Gelukkig nieuwjaar allemaal. Leuk gehad? Hier was het prima. Ik heb er weinig mee maar dat komt vooral door het feit dat er slaap door mijn neus wordt geboord. Iets waar ik niet goed tegen kan.

Tegenwoordig is oudejaarsavond vooral het moment dat ik onze katten daar goed doorheen moet loodsen. Twee van de vier (Dibbes en Gerrie) krijgen drugs, eentje hoeft dat niet maar gaat tijdens het geknal wel onder het bed liggen (Smoes) en de vierde (Moos) kijkt altijd zeer geïnteresseerd naar het vuurwerk en spreekt dan de wens uit naar buiten te gaan, iets wat wij vanzelfsprekend niet goed vinden.

We keken een film met zijn drietjes, om half 11 stortte ik in en ben ik op bed gaan liggen met wat katten gezelschap. Om 5 voor 12 kwam puber me halen, om 12 uur riep ik hoezee! en om half 1 lag ik weer in bed. Het ergste geknal was zo rond 1 uur weer voorbij en ik was meteen onder zeil.

Jarenlang was Oud & Nieuw voor mij de leukste avond van het jaar. Ik vond het iets magisch. Het leverde hetzelfde gevoel op dat ik vroeger bij een nieuwe agenda had: al die beloften van wat zou gaan komen! ‘Dit jaar wordt alles beter, leid ik het perfecte leven, zijn al mijn valkuilen op wonderlijke wijze opgelost.’

Want dromen kan ik, ook toen al. Maar na 10 jaar achter elkaar te hebben gedacht dat komend jaar alles anders wordt, het jaar waarin ik mijn gezondheid terugvind, is dat veranderd. 2009 wordt mijn jaar! In 2010 word ik beter! In 2011 ontdekken ze de oorzaak van ME!

Niet dus. Dat krijg je ervan als je verwachtingen hebt waarvan de vervulling ervan op geen enkele manier door jezelf kan worden beïnvloed.

Dus zoek ik het nu dichter bij huis: klein en behapbaar. Als ik al een voornemen heb dan is het: meer pret in het nieuwe jaar. Want hoog vliegen in laag tempo, zoals ik laatst schreef, gaat ook over pret, ontspanning, ruimte voor mezelf.

Ga ik nu ontbijten met de restanten van de fruitcrumble. Mét suiker. Voor iemand die al jaren suikervrij leeft, is dat een knallend begin van een jaar met hopelijk veel pret.