Over kots, kiezen, een snijplank en een vrachtwagen

Kind kwam zondagochtend terug uit Engeland. Helemaal moe maar ook vol verhalen over de reis en het verblijf. Hij had volop genoten. Des te sneuer was het dat hij die avond ziek werd. Elk uur moest hij overgeven, de hele nacht door, de volgende dag kreeg hij ook koorts. Na contact met school bleek dat nog 6 andere kinderen uit deze klas zich ziek hadden gemeld. Ik vraag me af of het voedselvergiftiging is. Kan op de terugreis zijn gebeurd, de kinderen sliepen op de boot en kregen daar in de ochtend ontbijt.

S. knapte wel redelijk snel op alleen dinsdag hadden wij een afspraak om de kiezen te laten trekken, bij hem en bij mij 2 kiezen, ter voorbereiding op ons beugeltraject. Ik belde de tandarts voor overleg en we besloten om zijn afspraak voorbij te laten gaan, dus ging ik zonder hem. Volgende week gaan we weer en dan heb ik in de week daarna voor hem een extra afspraak ingepland om zijn laatste 2 kiezen eruit te laten halen. Wellicht moet het beugel plaatsen voor hem dus iets opschuiven.

Het kiezen trekken viel me alles mee. Behalve een scheve mond waar wat kwijl en bloed uit droop door de verdoving, voelde ik zo goed als niets van het trekken op wat geruk en gekraak na en buiten de enorme kaakstoot die ik per ongeluk van de tandarts kreeg toen de eerste kies eruit kwam. Maar daar verontschuldigde hij zich uitgebreid voor, wat ik natuurlijk snel accepteerde omdat ik verdoofd en met een mond vol bloed lag en hij kiplekker en met enge tangen in zijn handen over mij heen gebogen stond. Uiteindelijk viel het me wel mee en zie ik niet erg op tegen volgende week.

Eigenlijk het enige vervelende was dat ik niet mocht eten of drinken zolang de verdoving nog werkte. Dat is wel een dingetje voor mij. Zeg tegen mij dat ik niets mag eten en drinken en ik val meteen flauw van de honger, ik ben nogal gericht op eten ;-).

Na het uitwerken van de verdoving kreeg ik toch wel wat pijn en ik heb op aanraden van de tandarts elke 4 uur paracetamol geslikt. Eten was nog wel een dingetje, liever geen warm voedsel. Ik maakte een smoothie van amandelmelk en bevroren fruit en had ook mangocustard en wat mousse met avocado, banaan en aardbei klaar staan. In de avond nam ik wat lauwe pompoensoep met ballen die ik voor de gelegenheid helemaal fijn had gemalen in de blender.

Wanneer komt nou die snijplank? vragen jullie je af. Nou dat zat zo: omdat het me allemaal zo meeviel werd ik wat euforisch (of misschien heeft de verdoving in combinatie met alle pijnstilling wel dat effect) en besloot dat het geweldig met me ging. Dus heb ik de tuin wat geveegd en stond na het avondeten in de keuken wat te fröbelen en dat ging echt super, totdat ik een snijplank optilde en het in mijn rug schoot. En toen was het in een klap helemaal op, de pijp was leeg, de koek was op, de bodem was in zicht, vatten jullie hem ;-).

Dus ging deze druktemaker liggen en genieten van haar welverdiende rust. Want het was nogal wat de laatste tijd. Er is sinds donderdag onafgebroken geklust in de tuin waarvoor ik M. echt heel diep dankbaar ben maar de keerzijde is wel dat er hopen zand liggen in huis, als in overal tot in bed aan toe. Negeren van zandhopen kost blijkbaar ook energie ;-). Dat gaf dus extra drukte (vooral in mijn hoofd) en in combinatie met een vrijwel slapeloze nacht omdat S. zo ziek was (kots opruimen, kotsend kind onder de douche zetten, kots van de deuren halen), maakte dat ik echt wel wat rust nodig had.

