Coach Dibbes


Deze lieverd springt elke keer van het bed af als ik naar het chemische toilet in de hoek van onze slaapkamer loop. Hij dribbelt achter mij aan. Zit ik eenmaal dan word ik bekopt en gooit hij er af en toe een bemoedigend miauwtje tegen aan.

Als ik klaar ben, dan dribbelt hij vastberaden voor me uit terug naar bed. Hij springt precies op die plek waar ik wil liggen. Ben ik eenmaal geïnstalleerd, dan stampt en prakt hij nog even een minuutje of wat terwijl hij op me staat. Dibbes vindt nazorg overduidelijk belangrijk.

Is het werk gedaan dan installeert hij zich weer. Op mijn voeten, tegen mijn buik of elders op bed. Deze wc-coaching doet hij onbezoldigd. Ik krijg nooit een factuur toegestuurd.

Een mooie tekening

Afbeelding Ineke Spek

– Kijk eens Dibbes wat ik opgestuurd kreeg!
– Een tekening? Wat een mooie tekening! Prachtige billen. Wacht eens, dat lijken wel mijn billen, en mijn pootjes. Dit is een tekening van mij!
– Nou dat denk ik niet. Al zei de vrouw die dit tekende wel dat ze aan mij dacht toen ze dit tekende.
– Zie je wel, een tekening van mij want jij en ik zijn één. Duidelijk!
– ik weet niet of ze het zo bedoelde Dibbes.
– Echt wel! Kijk dan naar die billen! Ik was haar inspiratie, ik ben iemands muze, bron van creatieve krachten. En dat snap ik want ik ben IK 💕.
– Voor een kat die 6 jaar geleden nog onder een struik woonde heb je wel veel praatjes gekregen.
– En terecht, ik ben het! De leukste, grappigste, mooiste, meest aandoenlijke, liefste…
– Deze discussie ga ik niet winnen. Ik zal tegen Ineke zeggen dat we blij zijn met de tekening.
– Krijg ik dan nu extra brokjes? Om te vieren dat ik Dibbes ben?

Tijger


In ons huis
Loopt met grote stappen
Een gevaarlijke stoere tijger

Dibbes is op jacht
En zo te horen
Heeft hij beet

Hij maakt grote sprongen
Bijna salto’s
Met een heleboel geluid

Ik kijk wat hij
Te pakken heeft
Maar zie niets

Toch heeft hij
Het heel erg druk
Met een muis

Een denkbeeldig muisje
Dat in de hoek
Wordt gedreven

Goed gedaan Dibbes!
Stoere tijger!
Hij voelt zich heel wat

“Ik ben de Dibbestijger
De schrik van alle muizen
Koning van de …”

De deurbel gaat
Weg is de Dibbestijger
De trap op gerend

Boven zijn er
Hopelijk ook
Denkbeeldige muisjes

Een kwestie van perspectief

Zo liggend in bed
Tegen een kat aan
Overpeins ik mijn leven

Mijn grootste nachtmerrie
Is zo te moeten blijven liggen
Weken
Maanden
Misschien jaren!
Zonder garanties
Zonder perspectief

Het is vol in mijn bed
Met paniek, frustratie, verdriet
Maar ook met hoop, vechtlust en moed
Én katten
Veel katten

Mijn grootste nachtmerrie
Is hun grootste droom
Lekker in bed liggen
Tegen mij aan
Weken
Maanden
Misschien zelfs jaren!

Zo bezien
Wil ik ook
Een kat zijn
Véél slimmer
Véél mooier
Levend in het nu
Zonder oordelen
Over wat niet klopt
En eigenlijk moet zijn

Dus draai ik
Me drie keer om
En ga liggen
Als een echte kat
Op precies dezelfde plek
Waar ik net al lag

Ja, dit ligt beter
Véél beter
Nu wachten
op het voedseluitgiftepunt
Terwijl ik een dutje doe

Straf

Ik ben Dibbes
Jullie kennen mij wel
Ik ben gespecialiseerd in zielig kijken
Dat is bijzonder lucratief
Zielig kunnen kijken
Haalde me van de straat
En zorgt ook nu
voor een continu aanvoer
van aandacht en liefde

Al kan het altijd beter natuurlijk
Er blijven aandachtspunten
(Voor de vrouw, niet voor mij)
Zo zat ik gisteren
Op de bank
Wel vijf minuten zielig te kijken
Terwijl er drie katten
Bij haar op bed lagen

Ik zat daar
Zielig
Eenzaam
Buitengesloten
Bijna dood

En wat er toen gebeurde!
Ik kan er bijna niet over praten
Toen ze me zag
Schoot ze in de lach!

