Na 5 slechte nachten op rij sliep ik afgelopen nacht eindelijk weer redelijk. Dat is niet voldoende om te herstellen van zo veel nachten hooguit 3 uur per nacht slapen maar het is wel weer een begin. Deze week komt dus niet echt goed op gang zeg maar. Waar het nu aan ligt? Vorige week 2 keer bezoek gehad en de grenzen te veel opgezocht? De hitte? Die beugel in mijn mond? De gillende demente kat van de buren die komt spoken? Ik weet het niet. Ik heb de afgelopen jaren zo vaak geprobeerd uit te vogelen wat het is waardoor ik me slechter voel en hoe meer ik dat probeer, hoe minder grip ik heb.
Dus sjok ik nu vooral achter mijn energie aan. Dat betekent deze week totale stilstand want er is niets om achteraan te sjokken. Maar ook dan kunnen er ijsjes gegeten worden. Kind haalde gisteren ijs bij de ijssalon en we genoten in de namiddag van heerlijk vers ijs.
In de wanhoop van slecht slapen deed ik de afgelopen 2 nachten de slaapkamerdeur dicht, dus geen katten op bed en geen geluiden die in de nacht in mijn oor kruipen. Dat kost me dan wel heel veel moeite want ik ben echt een onvoorstelbaar watje als het op katten aankomt (aaahhhh zielig, kunnen de katten niet bij ons liggen) maar slaap is ook belangrijk. Dus die gesloten deur houden we er maar in…
Veel mensen slapen regelmatig slecht. Ik geloof dat het naast ‘ik ben moe’ de meest gehoorde klacht in de behandelkamer van huisartsen is. Bij ME-patiënten is het permanent overprikkelde zenuwstelsel één van de redenen van slecht slapen. Uit het slaaponderzoek waar ik een aantal jaren geleden aan deelnam kwam naar voren dat ik vrijwel nooit in een diepe slaap terecht kwam. Slapen gebeurt – voor zover ik weet, ik ben natuurlijk geen expert- in een cyclus van telkens gemiddeld 90 minuten waarbij er verschillende fasen worden doorlopen: alpha, beta, gamma en delta. Die deltafase is de fase waarin HGH wordt aangemaakt, ook wel bekend als groeihormoon, dat onder meer verantwoordelijk is voor het herstel van je spieren na inspanning.
Het blijkt dat het merendeel van de ME-patiënten (en ook Fybromyalgiepatiënten) nooit de deltafase doorloopt, zij hebben dus een tekort aan HGH en dat veroorzaakt een hele waslijst aan klachten. Niet voor niets wordt ME ook wel een inspanningsintolerantie genoemd. Herstel is dus niet goed mogelijk. Het lijf verzuurt en raakt uitgeput en dat kan niet worden opgelost door slapen want het slapen is verstoord. In de praktijk komt het erop neer dat ik slecht inslaap en niet doorslaap, uit het slaaponderzoek kwam naar voren dat mijn slaap soms 10 tot 30 keer per nacht onderbroken werd. Waar dat nu precies aan ligt, het is een echt kip of ei-verhaal. Ik weet niet wat er eerder was: het ziek worden of het slechte slapen. Wél weet ik dat het één continu het ander uitlokt en dat ik in slechte tijden vaak vast zit in een vicieuze cirkel van slecht slapen, niet uitrusten, pijn in mijn lijf en gespannen gaan slapen.
Een van de eerste dingen die men dus doet bij ME-patiënten is de slaap aanpakken. Ik heb bijna 5 jaar een combinatie geslikt van melatonine en een lage dosis amytriptiline. Dit laatste in een antidepressivum dat in een lage dosis gebruikt wordt bij slaapproblemen (en bij bedplassen bij kinderen). Een eerlijk is eerlijk, het werkt wel. Alleen ik heb het al meer dan 5 jaar geslikt en het is troep. Melatonine is een lichaamseigen stof die gerust jaren kan worden geslikt maar voor amytriptiline geldt dat niet. Het is jammer is dat het niet af en toe kan worden gebruikt. Doe je dat, dan ga je keer op keer door de lijst van bijwerkingen heen heb ik gemerkt. Je kunt er niet zomaar mee stoppen en je kunt het niet af en toe slikken. Het is dus een giftig goedje dat je goed gedoseerd tot je moet nemen maar het lost verder niets op.
Omdat ik na zo lang slikken graag zonder wil, was dit één van de doelen bij het acupunctuurtraject: afbouwen tot stoppen lukt. Ik ben sinds maart gaan afbouwen en zat uiteindelijk op een kwart van de oorspronkelijke dosis. Met het laatste restje wilde ik pas stoppen na het plaatsen van de beugel en met de start van de vakantie. Nu ik geen verplichtingen heb wil ik kijken of stoppen helemaal lukt. Ik ben 2 weken geleden gestopt en heb sindsdien 3 keer toch genomen, dit om een paar slechte nachten op te vangen. Alleen is het middel dan erger dan de kwaal merk ik, ik voel me de nacht na het slikken (ondanks goede slaap) alsof ik een halve fles sterke drank naar binnen heb gewerkt, met trillen, hoofdpijn, duizeligheid. Dat wordt het dus niet.
Ik wil dus zonder de troep. Gelukkig ben ik in de gelegenheid om slechte nachten op te vangen, er zijn geen verplichtingen voor mij. Ik kan beter dan voorheen mijn energie doseren en forceer mezelf minder vaak. Door de jaren heen heb ik geleerd dat een aantal zaken mijn slapen erg beïnvloed. Zo kijk ik geen TV in de avond, ook maak ik over het algemeen geen afspraken in de avond en neem ik de telefoon niet op als ie na zessen gaat, ik mediteer regelmatig, sinds kort smeer ik mezelf royaal met magnesiumolie in en mijd ik in de avond sowieso elke fysieke of mentale stress. Maar ook dan gaat het soms mis, omdat ik een mens ben en geen machine. Nou ja, het is zoals het is.
Niet iedereen begrijpt de moeite die ik neem om te stoppen. Als het werkt, waarom dan niet houden zoals het is? Omdat ik merk dat na zoveel jaar slikken de werking minder wordt. Er is mij altijd verteld dat het niet verslavend is. Toch had ik niet meer genoeg aan de dosis die ik slikte. Ik werd weer vaker wakker ’s nachts. Voor mij een teken dat het blijkbaar voor mij niet meer goed werkt en het tijd is om te stoppen.
Heb jij nog een supertip om beter te slapen? Wil je dat delen?