En toen? Nou, het lukte niet. Slapen lukte niet. Eerst dacht ik dat het lag aan mijn volledig overprikkelde toestand (mijn brein wordt snel hysterisch) maar zojuist kwam ik erachter dat de paracetamol die ik zo fijn in de maximaal toegestane dosis heb geslikt, coffeïne bevat. Tja, dát is vragen om moeilijkheden bij mij. Dus heb ik alle uren op de klok voorbij zien komen, genoot om half 5 van een vogeltjesconcert, kreeg vanaf 5 uur gezelschap van kat Smoes die het reuze gezellig vond dat ik wakker was en toen ging de wekker en begon de dag.

En hoe zit het nou met die vrachtwagen? hoor ik u denken. Nou, die kwam zojuist over me heen gedenderd. Ik lig op de bank en doe vandaag niets behalve een goed ontwikkeld gevoel voor drama de wereld in slingeren.
 
Afijn, de kop is eraf, twee tanden eruit, nog twee te gaan en op naar een mooier gebit!

Kat en Muis

Het is zaterdag. 
Ik zit op de bank.
Dibbes stormt voorbij.
Dat doet hij wel vaker.
Hij maakt geluidjes 
en grote sprongen.
Ook dat doet hij wel vaker.
Ik kijk naar hem.
Ach, wat speelt hij leuk.
Dibbes speelt met een blaadje uit de tuin
Dan kijk ik nog een keer.
Het is geen blaadje.
Het is een muis.
Een muis die leeft.
Dibbes heeft een muis gevangen!
Zijn eerste muis!
Dat denk ik echt.
Wat goed van Dibbes.
Wat zielig voor de muis.
Daarom grijp ik in.
Zo’n huichelaar ben ik.
Ik eet biologisch vlees
maar als Dibbes een muis vangt,
pak ik hem af.
Laat los! zeg ik
en Dibbes laat los,
de sukkel.
Muis ligt op de vloer.
Hij ziet er nog heel uit.
Maar tegelijkertijd is het mis.
Hij is in shock. 
Wat nu?
Ja, wat nu!
Dat vragen de katten zich ook af.
Ze staan inmiddels alle vier om me heen.
Eerst de moordmachines het huis uit zetten.
Dan muis voorzichtig pakken.
Dat doet de man.
Muis houdt zich stil.
Maar hij leeft nog wel.
We zetten hem op een rustige plek.
Waar de katten niet kunnen komen.
Wat doen we nu met muis?
Hij lijdt, dat is wel duidelijk.
Verzuipen dan maar?
‘Kan jij dat’ vraag ik aan man?
‘Nee, kan jij dat?’ vraagt man aan mij.
Nog maar eens kijken bij muis.
Hij ademt heel snel.
We laten het even voor wat het is.
Arme muis.
Buiten loopt Dibbes rond.
Waar is muis nou!
We speelden zo leuk!
Dibbes is net een beer.
Loopt rond met stoere stappen.
Een muis vangen 
heeft hem duidelijk goed gedaan.
Hij voelt zich heel wat.
Knap van je Dibbes, goed zo!
Al denkt de muis daar anders over.
De natuur is wreed.
Gerrie heeft grote ogen
en kijkt wat verontwaardigd.
Ze pakken hier je muis van je af!
Dát hadden ze me nog niet verteld!
Na een half uur kijken we weer bij muis.
Hij doet het niet meer. 
Hij is dood.
Gelukkig niet uit elkaar gerukt
door Dibbes
maar gestorven op 
een zacht bedje
van toiletpapier.
Maar wel dood,
hartstikke dood.
Dag muis.
Dag!

Zaterdag

Hoe het hier is? Nou een zanderig zootje….maar de man gaat onvermoeibaar door met sjouwen en betegelen, dus we houden de moed er maar in en ik douw er af en toe wat eten in…

Leeg nest

Vanmorgen zwaaiden wij S. uit die op schoolreis is gegaan. Hij is nu onderweg naar Engeland. Met de boot. En komt zondagochtend pas weer terug. Slik.