Voor straf lag ik vannacht niet naast haar
“Weet je zeker dat Dibbes binnen is?”
Vroeg ze een paar keer aan de man
Ze kon er niet goed van slapen
Want waar was ik toch?

Ik zat gewoon lekker onder het bed
Recht onder haar op een fijn kleedje
Maar ik heb graag dat je dát voor je houdt
Hoeft zij niet te weten
Kan zij vandaag ook zielig kijken
Weet ze ook eens hoe het voelt!

Wantoestanden

Het is een schande, een wantoestand!
En het ergste is, dat ik het onder je aandacht moet brengen!

?

Het feit dat dit blog als een podium wordt gebruikt om ongebreidelde aandacht te geven aan Dibbes. Ik keek het een tijd aan, dacht ‘ze komt wel bij zinnen’. En wat lees ik vervolgens: je roept Dibbes uit tot jouw lifecoach. Dibbes! 🙄 Een omhoog gevallen straatkat met een hangbuik, die met zijn continu dwingende vragen om aandacht anderen – ik noem geen namen – volledig wegdrukt. Die met zijn clowneske dramatische gedoe…

Moos?

….die met zijn clowneske dramatische gedoe de aandacht wegkaapt bij anderen vandaan die ook wel eens een aai of de beste plek zouden willen…

Moos, zal ik een foto van je plaatsen op het blog?

Wat een goed idee! Wel graag van mijn voorkant, zodat mijn majestueuze uitstraling goed uitkomt en je lezers goed het verschil zien met Dibbes. Want wat weten we nu helemaal van hem, van zijn voorgeschiedenis, dat kwam hier op een dag aanlopen, zogenaamd verzwakt en…

Moos! Je moet wel stil zitten, anders kan ik geen foto maken hoor!

Zo lezers, dit is een kat zoals een kat hoort te zijn. Koninklijke uitstraling, bescheiden en beschaafd onder alle omstandigheden. Kijk maar goed.

Vriendelijke groeten van Moos

Ochtendsessie met mijn ME lifecoach

– Je moet meer plat liggen mens!


– Nog meer? Ik vind het zo moeilijk, ik kan het niet!


– Dat is helemaal niet moeilijk! Hoe vaker je plat ligt, hoe makkelijker ik je kan pletten met mijn liefdevolle en overweldigende aanwezigheid. Denk aan mijn zachte buik. Mijn ogen die in de jouwe kijken en die je duidelijk maken wat ik nodig heb. Jouw nood verdwijnt in het niets, als je ziet wat ik allemaal nodig heb en vooral: wat ik moet doen om voor mezelf te zorgen. Om te voorkomen dat ik verwaarloosd word.

– Kan ik voor morgen weer een sessie bij je boeken Dibbes?

Als Dibbes zou kunnen praten

De dag staat aan.
De verwachtingen zijn hoog.
Is de schoot van mij vandaag?
Van mij alleen?
Krijg ik de meeste aandacht?
Zie jij mij wel?
Deel je ook vandaag weer eten uit?
Mag ik tegen jouw buik aanliggen?
Krijg ik de beste plek?
Mag ik je neus likken
op de manier zoals alleen ik dat doe?
Zeg je de liefste woordjes tegen mij?
Tegen mij alleen?

Hallo!?
Dibbes aan Mens.
Mens, ben je daar?
Ik ben het.
Ik!
De liefste!
Aandoenlijkste.
Jouw eigenste dikke Dibbesbeer!

Jij houdt van mij het meest, toch?
Ik!
Ik!
IK!

Happy Dibbes Day

Gisteren ontdekte ik halverwege de dag dat het op een dag na 6 jaar geleden was dat Dibbes officieel door ons werd geadopteerd. De overgang van zieke zwerfkat naar gelukkige huiskat ging niet zonder slag of stoot en kende veel diepte- en hoogtepunten die ik hier op het blog beschreef. Je kunt een getraumatiseerde kat wel van de straat halen, de stress en de trauma’s van het straatleven blijven tot op zekere hoogte altijd aanwezig in de kat.

Hier is een repost, van wat ik vorig jaar schreef naar aanleiding van zijn 5-jarig jubileum:

Ik ben Dibbes
Mijn hoofd is leeg
Ik heb geen zorgen
Mijn buik is vol
Het bed is zacht
Mijn bak is gevuld

Ik heb een huis
Gevuld met mensen
Die mij knuffelen
En aaien
Die mij zien
Die mij zagen
Toen niemand mij zag

Ik heb nu een naam
Ik ben Dibbes
Ik ben thuis