Maand: november 2017

Als de blaadjes gaan vallen

~ MB ~ 27 reacties

Elk jaar als de dagen korter en donkerder worden en de blaadjes van de bomen vallen, heb ik een najaarsdepressie. Meestal begint dat half september. Ik word dan wakker met een vervelend gevoel, zie alles somber in, voel me meer moe dan normaal en pas na een tijdje bedenk ik dan: ‘o ja, het is weer die tijd van het jaar’. Om dit tegen te gaan, zit ik al jaren vanaf half september tot het vroege voorjaar alle dagen een half uur achter een daglichtlamp en slik ik in de koude periode vitamine D.

Een herfstdepressie of een winterdip zoals het ook wel wordt genoemd, gaat gepaard met gevoelens van somberheid. Mensen voelen zich meer futloos, hebben minder zin om dingen te ondernemen, vaak meer drang om te gaan snoepen en een verhoogde behoefte aan slaap. De gevoelens worden veroorzaakt door een tekort aan daglicht. Mensen met een herfstdepressie hebben vermoedelijk een gebrek aan serotonine en een overschot aan melatonine.

Op zich kun je best veel aan een herfstdepressie doen. Vitamine D slikken, veel bewegen en zo veel mogelijk buiten zijn, is de clou. Alleen veel bewegen en buiten zijn is voor mij niet goed mogelijk. Vandaar de daglichtlamp die echt wonderen doet, ik gebruik dat ding al bijna 8 jaar.

Alle jaren, behalve dit jaar. Geen seizoensdepressie te bekennen! Huh! Wat is er anders? Twee dingen wijken af. Ik ben deze zomer voor het eerst door gegaan met het slikken van vitamine D. Weliswaar in een iets lagere dosis maar dus wel blijven slikken. Waar ik normaal slik van begin september tot begin mei, dacht ik nu eens te proberen wat er gebeurde als ik de lente en zomer zou doorslikken. Ik ben inmiddels 50 en heb vanwege mijn leeftijd ook een hogere vitamine D behoefte, buiten de behoefte die ik heb omdat ik erg aan huis gebonden ben en niet vaak buiten kom.

Daarnaast krijg ik natuurlijk twee keer per week een b12 injectie, al sinds december vorig jaar. Sinds ik deze injecties krijg voelen mijn spieren prettiger aan, herstel ik makkelijker van een inspanning of terugslag maar buiten dat voel ik me mentaal ook veel prettiger.

Ik ben ervan overtuigd dat dit samen er voor heeft gezorgd dat ik de daglichtlamp nog helemaal niet heb hoeven gebruiken.  Het is gewoon erg fijn dat ik dat wurgende sombere gevoel dit najaar niet heb!

Hoe zit dat bij jullie?

Weer een klusje kunnen afvinken

~ MB ~ 5 reacties

Een eigen huis zorgt eigenlijk voor een permanente kluslijst van dingen die gedaan moeten worden. Schilderwerk aan de binnen- en buitenkant, algemeen onderhoud maar ook keukens die uit elkaar vallen en opgeknapt moeten worden, we blijven lekker bezig, zeker met ons oude huis uit 1936.

Een tijd terug viel mij op dat in onze slaapkamer het behang dat aan de buitenmuurkant zit, loslaat. Daaronder zat een fikse vochtplek. Omdat het pal naast de muur van de buren zat, vroeg ik buurvrouw of ze last van lekkage had gehad. Dat had ze inderdaad. Nu zag je van buitenaf ook wel dat hun muur zoute strepen had, een teken van vocht. Bij ons was dat niet zo maar bij nadere inspectie bleek de regenpijp niet goed af te voeren dus was t een kwestie van tijd totdat ’t vocht ook bij ons zichtbaar was.  Een verklaring zou kunnen zijn dat de muren dus vol zijn gelopen met water. De betreffende buitenmuur heeft bovendien nogal te leiden van regen die er vaak recht op neerslaat.

Wat deden we er aan? De buitenmuur is in de nazomer goed schoongemaakt en daarna door M. twee keer behandeld met een impregneermiddel. Dit zodat er vanaf de buitenkant geen vocht meer kan binnendringen. Daarna hebben we de binnenkant aangepakt. Het behang werd verwijderd (het ging gelukkig maar om 2 stroken en niet om de hele muur), de plekken zijn schoongemaakt en ook die zijn behandeld, dit keer met een vochtwerend middel voor binnenmuren. Toen dat was opgedroogd hebben we die delen van de muur opnieuw behangen. Gelukkig hadden we nog een rol van het behang.

Voor

Omdat we wel even behangplaksel moesten kopen en het moeilijk is dat in een hele kleine hoeveelheid te maken, besloten we meteen onder de bar in de keuken de behangen. Daar zat een best dol behangetje op dat onze toen schijtlelijke keuken flink opvrolijkte. Inmiddels is de keuken  gerenoveerd en was het behang totaal niet passend meer. Niet heel storend maar aangezien we nu toch bezig waren… Dus kochten we een mooie kleur blauw  en gingen we aan de slag.