Ja, dat is best lang vind ik. Maar gelukkig heeft hij geen last van heimwee en is zo’n reis alleen maar helemaal leuk voor hem. S. volgt 2-talig onderwijs en het is de bedoeling dat de kinderen onderling tijdens de reis ook alleen maar Engels met elkaar praten. Ze verblijven op het landgoed Finnbourough Hall vlakbij Cambridge dat een ‘explore and activity camp’ is en het programma bestaat uit veel taallessen, buitenactiviteiten, sportmomenten en verkenningstochten door Cambridge.  Kortom, helemaal geweldig natuurlijk.

Hier logeert S. deze week, helemaal top toch?

Het schooljaar zit er voor hem al weer bijna op en het is net zo leuk en fijn geworden als hij (en wij) had(den) gehoopt. S. volgt zoals gezegd 2-talig onderwijs en zit op het gymnasium. Hij heeft geen moeite met het aangeboden programma en draait heel makkelijk met alles mee. Het enige waar hij in het begin echt aan moest wennen was de organisatie van het leer- en huiswerk. Zo veel vakken tegelijk en voor sommige toetsen moet je toch echt een paar dagen van te voren gaan beginnen met leren. Dát was hij niet echt gewend, maar nu inmiddels wel.

Hij scoort bovengemiddeld en kan straks door naar de 2e klas van het 2talig gymnasium. Het is fijn dat het zo gaat, leren is voor hem een makkelijke en daardoor plezierige aangelegenheid en niet verbonden met stress en faalangst. Dat het anders kan zien we soms wel. Sommige kinderen bij hem in de klas kunnen wel het niveau van het onderwijs aan maar met het 2-talige hebben ze soms erg veel moeite. Naast aanleg voor een taal zal het misschien ook uitmaken of er thuis wel eens Engels wordt gesproken. Wij overhoren S. net zo makkelijk in het Engels, er wordt naar Engelstalige muziek of documentaires geluisterd en gekeken en dat zal misschien wel schelen. Er zijn bij S. kinderen in de klas waarvan de ouders geen woord Engels begrijpen of spreken, zo ontdekten wij op een ouderavond. Dan kun je je kind ook minder goed begeleiden en moet het meer zelf uitzoeken. Dat kan natuurlijk maar dat maakt het voor een kind dat misschien al minder aanleg voor een vreemde taal heeft, nét wat moeilijker. Er zijn dus wat ‘uitvallers’ in zijn klas, die volgend jaar naar ‘gewoon regulier’ onderwijs gaan.

S. pikte het allemaal heel makkelijk op, wij vonden het in ieder geval razend snel gaan. Hij spreekt nu vloeiend en zonder haperen Engels. Natuurlijk kent hij niet alle woorden en is de grammatica nog niet altijd correct maar hij weet zich heel makkelijk uit te drukken en als hij een woord niet kent, omschrijft hij het. Ik vind het zelf een groot voordeel voor een kind als het zich zo makkelijk weet uit te drukken in een andere taal. Daar gaat hij zo veel plezier en profijt van hebben tijdens een studie of met werk later.

Niet alleen de helft van de lessen is in het Engels, er zijn ook regelmatig uitstapjes naar het buitenland zoals nu naar Engeland en over een paar jaar naar New York. Omdat hij op het gymnasium zit, is er daarbuiten ook wat meer ruimte in het lesprogramma voor culturele uitstapjes. Dat maakt deze school tot een dure opleiding, We betalen bijvoorbeeld per jaar     €400 voor het 2talige onderwijs, en € 50 euro voor extra gymnasium uitstapjes. Daarnaast heb je dan nog een ‘gewone’ ouderbijdrage, huur van en kluisje en nog wat zaken. In totaal betalen wij per jaar ca € 660, best pittig dus. Ik leg per maand dus een bedrag opzij zodat we dat in augustus makkelijk kunnen ophoesten.

Na terugkomst uit Engeland gebeurt er niet meer zoveel. Er is een toetsweek en er zijn nog wat activiteiten en uitjes en dan is het klaar, het eerste jaar zit er bijna op en is voorbij gevlogen! Nu eerst een hopelijk lekker lange zomer en dan op naar de tweede klas!