenfout kan ik weken last hebben. Maar leuk is anders natuurlijk.
Dus schonk ik een glas chocomel in, ging er eens goed voor zitten. Rook eraan en dronk het op. O zaligheid! Buiten dat ik meteen even een flinke hoofdpijn kreeg gebeurde er niets. De hoofdpijn kan zeker van de stress zijn gekomen want ik vond het enorm spannend. Maar die zakte snel weg en ik had verder geen enkele negatieve reactie.
Een paar weken later waren wij in Nijmegen waar we even wat tijd moesten stukslaan, dus gingen we uit lunchen. Ik had van te voren uitgezocht welke eettentjes in Nijmegen een glutenvrije lunch aanbieden en besloot het er met de lactose gewoon maar op te wagen, na de eerste goede ervaring met de pil.
We aten bij De Waagh op de Grote Markt waar ze mijn glutenvrije bestelling enorm serieus namen. Ik had een salade met geroosterde pompoen besteld. En die kwam maar niet. Wel werd er een paar keer nog eens gevraagd wat ik wel of niet verdroeg. Mijn eten kwam toen de mannen hun bord al leeg hadden. Aan de andere kant, beter zo dan andersom. Ze namen het heel serieus en overlegden bij twijfel. Bij de salade kwam een glutenvrij broodje met camembert. Zo’n enorm dikke kledder beetje gesmolten Franse kaas. Pil in de mond en eten maar! Lekker dat het was! En ook nu weer ging het goed.
Ik ben dus heel enthousiast. Het is zeker niet zo dat ik nu alle weken iets met lactose ga eten. Mijn lijf verdraagt het niet goed en ik denk dat het niet goed is alle dagen pillen te gaan slikken. Maar voor zo nu en dan vind ik het een uitkomst. Zeker als ik uit eten ga is het makkelijker. Veel salades hebben een dressing op basis van yoghurt of er wordt ergens room door gegooid. Het scheelt gewoon dat ik nu alleen rekening hoef te houden met de gluten.
Nu nog wachten op de glutenpil en de energiepil en dan is het leven perfect ;-).
Min of Meer 