Na

Nu nog de puntjes op de i zetten wat de keuken betreft en dan hebben we even rust. Het duurt nog wel even voordat de dakkapel geplaatst gaat worden maar voor die tijd heeft M. vast wel weer iets anders bedacht of gaat er iets spontaan kapot. Zo gaat dat met oude huizen.

 

 

 

Herrie in de buik

~ MB ~ 17 reacties

Vanmorgen was ik even bij de huisarts om te praten over mijn buikpijn en darmproblemen. Ik greep meteen ook de gelegenheid aan hem bij te praten over hoe ik me voel qua ME en dat ik sinds de zomer THC-olie gebruik en sinds 3 weken PEA Pure.  Niet dat ik zijn goedkeuring nodig heb maar het is wel fijn als hij weet wát ik gebruik en met me mee kan denken, zeker ook als ik in de toekomst medicatie nodig heb die wellicht niet matcht met de THC-olie.

Over naar de buik. Hij vond een uitgebreid bloed- en poeponderzoek verstandig en raadde tevens een echo aan. Het feit dat ik in een week tijd 2 kilo ben afgevallen en rechts pijn voelde toen hij me daar bevoelde (of hoe je dat ook noemt) in combinatie met de nu permanente diarree leek dat het verstandigst. Een echo kan al veel laten zien vertelde hij. Omdat ik in vergelijking met een paar jaar geleden best slank ben is een echo een goede optie. Bij dikke mensen is een echo vaak moeilijker te beoordelen maar omdat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen, is er voor mij geen belemmering hierin.

Mocht de echo aanleiding geven voor verder onderzoek dan wordt het een darmonderzoek. Ik hoop het niet, dat heb ik 20 jaar geleden al eens gehad en dat was niet prettig (heel zacht uitgedrukt).

Nou ja, wordt vervolgd. Maandag bloed laten prikken en poep inleveren en volgende week vrijdag de echo. Vandaar uit zien we wel weer verder. Eén stap tegelijk. Tot die tijd blijf ik voorlopig gewoon extra toiletpapier inslaan 😉

Soms zit het mee, soms zit het tegen

~ MB ~ 32 reacties

Na mijn heerlijke weekend met zeer ontspannen yoga-ervaring, ging ik de week fijn relaxt in. Helaas duurde dat gevoel niet zo lang. Ik voel me niet goed, heb veel buikpijn en ga morgen naar de huisarts. Er zit iets niet goed in mijn darmen of buik. Ik heb daar natuurlijk al jaren last van met ups en downs maar op de één of andere manier escaleert het nu.

Maandag had ik een afspraak bij een diëtist voor een eerste gesprek om te kijken hoe ze mij hiermee kan helpen. Het was een goed gesprek en ik vond het fijn om te horen dat mijn eetpatroon uitstekend is,  ik had voor haar een week lang een voedingsdagboek bijgehouden. Ondanks het feit dat ik glutenvrij, lactosevrij en vegetarisch eet, krijg ik zo op het eerste gezicht alles naar binnen. Ze gaat het wel nog even narekenen naar ze vond mijn eten zeer gevarieerd, met de juiste producten en alternatieven. Dat is natuurlijk fijn om te horen.

We hebben een stappenplan afgesproken wat we kunnen doen om te zorgen dat mijn poep-prestaties verbeteren. (Als dat geen woord is, dan heb ik het bij deze verzonnen). Helaas werden de klachten direct in de loop van dinsdag ineens zoveel erger dat het me beter lijkt nu eerst naar een arts te gaan om andere dingen uit te sluiten.

Wat ik jammer vind is dat ik bijna bang word voor elke hap die ik in mijn mond stop, dat is een drama voor een vreetzak zoals ik. Ik bén eten, ik adem, denk, voel eten. Altijd en overal. Mijn eerste gedachte in de ochtend is wat ik ga klaarmaken en eten die dag. Ik kan uren nadenken over lekkere smaakcombinaties. Maar nu heb ik geen eens trek. Dát is voor mij het signaal dat er iets niet klopt.

Wellicht ligt het helemaal niet aan het eten en heb ik last van een parasiet of een ontsteking. Nou ja, het enige positieve effect is dat afvallen wel heel makkelijk gaat zo.

Dus, dat dus. Wordt vervolgd.

Op zoek naar Pippi: yoga

~ MB ~ 13 reacties

Zoals ik eerder schreef wil ik vaker iets gaan doen ‘puur voor mezelf’. Ik noem dat zoeken naar Pippi: wat houdt dat in?

“Meer spontaniteit, minder moeten. Meer doen waar ik blij van word en me minder druk maken om de consequenties van het uitgeven van energie die er niet is. Mezelf de juiste vragen stellen – waar heb ik zin in vandaag – en handelen naar het antwoord. Doen alsof elke dag een vakantiedag is. Als de zon schijnt alles uit mijn handen laten vallen en erin gaan zitten”

Een groot deel van de nu beschikbare energie gaat naar huishoudelijke taken. Het is gewoon handiger dat ik kook dan dat de man het doet, die is immers doordeweeks pas om half 7 thuis. En zo doe ik ook de was, bedden verschonen, opruimen. Alles binnen de grenzen van wat lukt met mijn lijf en meestal in etappes. Op zich is daar niets mis mee. Dat ik deze dingen kan doen na jaren plat liggen geeft me een gevoel van meer zelfredzaamheid. Maar ik snak ook wel naar andere dingen. Gewoon eens iets doen op een andere plek, andere mensen zien.

Ik werd getipt over Yoga Nidra, een yogastijl waarbij je al liggend via een geleide meditatie en klankschalen naar ontspanning wordt geleid. Ik heb me aangemeld en gisteren ging ik.

Dat zijn maar een paar woordjes: ‘gisteren ging ik’. Maar het omvat zó veel meer. Gisteren ging ik! Nadat ik ’s ochtends half hysterisch was. Mijn brein was zo gespannen van het vooruitzicht een nieuwe activiteit te doen dat ik zowat ging hyperventileren. Mijn lijf deed bovendien enorm pijn omdat we vrijdag hier een klein stukje hebben behangen. Hoewel mijn taak voornamelijk bestond uit dingen aangeven, hakte dat erin. Daarnaast heb ik een blaasontsteking die veel buikpijn oplevert en die ik met berendruif de kop in probeer te drukken.

En tóch ging ik. Omdat het zaterdag marktdag is en het pand waar de yoga gegeven wordt pal aan de markt lig, moest ik door de drukte lopen. Dat soort dingen los ik op door naar beneden te kijken. Weg met die prikkels! Maak geen oogcontact met mij! Dan het pand naar binnen en een trap op. Daar aangekomen blijk ik niet de eerste te zijn en ik maak kennis met wat mensen.

Even wat achtergrondinformatie. Ik leef als een kluizenaar maar kom ik eens onder de mensen dan gedraag ik me óf compleet contactgestoord óf ik ben je nieuwe beste vriendin. Van het feit dát ik iets doe kan ik heel hyper worden en druk in mijn hoofd en heel veel gaan praten. Dat is dus geen energie maar adrenaline. Dat gebeurde me gisteren. Gelukkig herken ik dit tegenwoordig en heb ik op de rem getrapt. Ook herkende ik succesvol de situatie waarbij een van de deelnemers aan de sessie soortgelijke gezondheidsklachten heeft en het gesprek met haar leek uit te monden op een gezellige uitwisseling van klachten. Maar daar kwam ik niet voor. Ik trok me bijtijds terug uit het gesprek.

Eerder deze week had ik contact gezocht met de yogadocent met de vraag of ze tijdens de sessie de multimic wilde dragen. Dit is een microfoontje dat is gekoppeld aan mijn gehoorapparaatjes en maakte de kans van slagen alles goed te horen in een hoge ruimte veel groter. Dat vond ze geen probleem gelukkig.

De sessie zelf was heerlijk. Ik hoefde me niet te concentreren op goed horen, dat ging vanzelf door de techniek en dat alleen al was geweldig. Het diep ontspannen vond ik wat moeilijker. Ik kan erg in mijn hoofd zitten en het feit dát ik daar was, was nogal overweldigend. Maar later thuis merkte ik dat mijn spieren wel enorm ontspannen zijn geraakt en ook nu nog voel ik me erg relaxt.

Yoga Nidra is puur gericht op ontspanning en heling. De docent vertelde dat een succesvolle sessie gelijkstaat aan drie uur slaap. Deze yogavorm wordt eens per maand aangeboden en ik wil dit graag blijven doen. In een later stadium wil ik dat uitbreiden met een andere – niet liggende- vorm van yoga maar eerst maar eens wennen aan eens per maand er uit zijn. Voor je het weet sla ik totaal door, ga een yoga-opleiding doen en richt ik het WestFries YogaCentrum op om daarna totaal in te storten (voorlopers zijn het WestFries BreiCentrum, het WestFries PaleoFoodPalace, het WestFries Massagepaleis en zo kan ik er nog wel een paar uit mijn mouw schudden maar ik denk dat ik het wel duidelijk heb gemaakt).

Voor nu: dit was als ik dit langs de Pippi meetlat leg, zeer geslaagd. Nu weer bijkomen want het heeft er in gehakt. Ik heb een heerlijk dik boek dat leest als een tierelier, de man zorgt voor het eten vanavond dus ik hoef niets anders dan bij te komen en een beetje te lezen.

Fijn weekend allemaal!

 

(afbeelding: Alexas Foto’s/Pixabay)